மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.178.1
तस्मिन्कृतास्त्रे रथिनां प्रवीरे ।
प्रत्यागते भवनाद्वृत्रहन्तुः।
अतः परं किमकुर्वन्त पार्थाः ।
समेत्य शूरेण धनंजयेन ॥ ३.१७८.१ ॥
ரதர்களில் சிறந்த வீரனும், ஆயுதங்களில் திறமையுடையவனுமான அவன் வൃத்திரனை வென்ற இந்திரனின் உலகிலிருந்து திரும்பி வந்த பின், பார்த்தர்கள் வீரன் தனஞ்சயனைச் சந்தித்து என்ன செய்தார்கள்?
3.178.2
वनेषु तेष्वेव तु ते नरेन्द्राः ।
सहार्जुनेनेन्द्रसमेन वीराः।
तस्मिंश्च शैलप्रवरे सुरम्ये ।
धनेश्वराक्रीडगता विजह्रुः ॥ ३.१७८.२ ॥
அந்த வனங்களிலேயே அந்த வீர மன்னர்கள், இந்திரனுக்கு நிகரான அர்ஜுனனுடன் சேர்ந்து, அழகிய அந்த மலைச்சிறப்பில், குபேரனின் விளையாட்டிடத்தை அடைந்து உலாவினர்.
3.178.3
वेश्मानि तान्यप्रतिमानि पश्यन् ।
क्रीडाश्च नानाद्रुमसन्निबद्धाः।
चचार धन्वी बहुधा नरेन्द्रः ।
सोऽस्त्रेषु यत्तः सततं किरीटी ॥ ३.१७८.३ ॥
அந்த ஒப்பற்ற மாளிகைகளையும், பல்வகை மரங்களால் சூழ்ந்த விளையாட்டிடங்களையும் கண்டுகொண்டு, வில்வீரனான அந்த மன்னன் கிரீடி அர்ஜுனன் ஆயுதங்களில் எப்போதும் முனைப்புடன் பல வகையில் உலாவினான்.
3.178.4
अवाप्य वासं नरदेवपुत्राः ।
प्रसादजं वैश्रवणस्य राज्ञः।
न प्राणिनां ते स्पृहयन्ति राज-
ञ्शिवश् कालः स बभूव तेषाम् ॥ ३.१७८.४ ॥
நரதேவர்களின் புதல்வர்கள், வைஸ்ரவண அரசன் குபேரனின் அருளால் கிடைத்த அந்த வாசஸ்தலத்தைப் பெற்று, அரசே, எந்த உயிரினத்தின் மீதும் ஆசைப்படவில்லை; அவர்களுக்கு அந்தக் காலம் மங்களகரமாக ஆயிற்று.
3.178.5
समेत्य पार्थेन यथैकरात्र-
मूषुः समास्तत्रतथा चतस्रः।
पूर्वाश्च षट् ता दश पाण्डवानां ।
शिवा बभूवुर्वसतां वनेषु ॥ ३.१७८.५ ॥
பார்த்தனுடன் சேர்ந்து அவர்கள் அங்கே ஒரே இரவு போலத் தங்கினர்; அவ்வாறே நான்கும், முந்தைய ஆறுமாக, பத்து ஆண்டுகள் பாண்டவர்களுக்கு வனங்களில் வாழ்ந்தபோது மங்களகரமாயின.
3.178.6
ततोऽब्रवीद्वायुसुतस्तरस्वी ।
जिष्णुश्च राजानमुपोपविश्य।
यमौ च वीरौ सुरराजकल्पा-
वेकान्तमास्थाय हितं प्रियं च ॥ ३.१७८.६ ॥
அப்போது வாயுவின் வலிமைமிக்க மகன் பீமன் பேசினான். அரசனுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த வெற்றியாளன் அர்ஜுனனும், இந்திரனுக்கு ஒப்பான இரட்டை வீரர்களும் தனியாகச் சென்று நலமும் இனிமையும் தரும் சொற்களைக் கூறினர்.
3.178.7
तव प्रतिज्ञां कुरुराज सत्यां ।
चिकीर्षमाणास्त्वदनुप्रियं च।
ततो न गच्छाम वनान्यपास्य ।
सुयोधनं सानुचरं निहन्तुम् ॥ ३.१७८.७ ॥
குருவின் அரசே, உமது உண்மையான சபதத்தையும் உமக்கு விருப்பமானதைச் செய்ய விரும்பியும், நாங்கள் காடுகளை விட்டு விலகிச் செல்ல மாட்டோம்; தம் தோழர்களுடன் துரியோதனனைக் கொல்வதற்காக.
