Mahābhārata · Adhyāya 3.189
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.189.1
अत्रैव च सरस्वत्या गीतं परपुरंजय ।
पृष्टया मुनिना वीर शृणु तार्क्ष्येण धीमता ॥ ३.१८९.१ ॥
Hier eben, o Held, Bezwinger feindlicher Städte, sang Sarasvatī, als der weise Tārkṣya fragte; höre.
3.189.2
किंन श्रेयः पुरुषस्येह भद्रे ।
कथं कुर्वन्न च्यवते स्वधर्मात्।
आचक्ष्व मे चारुसर्वाङ्गि सर्वं ।
त्वया शिष्टो न च्यवेयं स्वधर्मात् ॥ ३.१८९.२ ॥
O Gesegnete, was ist das höchste Gut des Menschen in dieser Welt? Wie handelt man, ohne von seiner Pflicht abzufallen? Sag mir alles, o Schönglieder; von dir belehrt, möge ich nicht von meiner Pflicht fallen.
3.189.3
कथं चाग्निं जुहुयां पूजये वा ।
कस्मिन्काले केन धर्मो न नश्येत्।
एतत्सर्वं सुभगे प्रब्रवीहि ।
यथा लोकान्विरजाः संचरेयम् ॥ ३.१८९.३ ॥
Wie soll ich ins Feuer opfern oder verehren? Zu welcher Zeit und durch welches Mittel vergeht das Dharma nicht? O Glückliche, erkläre all dies, damit ich makellos durch die Welten wandle.
3.189.4
एवं पृष्टा प्रीतियुक्तेन तेन ।
शुश्रूषुणा चोत्तमबुद्दियुक्तम्।
तार्क्ष्यं विप्रं धर्मयुक्तं हितं च ।
सरस्वती वाक्यमिदं बभाषे ॥ ३.१८९.४ ॥
So befragt von jenem Brahmanen Tārkṣya, voller Zuneigung, begierig zuzuhören, mit höchster Weisheit begabt, sprach Sarasvatī diese dharmagemäßen und heilsamen Worte.
3.189.5
यो ब्रह्म जानाति यथोपदेशं ।
स्वाध्यायनित्यः शुचिरप्रमत्तः।
स वै पुरो देवलोकस्य गन्ता ।
सहामरैः प्राप्नुयात्प्रीतियोगम् ॥ ३.१८९.५ ॥
Wer das Veda gemäß seiner Lehre kennt, beständig im Selbststudium, rein und wachsam ist — der wird gewiss an der Spitze in die Welt der Götter gehen und die Vereinigung der Freude mit den Unsterblichen erlangen.
3.189.6
तत्र स्म रम्या विपुला विशोकाः ।
सुपुष्पिताः पुष्करिण्यः सुपुण्याः।
अकर्दमा मीनवत्यः सुतीर्था ।
हिरण्मयैरावृताः पुण्डरीकैः ॥ ३.१८९.६ ॥
Dort gibt es herrliche, weite, sorgenfreie Lotusteiche, reich blühend und sehr heilig, ohne Schlamm, voller Fische, mit schönen Badeplätzen, umgeben von goldenen weißen Lotussen.
3.189.7
तासां तीरेष्वासते पुण्यभाजो ।
महीयमानाः पृथगप्सरोभिः।
सुपुण्यगन्धाभिरलंकृताभि-
र्हिरण्यवर्णाभिरतीव हृष्टाः ॥ ३.१८९.७ ॥
An ihren Ufern wohnen die Teilhaber am Verdienst, einzeln von den Apsaras geehrt, mit überaus heiligem Duft geschmückt, goldfarben und überaus froh.
3.189.8
परं लोकं गोप्रदास्त्वाप्नुवन्ति ।
दत्त्वाऽनड्वाहं सूर्यलोकं व्रजन्ति।
वासो दत्त्वा चान्द्रमसं तु लोकं ।
दत्त्वा हिरण्यममरत्वमेति ॥ ३.१८९.८ ॥
Wer Kühe gibt, erlangt die höchste Welt; durch die Gabe eines Zugochsen gelangt man zur Sonnenwelt; durch die Gabe eines Gewandes erreicht man die Mondwelt; durch die Gabe von Gold erlangt man Unsterblichkeit.
3.189.9
धेनुं दत्त्वा सुप्रमां साधुदोहां ।
कल्याणवत्सामपलायिनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावद्वर्षाण्यासते देवलोके ॥ ३.१८९.९ ॥
Wer eine vortreffliche, leicht zu melkende Kuh mit gutem Kalb gibt, die nicht davonläuft, weilt so viele Jahre in der Götterwelt, wie Haare an ihrem Körper sind.
3.189.10
अनड्वाहं सुव्रतं यो ददाति ।
हलस्य वोढारमनन्तवीर्यम्।
धुरंधरं बलवन्तं युवानं ।
प्राप्नोति लोकान्दशधेनुदस्य ॥ ३.१८९.१० ॥
Wer einen jungen Stier von gutem Gelübde gibt, der den Pflug zieht, von unendlicher Kraft, das Joch trägt und stark ist, erlangt die Welten dessen, der zehn Kühe gibt.
