மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.179
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.179.1
नगोत्तमं प्रस्रवणैरुपेतं ।
दिशां गजैः किन्नरपक्षिभिश्च।
सुखं निवासं जहतां हि तेषां ।
न प्रीतिरासीद्भरतर्षभाणाम् ॥ ३.१७९.१ ॥
திசைகளின் யானைகள், கின்னரர்கள், பறவைகள் நிறைந்த, அருவிகள் கொண்ட அந்த உயர்ந்த மலையில், சுகமான வாசஸ்தலத்தை விட்டுச் சென்ற பரதர்களின் சிறந்த வீரர்களுக்கு மகிழ்ச்சி இருக்கவில்லை.
3.179.2
ततस्तु तेषां पुनरेव हर्षः ।
कैलासमालोक्य महान्बभूव।
कुबेरकान्तं भरतर्षभाणां ।
महीधरं वारिधरप्रकाशम् ॥ ३.१७९.२ ॥
பின்னர் அந்த பரதர்களின் சிறந்த வீரர்களுக்கு மீண்டும் பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டானது; குபேரனுக்கு பிரியமான, மழை மேகம் போல் ஒளிரும் அந்த மலையான கைலாசத்தைக் கண்டதும்.
3.179.3
समुच्छ्रयान्पर्वतसंनिरोधान् ।
गोष्ठान्हरीणां गिरिगह्वराणि।
बहुप्रकाराणि समीक्ष्यवीराः ।
स्थलानि निम्नानि च तत्र तत्र ॥ ३.१७९.३ ॥
உயர்ச்சிகளையும், மலைகளால் சூழப்பட்ட இடங்களையும், மான்களின் மேய்ச்சல் நிலங்களையும், மலைக் குகைகளையும், பல வகையான மேடுகளையும் பள்ளங்களையும் வீரர்கள் அங்கங்கே பார்த்தனர்.
3.179.4
तथैव चान्यानि महावनानि ।
मृगद्विजानेकपसेवितानि।
आलोकयन्तोऽभिययुः प्रतीता-
स्ते धन्विनाः खङ्गधरा नराग्र्याः ॥ ३.१७९.४ ॥
அதுபோலவே மான்கள், பறவைகள், பல குரங்குகளால் நிறைந்த மற்ற பெரிய காடுகளையும் பார்த்துக்கொண்டே, மகிழ்ச்சியுடன் வில்லேந்திய, வாளேந்திய அந்த சிறந்த வீரர்கள் முன்னேறினர்.
3.179.5
वनानि रम्याणि नदीः सरांसि ।
गुहा गिरीणां गिरिगह्वराणि
एते निवासाः सततं बभूवु-
र्निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१७९.५ ॥
அழகிய காடுகள், ஆறுகள், ஏரிகள், மலைகளின் குகைகள், மலை இடுக்குகள் — இவையே எப்போதும் அந்த நரர்களில் சிறந்தவர்களின் வாசஸ்தலங்களாயின; இரவு நெருங்கியபோது.
3.179.6
ते दुर्गवासं बहुधा निरुष्य ।
व्यतीत्य कैलासमचिन्त्यरूपम्।
आसेदुरत्यर्थमनोरमं ते ।
तमाश्रमाग्र्यं वृषपर्वणस्तु ॥ ३.१७९.६ ॥
பல வழிகளில் கடினமான இடங்களில் வாழ்ந்து, சிந்திக்க முடியாத வடிவமுடைய கைலாசத்தைக் கடந்து, அவர்கள் மிகவும் மனோகரமான, வ்ருஷபர்வனின் சிறந்த ஆசிரமத்தை அடைந்தனர்.