3.178.8
एकादशं वर्षमिदं वसामः ।
सुयोधनेनात्तसुखाः सुखार्हाः।
तं वञ्चयित्वाऽधमबुद्धिशील-
मज्ञातवासं सुखमाप्नुयाम ॥ ३.१७८.८ ॥
இந்த பதினொன்றாம் ஆண்டை நாங்கள் கழிக்கிறோம்; இன்பத்திற்குத் தகுதியுடையவர்களாயினும் சுயோதனனால் இன்பம் பறிக்கப்பட்டவர்களாய். அந்த அதம புத்தியும் குணமும் கொண்டவனை ஏமாற்றி, மறைவாசத்தில் இன்பம் பெறுவோமாக.
3.178.9
तवाज्ञया पार्थिव निर्विशङ्का ।
विहाय मानं विचरामो वनानि।
समीपवासेन विलोभितास्ते ।
ज्ञास्यन्ति नास्मानपकृष्टदेशान् ॥ ३.१७८.९ ॥
அரசே, உமது ஆணைப்படி, அச்சமின்றி, பெருமையைத் துறந்து நாங்கள் காடுகளில் திரிவோம்; அருகில் வசிப்பதால் மயங்கியவர்கள் நாங்கள் தொலைதூர நாட்டவர் என்று அறியமாட்டார்கள்.
3.178.10
संवत्सरं तत्र विहृत्य गूढं ।
नराधमं तं सुखमुद्धरेम।
निर्यात्य वैरं सफलं सपुष्पं ।
तस्मै नरेन्द्राधमपूरुषाय ॥ ३.१७८.१० ॥
அங்கே ஓர் ஆண்டு மறைவாக வாழ்ந்து, அந்த மனிதர்களில் கீழ்மையானவனை எளிதாக வேரோடு பிடுங்குவோம். அரசர்களில் கீழானவனுக்கு, பலனும் மலரும் கொண்ட பகையைத் தீர்த்துக் கொடுப்போம்.
3.178.11
सुयोधनायानुचरैर्वृताय ।
ततो महीं प्राप्नुहि धर्मराज।
स्वर्गोपमं देशमिमं चरद्भिः ।
शक्यो विहन्तुं नरदेव शोकः ॥ ३.१७८.११ ॥
சுயோதனனும் அவன் தோழர்களும் சூழ்ந்திருக்கும் நிலையில், ஓ தர்மராஜா, இந்த சொர்க்கத்தைப் போன்ற நாட்டில் சஞ்சரித்துப் பூமியை அடைவாய்; ஓ நரதேவா, துயரை அழிக்க முடியும்.
3.178.12
कीर्तिस्तु ते भारत पुण्यगन्धा ।
नश्येद्धि लोकेषु चराचरेषु।
तत्प्राप्य राज्यंकुरुपुङ्गवानां ।
शक्यं महत्प्राप्तुमथ क्रियाश्च ॥ ३.१७८.१२ ॥
ஓ பாரதா, உன் புண்ணியம் மணக்கும் புகழ் அசையும், அசையாத உலகங்களில் அழியாது; குருகுல சிறந்தவர்களின் அந்த அரசைப் பெற்று, பெரும் செயல்களையும் அடைய முடியும்.
3.178.13
इदं तु शक्यं सततं नरेन्द्र ।
प्राप्तुं त्वया यल्लभसे कुबेरात्।
कुरुष्व बुद्धिं द्विषतां वधाय ।
कृतागसां भारत निग्रहे च ॥ ३.१७८.१३ ॥
ஓ நரேந்திரா, குபேரனிடமிருந்து நீ பெறுவதை இதுவும் இடையறாது அடைய முடியும். ஓ பாரதா, பகைவர்களைக் கொல்லவும், குற்றம் செய்தவர்களை அடக்கவும் மனதை உறுதிசெய்.
3.178.14
तेजस्तवोग्रं न सहेत राजन् ।
समेत्य साक्षादपि वज्रपाणिः।
न हि व्यथां जातु करिष्यतस्तौ ।
समेत्य देवैरपि धर्मराज ॥ ३.१७८.१४ ॥
ஓ அரசே, உன் உக்கிரமான தேஜஸை வஜ்ரபாணி (இந்திரன்) நேரில் சந்தித்தாலும் தாங்க மாட்டான்; ஓ தர்மராஜா, அவ்விருவரும் தேவர்களுடன் சேர்ந்தாலும் ஒருபோதும் உனக்குத் துன்பம் விளைவிக்க மாட்டார்கள்.
3.178.15
तवार्थसिद्ध्यर्थमपि प्रवृत्तौ ।
सुपर्णकेतुश्च शिनेश्च नप्ता।
यथैव कृष्णोऽप्रतिमो बलेन ।
तथैव राजन्स शिनिप्रवीरः ॥ ३.१७८.१५ ॥
உன் நோக்கம் நிறைவேற முயல்பவர்களில், கருடக்கொடியோனும் சினியின் பேரனும்; கிருஷ்ணன் வலிமையில் ஒப்பற்றவனாக இருப்பதுபோல, ஓ அரசே, அவனும் சினி வீரர்களில் தலைசிறந்தவன்.
