Mahābhārata · Adhyāya 3.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.187.1
मार्कण्डेयं महात्मानमूचुः पाण्डुसुतास्तदा ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यानां श्रोतुमिच्छाम कथ्यताम् ॥ ३.१८७.१ ॥
Entonces los hijos de Pāṇḍu dijeron al magnánimo Mārkaṇḍeya: "Deseamos oír la grandeza de los mejores de los dos veces nacidos; que se nos cuente."
3.187.2
एवमुक्तः स भगवान्मार्कण्डेयो महातपाः ।
उवाच सुमहातेजाः सर्वशास्त्रविशारदः ॥ ३.१८७.२ ॥
Así interpelado, el venerable Mārkaṇḍeya, de gran austeridad y esplendor, versado en todas las escrituras, habló.
3.187.3
हेहयानां कुलकरो राजा परपुरंजयः ।
कुमारो रूपसंपननो मृगयां व्यचरद्बली ॥ ३.१८७.३ ॥
Había un rey, fundador del linaje de los Haihayas, conquistador de ciudades enemigas; un príncipe apuesto y poderoso que vagaba cazando.
3.187.4
चरमाणस्तु सोऽरण्ये तृणवीरुत्समावृते ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं ददर्श मुनिमन्तिके ॥ ३.१८७.४ ॥
Vagando por el bosque, en un lugar cubierto de hierba y arbustos, vio cerca a un sabio que llevaba una piel de antílope negro como manto superior.
3.187.5
स तेन हिंसितोऽरण्ये मन्यमानेन वै मृगम् ।
व्यथितः कर्म तत्कृत्वा शोकोपहतचेतनः ॥ ३.१८७.५ ॥
En el bosque, creyendo que era un ciervo, lo mató; habiendo hecho aquella acción, afligido, con la mente herida por el dolor.
3.187.6
जगाम हेहयानां वै सकाशं प्रथितात्मनाम् ।
राज्ञां राजीवनेत्रोसौ कुमारः पृथिवीपते ॥ ३.१८७.६ ॥
Oh señor de la tierra, aquel príncipe de ojos de loto fue ante los reyes de los Haihayas, famosos por su espíritu.
3.187.7
तेषां च तद्यथावृत्तं कथयामास वै तदा ।
स कुमारो महीपालो हेहयानां महीभृताम् ॥ ३.१८७.७ ॥
Entonces les contó exactamente lo sucedido. Aquel príncipe, protector de la tierra, era uno de los reyes-montaña haihayas.
3.187.8
तं चापि हिंसितं तात मुनिं मूलफलाशिनम् ।
श्रुत्वा दृष्ट्वा च ते तत्र बभूवुर्दीनमानसाः ॥ ३.१८७.८ ॥
Querido, al oír que también había sido herido aquel sabio que come raíces y frutos, y al verlo allí, quedaron con el ánimo afligido.
3.187.9
कस्यायमिति ते सर्वे मार्गमाणास्ततस्ततः ।
जग्मुश्चारिष्टनाम्नोऽथ तार्क्ष्यस्याश्रममञ्जसा ॥ ३.१८७.९ ॥
Buscando por aquí y por allá, preguntando '¿De quién es este ermitaño?', todos fueron directamente al ermitaño de Tārkṣya llamado Cāriṣṭa.
3.187.10
तेऽभिवाद्य महात्मानं तं मुनिं संशितव्रतम् ।
तस्थुः सर्वे स तु मुनिस्तेषां पूजामथाहरत् ॥ ३.१८७.१० ॥
Saludaron con reverencia a aquel gran sabio, firme en sus votos, y todos se quedaron de pie. Entonces el sabio les ofreció honores.
3.187.11
ते तमूचुर्महात्मानं न वयं सक्रियां मुने ।
त्वत्तोऽर्हाः कर्मदोषेण ब्राह्मणो हिंसितो हि नः ॥ ३.१८७.११ ॥
Dijeron a aquel gran sabio: 'Oh sabio, no somos dignos de los honores debidos por tu parte, pues por culpa de nuestra acción hemos herido a un brahmán.'
3.187.12
तानब्रवीत्स विप्रर्षिः कथं वो ब्राह्मणो हतः ।
क्व चासौ ब्रूत सहिताः पश्यध्वं मे रतपोबलम् ॥ ३.१८७.१२ ॥
Aquel sabio entre brahmanes les dijo: '¿Cómo habéis matado a un brahmán? ¿Dónde está? Decidlo todos juntos; contemplad el poder de mi austeridad.'
3.187.13
ते तु तत्सर्वमखिलमाख्यायास्मै यथातथम् ।
नापश्यंस्तमृषिं तत्र गतासुं ते समागताः ॥ ३.१८७.१३ ॥
Le contaron todo tal como había ocurrido; pero los reunidos no vieron allí al sabio, sin vida.
