ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.189.1
अत्रैव च सरस्वत्या गीतं परपुरंजय ।
पृष्टया मुनिना वीर शृणु तार्क्ष्येण धीमता ॥ ३.१८९.१ ॥
ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ವೀರನೇ! ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸರಸ್ವತಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ಕೇಳಿದಾಗ ಮುನಿಯಾಗಿ ಹಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳು.
3.189.2
किंन श्रेयः पुरुषस्येह भद्रे ।
कथं कुर्वन्न च्यवते स्वधर्मात्।
आचक्ष्व मे चारुसर्वाङ्गि सर्वं ।
त्वया शिष्टो न च्यवेयं स्वधर्मात् ॥ ३.१८९.२ ॥
ಓ ಶುಭೆಯೇ! ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಯಾವುದು? ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ಧರ್ಮದಿಂದ ಜಾರುವುದಿಲ್ಲ? ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು; ನಿನ್ನಿಂದ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಾನು ನನ್ನ ಧರ್ಮದಿಂದ ಜಾರದಿರುವೆನು.
3.189.3
कथं चाग्निं जुहुयां पूजये वा ।
कस्मिन्काले केन धर्मो न नश्येत्।
एतत्सर्वं सुभगे प्रब्रवीहि ।
यथा लोकान्विरजाः संचरेयम् ॥ ३.१८९.३ ॥
ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಆಹುತಿ ಕೊಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗದು? ಓ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ! ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು, ನಾನು ನಿರ್ಮಲನಾಗಿ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಂತೆ.
3.189.4
एवं पृष्टा प्रीतियुक्तेन तेन ।
शुश्रूषुणा चोत्तमबुद्दियुक्तम्।
तार्क्ष्यं विप्रं धर्मयुक्तं हितं च ।
सरस्वती वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.१८९.४ ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೇಳುವ ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳ, ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಆ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಲು, ಧರ್ಮಯುಕ್ತವಾದ, ಹಿತಕರವಾದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಸರಸ್ವತಿ ಹೇಳಿದಳು.
3.189.5
यो ब्रह्म जानाति यथोपदेशं ।
स्वाध्यायनित्यः शुचिरप्रमत्तः।
स वै पुरो देवलोकस्य गन्ता ।
सहामरैः प्राप्नुयात्प्रीतियोगम् ॥ ३.१८९.५ ॥
ಉಪದೇಶದಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು (ವೇದವನ್ನು) ತಿಳಿದವನು, ನಿತ್ಯ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನು, ಶುಚಿಯೂ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರುವವನೂ ಆದವನು — ಅವನೇ ದೇವಲೋಕದ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವನು; ಅಮರರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.
3.189.6
तत्र स्म रम्या विपुला विशोकाः ।
सुपुष्पिताः पुष्करिण्यः सुपुण्याः।
अकर्दमा मीनवत्यः सुतीर्था ।
हिरण्मयैरावृताः पुण्डरीकैः ॥ ३.१८९.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಮಣೀಯ, ವಿಶಾಲ, ಶೋಕರಹಿತ, ಅತ್ಯಂತ ಹೂಬಿಟ್ಟ, ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಕಮಲ ಸರೋವರಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಸರಿಲ್ಲ, ಮೀನುಗಳು ತುಂಬಿವೆ, ಉತ್ತಮ ಸ್ನಾನಘಟ್ಟಗಳಿವೆ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಪುಂಡರೀಕ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ.
3.189.7
तासां तीरेष्वासते पुण्यभाजो ।
महीयमानाः पृथगप्सरोभिः।
सुपुण्यगन्धाभिरलंकृताभि-
र्हिरण्यवर्णाभिरतीव हृष्टाः ॥ ३.१८९.७ ॥
ಅವುಗಳ ದಡಗಳಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಂತರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ.
