Mahābhārata · Adhyāya 3.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.179.1
नगोत्तमं प्रस्रवणैरुपेतं ।
दिशां गजैः किन्नरपक्षिभिश्च।
सुखं निवासं जहतां हि तेषां ।
न प्रीतिरासीद्भरतर्षभाणाम् ॥ ३.१७९.१ ॥
Ao deixar aquela montanha excelente, cheia de nascentes, habitada pelos elefantes das direções, pelos kinnaras e pelas aves, os touros dos Bharatas não sentiram alegria.
3.179.2
ततस्तु तेषां पुनरेव हर्षः ।
कैलासमालोक्य महान्बभूव।
कुबेरकान्तं भरतर्षभाणां ।
महीधरं वारिधरप्रकाशम् ॥ ३.१७९.२ ॥
Então, ao contemplar o Kailāsa, querido de Kubera e brilhante como uma nuvem de chuva, surgiu novamente grande alegria nos touros dos Bharatas.
3.179.3
समुच्छ्रयान्पर्वतसंनिरोधान् ।
गोष्ठान्हरीणां गिरिगह्वराणि।
बहुप्रकाराणि समीक्ष्यवीराः ।
स्थलानि निम्नानि च तत्र तत्र ॥ ३.१७९.३ ॥
Observando as alturas, os lugares cercados por montanhas, as pastagens dos cervos, as cavernas das montanhas e os diversos terrenos altos e baixos aqui e ali, os heróis seguiam adiante.
3.179.4
तथैव चान्यानि महावनानि ।
मृगद्विजानेकपसेवितानि।
आलोकयन्तोऽभिययुः प्रतीता-
स्ते धन्विनाः खङ्गधरा नराग्र्याः ॥ ३.१७९.४ ॥
Da mesma forma, contemplando outras grandes florestas frequentadas por cervos, aves e muitos macacos, aqueles primeiros dos homens, arqueiros e portadores de espada, avançavam satisfeitos.
3.179.5
वनानि रम्याणि नदीः सरांसि ।
गुहा गिरीणां गिरिगह्वराणि
एते निवासाः सततं बभूवु-
र्निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१७९.५ ॥
Florestas encantadoras, rios, lagos, cavernas das montanhas e vales montanhosos: estes foram sempre as suas moradas, quando chegou a aproximação da noite àqueles touros entre os homens.
3.179.6
ते दुर्गवासं बहुधा निरुष्य ।
व्यतीत्य कैलासमचिन्त्यरूपम्।
आसेदुरत्यर्थमनोरमं ते ।
तमाश्रमाग्र्यं वृषपर्वणस्तु ॥ ३.१७९.६ ॥
Tendo habitado de muitas maneiras em lugares difíceis, e tendo passado o Kailāsa de forma inconcebível, chegaram ao eremitério supremo de Vṛṣaparvan, sumamente agradável.
3.179.7
समेत्य राज्ञा वृषपर्वणा ते ।
प्रत्यर्चितास्तेन च वीतमोहाः।
शशंसिरे विस्तरशः प्रवासं ।
शिवं यथावद्वृषपर्वणस्ते ॥ ३.१७९.७ ॥
Tendo encontrado o rei Vṛṣaparvan e sido por ele honrados em troca, libertos da ilusão, relataram em detalhe, como de fato fora, o feliz relato de sua viagem.
3.179.8
सुखोषितास्तस्य त एकरात्रं ।
पुण्याश्रमे देवमहर्षिजुष्टे।
अभ्याययुस्ते बदरीं विशालां ।
सुखेन वीराः पुनरेव वासम् ॥ ३.१७९.८ ॥
Tendo morado felizmente uma noite naquele eremitério sagrado frequentado por deuses e grandes sábios, aqueles heróis chegaram à vasta Badarī e novamente ali habitaram com alegria.
