ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.190.1
ततः स पाण्डवो भूयो मार्कण्डेयमुवाच ह ।
कथयस्वति चरितं मनोर्वैवस्वतस्य च ॥ ३.१९०.१ ॥
ಆಗ ಆ ಪಾಂಡವನು ಮತ್ತೆ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನಿಗೆ, "ವೈವಸ್ವತ ಮನುವಿನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೇಳು" ಎಂದನು.
3.190.2
विवस्वतः सुतो राजन्महर्षिः सुप्रतापवान् ।
बभूव नरशार्दूल प्रजापतिसमद्युतिः ॥ ३.१९०.२ ॥
ರಾಜನೇ, ವಿವಸ್ವಂತನ ಮಗನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯಾದನು. ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಪ್ರಜಾಪತಿಯಂತೆ ಇತ್ತು.
3.190.3
ओजसातेजसा लक्ष्म्या तपसा च विशेषतः ।
अतिचक्राम पितरं मनुः स्वंच पितामहम् ॥ ३.१९०.३ ॥
ಓಜಸ್ಸು, ತೇಜಸ್ಸು, ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ತಪಸ್ಸು — ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಅಜ್ಜನನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿದನು.
3.190.4
ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां स नराधिपः ।
एकपादस्थितस्तीव्रं चकार सुमहत्तपः ॥ ३.१९०.४ ॥
ವಿಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ನರಾಧಿಪನು ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ, ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಅತಿ ತೀವ್ರವಾದ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
3.190.5
अवाकूशिरास्तथा चापि नेत्रैरनिमिषैर्दृढम् ।
सोऽतप्यत तपो घोरं वर्षाणामयुतं तदा ॥ ३.१९०.५ ॥
ತಲೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದೆ ದೃಢವಾಗಿ ಇರಿಸಿ, ಅವನು ಆಗ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
3.190.6
तं कदाचित्तपस्यन्तमार्द्रचीरजटाधरम् ।
चीरिणीतीरमागम्य मत्स्यो वचनमब्रवीत् ॥ ३.१९०.६ ॥
ಒಮ್ಮೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಒದ್ದೆಯಾದ ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಜಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ ಅವನ ಬಳಿ ಚೀರಿಣೀ ದಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ಒಂದು ಮೀನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿತು.
3.190.7
भगवन्क्षुद्रमत्स्येस्मि बलवद्भ्यो भयंमम ।
मत्स्येभ्यो हि ततो मां त्वं त्रातुमर्हसि सुव्रत ॥ ३.१९०.७ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ನಾನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮೀನು; ಬಲಿಷ್ಠರಿಂದ ನನಗೆ ಭಯವಿದೆ. ಓ ಸುವ್ರತನೇ, ಮೀನುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು.
3.190.8
दुर्बलं बलवन्तो हि मत्स्या मत्स्यं विशेषतः ।
भक्षयन्ति सदा वृत्तिर्विहिता नः सनातनी ॥ ३.१९०.८ ॥
ಬಲಿಷ್ಠ ಮೀನುಗಳು ದುರ್ಬಲ ಮೀನನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮೀನನ್ನು, ಸದಾ ನುಂಗುತ್ತವೆ; ಇದು ನಮಗೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸನಾತನ ಜೀವನವಿಧಾನ.
3.190.9
तस्माद्भयौघान्महतो मज्जन्तं मां विशेषतः ।
त्रातुमर्हसि कर्तास्मि कृतेप्रतिकृतं तव ॥ ३.१९०.९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಭಯದ ಮಹಾಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ. ನಿನ್ನ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ನಾನು ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
3.190.10
स मत्स्यवचनं श्रुत्वा कृपयाऽभिपरिप्लुतः ।
मनुर्वैवस्वतोऽगृह्णात्तं मत्स्यं पाणिना स्वयम् ॥ ३.१९०.१० ॥
ಮೀನಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ವೈವಸ್ವತ ಮನು ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಮೀನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
3.190.11
उदकान्तमुपानीय मत्स्यं वैवस्वतो मनुः ।
अलिञ्जरे प्राक्षिपत्तं चन्द्रांशुसदृशप्रभम् ॥ ३.१९०.११ ॥
ವೈವಸ್ವತ ಮನು ಆ ಮೀನನ್ನು ನೀರಿನ ತೀರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು, ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಅದನ್ನು ಒಂದು ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದನು.
