Mahābhārata · Adhyāya 3.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.179.1
नगोत्तमं प्रस्रवणैरुपेतं ।
दिशां गजैः किन्नरपक्षिभिश्च।
सुखं निवासं जहतां हि तेषां ।
न प्रीतिरासीद्भरतर्षभाणाम् ॥ ३.१७९.१ ॥
Al abandonar aquella montaña excelsa, llena de manantiales y habitada por los elefantes de las direcciones, los kinnaras y las aves, los toros de los Bharatas no sintieron alegría alguna.
3.179.2
ततस्तु तेषां पुनरेव हर्षः ।
कैलासमालोक्य महान्बभूव।
कुबेरकान्तं भरतर्षभाणां ।
महीधरं वारिधरप्रकाशम् ॥ ३.१७९.२ ॥
Entonces, al contemplar el Kailāsa, querido de Kubera y brillante como una nube de lluvia, se llenó de nuevo de gran júbilo a los toros de los Bharatas.
3.179.3
समुच्छ्रयान्पर्वतसंनिरोधान् ।
गोष्ठान्हरीणां गिरिगह्वराणि।
बहुप्रकाराणि समीक्ष्यवीराः ।
स्थलानि निम्नानि च तत्र तत्र ॥ ३.१७९.३ ॥
Contemplando las alturas, los lugares cercados por montañas, los pastos de los ciervos, las cuevas de las montañas y los muchos tipos de terreno alto y bajo aquí y allá, los héroes avanzaban.
3.179.4
तथैव चान्यानि महावनानि ।
मृगद्विजानेकपसेवितानि।
आलोकयन्तोऽभिययुः प्रतीता-
स्ते धन्विनाः खङ्गधरा नराग्र्याः ॥ ३.१७९.४ ॥
Asimismo, contemplando otros grandes bosques frecuentados por ciervos, aves y muchos monos, aquellos héroes, arqueros y portadores de espada, avanzaron alegres.
3.179.5
वनानि रम्याणि नदीः सरांसि ।
गुहा गिरीणां गिरिगह्वराणि
एते निवासाः सततं बभूवु-
र्निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१७९.५ ॥
Bosques encantadores, ríos, lagos, cuevas de las montañas y hondonadas montañosas: estos fueron siempre sus moradas, cuando llegó el anochecer a aquellos toros entre los hombres.
3.179.6
ते दुर्गवासं बहुधा निरुष्य ।
व्यतीत्य कैलासमचिन्त्यरूपम्।
आसेदुरत्यर्थमनोरमं ते ।
तमाश्रमाग्र्यं वृषपर्वणस्तु ॥ ३.१७९.६ ॥
Tras morar de muchas maneras en lugares difíciles, y tras cruzar el Kailāsa de forma inconcebible, llegaron al excelso ermitaño de Vṛṣaparvan, sumamente encantador.
3.179.7
समेत्य राज्ञा वृषपर्वणा ते ।
प्रत्यर्चितास्तेन च वीतमोहाः।
शशंसिरे विस्तरशः प्रवासं ।
शिवं यथावद्वृषपर्वणस्ते ॥ ३.१७९.७ ॥
Tras encontrarse con el rey Vṛṣaparvan y ser por él honrados a cambio, libres de la confusión, relataron con detalle, tal como había sido, el feliz relato de su viaje.
3.179.8
सुखोषितास्तस्य त एकरात्रं ।
पुण्याश्रमे देवमहर्षिजुष्टे।
अभ्याययुस्ते बदरीं विशालां ।
सुखेन वीराः पुनरेव वासम् ॥ ३.१७९.८ ॥
Tras morar felizmente una noche en aquel santo eremitorio frecuentado por dioses y grandes sabios, aquellos héroes llegaron a la vasta Badarī y de nuevo habitaron allí con alegría.