3.179.7
समेत्य राज्ञा वृषपर्वणा ते ।
प्रत्यर्चितास्तेन च वीतमोहाः।
शशंसिरे विस्तरशः प्रवासं ।
शिवं यथावद्वृषपर्वणस्ते ॥ ३.१७९.७ ॥
அரசன் வ்ருஷபர்வனைச் சந்தித்து, அவனால் மரியாதையுடன் வரவேற்கப்பட்டு, மோகம் நீங்கியவர்களாய், தங்கள் பயணத்தின் நல்ல வரலாற்றை விரிவாக முறையாகச் சொன்னார்கள்.
3.179.8
सुखोषितास्तस्य त एकरात्रं ।
पुण्याश्रमे देवमहर्षिजुष्टे।
अभ्याययुस्ते बदरीं विशालां ।
सुखेन वीराः पुनरेव वासम् ॥ ३.१७९.८ ॥
தேவர்களும் மகரிஷிகளும் வந்து சேவிக்கும் அந்தப் புண்ணிய ஆசிரமத்தில் ஒரு இரவு சுகமாகத் தங்கி, அந்த வீரர்கள் விசாலமான பதரியை அடைந்து, மீண்டும் சுகமாக வாசம் செய்தனர்.
3.179.9
ऊषुस्ततस्तत्र महानुभावा ।
नारायणस्थानगताः समग्राः।
कुबेरकान्तां नलिनीं विशोकाः ।
संपश्यमानाः सुरसिद्धजुष्टाम् ॥ ३.१७९.९ ॥
பின்னர் அங்கே அந்த மகானுபாவர்கள் நாராயணரின் இடத்தை அடைந்து, அனைவரும் கூடி வாழ்ந்தனர்; துக்கமற்றவர்களாய், குபேரனுக்கு அன்பான, தேவர்களாலும் சித்தர்களாலும் சேவிக்கப்பட்ட அந்தத் தாமரைக் குளத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
3.179.10
तां चाथ दृष्ट्वा नलिनीं विशोकाः ।
पाण्डोः सुताः सर्वनरप्रधानाः।
ते रेमिरे नन्दनवासमेत्य ।
द्विजर्षयो वीतमला यथैव ॥ ३.१७९.१० ॥
அந்தத் தாமரைக் குளத்தைப் பார்த்து, துக்கமற்ற பாண்டுவின் புதல்வர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள், நந்தன வனம் போன்ற வாசத்தை அடைந்து மகிழ்ந்தனர்; குற்றமற்ற இருபிறப்பு ரிஷிகள் போல.
3.179.11
ततः क्रमेणोपययुर्नृवीरा ।
यथागतेनैव पथा समग्राः।
विहृत्य मासं सुखिनो बदर्यां ।
किरातराज्ञो विषयं सुबाहोः ॥ ३.१७९.११ ॥
பின்னர் அந்த வீரர்கள் வந்த வழியிலேயே ஒன்றாக வரிசையாகச் சென்றனர். பதரியில் ஒரு மாதம் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கி, பின்பு கிராத மன்னன் சுபாகுவின் நாட்டை அடைந்தனர்.
3.179.12
चीनांस्तुषारान्दरदांश्च सर्वान् ।
देशान्कुलिन्दस्य च भूरिरम्यान्।
अतीत्य दुर्गं हिमवत्प्रदेशं ।
पुरं सुबाहोर्ददृशुर्नृवीराः ॥ ३.१७९.१२ ॥
சீனர், துஷாரர், தரதர் ஆகியோரின் நாடுகளையும், குலிந்தரின் மிக அழகிய நாடுகளையும் கடந்து, கடினமான இமயமலைப் பகுதியைத் தாண்டி, அந்த வீரர்கள் சுபாகுவின் நகரைக் கண்டனர்.
3.179.13
श्रुत्वा च तान्पार्थिव पुत्रपौत्रा-
न्प्राप्तान्सुबाहुर्विषये समग्रान्।
प्रत्युद्ययौ प्रीतियुतः स राजा ।
तं चाभ्यनन्दन्वृषभाः कुरूणाम् ॥ ३.१७९.१३ ॥
ஓ அரசே, மகன்களும் பேரன்களும் முழு நாட்டிற்கும் வந்துவிட்டதைக் கேட்ட சுபாகு மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களை எதிர்கொண்டு சென்றான்; குருக்களின் காளைகள் போன்ற அவர்களும் அவனை வரவேற்றனர்.