3.178.16
तवार्थसिद्ध्यर्थमभिप्रपन्नो ।
यथैव कृष्णः सह यादवैस्तैः।
तथैव चेमौ नरदेववर्य ।
यमौ च वीरौ कृतिनौ प्रयोगे ॥ ३.१७८.१६ ॥
உங்கள் நோக்கம் நிறைவேற, கிருஷ்ணன் யாதவர்களுடன் வந்ததுபோலவே, நரதேவர்களில் சிறந்தவர்களே, இந்த இரு வீரர்களான இரட்டையர்களும் செயலில் திறமையுடன் வந்துள்ளனர்.
3.178.17
त्वदर्थयोगप्रभवप्रधानाः ।
शमं करिष्याम परान्समेत्य ॥ ३.१७८.१७ ॥
உங்கள் நோக்கத்தின் சேர்க்கையால் தோன்றிய முதன்மையானவர்களாகிய நாங்கள், எதிரிகளை எதிர்கொண்டு சமாதானம் செய்வோம்.
3.178.18
ततस्तदाज्ञाय मतं महात्मा ।
तेषां च धर्मस्य सुतो वरिष्ठः।
प्रदक्षिणं स्थानमुपेत्य राजा ।
पर्याक्रमद्वैश्रवणस्य राज्ञः ॥ ३.१७८.१८ ॥
அதன்பின் அவர்களின் கருத்தை அறிந்த, தருமனின் மகனும் சிறந்த மகாத்மாவுமான அந்த அரசன், அந்த இடத்தை வலமாக அணுகி வைசிரவண அரசனை (குபேரனை) வலம் வந்தான்.
3.178.19
संप्रार्थयामास नगेन्द्रवर्यम् ॥ ३.१७८.१९ ॥
மலைகளின் அரசர்களில் சிறந்தவரை அவர் வேண்டினார்.
3.178.20
समाप्तकर्मा सहितः सुहृद्भि-
र्जित्वा सपत्नान्प्रतिलभ्य राज्यम्।
शैलेन्द्र भूयस्तपसे जितात्मा ।
द्रष्टा तवास्मीति मतिं चकार ॥ ३.१७८.२० ॥
தம் செயலை முடித்து, நண்பர்களுடன் சேர்ந்து, எதிரிகளை வென்று, அரசை மீண்டும் பெற்று, தன்னை வென்ற அவர் மீண்டும் தவத்திற்காக, 'நான் உன்னைக் காண்பேன்' என்று தீர்மானித்தார்.
3.178.21
वृतश्च सर्वैरनुजैर्द्विजैश्च ।
तेनैव मार्गेण पुनर्निवृत्तः।
उवाह चैनान्गणशस्तथैव ।
घटोत्कचः पर्वतनिर्झरेषु ॥ ३.१७८.२१ ॥
எல்லா இளைய சகோதரர்களாலும், அந்தணர்களாலும் சூழப்பட்டு அவர் அதே வழியில் மீண்டும் திரும்பினார்; கடோத்கசன் மலை அருவிகளில் அவர்களைக் குழுக்களாகச் சுமந்தான்.
3.178.22
तान्प्रस्थितान्प्रीतमना महर्षिः ।
पितेव पुत्राननुशिष्य सर्वान्।
स लोमशो दिवमेवोर्जितश्री-
र्जगाम तेषां विजयं तदोक्त्वा ॥ ३.१७८.२२ ॥
புறப்பட்ட அவர்கள் அனைவருக்கும் மகிழ்ந்த மனத்துடன், தந்தை மகன்களுக்கு உபதேசிப்பது போல் அறிவுரை கூறி, அவர்களின் வெற்றியையும் சொல்லிவிட்டு, ஒளிபொருந்திய அந்த லோமசர் மகாமுனிவர் வானுலகிற்கே சென்றார்.
3.178.23
तेनार्ष्टिषेणेन तथानुशिष्टा-
स्तीर्तानि रम्याणि तपोवनानि।
महान्ति चान्यानि सरांसि पार्थाः ।
कसंपश्यमानाः प्रययुर्नराग्र्याः ॥ ३.१७८.२३ ॥
ஆர்ஷ்டிஷேணரால் இவ்வாறு அறிவுறுத்தப்பட்டவர்களான அந்த பிருதையின் மைந்தர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள், அழகிய தீர்த்தங்களையும், தவோவனங்களையும், பிற பெரிய ஏரிகளையும் கண்டவாறு சென்றனர்.