3.190.12
स तत्र ववृधे राजन्मत्स्यः परमसत्कृतः ।
पुत्रवत्स्वीकरोत्तस्मै मनुर्भावं विशेषतः ॥ ३.१९०.१२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಮೀನು ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಿತು, ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು. ಮನು ಅದಕ್ಕೆ ಮಗನಂತೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿದನು.
3.190.13
अथ कालेन महता स मत्स्यः सुमहानभूत् ।
अलिञ्जरजले चैव नासौ समभवत्किल ॥ ३.१९०.१३ ॥
ಆಗ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ ಆ ಮೀನು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು; ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದು ಆ ಮಡಕೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
3.190.14
अथ मत्स्यो मनुं दृष्ट्वा पुनरेवाभ्यभाषत ।
भगवन्साधु मेऽद्यान्यत्स्थानं संप्रतिपादय ॥ ३.१९०.१४ ॥
ಆಗ ಆ ಮೀನು ಮನುವನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು: 'ಪೂಜ್ಯನೇ, ಈಗ ನನಗಾಗಿ ಬೇರೊಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸು.'
3.190.15
उद्धृत्यालिञ्जरात्तस्मात्ततः स भगवान्मनुः ।
तं मत्स्यमनयद्वापीं महतीं स मनुस्तदा ॥ ३.१९०.१५ ॥
ಆಗ ಆ ಭಗವಾನ್ ಮನು ಆ ಮಡಕೆಯಿಂದ ಆ ಮೀನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಕೊಳಕ್ಕೆ ಒಯ್ದನು.
3.190.16
तत्रतं प्राक्षिपच्चापि मनुः परपुरंजय ।
अथावर्धत मत्स्यः स पुनर्वर्षगणान्बहून् ॥ ३.१९०.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮನು ಅದನ್ನು ಹಾಕಿದನು, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ; ಆಗ ಆ ಮೀನು ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆಯಿತು.
3.190.17
द्वियोजनायता वापी विस्तृताचापि योजनम् ।
तस्यां नासौ समभवन्मत्स्यो राजीवलोचन ॥ ३.१९०.१७ ॥
ಆ ಕೊಳ ಎರಡು ಯೋಜನ ಉದ್ದ ಮತ್ತು ಒಂದು ಯೋಜನ ಅಗಲವಿತ್ತು; ಆದರೂ ಕಮಲನಯನನೇ, ಆ ಮೀನು ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಇರಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
3.190.18
विचेष्टितुं च कौन्तेय मत्स्यो वाप्यां विशांपते ।
मनुं मत्स्यस्ततो दृष्ट्वा पुनरेवाभ्यभाषत ॥ ३.१९०.१८ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ, ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ಆ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಆ ಮೀನು ಚಲಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಮೀನು ಮನುವನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿತು.
3.190.19
नय मां भगवन्साधो समुद्रमहिषीं प्रियाम् ।
गङ्गां नांत्रापि शक्तोस्मि वस्तुं मतिमतांवर ॥ ३.१९०.१९ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಸಾಧುವೇ, ಸಮುದ್ರನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ಗಂಗೆಯ ಬಳಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ. ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ನಾನು ಶಕ್ತನಲ್ಲ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.190.20
निदेशे हि मया तुभ्यं स्थातव्यमनसूयता ।
वृद्धिर्हि परमा प्राप्ता त्वत्कृते हि मयाऽनघ ॥ ३.१९०.२० ॥
ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಇರಬೇಕು. ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಮಹತ್ತರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ದೊರೆತಿದೆ.
3.190.21
एवमुक्तो मनुर्मत्स्यमनयद्भगवान्वशी ।
नदीं गङ्गां तत्रचैनं स्वयं प्राक्षिपदेव च ॥ ३.१९०.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮನು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹಿ ಭಗವಂತ, ಮೀನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಗಂಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅದನ್ನು ಎಸೆದನು.
3.190.22
स तत्र ववृधे मत्स्यः कंचित्रालमरिंदम ।
गतः पुनर्मनुं दृष्ट्वा मत्स्यो वचनमब्रवीत् ॥ ३.१९०.२२ ॥
ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಆ ಮೀನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಬೆಳೆಯಿತು. ನಂತರ ಮನುವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೀನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿತು.
