മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.187.1
मार्कण्डेयं महात्मानमूचुः पाण्डुसुतास्तदा ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यानां श्रोतुमिच्छाम कथ्यताम् ॥ ३.१८७.१ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ മഹാത്മാവായ മാർക്കണ്ഡേയനോട് പറഞ്ഞു: "ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരുടെ മാഹാത്മ്യം കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി പറഞ്ഞാലും."
3.187.2
एवमुक्तः स भगवान्मार्कण्डेयो महातपाः ।
उवाच सुमहातेजाः सर्वशास्त्रविशारदः ॥ ३.१८७.२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട മഹാതപസ്വിയും അത്യന്തം തേജസ്വിയും സർവശാസ്ത്രവിശാരദനുമായ ഭഗവാൻ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു.
3.187.3
हेहयानां कुलकरो राजा परपुरंजयः ।
कुमारो रूपसंपननो मृगयां व्यचरद्बली ॥ ३.१८७.३ ॥
ഹൈഹയ കുലത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച സുന്ദരനും ബലവാനുമായ ആ കുമാരൻ വേട്ടയ്ക്കായി സഞ്ചരിച്ചു.
3.187.4
चरमाणस्तु सोऽरण्ये तृणवीरुत्समावृते ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं ददर्श मुनिमन्तिके ॥ ३.१८७.४ ॥
അവൻ കാട്ടിൽ, പുല്ലും കുറ്റിച്ചെടികളും നിറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ, സമീപത്ത് കൃഷ്ണാജിനം മേൽവസ്ത്രമായി അണിഞ്ഞ ഒരു മുനിയെ കണ്ടു.
3.187.5
स तेन हिंसितोऽरण्ये मन्यमानेन वै मृगम् ।
व्यथितः कर्म तत्कृत्वा शोकोपहतचेतनः ॥ ३.१८७.५ ॥
കാട്ടിൽ അവൻ അതിനെ മാനാണെന്ന് കരുതി ഹിംസിച്ചു; ആ കർമം ചെയ്ത് വ്യസനിച്ച്, ദുഃഖത്താൽ ബോധം തകർന്നവനായി.
3.187.6
जगाम हेहयानां वै सकाशं प्रथितात्मनाम् ।
राज्ञां राजीवनेत्रोसौ कुमारः पृथिवीपते ॥ ३.१८७.६ ॥
ഹേ ഭൂപതേ! ആ താമരക്കണ്ണുള്ള കുമാരൻ പ്രസിദ്ധരായ ഹൈഹയ രാജാക്കന്മാരുടെ സമീപത്തേക്ക് പോയി.
3.187.7
तेषां च तद्यथावृत्तं कथयामास वै तदा ।
स कुमारो महीपालो हेहयानां महीभृताम् ॥ ३.१८७.७ ॥
അപ്പോൾ അവർക്ക് നടന്നതെല്ലാം അതുപോലെ അവൻ പറഞ്ഞു. ആ രാജകുമാരൻ, ഭൂമിയുടെ പാലകൻ, ഹൈഹയ പർവതരാജാക്കന്മാരിൽ ഒരുവൻ.
3.187.8
तं चापि हिंसितं तात मुनिं मूलफलाशिनम् ।
श्रुत्वा दृष्ट्वा च ते तत्र बभूवुर्दीनमानसाः ॥ ३.१८७.८ ॥
പ്രിയനേ, കിഴങ്ങും പഴങ്ങും തിന്നുന്ന ആ മുനിയെയും ഹിംസിച്ചു എന്നു കേട്ടും അവിടെ കണ്ടും അവർ ദുഃഖിതമനസ്കരായി.
3.187.9
कस्यायमिति ते सर्वे मार्गमाणास्ततस्ततः ।
जग्मुश्चारिष्टनाम्नोऽथ तार्क्ष्यस्याश्रममञ्जसा ॥ ३.१८७.९ ॥
'ഇത് ആരുടെ ആശ്രമം?' എന്ന് അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട് അവരെല്ലാം ഇങ്ങുമങ്ങും തിരഞ്ഞ്, ചാരിഷ്ടൻ എന്ന താർക്ഷ്യന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് നേരെ പോയി.