3.179.14
समेत्य राज्ञा तु सुबाहुना ते ।
सुतैर्विशोकप्रमुखैश्च सर्वे।
सहेनद्रसेनैः परिचारकैश्च ।
पौरोगवैर्ये च रमहानसस्थाः ॥ ३.१७९.१४ ॥
மன்னன் சுபாகுவைச் சந்தித்த பிறகு, விசோகனைத் தலைவனாகக் கொண்ட மகன்களுடனும், இந்திரசேனன் முதலிய ஏவலர்களுடனும், சமையலறையில் இருந்த சமையல்காரர்களுடனும் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடினர்.
3.179.15
सुखोपितास्तत्रत एकरात्रं ।
सूतान्समादाय रथांश्च सर्वान्।
घटोत्कचं सानुचरं विसृज्य ।
ततोऽभ्ययुर्यामुनमद्रिराजम् ॥ ३.१७९.१५ ॥
அங்கே ஓர் இரவு மகிழ்ச்சியுடன் தங்கி, தேரோட்டிகளையும் அனைத்து தேர்களையும் அழைத்துக்கொண்டு, கடோத்கசனையும் அவனுடைய பரிவாரத்தையும் அனுப்பிவிட்டு, பின்னர் யமுனையை நோக்கி, மலைகளின் அரசனை நோக்கிச் சென்றனர்.
3.179.16
तस्मिन्गिरौ प्रस्रवणोपपन्न-
हिमोत्तरीयारुणपाण्डुसानौ।
विशाखयूपं समुपेत्य चक्रु-
स्तदा निवासं पुरुषप्रवीराः ॥ ३.१७९.१६ ॥
நீரூற்றுகள் நிறைந்ததும், பனிப்போர்வை போன்ற செம்பொன் வெண்மை சிகரங்களைக் கொண்டதுமான அந்த மலையில், விசாகயூபத்தை அடைந்து அந்தச் சிறந்த வீரர்கள் தங்கினர்.
3.179.17
वराहनानामृगपक्षिजुष्टं ।
महावनं चैत्ररथप्रकाशम्।
शिवेन यात्वा मृगयाप्रधानाः ।
संवत्सरं तत्रवने विजह्रुः ॥ ३.१७९.१७ ॥
காட்டுப்பன்றிகள், மான்கள், பல பறவைகள் நிறைந்ததும், சைத்ரரதத்தைப் போல ஒளிர்வதுமான அந்தப் பெருங்காட்டிற்கு அமைதியுடன் சென்று, வேட்டையில் வல்லவர்களாக அவர்கள் அங்கே ஓராண்டு காலம் உலாவினர்.
3.179.18
तत्राससादातिबलं भुजङ्गं ।
क्षुधार्दितं मृत्युमिवोग्ररूपम्।
वृकोदरः पर्वतकन्दरायां ।
विषादमोहव्यथितान्तरात्मा ॥ ३.१७९.१८ ॥
அங்கே மலைக்குகையில் மிகுந்த வலிமையும், பசியால் வாடியதும், மரணத்தைப் போன்ற கொடிய உருவமும் கொண்ட ஒரு பாம்பை வ்ருகோதரன் எதிர்கொண்டான்; அவன் உள்ளம் துயரத்தாலும் மயக்கத்தாலும் கலங்கியது.