3.179.9
ऊषुस्ततस्तत्र महानुभावा ।
नारायणस्थानगताः समग्राः।
कुबेरकान्तां नलिनीं विशोकाः ।
संपश्यमानाः सुरसिद्धजुष्टाम् ॥ ३.१७९.९ ॥
Allí aquellos magnánimos, habiendo ido a la morada de Nārāyaṇa, habitaron todos juntos; libres de dolor, contemplaban aquel estanque de loto, amado por Kubera y frecuentado por dioses y siddhas.
3.179.10
तां चाथ दृष्ट्वा नलिनीं विशोकाः ।
पाण्डोः सुताः सर्वनरप्रधानाः।
ते रेमिरे नन्दनवासमेत्य ।
द्विजर्षयो वीतमला यथैव ॥ ३.१७९.१० ॥
Habiendo visto aquel estanque de loto, los hijos de Pāṇḍu, libres de dolor, los más excelentes de todos los hombres, alcanzaron una morada semejante al bosque de Nandana y se regocijaron, como sabios brahmanes sin mancha.
3.179.11
ततः क्रमेणोपययुर्नृवीरा ।
यथागतेनैव पथा समग्राः।
विहृत्य मासं सुखिनो बदर्यां ।
किरातराज्ञो विषयं सुबाहोः ॥ ३.१७९.११ ॥
Entonces aquellos héroes avanzaron en orden, todos juntos, por el mismo camino por el que habían venido. Tras pasar un mes felizmente en Badarī, llegaron al territorio de Subāhu, rey de los Kirātas.
3.179.12
चीनांस्तुषारान्दरदांश्च सर्वान् ।
देशान्कुलिन्दस्य च भूरिरम्यान्।
अतीत्य दुर्गं हिमवत्प्रदेशं ।
पुरं सुबाहोर्ददृशुर्नृवीराः ॥ ३.१७९.१२ ॥
Tras atravesar las tierras de los chinos, los Tukhāra, los Darada y todas las regiones muy agradables de los Kulinda, y tras superar la difícil región del Himalaya, los héroes contemplaron la ciudad de Subāhu.
3.179.13
श्रुत्वा च तान्पार्थिव पुत्रपौत्रा-
न्प्राप्तान्सुबाहुर्विषये समग्रान्।
प्रत्युद्ययौ प्रीतियुतः स राजा ।
तं चाभ्यनन्दन्वृषभाः कुरूणाम् ॥ ३.१७९.१३ ॥
Oh rey, al oír que sus hijos y nietos habían llegado a todo el territorio, el rey Subāhu, lleno de alegría, salió a recibirlos; y los toros de los Kuru le dieron la bienvenida.
3.179.14
समेत्य राज्ञा तु सुबाहुना ते ।
सुतैर्विशोकप्रमुखैश्च सर्वे।
सहेनद्रसेनैः परिचारकैश्च ।
पौरोगवैर्ये च रमहानसस्थाः ॥ ३.१७९.१४ ॥
Tras encontrarse con el rey Subāhu, todos se reunieron —con los hijos encabezados por Viśoka, con los sirvientes encabezados por Indrasena y con los cocineros que estaban en la cocina.
3.179.15
सुखोपितास्तत्रत एकरात्रं ।
सूतान्समादाय रथांश्च सर्वान्।
घटोत्कचं सानुचरं विसृज्य ।
ततोऽभ्ययुर्यामुनमद्रिराजम् ॥ ३.१७९.१५ ॥
Tras descansar felizmente allí una noche, llevando consigo a los cocheros y todos los carros, y despidiendo a Ghaṭotkaca con sus seguidores, se dirigieron entonces hacia el Yamunā, hacia el rey de las montañas.
3.179.16
तस्मिन्गिरौ प्रस्रवणोपपन्न-
हिमोत्तरीयारुणपाण्डुसानौ।
विशाखयूपं समुपेत्य चक्रु-
स्तदा निवासं पुरुषप्रवीराः ॥ ३.१७९.१६ ॥
En aquella montaña, rica en manantiales y de cumbres rojizo-blancas como un manto de nieve, los más valientes de los hombres llegaron al Viśākha-yūpa y allí establecieron su morada.