3.190.23
गङ्गायां हि न शक्नोमि बृहत्त्वाच्चेष्टितुं प्रभो ।
समुद्रं नय मामाशु प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.१९०.२३ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡತನದಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಚಲಿಸಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ. ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ, ಓ ಭಗವಂತನೇ.
3.190.24
उद्धृत्य गङ्गासलिलात्ततो मत्स्यं मनुः स्वयम् ।
समुद्रमनयत्पार्त तत्रचैनमवासृजत् ॥ ३.१९०.२४ ॥
ಆಗ ಮನು ತಾನೇ ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಮೀನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
3.190.25
सुमहानपि मत्स्यस्तु स मनोर्नयतस्तदा ।
आसीद्यथेष्टहार्यश्च स्पर्शगन्धसुखश्च वै ॥ ३.१९०.२५ ॥
ಆ ಮೀನು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೂ, ಮನು ಅದನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಹೊರಬಹುದಾದಂತಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶ ಹಾಗೂ ಗಂಧದಲ್ಲಿ ಸುಖಕರವಾಯಿತು.
3.190.26
यदा समुद्रे प्रक्षिप्तः स मत्स्यो ननुना तदा ।
तत एनमिदं वाक्यं स्मयमान इवाब्रवीत् ॥ ३.१९०.२६ ॥
ಮನು ಆ ಮೀನನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದಾಗ, ಮೀನು ನಗುತ್ತಾ ಮನುವಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿತು.
3.190.27
भगवन्हि कृता रक्षा त्वया सर्वा विशेषतः ।
प्राप्तकालं तु यत्कार्यं त्वया तच्छ्रूयतां मम ॥ ३.१९०.२७ ॥
ಪೂಜ್ಯನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಿದ್ದೀಯೆ; ಈಗ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
3.190.28
अचिराद्भगवन्बौममिदं स्थावरजङ्गमम् ।
सर्वमेव महाभाग प्रलयं वै गमिष्यति ॥ ३.१९०.२८ ॥
ಪೂಜ್ಯನೇ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಪ್ರಳಯವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು.
3.190.29
संप्रक्षालनकालोऽयंलोकानां समुपस्थितः ।
तस्मात्त्वां बोधयाम्यद्ययत्ते हितमनुत्तमम् ॥ ३.१९०.२९ ॥
ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಕಾಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.190.30
त्रसानां स्तावराणां च यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति ।
तस्य सर्वस् संप्राप्तः कालः परमदारुणः ॥ ३.१९०.३० ॥
ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಚಲಿಸುತ್ತದೋ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ.
3.190.31
नौश्च कारयितव्या ते दृढा युक्तवटारका ।
तत्र सप्तर्षिभिः सार्धमारुहेथा महामुने ॥ ३.१९०.३१ ॥
ನೀನು ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಬಿಗಿದ ಒಂದು ದೋಣಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಏರು.
3.190.32
बीजानि चैव सर्वाणि यथोक्तानि मया पुरा ।
तस्यामारोहयेर्नावि सुसंगुप्तानि भागशः ॥ ३.१९०.३२ ॥
ಮೊದಲು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳನ್ನೂ ಭಾಗಶಃ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿ ಆ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಏರಿಸು.
3.190.33
नौस्थश्च मां प्रतीक्षेथास्ततो मुनिजनप्रिय ।
आगमिष्याम्यहं शृङ्गी विज्ञेयस्तेन तापस ॥ ३.१९०.३३ ॥
ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನನಗಾಗಿ ಕಾಯು, ಮುನಿಜನಪ್ರಿಯನೇ. ನಾನು ಶೃಂಗಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯುವೆ, ತಾಪಸನೇ.
3.190.34
एवमेतत्त्वया कार्यमापृष्टोसि व्रजाम्यहम् ।
ता न शक्या महत्यो वै आपस्तर्तुं मया विना।
नातिशङ्क्यमिदं चापि वचनं मे त्वया विभो ॥ ३.१९०.३४ ॥
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು; ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ, ಈಗ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಈ ಮಹಾ ಜಲರಾಶಿಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ದಾಟುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಓ ವಿಭೋ, ನನ್ನ ಈ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸಂದೇಹ ಪಡಬಾರದು.
3.190.35
एवं करिष्य इति तं स मत्स्यं प्रत्यभाषत ।
जग्मतुश्च यथाकाममनुज्ञाप्य परस्परम् ॥ ३.१९०.३५ ॥
'ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಅವನು ಆ ಮೀನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಪರಸ್ಪರ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋದರು.
