Mahābhārata · Adhyāya 3.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.189.1
अत्रैव च सरस्वत्या गीतं परपुरंजय ।
पृष्टया मुनिना वीर शृणु तार्क्ष्येण धीमता ॥ ३.१८९.१ ॥
Aqui mesmo, ó herói conquistador de cidades inimigas, Sarasvatī cantou o que o sábio Tārkṣya perguntou; ouve.
3.189.2
किंन श्रेयः पुरुषस्येह भद्रे ।
कथं कुर्वन्न च्यवते स्वधर्मात्।
आचक्ष्व मे चारुसर्वाङ्गि सर्वं ।
त्वया शिष्टो न च्यवेयं स्वधर्मात् ॥ ३.१८९.२ ॥
Ó bem-aventurada, qual é o bem supremo do homem neste mundo? Como agir sem cair do próprio dever? Diz-me tudo, ó de belos membros; instruído por ti, que eu não caia do meu dever.
3.189.3
कथं चाग्निं जुहुयां पूजये वा ।
कस्मिन्काले केन धर्मो न नश्येत्।
एतत्सर्वं सुभगे प्रब्रवीहि ।
यथा लोकान्विरजाः संचरेयम् ॥ ३.१८९.३ ॥
Como devo oferecer no fogo, ou como devo adorar? Em que tempo e por qual meio o dharma não pereceria? Ó afortunada, explica tudo isso, para que eu percorra os mundos sem mácula.
3.189.4
एवं पृष्टा प्रीतियुक्तेन तेन ।
शुश्रूषुणा चोत्तमबुद्दियुक्तम्।
तार्क्ष्यं विप्रं धर्मयुक्तं हितं च ।
सरस्वती वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.१८९.४ ॥
Assim interrogada pelo brâmane Tārkṣya, cheio de afeto, desejoso de ouvir, dotado de suprema sabedoria, Sarasvatī proferiu estas palavras, justas e benéficas.
3.189.5
यो ब्रह्म जानाति यथोपदेशं ।
स्वाध्यायनित्यः शुचिरप्रमत्तः।
स वै पुरो देवलोकस्य गन्ता ।
सहामरैः प्राप्नुयात्प्रीतियोगम् ॥ ३.१८९.५ ॥
Quem conhece o Veda segundo o seu ensinamento, constante no estudo de si, puro e vigilante, certamente irá à frente para o mundo dos deuses e alcançará a união de alegria com os imortais.
3.189.6
तत्र स्म रम्या विपुला विशोकाः ।
सुपुष्पिताः पुष्करिण्यः सुपुण्याः।
अकर्दमा मीनवत्यः सुतीर्था ।
हिरण्मयैरावृताः पुण्डरीकैः ॥ ३.१८९.६ ॥
Ali há lagos de lótus deliciosos, vastos, livres de tristeza, muito floridos e sumamente sagrados, sem lama, cheios de peixes, com bons vaus, cercados de lótus brancos dourados.
3.189.7
तासां तीरेष्वासते पुण्यभाजो ।
महीयमानाः पृथगप्सरोभिः।
सुपुण्यगन्धाभिरलंकृताभि-
र्हिरण्यवर्णाभिरतीव हृष्टाः ॥ ३.१८९.७ ॥
Nas suas margens habitam os que partilham do mérito, honrados separadamente pelas apsarases, adornadas com fragrância muito sagrada, de cor dourada, e sumamente felizes.
3.189.8
परं लोकं गोप्रदास्त्वाप्नुवन्ति ।
दत्त्वाऽनड्वाहं सूर्यलोकं व्रजन्ति।
वासो दत्त्वा चान्द्रमसं तु लोकं ।
दत्त्वा हिरण्यममरत्वमेति ॥ ३.१८९.८ ॥
Os que dão vacas obtêm o mundo supremo; ao dar um boi de tração vão ao mundo do sol; ao dar uma veste alcançam o mundo da lua; ao dar ouro alcança-se a imortalidade.
3.189.9
धेनुं दत्त्वा सुप्रमां साधुदोहां ।
कल्याणवत्सामपलायिनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावद्वर्षाण्यासते देवलोके ॥ ३.१८९.९ ॥
Quem dá uma vaca excelente, fácil de ordenhar, com bom bezerro e que não foge, habita no mundo dos deuses tantos anos quantos pelos há em seu corpo.
3.189.10
अनड्वाहं सुव्रतं यो ददाति ।
हलस्य वोढारमनन्तवीर्यम्।
धुरंधरं बलवन्तं युवानं ।
प्राप्नोति लोकान्दशधेनुदस्य ॥ ३.१८९.१० ॥
Quem dá um boi jovem, de bons votos, que carrega o arado, de força infinita, que suporta o jugo, forte, alcança os mundos de quem dá dez vacas.
