மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.189.1
अत्रैव च सरस्वत्या गीतं परपुरंजय ।
पृष्टया मुनिना वीर शृणु तार्क्ष्येण धीमता ॥ ३.१८९.१ ॥
பகைவரின் நகரங்களை வெல்பவனே, வீரனே! இங்கே சரஸ்வதி, அறிவுடைய தார்க்ष்யன் கேட்டபோது முனிவராக இசைத்ததைக் கேள்.
3.189.2
किंन श्रेयः पुरुषस्येह भद्रे ।
कथं कुर्वन्न च्यवते स्वधर्मात्।
आचक्ष्व मे चारुसर्वाङ्गि सर्वं ।
त्वया शिष्टो न च्यवेयं स्वधर्मात् ॥ ३.१८९.२ ॥
ஓ நல்லவளே! இவ்வுலகில் மனிதனுக்கு உயர்ந்த நன்மை எது? எவ்வாறு செய்தால் அவன் தன் கடமையிலிருந்து விலகாமல் இருப்பான்? அழகிய அங்கங்களை உடையவளே, எல்லாவற்றையும் எனக்குச் சொல். உன்னால் போதிக்கப்பட்டு நான் என் கடமையிலிருந்து விலகாமல் இருப்பேன்.
3.189.3
कथं चाग्निं जुहुयां पूजये वा ।
कस्मिन्काले केन धर्मो न नश्येत्।
एतत्सर्वं सुभगे प्रब्रवीहि ।
यथा लोकान्विरजाः संचरेयम् ॥ ३.१८९.३ ॥
நெருப்பில் எவ்வாறு ஆகுதி செய்வது, அல்லது எவ்வாறு வழிபடுவது? எந்தக் காலத்தில், எந்த வழியால் தருமம் அழியாமல் இருக்கும்? ஓ சுபாகியே! இவை எல்லாவற்றையும் சொல், நான் கறையற்றவனாய் உலகங்களில் சஞ்சரிக்கும் வண்ணம்.
3.189.4
एवं पृष्टा प्रीतियुक्तेन तेन ।
शुश्रूषुणा चोत्तमबुद्दियुक्तम्।
तार्क्ष्यं विप्रं धर्मयुक्तं हितं च ।
सरस्वती वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.१८९.४ ॥
இவ்வாறு அன்புடன், கேட்க விரும்பிய, உயர்ந்த அறிவுடைய அந்த தார்க்ष்ய அந்தணன் கேட்டபோது, தருமமும் நன்மையும் நிறைந்த இந்தச் சொல்லை சரஸ்வதி சொன்னாள்.
3.189.5
यो ब्रह्म जानाति यथोपदेशं ।
स्वाध्यायनित्यः शुचिरप्रमत्तः।
स वै पुरो देवलोकस्य गन्ता ।
सहामरैः प्राप्नुयात्प्रीतियोगम् ॥ ३.१८९.५ ॥
உபதேசத்தின்படி பிரம்மத்தை (வேதத்தை) அறிந்து, எப்போதும் சுவாத்தியாயத்தில் நிலைத்து, தூய்மையும் கவனமும் உடையவன் — அவனே தேவலோகத்தில் முன்னணியில் செல்வான்; அமரர்களுடன் மகிழ்ச்சியின் இணைவைப் பெறுவான்.
3.189.6
तत्र स्म रम्या विपुला विशोकाः ।
सुपुष्पिताः पुष्करिण्यः सुपुण्याः।
अकर्दमा मीनवत्यः सुतीर्था ।
हिरण्मयैरावृताः पुण्डरीकैः ॥ ३.१८९.६ ॥
அங்கே அழகிய, பரந்த, துயரற்ற, மலர்கள் நிறைந்த, மிகவும் புனிதமான தாமரைக் குளங்கள் உள்ளன; அவற்றில் சேறு இல்லை, மீன்கள் நிறைந்துள்ளன, நல்ல துறைகள் உள்ளன; அவை பொன்னிறத் தாமரைகளால் சூழப்பட்டுள்ளன.
3.189.7
तासां तीरेष्वासते पुण्यभाजो ।
महीयमानाः पृथगप्सरोभिः।
सुपुण्यगन्धाभिरलंकृताभि-
र्हिरण्यवर्णाभिरतीव हृष्टाः ॥ ३.१८९.७ ॥
அவற்றின் கரைகளில் புண்ணியம் பெற்றவர்கள் வசிக்கின்றனர்; தனித்தனியாக அப்சரஸ்களால் மதிக்கப்பட்டு, புனித வாசனையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பொன்னிற அப்சரஸ்களால் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தவர்களாய்.