3.179.9
ऊषुस्ततस्तत्र महानुभावा ।
नारायणस्थानगताः समग्राः।
कुबेरकान्तां नलिनीं विशोकाः ।
संपश्यमानाः सुरसिद्धजुष्टाम् ॥ ३.१७९.९ ॥
Lá, aqueles magnânimos, tendo ido à morada de Nārāyaṇa, habitaram todos juntos; livres do sofrimento, contemplavam aquele lago de lótus, caro a Kubera e frequentado por deuses e siddhas.
3.179.10
तां चाथ दृष्ट्वा नलिनीं विशोकाः ।
पाण्डोः सुताः सर्वनरप्रधानाः।
ते रेमिरे नन्दनवासमेत्य ।
द्विजर्षयो वीतमला यथैव ॥ ३.१७९.१० ॥
Tendo visto aquele lago de lótus, os filhos de Pāṇḍu, livres do sofrimento, os primeiros entre todos os homens, alcançaram uma morada semelhante ao bosque de Nandana e regozijaram-se, como sábios brâmanes sem mácula.
3.179.11
ततः क्रमेणोपययुर्नृवीरा ।
यथागतेनैव पथा समग्राः।
विहृत्य मासं सुखिनो बदर्यां ।
किरातराज्ञो विषयं सुबाहोः ॥ ३.१७९.११ ॥
Então aqueles heróis seguiram em ordem, todos juntos, pelo mesmo caminho por onde tinham vindo. Tendo vivido felizes um mês em Badarī, chegaram ao território de Subāhu, rei dos Kirātas.
3.179.12
चीनांस्तुषारान्दरदांश्च सर्वान् ।
देशान्कुलिन्दस्य च भूरिरम्यान्।
अतीत्य दुर्गं हिमवत्प्रदेशं ।
पुरं सुबाहोर्ददृशुर्नृवीराः ॥ ३.१७९.१२ ॥
Tendo atravessado as terras dos chineses, dos Tukhāras, dos Daradas e todas as regiões muito agradáveis dos Kulindas, e transposto a difícil região do Himalaia, os heróis avistaram a cidade de Subāhu.
3.179.13
श्रुत्वा च तान्पार्थिव पुत्रपौत्रा-
न्प्राप्तान्सुबाहुर्विषये समग्रान्।
प्रत्युद्ययौ प्रीतियुतः स राजा ।
तं चाभ्यनन्दन्वृषभाः कुरूणाम् ॥ ३.१७९.१३ ॥
Ó rei, ao ouvir que seus filhos e netos haviam chegado a todo o território, o rei Subāhu, cheio de alegria, saiu ao encontro deles; e os touros dos Kurus o saudaram.
3.179.14
समेत्य राज्ञा तु सुबाहुना ते ।
सुतैर्विशोकप्रमुखैश्च सर्वे।
सहेनद्रसेनैः परिचारकैश्च ।
पौरोगवैर्ये च रमहानसस्थाः ॥ ३.१७९.१४ ॥
Tendo se encontrado com o rei Subāhu, todos se reuniram — com os filhos, à frente dos quais estava Viśoka, com os servidores, liderados por Indrasena, e com os cozinheiros que estavam na cozinha.
3.179.15
सुखोपितास्तत्रत एकरात्रं ।
सूतान्समादाय रथांश्च सर्वान्।
घटोत्कचं सानुचरं विसृज्य ।
ततोऽभ्ययुर्यामुनमद्रिराजम् ॥ ३.१७९.१५ ॥
Tendo descansado felizmente ali uma noite, levando os condutores e todos os carros, e despedindo Ghaṭotkaca com seus seguidores, partiram então em direção ao Yamunā, ao rei das montanhas.
3.179.16
तस्मिन्गिरौ प्रस्रवणोपपन्न-
हिमोत्तरीयारुणपाण्डुसानौ।
विशाखयूपं समुपेत्य चक्रु-
स्तदा निवासं पुरुषप्रवीराः ॥ ३.१७९.१६ ॥
Naquela montanha, rica em fontes, com cumes vermelho-brancos como um manto de neve, os mais valentes dos homens, chegando ao Viśākha-yūpa, ali fizeram então sua morada.
