മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.190.1
ततः स पाण्डवो भूयो मार्कण्डेयमुवाच ह ।
कथयस्वति चरितं मनोर्वैवस्वतस्य च ॥ ३.१९०.१ ॥
അപ്പോൾ ആ പാണ്ഡവൻ വീണ്ടും മാർക്കണ്ഡേയനോട്, "വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ചരിതം പറഞ്ഞാലും" എന്നു പറഞ്ഞു.
3.190.2
विवस्वतः सुतो राजन्महर्षिः सुप्रतापवान् ।
बभूव नरशार्दूल प्रजापतिसमद्युतिः ॥ ३.१९०.२ ॥
രാജാവേ, വിവസ്വാന്റെ പുത്രൻ അതിപ്രതാപവാനായ മഹർഷിയായി. നരശാർദൂലാ, അവന്റെ ദീപ്തി പ്രജാപതിക്കു തുല്യമായിരുന്നു.
3.190.3
ओजसातेजसा लक्ष्म्या तपसा च विशेषतः ।
अतिचक्राम पितरं मनुः स्वंच पितामहम् ॥ ३.१९०.३ ॥
ഓജസ്സ്, തേജസ്സ്, ലക്ഷ്മി, തപസ്സ് എന്നിവയിൽ വിശേഷിച്ച് മനു തന്റെ പിതാവിനെയും സ്വന്തം പിതാമഹനെയും അതിശയിച്ചു.
3.190.4
ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां स नराधिपः ।
एकपादस्थितस्तीव्रं चकार सुमहत्तपः ॥ ३.१९०.४ ॥
വിശാലയിലും ബദരിയിലും ആ നരാധിപൻ കൈകൾ ഉയർത്തി ഒറ്റക്കാലിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അതിതീവ്രമായ മഹാതപസ്സ് ചെയ്തു.
3.190.5
अवाकूशिरास्तथा चापि नेत्रैरनिमिषैर्दृढम् ।
सोऽतप्यत तपो घोरं वर्षाणामयुतं तदा ॥ ३.१९०.५ ॥
തല താഴ്ത്തി, കണ്ണുകൾ ഇമവെട്ടാതെ ദൃഢമായി വെച്ച്, അവൻ അന്ന് പതിനായിരം വർഷം ഘോരതപസ്സ് ചെയ്തു.
3.190.6
तं कदाचित्तपस्यन्तमार्द्रचीरजटाधरम् ।
चीरिणीतीरमागम्य मत्स्यो वचनमब्रवीत् ॥ ३.१९०.६ ॥
ഒരിക്കൽ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന, നനഞ്ഞ വൽക്കലവും ജടയും ധരിച്ച അവന്റെ അടുത്ത് ചീരിണീതീരത്തു വന്ന് ഒരു മത്സ്യം ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.190.7
भगवन्क्षुद्रमत्स्येस्मि बलवद्भ्यो भयंमम ।
मत्स्येभ्यो हि ततो मां त्वं त्रातुमर्हसि सुव्रत ॥ ३.१९०.७ ॥
ഭഗവാനേ, ഞാൻ ഒരു ചെറിയ മീനാണ്; ശക്തരായവരിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഭയമുണ്ട്. സുവ്രതനേ, മീനുകളിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ നീ അർഹനാണ്.
3.190.8
दुर्बलं बलवन्तो हि मत्स्या मत्स्यं विशेषतः ।
भक्षयन्ति सदा वृत्तिर्विहिता नः सनातनी ॥ ३.१९०.८ ॥
ശക്തരായ മീനുകൾ ദുർബലമായ മീനിനെ, വിശേഷിച്ച് മീനിനെ, എപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കുന്നു; ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് വിധിച്ച ശാശ്വത ജീവനമാർഗമാണ്.
3.190.9
तस्माद्भयौघान्महतो मज्जन्तं मां विशेषतः ।
त्रातुमर्हसि कर्तास्मि कृतेप्रतिकृतं तव ॥ ३.१९०.९ ॥
അതിനാൽ ഭയത്തിന്റെ വലിയ പ്രവാഹത്തിൽ മുങ്ങിത്താഴുന്ന എന്നെ, വിശേഷിച്ച്, രക്ഷിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്. നിന്റെ ഉപകാരത്തിന് ഞാൻ പ്രത്യുപകാരം ചെയ്യും.
