ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.187.1
मार्कण्डेयं महात्मानमूचुः पाण्डुसुतास्तदा ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यानां श्रोतुमिच्छाम कथ्यताम् ॥ ३.१८७.१ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮಹಾತ್ಮ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ."
3.187.2
एवमुक्तः स भगवान्मार्कण्डेयो महातपाः ।
उवाच सुमहातेजाः सर्वशास्त्रविशारदः ॥ ३.१८७.२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಪಾರಂಗತನೂ ಆದ ಭಗವಾನ್ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು.
3.187.3
हेहयानां कुलकरो राजा परपुरंजयः ।
कुमारो रूपसंपननो मृगयां व्यचरद्बली ॥ ३.१८७.३ ॥
ಹೈಹಯರ ವಂಶದ ಸ್ಥಾಪಕನಾದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಆ ರೂಪವಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಕುಮಾರನು ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
3.187.4
चरमाणस्तु सोऽरण्ये तृणवीरुत्समावृते ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं ददर्श मुनिमन्तिके ॥ ३.१८७.४ ॥
ಅವನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಪೊದೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನವನ್ನು ಉತ್ತರೀಯವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಮುನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
3.187.5
स तेन हिंसितोऽरण्ये मन्यमानेन वै मृगम् ।
व्यथितः कर्म तत्कृत्वा शोकोपहतचेतनः ॥ ३.१८७.५ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಅದನ್ನು ಜಿಂಕೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹೊಡೆದನು; ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವನು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡನು; ಶೋಕದಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹತಾಶವಾಯಿತು.
3.187.6
जगाम हेहयानां वै सकाशं प्रथितात्मनाम् ।
राज्ञां राजीवनेत्रोसौ कुमारः पृथिवीपते ॥ ३.१८७.६ ॥
ಓ ಭೂಪತಿಯೇ! ಆ ಕಮಲನೇತ್ರ ಕುಮಾರನು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೈಹಯ ರಾಜರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
3.187.7
तेषां च तद्यथावृत्तं कथयामास वै तदा ।
स कुमारो महीपालो हेहयानां महीभृताम् ॥ ३.१८७.७ ॥
ಆಗ ಅವರಿಗೆ ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಿದನು. ಆ ರಾಜಕುಮಾರ, ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕ, ಹೈಹಯ ಪರ್ವತ-ರಾಜರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು.
3.187.8
तं चापि हिंसितं तात मुनिं मूलफलाशिनम् ।
श्रुत्वा दृष्ट्वा च ते तत्र बभूवुर्दीनमानसाः ॥ ३.१८७.८ ॥
ಎಲೆ ಮಗನೇ, ಬೇರು-ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಆ ಮುನಿಯನ್ನೂ ಹಿಂಸಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅವರು ದೀನಮನಸ್ಕರಾದರು.
3.187.9
कस्यायमिति ते सर्वे मार्गमाणास्ततस्ततः ।
जग्मुश्चारिष्टनाम्नोऽथ तार्क्ष्यस्याश्रममञ्जसा ॥ ३.१८७.९ ॥
'ಇದು ಯಾರ ಆಶ್ರಮ?' ಎಂದು ಹುಡುಕುತ್ತ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಇತ್ತ ಅತ್ತ ತಿರುಗಿ, ಚಾರಿಷ್ಟ ಎಂಬ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋದರು.
3.187.10
तेऽभिवाद्य महात्मानं तं मुनिं संशितव्रतम् ।
तस्थुः सर्वे स तु मुनिस्तेषां पूजामथाहरत् ॥ ३.१८७.१० ॥
ಅವರು ಆ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಕಠಿಣ ವ್ರತಧಾರಿಯೂ ಆದ ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಂತರು. ಆಗ ಆ ಮುನಿ ಅವರಿಗೆ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು.
3.187.11
ते तमूचुर्महात्मानं न वयं सक्रियां मुने ।
त्वत्तोऽर्हाः कर्मदोषेण ब्राह्मणो हिंसितो हि नः ॥ ३.१८७.११ ॥
ಅವರು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಎಲೈ ಮುನಿಯೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಯೋಗ್ಯ ಸತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ಮದೋಷದಿಂದ ನಾವು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ.'
3.187.12
तानब्रवीत्स विप्रर्षिः कथं वो ब्राह्मणो हतः ।
क्व चासौ ब्रूत सहिताः पश्यध्वं मे रतपोबलम् ॥ ३.१८७.१२ ॥
ಆ ವಿಪ್ರ-ಋಷಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಂದಿರಿ? ಅವನು ಎಲ್ಲಿ? ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿ; ನನ್ನ ತಪೋಬಲವನ್ನು ನೋಡಿ.'