3.187.14
अन्वेषमाणाः सव्रीडाः सुप्तवद्गतमानसाः ।
तानब्रवीत्तत्रमुनिस्तार्क्ष्यः परपुरंजयः ॥ ३.१८७.१४ ॥
A ellos, que buscaban, avergonzados, con la mente confusa como si durmieran, el sabio Tārkṣya, conquistador de ciudades enemigas, les habló allí.
3.187.15
स्यादयं ब्राह्मणः सोऽथयुष्माभिर्यो विनाशितः ।
पुत्रो ह्ययं मम नृपास्तपोबलसमन्वितः ॥ ३.१८७.१५ ॥
Reyes, quizás este sea el brahmán que destruisteis; es mi hijo, dotado del poder de la penitencia.
3.187.16
ते च दृष्ट्वैव तमृषिं विस्मयं परमं गताः ।
महदाश्चर्यमिति वै ते ब्रुवाणा महीपते ॥ ३.१८७.१६ ॥
Y al ver a aquel sabio, oh señor de la tierra, se llenaron de gran asombro, diciendo: «Esto es un gran prodigio».
3.187.17
मृतो ह्ययमितो दृष्टः कथं जीवितमाप्तवान् ।
किमेतत्तपसो वीर्यं येनायं जीवितः पुनः।
श्रोतुमिच्छामहे विप्र यदि श्रोतव्यमित्युत ॥ ३.१८७.१७ ॥
Éste fue visto aquí como muerto; ¿cómo ha recobrado la vida? ¿Qué poder de penitencia es éste por el que ha revivido? Oh brahmán, si es digno de ser oído, deseamos escucharlo.
3.187.18
स तानुवाच नास्माकं मृत्युः प्रभवते नृपाः ।
कारणं च प्रवक्ष्यामि हेतुयोगं समासतः।
मृत्युः प्रभवते येन नास्माकं नृपसत्तमाः ॥ ३.१८७.१८ ॥
Les dijo: Reyes, la muerte no tiene poder sobre nosotros. Oh mejores de los reyes, les declararé brevemente la causa y la conexión de causas por la que la muerte no tiene poder sobre nosotros.
3.187.19
शुद्धाचारादनलसाः साध्योपासनतत्पराः ।
शुद्धान्नाः शुद्धसदना ब्रह्मचर्यव्रतान्विताः ॥ ३.१८७.१९ ॥
Por su conducta pura, sin pereza, dedicados a la adoración de los Sādhyas, comiendo alimento puro, morando en moradas puras y sujetos al voto de brahmacarya.
3.187.20
सत्यमेवाभिजानीमो नानृते कुर्महे मनः ।
स्वधर्ममनुतिष्ठामस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२० ॥
Conocemos solo la verdad y no ponemos la mente en la falsedad. Cumplimos nuestro propio deber; por eso no tenemos miedo a la muerte.
3.187.21
यद्ब्राह्मणानां कुशलं तदेषां कथयामहे ।
तेषां हि चरितं ब्रूमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२१ ॥
Lo que es el bienestar de los brahmanes, eso les contamos; hablamos de su conducta. Por eso no tenemos miedo a la muerte.
3.187.22
अतिथीनन्नपानेन भृत्यानत्यशनेन च ।
संभोज्य शेषमश्नीमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२२ ॥
Habiendo alimentado a los huéspedes con comida y bebida, y a los sirvientes con abundante comida, comemos después lo que sobra. Por eso no tenemos miedo a la muerte.
3.187.23
क्षान्ता दान्ताः क्षमाशीलास्तीर्थदानपरायणाः ।
पुण्यदेशनिवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः।
तेजस्विदेशवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२३ ॥
Pacientes, dominados, de naturaleza indulgente, dedicados a los baños de peregrinación y a la donación; por morar en una región sagrada, por eso no tenemos miedo a la muerte. También por morar en una región de esplendor, por eso no tenemos miedo a la muerte.
3.187.24
एतद्वै लेशमात्रं वः समाख्यातं विमत्सराः ।
गच्छध्वं सहिताः सर्वे न पापाद्भयमस्ति वः ॥ ३.१८७.२४ ॥
Oh vosotros, libres de envidia, esto se os ha contado solo en parte. Id, todos juntos; del pecado no tenéis temor.
3.187.25
एवमस्त्विति ते सर्वे प्रतिपूज्य महामुनिम् ।
स्वदेशमगमन्हृष्टा राजानो भरतर्षभ ॥ ३.१८७.२५ ॥
"Así sea", dijeron todos, y tras honrar al gran sabio, los reyes, complacidos, regresaron a sus propias tierras, oh toro de los Bharatas.