3.189.11
ददाति यो वै कपिलां सचैलां ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
तैस्तैर्गुणैः कामदुहाऽथ भूत्वा ।
नरं प्रदातारमुपैति नाकैः ॥ ३.१८९.११ ॥
Wer eine Kapilā-Kuh mit einem Tuch, einem Bronzegefäß zum Melken, Reichtümern und Obergewändern gibt, wird durch jene Eigenschaften zur Wunschkuh und führt den Geber zu den Himmeln.
3.189.12
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावत्फलं लभते गोप्रदाने।
पुत्रांसच् पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१२ ॥
So viel Lohn, wie Haare an der Kuh sind, erlangt der Gebende einer Kuh. Er rettet im Jenseits Söhne, Enkel und die ganze Sippe bis zur siebten Generation hinüber.
3.189.13
सदक्षिणां काञ्चनचारुशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयैः।
धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय ।
लोका वसूनां सुलभा भवन्ति ॥ ३.१८९.१३ ॥
Wer einem Brahmanen eine Kuh mit schönen goldenen Hörnern gibt, samt Dakṣiṇā, einem Bronzegefäß zum Melken, Reichtümern und Obergewändern, dem stehen die Welten der Vasus leicht offen.
3.189.14
स्वकर्मभिर्दानवसंनिरुद्धे ।
तीव्रान्धकारे नरके पतन्तम्।
महार्णवे नौरिव वातयुक्ता ।
दानं गवां तारयते परत्र ॥ ३.१८९.१४ ॥
Wie ein vom Wind getriebenes Boot den im Meer versinkenden, durch eigene Taten in die finstere, von Dämonen umstellte Hölle Stürzenden über das große Meer bringt, so führt ihn die Gabe der Kühe im Jenseits hinüber.
3.189.15
यो ब्राह्मदेयां तु ददाति कन्यां ।
भूमिप्रदानं च करोति विप्रे।
ददाति दानं विधिना च यश्च ।
स लोकमाप्नोति पुरंदरस्य ॥ ३.१८९.१५ ॥
Wer eine Jungfrau, die einem Brahmanen zu geben ist, gibt, einem Brahmanen ein Landgeschenk macht und gemäß der Vorschrift schenkt, der erlangt die Welt des Purandara, Indra.
3.189.16
यः सप्तवर्षाणि जुहोति तार्क्ष्य ।
हव्यं त्वग्नौ नियतः साधुशीलः।
सप्तावरान्सप्तपूर्वान्पुनाति ।
पितामहानात्मना कर्मभिः स्वैः ॥ ३.१८९.१६ ॥
Wer sieben Jahre lang, selbstbeherrscht und von gutem Wandel, Opfergaben ins Feuer darbringt, o Tārkṣya, reinigt durch seine eigenen Taten sieben frühere und sieben spätere Ahnen.
3.189.17
किमग्निहोत्रस्य व्रतं पुराण-
माचक्ष्व मे पृच्तश्चारुरूपे।
त्वयाऽनुशिष्टोऽहमिहाद्य विद्यां ।
यदग्निहोत्रस्य व्रतं पुराणम् ॥ ३.१८९.१७ ॥
O Schöne, sag mir, der ich frage, was die alte Observanz des Agnihotra ist. Von dir heute hier belehrt, will ich jenes Wissen erkennen, die alte Observanz des Agnihotra.
3.189.18
न चाशुचिर्नाप्यनिर्णिक्तपाणि-
र्नाब्रह्मविज्जुहुयान्नाविपश्चित्।
बुभुत्सवः शुचिकामा हि देवा ।
नाश्रद्दधानाद्धि हविर्जुषन्ति ॥ ३.१८९.१८ ॥
Weder der Unreine, noch wer die Hände nicht gewaschen hat, noch wer das Veda nicht kennt, noch der Unbelehrte soll opfern. Denn die Götter begehren Wissen und suchen Reinheit; die Opfergabe des Ungläubigen nehmen sie nicht an.
3.189.19
नाश्रोत्रियं देवहव्ये नियुञ्ज्या-
न्मोघं पुरा सिञ्चति तादृशो हि।
अपूर्णमश्रोत्रियमाह तार्क्ष्य ।
न वै तादृग्जुहुयादग्निहोत्रम् ॥ ३.१८९.१९ ॥
Wer das Veda nicht studiert hat, soll nicht mit der Göttergabe betraut werden; ein solcher gießt vergeblich aus. O Tārkṣya, der Unbelesene heißt unvollständig; ein solcher soll das Agnihotra nicht vollziehen.
3.189.20
रये वै कृशानुं जुह्वति श्रद्दधानाः ।
सत्यव्रता हुतशिष्टाशिनश्च।
गवां लोकं प्राप्यते पुण्यगन्धं ।
पश्यन्ति देवं परमं चापि सत्यम् ॥ ३.१८९.२० ॥
Wer voll Vertrauen und in wahrhaftigem Gelübde ins Feuer opfert und das Übriggebliebene der Opfergabe isst, erlangt die Welt der Kühe, duftend von Verdienst, und schaut den höchsten Gott und die Wahrheit.