3.189.8
परं लोकं गोप्रदास्त्वाप्नुवन्ति ।
दत्त्वाऽनड्वाहं सूर्यलोकं व्रजन्ति।
वासो दत्त्वा चान्द्रमसं तु लोकं ।
दत्त्वा हिरण्यममरत्वमेति ॥ ३.१८९.८ ॥
பசுக்களைக் கொடுப்பவர்கள் மேலான உலகை அடைகின்றனர்; காளையைக் கொடுத்துச் சூரியனின் உலகுக்குச் செல்கின்றனர்; ஆடையைக் கொடுத்துச் சந்திர உலகை அடைகின்றனர்; பொன்னைக் கொடுத்து அமரத்துவத்தை அடைகிறார்.
3.189.9
धेनुं दत्त्वा सुप्रमां साधुदोहां ।
कल्याणवत्सामपलायिनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावद्वर्षाण्यासते देवलोके ॥ ३.१८९.९ ॥
சிறந்த, எளிதாகப் பால் கறக்கும், நல்ல கன்றுடைய, ஓடிப்போகாத பசுவைக் கொடுத்தால், அவளுடைய உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ அத்தனை ஆண்டுகள் அவன் தேவலோகத்தில் வசிக்கிறான்.
3.189.10
अनड्वाहं सुव्रतं यो ददाति ।
हलस्य वोढारमनन्तवीर्यम्।
धुरंधरं बलवन्तं युवानं ।
प्राप्नोति लोकान्दशधेनुदस्य ॥ ३.१८९.१० ॥
நல்ல விரதமுடைய, கலப்பையைச் சுமக்கும், அளவற்ற வலிமையுடைய, நுகத்தைச் சுமக்கும், வலிமையான, இளம் காளையைக் கொடுப்பவன், பத்துப் பசுக்களைக் கொடுத்தவனின் உலகங்களை அடைகிறான்.
3.189.11
ददाति यो वै कपिलां सचैलां ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
तैस्तैर्गुणैः कामदुहाऽथ भूत्वा ।
नरं प्रदातारमुपैति नाकैः ॥ ३.१८९.११ ॥
எவன் துணியுடன் கூடிய கபிலை பசுவையும், வெண்கலக் கறவைப் பாத்திரத்தையும், செல்வத்தையும் மேலாடைகளையும் தானம் செய்கிறானோ, அவன் அந்தந்த குணங்களால் காமதேனுவாகி, கொடையாளியான மனிதனை சொர்க்கங்களுக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.
3.189.12
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावत्फलं लभते गोप्रदाने।
पुत्रांसच् पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१२ ॥
பசுவின் உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை பலனை பசு தானம் செய்பவன் அடைகிறான்; மகன்களையும் பேரன்களையும், ஏழாம் தலைமுறை வரையிலான முழு குலத்தையும் அவன் மறுவுலகில் கடத்திச் செல்கிறான்.
3.189.13
सदक्षिणां काञ्चनचारुशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय ।
लोका वसूनां सुलभा भवन्ति ॥ ३.१८९.१३ ॥
தட்சிணையுடன், அழகான பொன் கொம்புகளுடைய பசுவை, வெண்கலக் கறவைப் பாத்திரத்தையும் செல்வத்தையும் மேலாடைகளையும் சேர்த்து, பிராமணனுக்கு தானம் செய்பவனுக்கு வசுக்களின் உலகங்கள் எளிதில் கிடைக்கின்றன.
3.189.14
स्वकर्मभिर्दानवसंनिरुद्धे ।
तीव्रान्धकारे नरके पतन्तम्।
महार्णवे नौरिव वातयुक्ता ।
दानं गवां तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१४ ॥
தன் கர்மங்களால் அசுரர்களால் சூழப்பட்ட, கடும் இருள் நிறைந்த நரகத்தில் விழுந்துகொண்டிருப்பவனை, பெருங்கடலில் காற்றால் உந்தப்பட்ட படகு கரை சேர்ப்பது போல, பசுக்களின் தானம் மறுவுலகில் கடத்தித் தருகிறது.
3.189.15
यो ब्राह्मदेयां तु ददाति कन्यां ।
भूमिप्रदानं च करोति विप्रे।
ददाति दानं विधिना च यश्च ।
स लोकमाप्नोति पुरंदरस्य ॥ ३.१८९.१५ ॥
பிராமணனுக்கு தானம் செய்யத் தகுந்த கன்னியை அளிப்பவனும், பிராமணனுக்கு நில தானம் செய்பவனும், விதிப்படி தானம் கொடுப்பவனும் புரந்தரனின் (இந்திரனின்) உலகை அடைகிறான்.