3.190.36
ततो मनुर्महाराज यथोक्तं मत्स्यकेन ह ।
बीजान्यादाय सर्वाणि सागरं पुप्लुवे तदा।
नौकया शुभयावीर महोर्मिणमरिंदम ॥ ३.१९०.३६ ॥
ನಂತರ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮನು ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಗ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳಿರುವ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದನು. ಓ ಶುಭಯಾತ್ರೆಯ ವೀರ, ಶತ್ರುದಮನನೇ.
3.190.37
चिन्तयामास च मनुस्तं मत्स्यं पृथिवीपते ।
सच तच्चिन्तितं ज्ञात्वा मत्स्यः परपुरंजय।
शृङ्गी तत्राजगागाशु तदा भरतसत्तम ॥ ३.१९०.३७ ॥
ಓ ಭೂಪತಿಯೇ, ಮನು ಆ ಮೀನಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದನು. ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ, ಅವನ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಮೀನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತಕ್ಷಣ ಕೊಂಬಿನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿತು.
3.190.38
तं दृष्ट्वा मनुजव्याघ्र मनुर्मत्स्यं जलार्णवे ।
शृङ्गिणं तं यथोक्तेन रूपेणाद्रिमिवोच्छ्रितम् ॥ ३.१९०.३८ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯೇ, ಮನು ಜಲಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಆ ಕೊಂಬಿನ ಮೀನನ್ನು ಕಂಡನು; ಹೇಳಿದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಪರ್ವತದಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು.
3.190.39
वटारकमयं पाशमथ मत्स्यस्य मूर्धनि ।
मनुर्मनुजशार्दूल तस् शृङ्गे न्यवेशयत् ॥ ३.१९०.३९ ॥
ಆಗ ಮನು, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವೇ, ಆಲದ ನಾರಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಮೀನಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಅದರ ಕೊಂಬಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದನು.
3.190.40
संयतस्तेन पाशेन मत्स्यः परपुरंजय ।
वेगेन महता नावं प्राकर्षल्लवणाम्भसि ॥ ३.१९०.४० ॥
ಆ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಬಂಧಿತವಾದ ಮೀನು, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ, ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ದೋಣಿಯನ್ನು ಉಪ್ಪು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು.
3.190.41
स ततार तया नावा समुद्रं मनुजेश्वर ।
नृत्यमानमिवोर्मीभिर्गर्जमानमिवाम्भसा ॥ ३.१९०.४१ ॥
ಮನುಜೇಶ್ವರನೇ, ಅವನು ಆ ದೋಣಿಯಿಂದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದನು; ಅದು ಅಲೆಗಳಿಂದ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆಯೂ, ನೀರಿನಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆಯೂ ಇತ್ತು.
3.190.42
क्षोभ्यमाणा महावातैः सा नौस्तस्मिन्महोदधौ ।
घूर्णते चपलेव स्री मत्ता परपुरंजय ॥ ३.१९०.४२ ॥
ಆ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದೋಣಿ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ, ಮತ್ತೇರಿದ ಚಂಚಲ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಸುತ್ತಿತು.
3.190.43
नैव भूमिर्न च दिशः प्रदिशो वा चकाशिरे ।
सर्वं सलिलमेवासीत्खं द्यौश्च नरपुङ्गव ॥ ३.१९०.४३ ॥
ಭೂಮಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ನೀರೇ ಆಗಿತ್ತು — ಆಕಾಶವೂ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಸಹ. ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ!
3.190.44
एवंभूते तदा लोके संकुले भरतर्षभ ।
अदृश्यन्त सप्तर्षयो मनुर्मत्स्यस्तथैव च ॥ ३.१९०.४४ ॥
ಆಗ ಜಗತ್ತು ಇಂತಹ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳೂ ಮನುವೂ ಮತ್ಸ್ಯನೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
3.190.45
एवं बहून्वर्षगणांस्तां नावं सोऽथ मत्स्यकः ।
चकर्षातन्द्रितो राजंस्तस्मिन्सलिलसंचये ॥ ३.१९०.४५ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಮತ್ಸ್ಯನು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ನೀರಿನ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ಆ ದೋಣಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
3.190.46
ततो हिमवतः शृङ्गं यत्परं भरतर्षभ ।
तत्राकर्षत्ततो नावं स मत्स्यः कुरुनन्दन ॥ ३.१९०.४६ ॥
ನಂತರ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಿಮಾಲಯದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಆ ಮತ್ಸ್ಯನು ಆ ದೋಣಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು, ಓ ಕುರುನಂದನನೇ.