3.189.8
परं लोकं गोप्रदास्त्वाप्नुवन्ति ।
दत्त्वाऽनड्वाहं सूर्यलोकं व्रजन्ति।
वासो दत्त्वा चान्द्रमसं तु लोकं ।
दत्त्वा हिरण्यममरत्वमेति ॥ ३.१८९.८ ॥
ಗೋದಾನ ಮಾಡುವವರು ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಸೂರ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಚಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.189.9
धेनुं दत्त्वा सुप्रमां साधुदोहां ।
कल्याणवत्सामपलायिनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावद्वर्षाण्यासते देवलोके ॥ ३.१८९.९ ॥
ಉತ್ತಮ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ, ಸುಂದರ ಕರುವಿರುವ, ಓಡಿಹೋಗದ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ರೋಮಗಳಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.189.10
अनड्वाहं सुव्रतं यो ददाति ।
हलस्य वोढारमनन्तवीर्यम्।
धुरंधरं बलवन्तं युवानं ।
प्राप्नोति लोकान्दशधेनुदस्य ॥ ३.१८९.१० ॥
ಉತ್ತಮ ವ್ರತದ, ನೇಗಿಲನ್ನು ಹೊರುವ, ಅನಂತ ಬಲದ, ನೊಗ ಹೊರುವ, ಬಲಿಷ್ಠ, ಯುವ ಎತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಹತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.189.11
ददाति यो वै कपिलां सचैलां ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
तैस्तैर्गुणैः कामदुहाऽथ भूत्वा ।
नरं प्रदातारमुपैति नाकैः ॥ ३.१८९.११ ॥
ಯಾರು ವಸ್ತ್ರಸಹಿತ ಕಪಿಲ ಗೋವನ್ನು, ಕಂಚಿನ ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಮತ್ತು ಉತ್ತರೀಯಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಆ ಆ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕಾಮಧೇನುವಾಗಿ ದಾತನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ.
3.189.12
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावत्फलं लभते गोप्रदाने।
पुत्रांसच् पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१२ ॥
ಹಸುವಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ಫಲವನ್ನು ಗೋದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪುತ್ರರನ್ನು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿನವರೆಗಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಲವನ್ನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.189.13
सदक्षिणां काञ्चनचारुशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय ।
लोका वसूनां सुलभा भवन्ति ॥ ३.१८९.१३ ॥
ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರ ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬುಗಳುಳ್ಳ ಹಸುವನ್ನು, ಕಂಚಿನ ಹಾಲುಕರೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು, ಧನವನ್ನು ಮತ್ತು ಉತ್ತರೀಯಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ವಸುಗಳ ಲೋಕಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
3.189.14
स्वकर्मभिर्दानवसंनिरुद्धे ।
तीव्रान्धकारे नरके पतन्तम्।
महार्णवे नौरिव वातयुक्ता ।
दानं गवां तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१४ ॥
ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ತೀವ್ರ ಕತ್ತಲೆಯ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಿರುವವನನ್ನು, ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ನೂಕಲ್ಪಟ್ಟ ದೋಣಿ ದಡ ಸೇರಿಸುವಂತೆ, ಗೋದಾನ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.
3.189.15
यो ब्राह्मदेयां तु ददाति कन्यां ।
भूमिप्रदानं च करोति विप्रे।
ददाति दानं विधिना च यश्च ।
स लोकमाप्नोति पुरंदरस्य ॥ ३.१८९.१५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೂದಾನ ಮಾಡುವವನು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಾನ ನೀಡುವವನು — ಅವನು ಪುರಂದರನ (ಇಂದ್ರನ) ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.189.16
यः सप्तवर्षाणि जुहोति तार्क्ष्य ।
हव्यं त्वग्नौ नियतः साधुशीलः।
सप्तावरान्सप्तपूर्वान्पुनाति ।
पितामहानात्मना कर्मभिः स्वैः ॥ ३.१८९.१६ ॥
ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿಯಮದಿಂದ, ಸದಾಚಾರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ತನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಏಳು ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ ಏಳು ಮುಂದಿನವರನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.189.17
किमग्निहोत्रस्य व्रतं पुराण-
माचक्ष्व मे पृच्तश्चारुरूपे।
त्वयाऽनुशिष्टोऽहमिहाद्य विद्यां ।
यदग्निहोत्रस्य व्रतं पुराणम् ॥ ३.१८९.१७ ॥
ಚಾರುರೂಪೆಯೇ, ಕೇಳುವ ನನಗೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಪುರಾತನ ವ್ರತವೇನೆಂದು ಹೇಳು. ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದ ಉಪದೇಶಿತನಾದ ನಾನು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಪುರಾತನ ವ್ರತವೆಂಬ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ.