3.187.13
ते तु तत्सर्वमखिलमाख्यायास्मै यथातथम् ।
नापश्यंस्तमृषिं तत्र गतासुं ते समागताः ॥ ३.१८७.१३ ॥
ಅವರು ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿದರು; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಅವರು ಪ್ರಾಣರಹಿತನಾದ ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
3.187.14
अन्वेषमाणाः सव्रीडाः सुप्तवद्गतमानसाः ।
तानब्रवीत्तत्रमुनिस्तार्क्ष्यः परपुरंजयः ॥ ३.१८७.१४ ॥
ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ, ನಾಚಿದ, ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವವರಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮುನಿ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಹೇಳಿದನು.
3.187.15
स्यादयं ब्राह्मणः सोऽथयुष्माभिर्यो विनाशितः ।
पुत्रो ह्ययं मम नृपास्तपोबलसमन्वितः ॥ ३.१८७.१५ ॥
ರಾಜರೇ, ನೀವು ಕೊಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ಇವನಾಗಿರಬಹುದು; ಇವನು ನನ್ನ ಮಗ, ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.
3.187.16
ते च दृष्ट्वैव तमृषिं विस्मयं परमं गताः ।
महदाश्चर्यमिति वै ते ब्रुवाणा महीपते ॥ ३.१८७.१६ ॥
ಓ ಮಹೀಪತಿಯೇ, ಅವರು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು; 'ಇದು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದರು.
3.187.17
मृतो ह्ययमितो दृष्टः कथं जीवितमाप्तवान् ।
किमेतत्तपसो वीर्यं येनायं जीवितः पुनः।
श्रोतुमिच्छामहे विप्र यदि श्रोतव्यमित्युत ॥ ३.१८७.१७ ॥
ಇವನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಸತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡಿತ್ತು; ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಯಾವ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇವನು ಮರಳಿ ಬದುಕಿದನು? ವಿಪ್ರನೇ, ಇದು ಕೇಳಲು ಯೋಗ್ಯವಾದರೆ ನಾವು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.
3.187.18
स तानुवाच नास्माकं मृत्युः प्रभवते नृपाः ।
कारणं च प्रवक्ष्यामि हेतुयोगं समासतः।
मृत्युः प्रभवते येन नास्माकं नृपसत्तमाः ॥ ३.१८७.१८ ॥
ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜರೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಪ್ರಭಾವವಿಲ್ಲ. ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಮೃತ್ಯು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಹೇತುಸಂಯೋಗವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವೆನು.
3.187.19
शुद्धाचारादनलसाः साध्योपासनतत्पराः ।
शुद्धान्नाः शुद्धसदना ब्रह्मचर्यव्रतान्विताः ॥ ३.१८७.१९ ॥
ಶುದ್ಧ ಆಚಾರದಿಂದ, ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಸಾಧ್ಯರ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತ, ಶುದ್ಧ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ.
3.187.20
सत्यमेवाभिजानीमो नानृते कुर्महे मनः ।
स्वधर्ममनुतिष्ठामस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२० ॥
ನಾವು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ, ಸುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಮರಣಭಯವಿಲ್ಲ.
3.187.21
यद्ब्राह्मणानां कुशलं तदेषां कथयामहे ।
तेषां हि चरितं ब्रूमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕ್ಷೇಮ ಯಾವುದೋ ಅದನ್ನೇ ಇವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ; ಅವರ ನಡತೆಯನ್ನೇ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಮರಣಭಯವಿಲ್ಲ.
3.187.22
अतिथीनन्नपानेन भृत्यानत्यशनेन च ।
संभोज्य शेषमश्नीमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२२ ॥
ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನಪಾನದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಸೇವಕರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಊಟ ಹಾಕಿ, ಬಳಿಕ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ನಾವು ಸೇವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಮರಣಭಯವಿಲ್ಲ.
3.187.23
क्षान्ता दान्ताः क्षमाशीलास्तीर्थदानपरायणाः ।
पुण्यदेशनिवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः।
तेजस्विदेशवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२३ ॥
ಕ್ಷಮಾಶೀಲರೂ, ದಾಂತರೂ, ಕ್ಷಮೆಯ ಸ್ವಭಾವದವರೂ, ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ ದಾನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರೂ ಆಗಿ; ಪುಣ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಮರಣಭಯವಿಲ್ಲ. ತೇಜಸ್ವಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಮರಣಭಯವಿಲ್ಲ.
3.187.24
एतद्वै लेशमात्रं वः समाख्यातं विमत्सराः ।
गच्छध्वं सहिताः सर्वे न पापाद्भयमस्ति वः ॥ ३.१८७.२४ ॥
ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವರೇ, ಇದು ನಿಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಾತ್ರ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋಗಿರಿ; ಪಾಪದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.
3.187.25
एवमस्त्विति ते सर्वे प्रतिपूज्य महामुनिम् ।
स्वदेशमगमन्हृष्टा राजानो भरतर्षभ ॥ ३.१८७.२५ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋದರು, ಭರತರ್ಷಭನೇ.