3.190.47
अथाब्रवीत्तदा मत्स्यस्तानृषीन्प्रहसञ्शनैः ।
अस्मिन्हिमवतः शृङ्गे नावं बध्नीत माचिरम् ॥ ३.१९०.४७ ॥
ಆಗ ಆ ಮತ್ಸ್ಯನು ನಗುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ದೋಣಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿರಿ; ತಡ ಮಾಡಬೇಡಿ."
3.190.48
सा बद्धा तत्र तैस्तूर्णमृषिभिर्भरतर्षभ ।
नौर्मत्स्यस्य वचः श्रुत्वा शृङ्गे हिमवतस्तदा ॥ ३.१९०.४८ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮತ್ಸ್ಯನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಋಷಿಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಆ ದೋಣಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.
3.190.49
तच्च नौबन्धनं नाम शृङ्गं हिमवतः परम् ।
ख्यातमद्यापि कौन्तेय तद्विद्धि भरतर्षभ ॥ ३.१९०.४९ ॥
ಹಿಮಾಲಯದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಖರವನ್ನು ನೌಬಂಧನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇಂದಿಗೂ ಅದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಕೌಂತೇಯ, ಭರತರ್ಷಭ, ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತಿಳಿ.
3.190.50
अथाब्रवीदनिमिषस्तानृषीन्सहितस्तदा ।
अहं प्रजापतिर्ब्रह्मा मत्परं नाधिगम्यते।
मत्स्यरूपेण यूयं च मयाऽस्मान्मोक्षिता भयात् ॥ ३.१९०.५० ॥
ಆಗ ಸೇರಿದ್ದ ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಅನಿಮಿಷನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮ; ನನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕಾಣಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ಸ್ಯರೂಪದಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದೆನು."
3.190.51
मनुना च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानुपाः ।
स्रष्टव्याः सर्वलोकाश्चयच्चेङ्गं यच्चा नेङ्गति ॥ ३.१९०.५१ ॥
ಮನುವಿನಿಂದ ದೇವ, ಅಸುರ, ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು — ಚಲಿಸುವವುಗಳೂ ಚಲಿಸದವುಗಳೂ.
3.190.52
तपसा चापि तीव्रेण प्रतिभाऽस्य भविष्यति ।
मत्प्रसादात्प्रजासर्गे न च मोहं गमिष्यति।
इत्युक्त्वा वचनं मत्स्यः क्षणेनादर्शनं गतः ॥ ३.१९०.५२ ॥
ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಇವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಭೆ ಉಂಟಾಗುವುದು; ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರಜಾ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇವನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮತ್ಸ್ಯವು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯವಾಯಿತು.
3.190.53
स्रष्टुकामः प्रजाश्चापि मनुर्वैवस्वतः स्वयम् ।
प्रमूढोऽभूत्प्रजासर्गे तपस्तेपे महत्ततः ॥ ३.१९०.५३ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ವೈವಸ್ವತ ಮನುವೇ ಪ್ರಜಾ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾದನು; ಆಗ ಅವನು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
3.190.54
तपसा महता युक्तः सोऽथ स्रष्टुं प्रचक्रमे ।
सर्वाः प्रजा मनुः साक्षाद्यथावद्भरतर्षभ ॥ ३.१९०.५४ ॥
ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಆಗ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಭರತರ್ಷಭ, ಮನು ತಾನೇ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
3.190.55
इत्येतन्मात्स्यकं नाम पुराणं परिकीर्तितम् ।
आख्यानमिदमाख्यातं सर्वपापहरं मया ॥ ३.१९०.५५ ॥
ಹೀಗೆ ಈ ಮಾತ್ಸ್ಯಕ ಎಂಬ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವ ಈ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
3.190.56
य इदं शृणुयान्नित्यं मनोश्चरितमादितः ।
स सुखी सर्वपूर्णार्थः सर्वलोकमियान्नरः ॥ ३.१९०.५६ ॥
ಮನುವಿನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಆದಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸುಖಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಸರ್ವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.