3.189.18
न चाशुचिर्नाप्यनिर्णिक्तपाणि-
र्नाब्रह्मविज्जुहुयान्नाविपश्चित्।
बुभुत्सवः शुचिकामा हि देवा ।
नाश्रद्दधानाद्धि हविर्जुषन्ति ॥ ३.१८९.१८ ॥
ಅಶುಚಿಯಾದವನು, ಕೈ ತೊಳೆಯದವನು, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಪಂಡಿತನಲ್ಲದವನು ಹೋಮ ಮಾಡಬಾರದು. ದೇವತೆಗಳು ತಿಳಿಯಬಯಸುವವರು ಮತ್ತು ಶುಚಿತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವವರು; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವನಿಂದ ಅವರು ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸರು.
3.189.19
नाश्रोत्रियं देवहव्ये नियुञ्ज्या-
न्मोघं पुरा सिञ्चति तादृशो हि।
अपूर्णमश्रोत्रियमाह तार्क्ष्य ।
न वै तादृग्जुहुयादग्निहोत्रम् ॥ ३.१८९.१९ ॥
ದೇವಹವಿಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಶ್ರೋತ್ರಿಯನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬಾರದು; ಅಂಥವನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ. ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಅಶ್ರೋತ್ರಿಯನು ಅಪೂರ್ಣನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅಂಥವನು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡಬಾರದು.
3.189.20
रये वै कृशानुं जुह्वति श्रद्दधानाः ।
सत्यव्रता हुतशिष्टाशिनश्च।
गवां लोकं प्राप्यते पुण्यगन्धं ।
पश्यन्ति देवं परमं चापि सत्यम् ॥ ३.१८९.२० ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸತ್ಯವ್ರತರಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿ, ಹೋಮಶೇಷವನ್ನು ಭುಜಿಸುವವರು ಪುಣ್ಯಗಂಧದ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪರಮದೇವನನ್ನೂ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
3.189.21
क्षेत्रज्ञभूतां परलोकभावे ।
कर्मोदये बुद्दिमभिप्रविष्टाम्।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे विमृश्य ।
पृच्छामि त्वां का ह्यसि चारुरूपे ॥ ३.१८९.२१ ॥
ಓ ಸುಭಗೆ, ಪರಲೋಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮೋದಯದಲ್ಲಿ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ರೂಪದ ಪ್ರಜ್ಞಾ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ಓ ಸುಂದರ ರೂಪೆ, ನೀನು ಯಾರು?
3.189.22
अग्निहोत्रादहमभ्यागताऽस्मि ।
विप्रर्षभाणां संशयच्छेदनाय।
त्वत्संयोगादहमेतदब्रुवं ।
भावे स्थिता तथ्यमर्थं यथावत् ॥ ३.१८९.२२ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಿಂದ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಲು. ನಿನ್ನ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಇದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ, ಸತ್ಯಾರ್ಥವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ.