3.189.16
यः सप्तवर्षाणि जुहोति तार्क्ष्य ।
हव्यं त्वग्नौ नियतः साधुशीलः।
सप्तावरान्सप्तपूर्वान्पुनाति ।
पितामहानात्मना कर्मभिः स्वैः ॥ ३.१८९.१६ ॥
ஏழு ஆண்டுகள் கட்டுப்பாட்டுடன், நல்ல ஒழுக்கத்தோடு நெருப்பில் ஹவிஸ் அர்ப்பணிப்பவன், தார்க்ஷ்யா, தன் சொந்த செயல்களால் ஏழு முன்னோர்களையும் ஏழு பின்வந்தோரையும் தூய்மைப்படுத்துகிறான்.
3.189.17
किमग्निहोत्रस्य व्रतं पुराण-
माचक्ष्व मे पृच्तश्चारुरूपे।
त्वयाऽनुशिष्टोऽहमिहाद्य विद्यां ।
यदग्निहोत्रस्य व्रतं पुराणम् ॥ ३.१८९.१७ ॥
அழகிய வடிவுடையவளே, கேட்கும் எனக்கு அக்னிஹோத்ரத்தின் பழைய விரதம் எதுவென்று சொல்லு. இன்று உன்னால் உபதேசிக்கப்பட்ட நான் அக்னிஹோத்ரத்தின் பழைய விரதமாகிய அந்த வித்தையை அறிவேன்.
3.189.18
न चाशुचिर्नाप्यनिर्णिक्तपाणि-
र्नाब्रह्मविज्जुहुयान्नाविपश्चित्।
बुभुत्सवः शुचिकामा हि देवा ।
नाश्रद्दधानाद्धि हविर्जुषन्ति ॥ ३.१८९.१८ ॥
அசுத்தமானவனும், கைகளைக் கழுவாதவனும், பிரம்மஞானமற்றவனும், அறிவில்லாதவனும் ஹோமம் செய்யக்கூடாது. தேவர்கள் அறிய விரும்புபவர்களும் தூய்மையை விரும்புபவர்களுமாவர்; சிரத்தையற்றவனிடமிருந்து அவர்கள் ஹவிஸை ஏற்பதில்லை.
3.189.19
नाश्रोत्रियं देवहव्ये नियुञ्ज्या-
न्मोघं पुरा सिञ्चति तादृशो हि।
अपूर्णमश्रोत्रियमाह तार्क्ष्य ।
न वै तादृग्जुहुयादग्निहोत्रम् ॥ ३.१८९.१९ ॥
தேவ ஹவிஸில் அஸ்ரோத்ரியனை ஈடுபடுத்தக்கூடாது; அப்படிப்பட்டவன் வீணாகவே பொழிகிறான். தார்க்ஷ்யா, அஸ்ரோத்ரியன் குறையுடையவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்; அத்தகையவன் அக்னிஹோத்ரம் செய்யக்கூடாது.
3.189.20
रये वै कृशानुं जुह्वति श्रद्दधानाः ।
सत्यव्रता हुतशिष्टाशिनश्च।
गवां लोकं प्राप्यते पुण्यगन्धं ।
पश्यन्ति देवं परमं चापि सत्यम् ॥ ३.१८९.२० ॥
நம்பிக்கையுடன் சத்தியவிரதர்களாக அக்னியில் ஆஹுதி அளித்து, ஹோமத்தில் எஞ்சியதை உண்பவர்கள் புண்ய நறுமணம் கமழும் பசுக்களின் உலகை அடைகிறார்கள்; பரம தேவனையும் உண்மையையும் காண்கிறார்கள்.
3.189.21
क्षेत्रज्ञभूतां परलोकभावे ।
कर्मोदये बुद्दिमभिप्रविष्टाम्।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे विमृश्य ।
पृच्छामि त्वां का ह्यसि चारुरूपे ॥ ३.१८९.२१ ॥
சுபகையே, மறுவுலக நிலையில், கர்மங்களின் எழுச்சியில், புத்தியில் புகுந்த க்ஷேத்ரஜ்ஞ வடிவ பிரஜ்ஞா தேவியை ஆராய்ந்து உன்னிடம் கேட்கிறேன்: அழகிய வடிவினளே, நீ யார்?
3.189.22
अग्निहोत्रादहमभ्यागताऽस्मि ।
विप्रर्षभाणां संशयच्छेदनाय।
त्वत्संयोगादहमेतदब्रुवं ।
भावे स्थिता तथ्यमर्थं यथावत् ॥ ३.१८९.२२ ॥
அக்னிஹோத்ரத்திலிருந்து நான் வந்திருக்கிறேன்; சிறந்த பிராமணர்களின் ஐயங்களை அறுப்பதற்காக. உன் சேர்க்கையால் இதை நான் சொல்கிறேன்; உள்நிலையில் நின்று, உண்மைப் பொருளை அது இருப்பதுபோலவே.