3.189.21
क्षेत्रज्ञभूतां परलोकभावे ।
कर्मोदये बुद्दिमभिप्रविष्टाम्।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे विमृश्य ।
पृच्छामि त्वां का ह्यसि चारुरूपे ॥ ३.१८९.२१ ॥
O Glückliche, im Zustand der Welt jenseits, beim Erwachen des Handelns, habe ich die Göttin Prajñā, die als Kenner des Feldes in den Verstand eingetreten ist, bedacht und frage dich: O Schöne, wer bist du?
3.189.22
अग्निहोत्रादहमभ्यागताऽस्मि ।
विप्रर्षभाणां संशयच्छेदनाय।
त्वत्संयोगादहमेतदब्रुवं ।
भावे स्थिता तथ्यमर्थं यथावत् ॥ ३.१८९.२२ ॥
Ich bin aus dem Agnihotra-Ritus gekommen, um die Zweifel der vortrefflichsten Brahmanen zu durchschneiden. Durch deine Vereinigung spreche ich dies, in meinem Wesen stehend, der wahre Sinn genau so, wie er ist.
3.189.23
न हि त्वया सदृशी काचिदस्ति ।
विभ्राजसे ह्यतिमात्रं यथा श्रीः।
रूपं च ते दिव्यमनन्तकान्ति ।
प्रज्ञां च देवीं सुभगे बिभर्षि ॥ ३.१८९.२३ ॥
Niemand ist dir gleich; du strahlst überaus, wie die Göttin Śrī. Deine Gestalt ist göttlich und von endloser Strahlkraft, und o Glückliche, du trägst die Göttin Prajñā.
3.189.24
श्रेष्ठानि यानि द्विपदांवरिष्ठ ।
यज्ञेषु विद्वन्नुपपादयन्ति।
तैरेव चाहं संप्रवृद्धा भवामि ।
चाप्यायिता रूपवती च विप्र ॥ ३.१८९.२४ ॥
O bester der Zweimalgeborenen, durch die besten Dinge, die Gelehrte in Opfern darbringen, wachse ich gewaltig; von ihnen genährt werde ich schön an Gestalt, o Brahmane.
3.189.25
यच्चापि पात्रमुपयुज्यते ह ।
वानस्पत्यमायसं पार्थिवं वा।
दिव्येन रूपेण प्रज्ञया च ।
तेनैव सिद्धिरिति विद्धि विद्वन् ॥ ३.१८९.२५ ॥
Jedes Gefäß, das verwendet wird, sei es aus Holz, Eisen oder Erde, sei von göttlicher Gestalt und Weisheit; wisse, dass der Erfolg allein dadurch kommt, o Gelehrter.
3.189.26
परं पुराणं तमहं न वेद्मि ॥ ३.१८९.२६ ॥
Jenes höchste Uralte kenne ich nicht.
3.189.27
तं वै परं वेदविदः प्रपन्नाः ।
परं परेभ्यः प्रथितं पुराणम्।
स्वाध्यायदानव्रतपुण्ययोगै-
स्तपोधना वीतशोका विमुक्ताः ॥ ३.१८९.२७ ॥
Jenes Höchste haben die Veda-Kenner aufgesucht; das Uralte, berühmt als das Höchste über dem Höchsten. Durch Selbststudium, Gabe, Gelübde und die Vereinigung von Verdienst wurden die an Askese Reichen, leidfrei, befreit.
3.189.28
तस्याथ मध्ये वेतसः पुण्यगन्धः ।
सहस्रशाखो विपुलो विभाति।
तस्य मूलात्सरितः प्रस्रवन्ति ।
मधूदकप्रस्रवणाः सुपुण्याः ॥ ३.१८९.२८ ॥
In seiner Mitte erstrahlt eine weite Weide von heiligem Duft, tausendästig; aus ihrer Wurzel fließen die Flüsse, Quellen süßen Wassers, überaus heilig.
3.189.29
शाखांशाखां महानद्यः संयान्ति सिकताशयाः ।
धानापूपा मांसशाकाः सदापायसकर्दमाः ॥ ३.१८९.२९ ॥
Ast um Ast fließen große Ströme über sandige Betten; geröstete Körner und Kuchen, Fleisch und Gemüse, stets mit dem Schlamm von Milchreis.
3.189.30
यस्मिन्नग्निमुखा देवाः सेन्द्राः सहमरुद्गणाः ।
ईजिरे क्रतुभिः श्रेष्ठैस्तत्पदं परमं मुने ॥ ३.१८९.३० ॥
Dort, wo die Götter mit Agni als Mund, zusammen mit Indra und den Scharen der Maruts, durch vorzügliche Opfer verehrt wurden, das, o Weiser, ist die höchste Stätte.