மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.187.1
मार्कण्डेयं महात्मानमूचुः पाण्डुसुतास्तदा ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यानां श्रोतुमिच्छाम कथ्यताम् ॥ ३.१८७.१ ॥
அப்போது பாண்டுவின் புதல்வர்கள் மகாத்மாவான மார்க்கண்டேயரிடம் கூறினர்: "சிறந்த துவிஜர்களின் மாஹாத்மியத்தைக் கேட்க விரும்புகிறோம்; அதைச் சொல்லுங்கள்."
3.187.2
एवमुक्तः स भगवान्मार्कण्डेयो महातपाः ।
उवाच सुमहातेजाः सर्वशास्त्रविशारदः ॥ ३.१८७.२ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட மகாதபஸ்வியான பகவான் மார்க்கண்டேயர், அதி மகாதேஜஸ்வியும் எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவருமாக, பேசத் தொடங்கினார்.
3.187.3
हेहयानां कुलकरो राजा परपुरंजयः ।
कुमारो रूपसंपननो मृगयां व्यचरद्बली ॥ ३.१८७.३ ॥
ஹைஹயர் குலத்தை நிறுவிய ஓர் அரசன் இருந்தான்; எதிரிகளின் நகரங்களை வென்ற அவன் அழகிய இளவரசன், வலிமையானவன், வேட்டைக்காக அலைந்தான்.
3.187.4
चरमाणस्तु सोऽरण्ये तृणवीरुत्समावृते ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं ददर्श मुनिमन्तिके ॥ ३.१८७.४ ॥
அவன் காட்டில், புல்லும் புதர்களும் நிறைந்த இடத்தில் அலைந்தபோது, அருகில் கருமான் தோலை மேல்துணியாக அணிந்த ஒரு முனிவரைக் கண்டான்.
3.187.5
स तेन हिंसितोऽरण्ये मन्यमानेन वै मृगम् ।
व्यथितः कर्म तत्कृत्वा शोकोपहतचेतनः ॥ ३.१८७.५ ॥
காட்டில் அவன் அதை மான் என்று கருதி அடித்துக் கொன்றான்; அந்த செயலைச் செய்து வேதனையடைந்து, துக்கத்தால் அவன் மனம் தாக்குண்டது.
3.187.6
जगाम हेहयानां वै सकाशं प्रथितात्मनाम् ।
राज्ञां राजीवनेत्रोसौ कुमारः पृथिवीपते ॥ ३.१८७.६ ॥
பூமிபதியே! அந்த தாமரைக்கண் இளவரசன் புகழ்பெற்ற ஹைஹய அரசர்களிடம் சென்றான்.
3.187.7
तेषां च तद्यथावृत्तं कथयामास वै तदा ।
स कुमारो महीपालो हेहयानां महीभृताम् ॥ ३.१८७.७ ॥
அப்போது அவர்களிடம் நடந்ததை அப்படியே அவன் எடுத்துரைத்தான். அந்த இளவரசன், நிலத்தைக் காக்கும் மன்னன், ஹேஹய மலை-அரசர்களில் ஒருவன்.
3.187.8
तं चापि हिंसितं तात मुनिं मूलफलाशिनम् ।
श्रुत्वा दृष्ट्वा च ते तत्र बभूवुर्दीनमानसाः ॥ ३.१८७.८ ॥
அன்புள்ளவனே, கிழங்கும் கனியும் உண்ணும் அந்த முனிவர் காயப்பட்டதைக் கேட்டும் அங்கே கண்டும் அவர்கள் வருத்தமடைந்த மனத்தினராயினர்.
3.187.9
कस्यायमिति ते सर्वे मार्गमाणास्ततस्ततः ।
जग्मुश्चारिष्टनाम्नोऽथ तार्क्ष्यस्याश्रममञ्जसा ॥ ३.१८७.९ ॥
'இது யாருடைய ஆசிரமம்?' என்று தேடியபடி அவர்கள் அனைவரும் இங்குமங்கும் சென்று, சாரிஷ்டன் எனப்படும் தார்க்ஷ்யரின் ஆசிரமத்தை நேராக அடைந்தனர்.