3.189.11
ददाति यो वै कपिलां सचैलां ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
तैस्तैर्गुणैः कामदुहाऽथ भूत्वा ।
नरं प्रदातारमुपैति नाकैः ॥ ३.१८९.११ ॥
Quem dá uma vaca kapilā com um tecido, um vaso de bronze para ordenha, riquezas e vestes superiores, por essas mesmas qualidades torna-se uma vaca que realiza desejos e conduz o doador aos céus.
3.189.12
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावत्फलं लभते गोप्रदाने।
पुत्रांसच् पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१२ ॥
Tantos frutos obtém quem dá uma vaca quantos pelos ela tem. Ele conduz para além, no outro mundo, filhos, netos e toda a linhagem até a sétima geração.
3.189.13
सदक्षिणां काञ्चनचारुशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय ।
लोका वसूनां सुलभा भवन्ति ॥ ३.१८९.१३ ॥
Para quem dá a um brâmane uma vaca de belos chifres de ouro, com dakṣiṇā, um vaso de bronze para ordenha, riquezas e vestes superiores, os mundos dos Vasus tornam-se facilmente alcançáveis.
3.189.14
स्वकर्मभिर्दानवसंनिरुद्धे ।
तीव्रान्धकारे नरके पतन्तम्।
महार्णवे नौरिव वातयुक्ता ।
दानं गवां तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१४ ॥
Como um barco impulsionado pelo vento atravessa o grande oceano com quem cai no inferno, escuro e cercado de demônios por seus próprios atos, assim a dádiva de vacas o leva além no outro mundo.
3.189.15
यो ब्राह्मदेयां तु ददाति कन्यां ।
भूमिप्रदानं च करोति विप्रे।
ददाति दानं विधिना च यश्च ।
स लोकमाप्नोति पुरंदरस्य ॥ ३.१८९.१५ ॥
Quem dá uma donzela apta a ser dada a um brâmane, faz doação de terra a um brâmane e dá um presente conforme a regra, alcança o mundo de Purandara, Indra.
3.189.16
यः सप्तवर्षाणि जुहोति तार्क्ष्य ।
हव्यं त्वग्नौ नियतः साधुशीलः।
सप्तावरान्सप्तपूर्वान्पुनाति ।
पितामहानात्मना कर्मभिः स्वैः ॥ ३.१८९.१६ ॥
Aquele que, durante sete anos, autocontrolado e de boa conduta, oferece oblações ao fogo, ó Tārkṣya, purifica pelos seus próprios atos sete antepassados anteriores e sete posteriores.
3.189.17
किमग्निहोत्रस्य व्रतं पुराण-
माचक्ष्व मे पृच्तश्चारुरूपे।
त्वयाऽनुशिष्टोऽहमिहाद्य विद्यां ।
यदग्निहोत्रस्य व्रतं पुराणम् ॥ ३.१८९.१७ ॥
Ó tu, de bela forma, dize-me, eu que pergunto, qual é a antiga observância do agnihotra. Instruído hoje aqui por ti, conhecerei esse saber, a antiga observância do agnihotra.
3.189.18
न चाशुचिर्नाप्यनिर्णिक्तपाणि-
र्नाब्रह्मविज्जुहुयान्नाविपश्चित्।
बुभुत्सवः शुचिकामा हि देवा ।
नाश्रद्दधानाद्धि हविर्जुषन्ति ॥ ३.१८९.१८ ॥
Nem o impuro, nem quem tem as mãos não lavadas, nem quem desconhece o Veda, nem o ignorante deve oferecer oblações. Pois os deuses desejam saber e buscam a pureza; não aceitam a oblação de quem não tem fé.
3.189.19
नाश्रोत्रियं देवहव्ये नियुञ्ज्या-
न्मोघं पुरा सिञ्चति तादृशो हि।
अपूर्णमश्रोत्रियमाह तार्क्ष्य ।
न वै तादृग्जुहुयादग्निहोत्रम् ॥ ३.१८९.१९ ॥
Não se deve encarregar da oblação aos deuses quem não estudou o Veda; tal pessoa derrama em vão. Ó Tārkṣya, diz-se que o não-estudado está incompleto; tal pessoa não deve realizar o agnihotra.