3.179.17
वराहनानामृगपक्षिजुष्टं ।
महावनं चैत्ररथप्रकाशम्।
शिवेन यात्वा मृगयाप्रधानाः ।
संवत्सरं तत्रवने विजह्रुः ॥ ३.१७९.१७ ॥
Tras ir en paz a aquel gran bosque, frecuentado por jabalíes, ciervos y aves, resplandeciente como Caitraratha, los principales cazadores vagaron allí durante un año.
3.179.18
तत्राससादातिबलं भुजङ्गं ।
क्षुधार्दितं मृत्युमिवोग्ररूपम्।
वृकोदरः पर्वतकन्दरायां ।
विषादमोहव्यथितान्तरात्मा ॥ ३.१७९.१८ ॥
Allí, en una cueva de la montaña, Vṛkodara se encontró con una serpiente de gran fuerza, atormentada por el hambre, de forma feroz como la Muerte misma; y su espíritu interior quedó turbado por la angustia y el desconcierto.
3.179.19
द्वीपोऽभवद्यत्र वृकोदरस्य ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
अमोक्षयद्यस्तमनन्ततेजा ।
ग्राहेण संवेष्टितसर्वगात्रम् ॥ ३.१७९.१९ ॥
Allí, para Vṛkodara, el lugar se volvió como una isla de refugio; y Yudhiṣṭhira, el más excelso de los guardianes del dharma, de esplendor sin límite, liberó a aquel cuyo cuerpo entero había sido apresado por el cocodrilo.
3.179.20
ते द्वादशं वर्षमथोपयान्तं ।
वने विहुर्तुं कुरवः प्रतीताः।
तस्माद्वनाच्चैत्ररथप्रकाशा-
च्छ्रिया ज्वलन्तस्तपसा च युक्ताः ॥ ३.१७९.२० ॥
Los ilustres kurus, cuando se acercaba el duodécimo año, vagaban por aquel bosque; luego, desde aquel bosque resplandeciente como Caitraratha, ardiendo de gloria y dotados de austeridad, partieron.
3.179.21
ततश्च यात्वा मरुधन्वपार्श्वं ।
सदा धनुर्वेदरतिप्रधानाः।
सरस्वतीमेत्य निवासकामाः ।
सरस्ततो द्वैतवनं प्रतीयुः ॥ ३.१७९.२१ ॥
Luego, habiendo ido al borde del desierto, ellos, que siempre se deleitaban sobre todo en la ciencia del arco, deseando residir, llegaron al Sarasvatī y después regresaron al bosque de Dvaita.
3.179.22
समीक्ष् तान्द्वैतवने निविष्टा-
न्निवासिनस्तत्रततोऽभिजग्मुः।
तपोदमाचारसमाधियुक्ता-
स्तृणोदपात्रावरणाश्मकुट्टाः ॥ ३.१७९.२२ ॥
Al verlos asentados en el bosque de Dvaita, los habitantes de allí, dotados de ascetismo, dominio de sí, conducta y absorción meditativa, que llevaban hierba, vasijas de agua, mantos y utensilios de piedra para majar, se acercaron a ellos.
3.179.23
प्लक्षाक्षरौहीतकवेतसाश्च ।
तथा बदर्यः खदिराः शिरीषाः।
बिल्वेङ्गुदाः पीलुशमीकरीराः ।
सरस्वतीतीररुहा बभूवुः ॥ ३.१७९.२३ ॥
Los árboles plakṣa, akṣa, rauhītaka y vetasa, y asimismo los badarī, khadira, śirīṣa, bilva, iṅgudī, pīlu, śamī y karīra, crecían en la orilla del Sarasvatī.
3.179.24
तां यक्षगन्धर्वमहर्षिकान्ता-
मावासभूतामिव देवतानाम्।
सरस्वतीं प्रीतियुताश्चरन्तः ।
सुखं विजह्रुर्नरदेवपुत्राः ॥ ३.१७९.२४ ॥
Recorriendo con alegría aquel Sarasvatī, amado por yakṣas, gandharvas y grandes sabios, semejante a una morada de los dioses, los hijos del señor de los hombres disfrutaron felizmente.