3.187.10
तेऽभिवाद्य महात्मानं तं मुनिं संशितव्रतम् ।
तस्थुः सर्वे स तु मुनिस्तेषां पूजामथाहरत् ॥ ३.१८७.१० ॥
அவர்கள் அந்த மகாத்மாவும் கடுமையான விரதம் கொண்டவருமான முனிவரை வணங்கி அனைவரும் நின்றனர். அப்போது அந்த முனிவர் அவர்களுக்கு உபசாரம் செய்தார்.
3.187.11
ते तमूचुर्महात्मानं न वयं सक्रियां मुने ।
त्वत्तोऽर्हाः कर्मदोषेण ब्राह्मणो हिंसितो हि नः ॥ ३.१८७.११ ॥
அவர்கள் அந்த மகாத்மாவிடம் சொன்னார்கள்: 'முனிவரே, நாங்கள் உங்களிடமிருந்து உரிய உபசாரத்துக்குத் தகுதியானவர்கள் அல்லர்; ஏனெனில் எங்கள் செயலின் குற்றத்தால் ஒரு பிராமணரை நாங்கள் காயப்படுத்திவிட்டோம்.'
3.187.12
तानब्रवीत्स विप्रर्षिः कथं वो ब्राह्मणो हतः ।
क्व चासौ ब्रूत सहिताः पश्यध्वं मे रतपोबलम् ॥ ३.१८७.१२ ॥
அந்த விப்ர-ரிஷி அவர்களிடம் சொன்னார்: 'நீங்கள் ஒரு பிராமணரை எப்படிக் கொன்றீர்கள்? அவர் எங்கே? அனைவரும் சேர்ந்து சொல்லுங்கள்; என் தவ வலிமையைக் காணுங்கள்.'
3.187.13
ते तु तत्सर्वमखिलमाख्यायास्मै यथातथम् ।
नापश्यंस्तमृषिं तत्र गतासुं ते समागताः ॥ ३.१८७.१३ ॥
அவர்கள் நடந்ததை அனைத்தையும் அவருக்கு உள்ளபடியே கூறினார்கள்; ஆனால் அங்கு கூடியிருந்த அவர்கள் உயிரற்ற அந்த ரிஷியைக் காணவில்லை.
3.187.14
अन्वेषमाणाः सव्रीडाः सुप्तवद्गतमानसाः ।
तानब्रवीत्तत्रमुनिस्तार्क्ष्यः परपुरंजयः ॥ ३.१८७.१४ ॥
தேடிக்கொண்டிருந்த, வெட்கமுற்ற, தூங்கிக்கொண்டிருப்பவர்கள் போல் மனம் குழம்பியவர்களிடம் அங்கு பகைவர் நகரங்களை வென்ற முனிவர் தார்க்ஷ்யர் கூறினார்.
3.187.15
स्यादयं ब्राह्मणः सोऽथयुष्माभिर्यो विनाशितः ।
पुत्रो ह्ययं मम नृपास्तपोबलसमन्वितः ॥ ३.१८७.१५ ॥
அரசர்களே, உங்களால் கொல்லப்பட்ட அந்த பிராமணன் இவராக இருக்கலாம்; இவன் என் மகன், தவ ஆற்றல் நிறைந்தவன்.
3.187.16
ते च दृष्ट्वैव तमृषिं विस्मयं परमं गताः ।
महदाश्चर्यमिति वै ते ब्रुवाणा महीपते ॥ ३.१८७.१६ ॥
மன்னனே, அவர்கள் அந்த ரிஷியைக் கண்டதும் மிகுந்த வியப்படைந்தனர்; 'இது பெரும் அதிசயம்' என்று கூறினர்.
3.187.17
मृतो ह्ययमितो दृष्टः कथं जीवितमाप्तवान् ।
किमेतत्तपसो वीर्यं येनायं जीवितः पुनः।
श्रोतुमिच्छामहे विप्र यदि श्रोतव्यमित्युत ॥ ३.१८७.१७ ॥
இவர் இங்கிருந்து இறந்தவராகவே காணப்பட்டார்; பின் எவ்வாறு உயிரை மீண்டும் பெற்றார்? தவத்தின் இந்த வலிமை எத்தகையது, இதனால் இவர் மீண்டும் உயிர் பெற்றார்? விப்ரரே, இது கேட்கத் தகுந்ததெனில் நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்.
