Mahābhārata · Adhyāya 3.187
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.187.1
मार्कण्डेयं महात्मानमूचुः पाण्डुसुतास्तदा ।
माहात्म्यं द्विजमुख्यानां श्रोतुमिच्छाम कथ्यताम् ॥ ३.१८७.१ ॥
Da sprachen die Söhne Pāṇḍus zu dem großherzigen Mārkaṇḍeya: "Wir wünschen die Größe der Vornehmsten unter den Zweimalgeborenen zu hören; erzähle sie uns."
3.187.2
एवमुक्तः स भगवान्मार्कण्डेयो महातपाः ।
उवाच सुमहातेजाः सर्वशास्त्रविशारदः ॥ ३.१८७.२ ॥
So angesprochen, sprach der ehrwürdige Mārkaṇḍeya, von großer Askese und gewaltigem Glanz, in allen Śāstras bewandert.
3.187.3
हेहयानां कुलकरो राजा परपुरंजयः ।
कुमारो रूपसंपननो मृगयां व्यचरद्बली ॥ ३.१८७.३ ॥
Es gab einen König, den Stammvater der Haihayas, Eroberer feindlicher Städte; ein schöner und mächtiger Prinz, der auf der Jagd umherstreifte.
3.187.4
चरमाणस्तु सोऽरण्ये तृणवीरुत्समावृते ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं ददर्श मुनिमन्तिके ॥ ३.१८७.४ ॥
Im Walde umherstreifend, an einem mit Gras und Gesträuch bedeckten Ort, sah er in der Nähe einen Weisen, der ein schwarzes Antilopenfell als Obergewand trug.
3.187.5
स तेन हिंसितोऽरण्ये मन्यमानेन वै मृगम् ।
व्यथितः कर्म तत्कृत्वा शोकोपहतचेतनः ॥ ३.१८७.५ ॥
Im Walde erschlug er es, in dem Glauben, es sei ein Hirsch; nachdem er diese Tat vollbracht hatte, war er betrübt, sein Bewusstsein vom Kummer getroffen.
3.187.6
जगाम हेहयानां वै सकाशं प्रथितात्मनाम् ।
राज्ञां राजीवनेत्रोसौ कुमारः पृथिवीपते ॥ ३.१८७.६ ॥
O Herr der Erde, jener lotusäugige Prinz ging zu den berühmten Königen der Haihayas.
3.187.7
तेषां च तद्यथावृत्तं कथयामास वै तदा ।
स कुमारो महीपालो हेहयानां महीभृताम् ॥ ३.१८७.७ ॥
Da erzählte er ihnen genau, wie es sich zugetragen hatte. Jener Prinz, Beschützer der Erde, war einer der Berg-Könige der Haihayas.
3.187.8
तं चापि हिंसितं तात मुनिं मूलफलाशिनम् ।
श्रुत्वा दृष्ट्वा च ते तत्र बभूवुर्दीनमानसाः ॥ ३.१८७.८ ॥
Lieber, als sie hörten und dort sahen, dass auch jener Weise, der von Wurzeln und Früchten lebt, verletzt worden war, wurden sie betrübten Herzens.
3.187.9
कस्यायमिति ते सर्वे मार्गमाणास्ततस्ततः ।
जग्मुश्चारिष्टनाम्नोऽथ तार्क्ष्यस्याश्रममञ्जसा ॥ ३.१८७.९ ॥
Überall suchend und fragend, wessen Einsiedelei das sei, gingen sie alle geradewegs zur Einsiedelei des Tārkṣya namens Cāriṣṭa.
3.187.10
तेऽभिवाद्य महात्मानं तं मुनिं संशितव्रतम् ।
तस्थुः सर्वे स तु मुनिस्तेषां पूजामथाहरत् ॥ ३.१८७.१० ॥
Sie verneigten sich vor jenem großen Weisen, standhaft in seinen Gelübden, und alle standen da. Der Weise erwies ihnen dann Ehre.
3.187.11
ते तमूचुर्महात्मानं न वयं सक्रियां मुने ।
त्वत्तोऽर्हाः कर्मदोषेण ब्राह्मणो हिंसितो हि नः ॥ ३.१८७.११ ॥
Sie sprachen zu jenem großen Weisen: 'O Weiser, wir sind deiner gebührenden Ehre nicht würdig, denn durch die Schuld unserer Tat haben wir einen Brahmanen verletzt.'
3.187.12
तानब्रवीत्स विप्रर्षिः कथं वो ब्राह्मणो हतः ।
क्व चासौ ब्रूत सहिताः पश्यध्वं मे रतपोबलम् ॥ ३.१८७.१२ ॥
Jener Weise unter den Brahmanen sprach zu ihnen: 'Wie habt ihr einen Brahmanen getötet? Wo ist er? Sagt es alle zusammen; seht die Kraft meiner Askese.'
3.187.13
ते तु तत्सर्वमखिलमाख्यायास्मै यथातथम् ।
नापश्यंस्तमृषिं तत्र गतासुं ते समागताः ॥ ३.१८७.१३ ॥
Sie erzählten ihm alles genau so, wie es sich zugetragen hatte; doch die Versammelten sahen dort den leblosen Weisen nicht.