3.189.23
न हि त्वया सदृशी काचिदस्ति ।
विभ्राजसे ह्यतिमात्रं यथा श्रीः।
रूपं च ते दिव्यमनन्तकान्ति ।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे बिभर्षि ॥ ३.१८९.२३ ॥
உன்னைப் போல் எவளும் இல்லை; ஸ்ரீ தேவியைப் போல் நீ மிகவும் ஒளிர்கிறாய். உன் வடிவம் தெய்வீகமானது, எல்லையற்ற ஒளி கொண்டது; சுபகையே, பிரஜ்ஞா தேவியை நீ தாங்குகிறாய்.
3.189.24
श्रेष्ठानि यानि द्विपदांवरिष्ठ ।
यज्ञेषु विद्वन्नुपपादयन्ति।
तैरेव चाहं संप्रवृद्धा भवामि ।
चाप्यायिता रूपवती च विप्र ॥ ३.१८९.२४ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, யாகங்களில் அறிஞர்கள் அர்ப்பிக்கும் சிறந்த பொருட்களாலேயே நான் நன்கு வளர்கிறேன்; அவற்றாலேயே வளர்ந்து அழகுள்ளவளாகிறேன், ஓ பிராமணனே.
3.189.25
यच्चापि पात्रमुपयुज्यते ह ।
वानस्पत्यमायसं पार्थिवं वा।
दिव्येन रूपेण प्रज्ञया च ।
तेनैव सिद्धिरिति विद्धि विद्वन् ॥ ३.१८९.२५ ॥
மரத்தால் செய்யப்பட்டதோ, இரும்பால் செய்யப்பட்டதோ, மண்ணால் செய்யப்பட்டதோ எந்தப் பாத்திரம் பயன்படுத்தப்படுகிறதோ, அது தெய்வீக வடிவத்தாலும் அறிவாலும் (உருவானதாக இருக்க வேண்டும்); அதனாலேயே சித்தி கிடைக்கும் என்று அறிக, ஓ அறிஞனே.
3.189.26
परं पुराणं तमहं न वेद्मि ॥ ३.१८९.२६ ॥
அந்த உயர்ந்த பழமையானதை நான் அறியேன்.
3.189.27
तं वै परं वेदविदः प्रपन्नाः ।
परं परेभ्यः प्रथितं पुराणम्।
स्वाध्यायदानव्रतपुण्ययोगै-
स्तपोधना वीतशोका विमुक्ताः ॥ ३.१८९.२७ ॥
அந்த உயர்ந்ததை, வேதம் அறிந்தோர் அடைந்தனர்; உயர்ந்தவற்றை விட உயர்ந்ததாகப் புகழ்பெற்ற பழமையானதை; சுய-கல்வி, தானம், விரதம், புண்ணிய இணைவால் தவமே செல்வமான அவர்கள், துக்கமற்று விடுதலை பெற்றனர்.
3.189.28
तस्याथ मध्ये वेतसः पुण्यगन्धः ।
सहस्रशाखो विपुलो विभाति।
तस्य मूलात्सरितः प्रस्रवन्ति ।
मधूदकप्रस्रवणाः सुपुण्याः ॥ ३.१८९.२८ ॥
அதன் நடுவில் புண்ணிய மணம் கொண்ட, ஆயிரம் கிளைகளுடைய பெரிய வேதசம் (நாணல்/வில்லோ) மரம் விளங்குகிறது. அதன் வேரிலிருந்து ஆறுகள் பாய்கின்றன; இனிய நீரூற்றுகள், மிகவும் புண்ணியமானவை.
3.189.29
शाखांशाखां महानद्यः संयान्ति सिकताशयाः ।
धानापूपा मांसशाकाः सदापायसकर्दमाः ॥ ३.१८९.२९ ॥
கிளை கிளையாக பெரிய ஆறுகள் மணல்படுக்கையுடன் பாய்கின்றன; பொரிந்த தானியமும் அப்பமும், இறைச்சியும் கறிகாய்களும், எப்போதும் பாயசச் சேறுடன் கூடியவை.
3.189.30
यस्मिन्नग्निमुखा देवाः सेन्द्राः सहमरुद्गणाः ।
ईजिरे क्रतुभिः श्रेष्ठैस्तत्पदं परमं मुने ॥ ३.१८९.३० ॥
அக்னியை முகமாகக் கொண்ட தேவர்கள், இந்திரனுடனும் மருத்துக் கணங்களுடனும், சிறந்த யாகங்களால் வழிபட்டனர்; அதுவே உயர்ந்த நிலை, ஓ முனிவனே.