3.187.18
स तानुवाच नास्माकं मृत्युः प्रभवते नृपाः ।
कारणं च प्रवक्ष्यामि हेतुयोगं समासतः।
मृत्युः प्रभवते येन नास्माकं नृपसत्तमाः ॥ ३.१८७.१८ ॥
அவர் அவர்களிடம் கூறினார்: அரசர்களே, எங்கள் மீது மரணத்திற்கு ஆதிக்கம் இல்லை. மன்னர்களில் சிறந்தவர்களே, மரணம் எங்கள் மீது வலிமை பெறாததற்கான காரணத்தையும் அதன் காரணங்களின் சேர்க்கையையும் சுருக்கமாகக் கூறுவேன்.
3.187.19
शुद्धाचारादनलसाः साध्योपासनतत्पराः ।
शुद्धान्नाः शुद्धसदना ब्रह्मचर्यव्रतान्विताः ॥ ३.१८७.१९ ॥
தூய ஒழுக்கத்தால், சோம்பலற்றவர்களாய், சாத்தியர்களின் வழிபாட்டில் ஈடுபட்டவர்களாய், தூய உணவை உண்பவர்களாய், தூய இல்லங்களில் வசிப்பவர்களாய், பிரம்மசரிய விரதத்துடன் கூடியவர்களாய்.
3.187.20
सत्यमेवाभिजानीमो नानृते कुर्महे मनः ।
स्वधर्ममनुतिष्ठामस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२० ॥
நாம் சத்தியத்தையே அறிவோம்; பொய்யில் மனத்தைச் செலுத்துவதில்லை. நம் கடமையையே கடைப்பிடிக்கிறோம்; ஆகையால் நமக்கு மரண பயம் இல்லை.
3.187.21
यद्ब्राह्मणानां कुशलं तदेषां कथयामहे ।
तेषां हि चरितं ब्रूमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२१ ॥
பிராமணர்களின் நலம் எதுவோ, அதையே இவர்களுக்குச் சொல்கிறோம்; அவர்களின் நடத்தையையே விவரிக்கிறோம். ஆகையால் நமக்கு மரண பயம் இல்லை.
3.187.22
अतिथीनन्नपानेन भृत्यानत्यशनेन च ।
संभोज्य शेषमश्नीमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२२ ॥
விருந்தினர்களை உணவு பானத்தால் உபசரித்து, பணியாளர்களுக்கு நிறைய உணவளித்து, பின் மீதியை நாம் உண்கிறோம். ஆகையால் நமக்கு மரண பயம் இல்லை.
3.187.23
क्षान्ता दान्ताः क्षमाशीलास्तीर्थदानपरायणाः ।
पुण्यदेशनिवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः।
तेजस्विदेशवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२३ ॥
பொறுமையுடையவர்களாய், அடக்கமுடையவர்களாய், பொறுமைக் குணமுடையவர்களாய், தீர்த்த யாத்திரையிலும் தானத்திலும் ஈடுபட்டவர்களாய்; புண்ணிய தேசத்தில் வசிப்பதால், ஆகையால் நமக்கு மரண பயம் இல்லை. தேஜஸ்வி தேசத்தில் வசிப்பதாலும், ஆகையால் நமக்கு மரண பயம் இல்லை.
3.187.24
एतद्वै लेशमात्रं वः समाख्यातं विमत्सराः ।
गच्छध्वं सहिताः सर्वे न पापाद्भयमस्ति वः ॥ ३.१८७.२४ ॥
பொறாமையற்றவர்களே, இது உங்களுக்கு சிறிதளவே எடுத்துரைக்கப்பட்டது. நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் செல்லுங்கள்; பாவத்தால் உங்களுக்கு பயம் இல்லை.
3.187.25
एवमस्त्विति ते सर्वे प्रतिपूज्य महामुनिम् ।
स्वदेशमगमन्हृष्टा राजानो भरतर्षभ ॥ ३.१८७.२५ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று கூறி அனைத்து அரசர்களும் மகாமுனிவரை மதித்து மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் நாட்டிற்குத் திரும்பினர், பரதர்களில் சிறந்தவனே.