3.187.10
तेऽभिवाद्य महात्मानं तं मुनिं संशितव्रतम् ।
तस्थुः सर्वे स तु मुनिस्तेषां पूजामथाहरत् ॥ ३.१८७.१० ॥
അവർ ആ മഹാത്മാവും കഠിനവ്രതനുമായ മുനിയെ വണങ്ങി എല്ലാവരും നിന്നു. അപ്പോൾ ആ മുനി അവർക്ക് സത്കാരം നൽകി.
3.187.11
ते तमूचुर्महात्मानं न वयं सक्रियां मुने ।
त्वत्तोऽर्हाः कर्मदोषेण ब्राह्मणो हिंसितो हि नः ॥ ३.१८७.११ ॥
അവർ ആ മഹാത്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'മുനേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയിൽനിന്ന് യോഗ്യമായ സത്കാരത്തിന് അർഹരല്ല; ഞങ്ങളുടെ കർമ്മദോഷത്താൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ഞങ്ങൾ ഹിംസിച്ചിരിക്കുന്നു.'
3.187.12
तानब्रवीत्स विप्रर्षिः कथं वो ब्राह्मणो हतः ।
क्व चासौ ब्रूत सहिताः पश्यध्वं मे रतपोबलम् ॥ ३.१८७.१२ ॥
ആ വിപ്രർഷി അവരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ എങ്ങനെ കൊന്നു? അവൻ എവിടെ? എല്ലാവരും ചേർന്ന് പറയൂ; എന്റെ തപോബലം കാണൂ.'
3.187.13
ते तु तत्सर्वमखिलमाख्यायास्मै यथातथम् ।
नापश्यंस्तमृषिं तत्र गतासुं ते समागताः ॥ ३.१८७.१३ ॥
അവർ സംഭവിച്ചതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തോട് യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ അവിടെ സമ്മേളിച്ചവർ ജീവനില്ലാത്ത ആ ഋഷിയെ കണ്ടില്ല.
3.187.14
अन्वेषमाणाः सव्रीडाः सुप्तवद्गतमानसाः ।
तानब्रवीत्तत्रमुनिस्तार्क्ष्यः परपुरंजयः ॥ ३.१८७.१४ ॥
തിരയുന്നവരും ലജ്ജിച്ചവരും ഉറക്കത്തിലെന്നപോലെ മനസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടവരുമായ അവരോട് ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച മുനി താർക്ഷ്യൻ അവിടെ പറഞ്ഞു.
3.187.15
स्यादयं ब्राह्मणः सोऽथयुष्माभिर्यो विनाशितः ।
पुत्रो ह्ययं मम नृपास्तपोबलसमन्वितः ॥ ३.१८७.१५ ॥
രാജാക്കന്മാരേ, നിങ്ങൾ നശിപ്പിച്ച ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഇവനായിരിക്കാം; ഇവൻ എന്റെ മകനാണ്, തപോബലമുള്ളവൻ.
3.187.16
ते च दृष्ट्वैव तमृषिं विस्मयं परमं गताः ।
महदाश्चर्यमिति वै ते ब्रुवाणा महीपते ॥ ३.१८७.१६ ॥
മഹീപതേ, അവർ ആ ഋഷിയെ കണ്ടപ്പോൾ അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു; 'ഇത് മഹാത്ഭുതം' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
3.187.17
मृतो ह्ययमितो दृष्टः कथं जीवितमाप्तवान् ।
किमेतत्तपसो वीर्यं येनायं जीवितः पुनः।
श्रोतुमिच्छामहे विप्र यदि श्रोतव्यमित्युत ॥ ३.१८७.१७ ॥
ഇദ്ദേഹം ഇവിടെനിന്ന് മരിച്ചവനായി കണ്ടതാണ്; പിന്നെ എങ്ങനെ ജീവൻ വീണ്ടെടുത്തു? ഏത് തപോബലത്താൽ ഇദ്ദേഹം വീണ്ടും ജീവിച്ചു? വിപ്രാ, കേൾക്കാൻ യോഗ്യമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.187.18
स तानुवाच नास्माकं मृत्युः प्रभवते नृपाः ।
कारणं च प्रवक्ष्यामि हेतुयोगं समासतः।
मृत्युः प्रभवते येन नास्माकं नृपसत्तमाः ॥ ३.१८७.१८ ॥
അദ്ദേഹം അവരോട് പറഞ്ഞു: രാജാക്കന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെമേൽ മരണത്തിന് ശക്തിയില്ല. രാജശ്രേഷ്ഠരേ, മരണം ഞങ്ങളുടെമേൽ വ്യാപിക്കാത്തതിന്റെ കാരണവും അതിന്റെ ഹേതുബന്ധവും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം.