3.190.10
स मत्स्यवचनं श्रुत्वा कृपयाऽभिपरिप्लुतः ।
मनुर्वैवस्वतोऽगृह्णात्तं मत्स्यं पाणिना स्वयम् ॥ ३.१९०.१० ॥
മീനിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കരുണയാൽ നിറഞ്ഞ വൈവസ്വത മനു സ്വയം കൈകൊണ്ട് ആ മീനിനെ എടുത്തു.
3.190.11
उदकान्तमुपानीय मत्स्यं वैवस्वतो मनुः ।
अलिञ्जरे प्राक्षिपत्तं चन्द्रांशुसदृशप्रभम् ॥ ३.१९०.११ ॥
വൈവസ്വത മനു ആ മീനിനെ വെള്ളത്തിന്റെ കരയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ചന്ദ്രകിരണം പോലെ പ്രഭയുള്ള അതിനെ ഒരു കുടത്തിൽ ഇട്ടു.
3.190.12
स तत्र ववृधे राजन्मत्स्यः परमसत्कृतः ।
पुत्रवत्स्वीकरोत्तस्मै मनुर्भावं विशेषतः ॥ ३.१९०.१२ ॥
ഓ രാജാവേ, ആ മീൻ അവിടെ വളർന്നു, വലിയ സത്കാരം ലഭിച്ചുകൊണ്ട്. മനു അതിനോട് പുത്രനെപ്പോലെ വിശേഷ സ്നേഹം കാണിച്ചു.
3.190.13
अथ कालेन महता स मत्स्यः सुमहानभूत् ।
अलिञ्जरजले चैव नासौ समभवत्किल ॥ ३.१९०.१३ ॥
പിന്നീട് വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മത്സ്യം അതിവിപുലമായി വളർന്നു; സത്യത്തിൽ അത് ആ കുടത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ ഒതുങ്ങിയില്ല.
3.190.14
अथ मत्स्यो मनुं दृष्ट्वा पुनरेवाभ्यभाषत ।
भगवन्साधु मेऽद्यान्यत्स्थानं संप्रतिपादय ॥ ३.१९०.१४ ॥
അപ്പോൾ മത്സ്യം മനുവിനെ കണ്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനേ, ഇപ്പോൾ എനിക്കായി മറ്റൊരു സ്ഥലം നല്ലവണ്ണം ഒരുക്കിത്തരൂ.'
3.190.15
उद्धृत्यालिञ्जरात्तस्मात्ततः स भगवान्मनुः ।
तं मत्स्यमनयद्वापीं महतीं स मनुस्तदा ॥ ३.१९०.१५ ॥
അപ്പോൾ ആ ഭഗവാനായ മനു ആ കുടത്തിൽ നിന്ന് ആ മത്സ്യത്തെ എടുത്ത് ഒരു വലിയ കുളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
3.190.16
तत्रतं प्राक्षिपच्चापि मनुः परपुरंजय ।
अथावर्धत मत्स्यः स पुनर्वर्षगणान्बहून् ॥ ३.१९०.१६ ॥
അവിടെ മനു അതിനെ ഇട്ടു, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ചവനേ; പിന്നെയും ആ മത്സ്യം പലവർഷങ്ങളോളം വളർന്നു.
3.190.17
द्वियोजनायता वापी विस्तृताचापि योजनम् ।
तस्यां नासौ समभवन्मत्स्यो राजीवलोचन ॥ ३.१९०.१७ ॥
ആ കുളം രണ്ടു യോജന നീളവും ഒരു യോജന വീതിയുമുള്ളതായിരുന്നു; എന്നിട്ടും താമരക്കണ്ണനേ, ആ മത്സ്യം അതിലും ഒതുങ്ങിയില്ല.