3.187.14
अन्वेषमाणाः सव्रीडाः सुप्तवद्गतमानसाः ।
तानब्रवीत्तत्रमुनिस्तार्क्ष्यः परपुरंजयः ॥ ३.१८७.१४ ॥
Zu ihnen, die suchten, beschämt, mit verwirrtem Geist wie im Schlaf, sprach dort der Weise Tārkṣya, Eroberer feindlicher Städte.
3.187.15
स्यादयं ब्राह्मणः सोऽथयुष्माभिर्यो विनाशितः ।
पुत्रो ह्ययं मम नृपास्तपोबलसमन्वितः ॥ ३.१८७.१५ ॥
Könige, vielleicht ist dies der Brahmane, den ihr vernichtet habt; er ist mein Sohn, mit der Kraft der Askese begabt.
3.187.16
ते च दृष्ट्वैव तमृषिं विस्मयं परमं गताः ।
महदाश्चर्यमिति वै ते ब्रुवाणा महीपते ॥ ३.१८७.१६ ॥
Als sie jenen Weisen sahen, o Herrscher der Erde, gerieten sie in großes Staunen und sprachen: »Das ist ein großes Wunder.«
3.187.17
मृतो ह्ययमितो दृष्टः कथं जीवितमाप्तवान् ।
किमेतत्तपसो वीर्यं येनायं जीवितः पुनः।
श्रोतुमिच्छामहे विप्र यदि श्रोतव्यमित्युत ॥ ३.१८७.१७ ॥
Er war hier als tot gesehen worden; wie hat er da wieder das Leben erlangt? Welche Kraft der Askese ist das, durch die er wieder lebendig wurde? O Brahmane, wenn es hörenswert ist, wünschen wir es zu hören.
3.187.18
स तानुवाच नास्माकं मृत्युः प्रभवते नृपाः ।
कारणं च प्रवक्ष्यामि हेतुयोगं समासतः।
मृत्युः प्रभवते येन नास्माकं नृपसत्तमाः ॥ ३.१८७.१८ ॥
Er sprach zu ihnen: »Könige, der Tod hat keine Macht über uns. Beste der Könige, ich werde kurz den Grund und den Zusammenhang der Ursachen darlegen, durch den der Tod keine Macht über uns hat.«
3.187.19
शुद्धाचारादनलसाः साध्योपासनतत्पराः ।
शुद्धान्नाः शुद्धसदना ब्रह्मचर्यव्रतान्विताः ॥ ३.१८७.१९ ॥
Durch reinen Wandel, nicht träge, dem Dienst an den Sādhyas hingegeben, reine Speise essend, in reinen Wohnungen weilend und dem Gelübde der Brahmacarya-Schülerschaft verbunden.
3.187.20
सत्यमेवाभिजानीमो नानृते कुर्महे मनः ।
स्वधर्ममनुतिष्ठामस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२० ॥
Wir erkennen nur die Wahrheit und richten unseren Geist nicht auf Unwahrheit. Wir erfüllen unsere eigene Pflicht; darum haben wir keine Furcht vor dem Tod.
3.187.21
यद्ब्राह्मणानां कुशलं तदेषां कथयामहे ।
तेषां हि चरितं ब्रूमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२१ ॥
Was das Wohl der Brahmanen ist, das erzählen wir ihnen; wir sprechen von ihrem Wandel. Darum haben wir keine Furcht vor dem Tod.
3.187.22
अतिथीनन्नपानेन भृत्यानत्यशनेन च ।
संभोज्य शेषमश्नीमस्तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२२ ॥
Nachdem wir Gäste mit Speise und Trank und Diener mit reichlicher Nahrung gespeist haben, essen wir danach den Rest. Darum haben wir keine Furcht vor dem Tod.
3.187.23
क्षान्ता दान्ताः क्षमाशीलास्तीर्थदानपरायणाः ।
पुण्यदेशनिवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः।
तेजस्विदेशवासाच्च तस्मान्मृत्युभयं न नः ॥ ३.१८७.२३ ॥
Geduldig, selbstbeherrscht, von vergebender Art, den Pilgerbädern und dem Geben ergeben; weil wir in einer heiligen Gegend wohnen, darum haben wir keine Furcht vor dem Tod. Auch weil wir in einer Gegend der Pracht wohnen, darum haben wir keine Furcht vor dem Tod.
3.187.24
एतद्वै लेशमात्रं वः समाख्यातं विमत्सराः ।
गच्छध्वं सहिताः सर्वे न पापाद्भयमस्ति वः ॥ ३.१८७.२४ ॥
Ihr Neidlosen, dies wurde euch nur zum kleinen Teil gesagt. Geht, alle zusammen; vor der Sünde habt ihr keine Furcht.
3.187.25
एवमस्त्विति ते सर्वे प्रतिपूज्य महामुनिम् ।
स्वदेशमगमन्हृष्टा राजानो भरतर्षभ ॥ ३.१८७.२५ ॥
»So sei es«, sprachen sie alle, und nachdem sie den großen Weisen geehrt hatten, kehrten die erfreuten Könige in ihre Länder zurück, o Stier der Bharatas.