3.179.19
द्वीपोऽभवद्यत्र वृकोदरस्य ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
अमोक्षयद्यस्तमनन्ततेजा ।
ग्राहेण संवेष्टितसर्वगात्रम् ॥ ३.१७९.१९ ॥
வ்ருகோதரனுக்கு அது ஒரு தீவைப் போன்ற புகலிடமாயிற்று; அவனைப் பிடித்திருந்த முதலையிலிருந்து, உடல் முழுவதும் சுற்றிக்கொள்ளப்பட்டிருந்த அவனை, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட தர்மவான்களில் சிறந்த யுதிஷ்டிரன் விடுவித்தான்.
3.179.20
ते द्वादशं वर्षमथोपयान्तं ।
वने विहुर्तुं कुरवः प्रतीताः।
तस्माद्वनाच्चैत्ररथप्रकाशा-
च्छ्रिया ज्वलन्तस्तपसा च युक्ताः ॥ ३.१७९.२० ॥
புகழ்பெற்ற குரு வம்சத்தினர், பன்னிரண்டாம் ஆண்டு நெருங்கியபோது, அந்தக் காட்டில் உலாவிக்கொண்டிருந்தனர்; பின்னர் சைத்ரரதத்தைப் போல் ஒளிரும் அந்தக் காட்டிலிருந்து, பொலிவாலும் தவத்தாலும் ஒளிர்ந்தவர்களாய் அவர்கள் புறப்பட்டனர்.
3.179.21
ततश्च यात्वा मरुधन्वपार्श्वं ।
सदा धनुर्वेदरतिप्रधानाः।
सरस्वतीमेत्य निवासकामाः ।
सरस्ततो द्वैतवनं प्रतीयुः ॥ ३.१७९.२१ ॥
பின்னர் பாலைநிலத்தின் ஓரத்திற்குச் சென்று, எப்போதும் வில்வித்தையில் மகிழ்ந்திருந்தவர்கள், வசிக்க விரும்பி சரஸ்வதியை அடைந்து, பின்னர் துவைத வனத்தை நோக்கித் திரும்பினர்.
3.179.22
समीक्ष् तान्द्वैतवने निविष्टा-
न्निवासिनस्तत्रततोऽभिजग्मुः।
तपोदमाचारसमाधियुक्ता-
स्तृणोदपात्रावरणाश्मकुट्टाः ॥ ३.१७९.२२ ॥
துவைத வனத்தில் குடியமர்ந்திருந்த அவர்களைக் கண்டு, அங்கிருந்த குடியிருப்பாளர்கள் — தவம், அடக்கம், ஒழுக்கம், சமாதி கொண்டவர்களும், புல், நீர்ப்பாத்திரம், ஆடை, கல்லுரல் வைத்திருந்தவர்களுமாக — அவர்களை நோக்கி வந்தனர்.
3.179.23
प्लक्षाक्षरौहीतकवेतसाश्च ।
तथा बदर्यः खदिराः शिरीषाः।
बिल्वेङ्गुदाः पीलुशमीकरीराः ।
सरस्वतीतीररुहा बभूवुः ॥ ३.१७९.२३ ॥
பிளக்ஷ, அக்ஷ, ரௌஹீதக, வேதஸ மரங்களும், அதுபோல் பதரி, கதிர, சிரீஷ, வில்வ, இங்குத, பீலு, சமீ, கரீர மரங்களும் சரஸ்வதியின் கரையில் வளர்ந்திருந்தன.
3.179.24
तां यक्षगन्धर्वमहर्षिकान्ता-
मावासभूतामिव देवतानाम्।
सरस्वतीं प्रीतियुताश्चरन्तः ।
सुखं विजह्रुर्नरदेवपुत्राः ॥ ३.१७९.२४ ॥
யக்ஷர், கந்தர்வர், மகரிஷிகளுக்கு விருப்பமானவளும், தேவர்களின் இருப்பிடம் போன்றவளுமான அந்த சரஸ்வதியை மகிழ்ச்சியோடு சுற்றித் திரிந்து, மன்னர்களின் மைந்தர்கள் இன்பமாக வாழ்ந்தனர்.