3.190.18
विचेष्टितुं च कौन्तेय मत्स्यो वाप्यां विशांपते ।
मनुं मत्स्यस्ततो दृष्ट्वा पुनरेवाभ्यभाषत ॥ ३.१९०.१८ ॥
കൗന്തേയനേ, ജനാധിപതേ, ആ കുളത്തിൽ ആ മത്സ്യത്തിന് അനങ്ങാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല; അപ്പോൾ മത്സ്യം മനുവിനെ കണ്ട് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
3.190.19
नय मां भगवन्साधो समुद्रमहिषीं प्रियाम् ।
गङ्गां नांत्रापि शक्तोस्मि वस्तुं मतिमतांवर ॥ ३.१९०.१९ ॥
ഓ ഭഗവാനേ, സാധോ, സമുദ്രന്റെ പ്രിയപത്നിയായ ഗംഗയുടെ അടുത്തേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോകൂ. ഇവിടെ വസിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
3.190.20
निदेशे हि मया तुभ्यं स्थातव्यमनसूयता ।
वृद्धिर्हि परमा प्राप्ता त्वत्कृते हि मयाऽनघ ॥ ३.१९०.२० ॥
നിന്റെ നിർദ്ദേശത്തിൽ അസൂയയില്ലാതെ ഞാൻ നിൽക്കണം. പാപരഹിതനേ, നിന്നാൽ തന്നെ എനിക്ക് പരമമായ വളർച്ച ലഭിച്ചു.
3.190.21
एवमुक्तो मनुर्मत्स्यमनयद्भगवान्वशी ।
नदीं गङ्गां तत्रचैनं स्वयं प्राक्षिपदेव च ॥ ३.१९०.२१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട മനു, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള ഭഗവാൻ, മത്സ്യത്തെ കൊണ്ടുപോയി ഗംഗാനദിയിൽ അവിടെ സ്വയം അതിനെ എറിഞ്ഞു.
3.190.22
स तत्र ववृधे मत्स्यः कंचित्रालमरिंदम ।
गतः पुनर्मनुं दृष्ट्वा मत्स्यो वचनमब्रवीत् ॥ ३.१९०.२२ ॥
ശത്രുസംഹാരകനേ, ആ മത്സ്യം അവിടെ കുറച്ചുകാലം വളർന്നു. പിന്നെ മനുവിനെ കണ്ട് മത്സ്യം ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.190.23
गङ्गायां हि न शक्नोमि बृहत्त्वाच्चेष्टितुं प्रभो ।
समुद्रं नय मामाशु प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.१९०.२३ ॥
ഓ പ്രഭോ, ഗംഗയിൽ എന്റെ വലിപ്പം കാരണം എനിക്ക് ചലിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. എന്നെ വേഗം സമുദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ. കൃപ ചെയ്യൂ, ഓ ഭഗവാനേ.
3.190.24
उद्धृत्य गङ्गासलिलात्ततो मत्स्यं मनुः स्वयम् ।
समुद्रमनयत्पार्त तत्रचैनमवासृजत् ॥ ३.१९०.२४ ॥
അപ്പോൾ മനു തന്നെ ഗംഗാജലത്തിൽ നിന്ന് മത്സ്യത്തെ ഉയർത്തി സമുദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവിടെ അതിനെ വിട്ടയച്ചു.
3.190.25
सुमहानपि मत्स्यस्तु स मनोर्नयतस्तदा ।
आसीद्यथेष्टहार्यश्च स्पर्शगन्धसुखश्च वै ॥ ३.१९०.२५ ॥
ആ മത്സ്യം അതിവിപുലമായിരുന്നെങ്കിലും, മനു അതിനെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ അത് ഇഷ്ടാനുസരണം വഹിക്കാവുന്നതും സ്പർശത്തിലും ഗന്ധത്തിലും സുഖകരവുമായി മാറി.
3.190.26
यदा समुद्रे प्रक्षिप्तः स मत्स्यो ननुना तदा ।
तत एनमिदं वाक्यं स्मयमान इवाब्रवीत् ॥ ३.१९०.२६ ॥
മനു ആ മത്സ്യത്തെ കടലിൽ എറിഞ്ഞപ്പോൾ, മത്സ്യം പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ മനുവിനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.190.27
भगवन्हि कृता रक्षा त्वया सर्वा विशेषतः ।
प्राप्तकालं तु यत्कार्यं त्वया तच्छ्रूयतां मम ॥ ३.१९०.२७ ॥
ഭഗവാനേ, അങ്ങ് എനിക്ക് എല്ലാവിധത്തിലും, വിശേഷിച്ച് സംരക്ഷണം നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ ചെയ്യേണ്ട കാര്യം എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക.