3.189.23
न हि त्वया सदृशी काचिदस्ति ।
विभ्राजसे ह्यतिमात्रं यथा श्रीः।
रूपं च ते दिव्यमनन्तकान्ति ।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे बिभर्षि ॥ ३.१८९.२३ ॥
ನಿನಗೆ ಸಮಾನರಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಶ್ರೀ ದೇವಿಯಂತೆ ನೀನು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀಯೆ. ನಿನ್ನ ರೂಪ ದಿವ್ಯ, ಅನಂತ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳದ್ದು; ಓ ಸುಭಗೆ, ನೀನು ಪ್ರಜ್ಞಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿರುವೆ.
3.189.24
श्रेष्ठानि यानि द्विपदांवरिष्ठ ।
यज्ञेषु विद्वन्नुपपादयन्ति।
तैरेव चाहं संप्रवृद्धा भवामि ।
चाप्यायिता रूपवती च विप्र ॥ ३.१८९.२४ ॥
ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತುಗಳಿಂದಲೇ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಪೋಷಣೆ ಪಡೆದು ರೂಪವತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ, ಓ ವಿಪ್ರ.
3.189.25
यच्चापि पात्रमुपयुज्यते ह ।
वानस्पत्यमायसं पार्थिवं वा।
दिव्येन रूपेण प्रज्ञया च ।
तेनैव सिद्धिरिति विद्धि विद्वन् ॥ ३.१८९.२५ ॥
ಮರದಿಂದ, ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾತ್ರ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ಅದು ದಿವ್ಯ ರೂಪ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ (ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು); ಅದರಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿ ಎಂದು ತಿಳಿ, ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ.
3.189.26
परं पुराणं तमहं न वेद्मि ॥ ३.१८९.२६ ॥
ಆ ಪರಮ ಪುರಾತನವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯೆ.
3.189.27
तं वै परं वेदविदः प्रपन्नाः ।
परं परेभ्यः प्रथितं पुराणम्।
स्वाध्यायदानव्रतपुण्ययोगै-
स्तपोधना वीतशोका विमुक्ताः ॥ ३.१८९.२७ ॥
ಆ ಪರಮವನ್ನು ವೇದಜ್ಞರು ಶರಣು ಹೊಂದಿದರು; ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪುರಾತನವನ್ನು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ದಾನ, ವ್ರತ, ಪುಣ್ಯಯೋಗಗಳಿಂದ ತಪೋಧನರು ಶೋಕರಹಿತರಾಗಿ ವಿಮುಕ್ತರಾದರು.
3.189.28
तस्याथ मध्ये वेतसः पुण्यगन्धः ।
सहस्रशाखो विपुलो विभाति।
तस्य मूलात्सरितः प्रस्रवन्ति ।
मधूदकप्रस्रवणाः सुपुण्याः ॥ ३.१८९.२८ ॥
ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಸುಗಂಧದ, ಸಾವಿರ ಕೊಂಬೆಗಳ, ವಿಶಾಲ ಒಂದು ವೇತಸ (ಬೆತ್ತ) ವೃಕ್ಷ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದರ ಬೇರಿನಿಂದ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಮಧುರ ಜಲದ ಚಿಲುಮೆಗಳು, ಅತಿ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದವು.
3.189.29
शाखांशाखां महानद्यः संयान्ति सिकताशयाः ।
धानापूपा मांसशाकाः सदापायसकर्दमाः ॥ ३.१८९.२९ ॥
ಕೊಂಬೆ ಕೊಂಬೆಯಿಂದ ಮಹಾನದಿಗಳು ಮರಳ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಹುರಿದ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪಗಳು, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಪಲ್ಯಗಳು, ಸದಾ ಪಾಯಸದ ಕೆಸರಿನ ಸಹಿತ.
3.189.30
यस्मिन्नग्निमुखा देवाः सेन्द्राः सहमरुद्गणाः ।
ईजिरे क्रतुभिः श्रेष्ठैस्तत्पदं परमं मुने ॥ ३.१८९.३० ॥
ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಖವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮರುತ್ಗಣಗಳ ಸಹಿತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಓ ಮುನೇ, ಅದೇ ಪರಮ ಪದ.