3.187.19
शुद्धाचारादनलसाः साध्योपासनतत्पराः ।
शुद्धान्नाः शुद्धसदना ब्रह्मचर्यव्रतान्विताः ॥ ३.१८७.१९ ॥
ശുദ്ധമായ ആചാരത്താൽ, അലസതയില്ലാത്തവരായി, സാധ്യന്മാരുടെ ഉപാസനയിൽ തത്പരരായി, ശുദ്ധമായ അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവരായി, ശുദ്ധമായ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ കഴിയുന്നവരായി, ബ്രഹ്മചര്യവ്രതത്തോടുകൂടിയവരായി.
3.187.20
सत्यमेवाभिजानीमो नानृते कुर्महे मनः ।
स्वधर्ममनुतिष्ठामस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२० ॥
ഞങ്ങൾ സത്യത്തെ മാത്രം അറിയുന്നു; അസത്യത്തിൽ മനസ്സ് വയ്ക്കുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ സ്വധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മരണഭയമില്ല.
3.187.21
यद्ब्राह्मणानां कुशलं तदेषां कथयामहे ।
तेषां हि चरितं ब्रूमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२१ ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമം എന്തോ, അത് ഇവരോട് ഞങ്ങൾ പറയുന്നു; അവരുടെ ആചാരം ഞങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മരണഭയമില്ല.
3.187.22
अतिथीनन्नपानेन भृत्यानत्यशनेन च ।
संभोज्य शेषमश्नीमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२२ ॥
അതിഥികളെ അന്നപാനങ്ങളാൽ സത്കരിച്ചും ഭൃത്യന്മാർക്ക് ധാരാളം ഭക്ഷണം നൽകിയും, പിന്നെ ശേഷിച്ചത് ഞങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മരണഭയമില്ല.
3.187.23
क्षान्ता दान्ताः क्षमाशीलास्तीर्थदानपरायणाः ।
पुण्यदेशनिवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः।
तेजस्विदेशवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२३ ॥
ക്ഷമയുള്ളവരും ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവരും ക്ഷമാശീലരും തീർത്ഥസ്നാനത്തിലും ദാനത്തിലും തത്പരരുമായി; പുണ്യദേശത്ത് വസിക്കുന്നതിനാൽ, അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മരണഭയമില്ല. തേജസ്വി ദേശത്ത് വസിക്കുന്നതിനാലും, അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മരണഭയമില്ല.
3.187.24
एतद्वै लेशमात्रं वः समाख्यातं विमत्सराः ।
गच्छध्वं सहिताः सर्वे न पापाद्भयमस्ति वः ॥ ३.१८७.२४ ॥
അസൂയയില്ലാത്തവരേ, ഇത് നിങ്ങളോട് അല്പമാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്. നിങ്ങളെല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പോകുക; പാപത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഭയമില്ല.
3.187.25
एवमस्त्विति ते सर्वे प्रतिपूज्य महामुनिम् ।
स्वदेशमगमन्हृष्टा राजानो भरतर्षभ ॥ ३.१८७.२५ ॥
"അങ്ങനെ ആകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും മഹാമുനിയെ ആദരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.