3.179.17
वराहनानामृगपक्षिजुष्टं ।
महावनं चैत्ररथप्रकाशम्।
शिवेन यात्वा मृगयाप्रधानाः ।
संवत्सरं तत्रवने विजह्रुः ॥ ३.१७९.१७ ॥
Tendo ido em paz àquela grande floresta, frequentada por javalis, cervos e aves, resplandecente como Caitraratha, os principais caçadores ali vagaram durante um ano.
3.179.18
तत्राससादातिबलं भुजङ्गं ।
क्षुधार्दितं मृत्युमिवोग्ररूपम्।
वृकोदरः पर्वतकन्दरायां ।
विषादमोहव्यथितान्तरात्मा ॥ ३.१७९.१८ ॥
Ali, numa caverna da montanha, Vṛkodara deparou-se com uma serpente de grande força, atormentada pela fome, de forma feroz como a própria Morte; e seu íntimo foi abalado por desespero e confusão.
3.179.19
द्वीपोऽभवद्यत्र वृकोदरस्य ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
अमोक्षयद्यस्तमनन्ततेजा ।
ग्राहेण संवेष्टितसर्वगात्रम् ॥ ३.१७९.१९ ॥
Ali, para Vṛkodara, o lugar tornou-se como uma ilha de refúgio; e Yudhiṣṭhira, o mais excelente dos guardiões do dharma, de esplendor sem limite, libertou aquele cujo corpo inteiro fora apanhado pelo crocodilo.
3.179.20
ते द्वादशं वर्षमथोपयान्तं ।
वने विहुर्तुं कुरवः प्रतीताः।
तस्माद्वनाच्चैत्ररथप्रकाशा-
च्छ्रिया ज्वलन्तस्तपसा च युक्ताः ॥ ३.१७९.२० ॥
Os célebres kurus, à medida que o décimo segundo ano se aproximava, vagavam por aquela floresta; então, daquela floresta resplandecente como Caitraratha, ardendo de glória e dotados de austeridade, puseram-se a caminho.
3.179.21
ततश्च यात्वा मरुधन्वपार्श्वं ।
सदा धनुर्वेदरतिप्रधानाः।
सरस्वतीमेत्य निवासकामाः ।
सरस्ततो द्वैतवनं प्रतीयुः ॥ ३.१७९.२१ ॥
Então, tendo ido à margem do deserto, eles, que sempre se deleitavam sobretudo na ciência do arco, desejando morar, chegaram ao Sarasvatī e depois voltaram para a floresta de Dvaita.
3.179.22
समीक्ष् तान्द्वैतवने निविष्टा-
न्निवासिनस्तत्रततोऽभिजग्मुः।
तपोदमाचारसमाधियुक्ता-
स्तृणोदपात्रावरणाश्मकुट्टाः ॥ ३.१७९.२२ ॥
Ao vê-los estabelecidos na floresta de Dvaita, os moradores de lá, dotados de ascetismo, domínio de si, conduta e absorção meditativa, que traziam capim, vasilhas de água, mantos e pilões de pedra, aproximaram-se deles.
3.179.23
प्लक्षाक्षरौहीतकवेतसाश्च ।
तथा बदर्यः खदिराः शिरीषाः।
बिल्वेङ्गुदाः पीलुशमीकरीराः ।
सरस्वतीतीररुहा बभूवुः ॥ ३.१७९.२३ ॥
As árvores plakṣa, akṣa, rauhītaka e vetasa, e igualmente as badarī, khadira, śirīṣa, bilva, iṅgudī, pīlu, śamī e karīra, cresciam na margem do Sarasvatī.
3.179.24
तां यक्षगन्धर्वमहर्षिकान्ता-
मावासभूतामिव देवतानाम्।
सरस्वतीं प्रीतियुताश्चरन्तः ।
सुखं विजह्रुर्नरदेवपुत्राः ॥ ३.१७९.२४ ॥
Percorrendo com alegria aquele Sarasvatī, amado por yakṣas, gandharvas e grandes sábios, como uma morada dos deuses, os filhos do senhor dos homens desfrutaram felizmente.