3.189.20
रये वै कृशानुं जुह्वति श्रद्दधानाः ।
सत्यव्रता हुतशिष्टाशिनश्च।
गवां लोकं प्राप्यते पुण्यगन्धं ।
पश्यन्ति देवं परमं चापि सत्यम् ॥ ३.१८९.२० ॥
Os que, cheios de fé e fiéis aos votos de verdade, oferecem ao fogo e comem o que resta da oblação alcançam o mundo das vacas, perfumado de mérito, e contemplam o deus supremo e a verdade.
3.189.21
क्षेत्रज्ञभूतां परलोकभावे ।
कर्मोदये बुद्दिमभिप्रविष्टाम्।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे विमृश्य ।
पृच्छामि त्वां का ह्यसि चारुरूपे ॥ ३.१८९.२१ ॥
Ó afortunada, no estado do outro mundo, ao despertar da ação, tendo considerado a deusa Prajñā, que entrou no intelecto como conhecedora do campo, pergunto-te: ó bela, quem és tu?
3.189.22
अग्निहोत्रादहमभ्यागताऽस्मि ।
विप्रर्षभाणां संशयच्छेदनाय।
त्वत्संयोगादहमेतदब्रुवं ।
भावे स्थिता तथ्यमर्थं यथावत् ॥ ३.१८९.२२ ॥
Vim do rito agnihotra, para cortar as dúvidas dos melhores brâmanes. Pela tua união digo isto, firme no meu ser, o sentido verdadeiro exatamente como é.
3.189.23
न हि त्वया सदृशी काचिदस्ति ।
विभ्राजसे ह्यतिमात्रं यथा श्रीः।
रूपं च ते दिव्यमनन्तकान्ति ।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे बिभर्षि ॥ ३.१८९.२३ ॥
Ninguém é igual a ti; resplandeces em excesso, como a deusa Śrī. A tua forma é divina e de radiância infinita, e ó afortunada, tu sustentas a deusa Prajñā.
3.189.24
श्रेष्ठानि यानि द्विपदांवरिष्ठ ।
यज्ञेषु विद्वन्नुपपादयन्ति।
तैरेव चाहं संप्रवृद्धा भवामि ।
चाप्यायिता रूपवती च विप्र ॥ ३.१८९.२४ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, pelas melhores coisas que os sábios oferecem nos sacrifícios cresço grandemente; nutrida por elas torno-me bela de forma, ó brâmane.
3.189.25
यच्चापि पात्रमुपयुज्यते ह ।
वानस्पत्यमायसं पार्थिवं वा।
दिव्येन रूपेण प्रज्ञया च ।
तेनैव सिद्धिरिति विद्धि विद्वन् ॥ ३.१८९.२५ ॥
Qualquer vaso que seja usado, seja de madeira, de ferro ou de terra, deve ser de forma divina e sabedoria; saiba que o sucesso vem apenas por isso, ó sábio.
3.189.26
परं पुराणं तमहं न वेद्मि ॥ ३.१८९.२६ ॥
Aquele supremo e antigo, eu não o conheço.
3.189.27
तं वै परं वेदविदः प्रपन्नाः ।
परं परेभ्यः प्रथितं पुराणम्।
स्वाध्यायदानव्रतपुण्ययोगै-
स्तपोधना वीतशोका विमुक्ताः ॥ ३.१८९.२७ ॥
Aquele supremo, os conhecedores do Veda o buscaram; o antigo, renomado como supremo acima dos supremos. Pelo estudo, a doação, os votos e a união de méritos, os ricos em austeridade, livres do luto, foram libertados.
3.189.28
तस्याथ मध्ये वेतसः पुण्यगन्धः ।
सहस्रशाखो विपुलो विभाति।
तस्य मूलात्सरितः प्रस्रवन्ति ।
मधूदकप्रस्रवणाः सुपुण्याः ॥ ३.१८९.२८ ॥
No seu meio brilha um vasto salgueiro de fragrância sagrada, de mil ramos; de sua raiz fluem os rios, fontes de água doce, sumamente sagradas.
3.189.29
शाखांशाखां महानद्यः संयान्ति सिकताशयाः ।
धानापूपा मांसशाकाः सदापायसकर्दमाः ॥ ३.१८९.२९ ॥
Ramo após ramo, grandes rios correm sobre leitos de areia; grãos torrados e bolos, carne e legumes, sempre com lodo de arroz-doce.
3.189.30
यस्मिन्नग्निमुखा देवाः सेन्द्राः सहमरुद्गणाः ।
ईजिरे क्रतुभिः श्रेष्ठैस्तत्पदं परमं मुने ॥ ३.१८९.३० ॥
Onde os deuses, tendo Agni por boca, junto com Indra e as hostes dos Maruts, foram honrados com excelentes sacrifícios, esse, ó sábio, é o supremo lugar.