3.190.28
अचिराद्भगवन्बौममिदं स्थावरजङ्गमम् ।
सर्वमेव महाभाग प्रलयं वै गमिष्यति ॥ ३.१९०.२८ ॥
ഭഗവാനേ, വേഗത്തിൽ ഈ ഭൂമിയിലെ സ്ഥാവരവും ജംഗമവുമായ എല്ലാം, മഹാഭാഗാ, പ്രളയത്തിൽ ലയിക്കും.
3.190.29
संप्रक्षालनकालोऽयंलोकानां समुपस्थितः ।
तस्मात्त्वां बोधयाम्यद्ययत्ते हितमनुत्तमम् ॥ ३.१९०.२९ ॥
ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കാലം സമാഗതമായിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിനക്ക് അത്യുത്തമമായ ഹിതം ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ അറിയിക്കുന്നു.
3.190.30
त्रसानां स्तावराणां च यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति ।
तस्य सर्वस् संप्राप्तः कालः परमदारुणः ॥ ३.१९०.३० ॥
ചലിക്കുന്നവയിലും അചലമായവയിലും ഏതു ചലിക്കുന്നുവോ ഏതു ചലിക്കാത്തതോ, അവയെല്ലാത്തിനും ഏറ്റവും ഭയങ്കരമായ കാലം സമാഗതമായി.
3.190.31
नौश्च कारयितव्या ते दृढा युक्तवटारका ।
तत्र सप्तर्षिभिः सार्धमारुहेथा महामुने ॥ ३.१९०.३१ ॥
നീ ബലമുള്ളതും കയറുകൾ ബന്ധിച്ചതുമായ ഒരു തോണി ഉണ്ടാക്കിക്കണം. ഹേ മഹാമുനേ, സപ്തർഷികളോടുകൂടി അതിൽ കയറിക്കൊള്ളുക.
3.190.32
बीजानि चैव सर्वाणि यथोक्तानि मया पुरा ।
तस्यामारोहयेर्नावि सुसंगुप्तानि भागशः ॥ ३.१९०.३२ ॥
മുമ്പ് ഞാൻ പറഞ്ഞ എല്ലാ വിത്തുകളും ഭാഗങ്ങളായി നന്നായി സൂക്ഷിച്ച് ആ തോണിയിൽ കയറ്റിക്കൊള്ളുക.
3.190.33
नौस्थश्च मां प्रतीक्षेथास्ततो मुनिजनप्रिय ।
आगमिष्याम्यहं शृङ्गी विज्ञेयस्तेन तापस ॥ ३.१९०.३३ ॥
തോണിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുക, മുനിജനപ്രിയനേ. ഞാൻ കൊമ്പുള്ളവനായി വരും; അതുകൊണ്ട് നീ എന്നെ തിരിച്ചറിയും, തപസ്വീ.
3.190.34
एवमेतत्त्वया कार्यमापृष्टोसि व्रजाम्यहम् ।
ता न शक्या महत्यो वै आपस्तर्तुं मया विना।
नातिशङ्क्यमिदं चापि वचनं मे त्वया विभो ॥ ३.१९०.३४ ॥
ഇതെല്ലാം നീ ഇപ്രകാരം തന്നെ ചെയ്യണം; നിന്നോട് ചോദിച്ചുകഴിഞ്ഞു, ഞാൻ പോകുന്നു. ഈ വലിയ ജലപ്രവാഹങ്ങൾ എന്നെ കൂടാതെ കടക്കാൻ സാധ്യമല്ല. ഹേ വിഭോ, എന്റെ ഈ വാക്കിൽ നീ അൽപ്പംപോലും സംശയിക്കരുത്.
3.190.35
एवं करिष्य इति तं स मत्स्यं प्रत्यभाषत ।
जग्मतुश्च यथाकाममनुज्ञाप्य परस्परम् ॥ ३.१९०.३५ ॥
'ഇപ്രകാരം ചെയ്യാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ആ മത്സ്യത്തിന് മറുപടി നൽകി. പിന്നെ പരസ്പരം യാത്ര ചോദിച്ച് അവർ ഇഷ്ടംപോലെ പോയി.
3.190.36
ततो मनुर्महाराज यथोक्तं मत्स्यकेन ह ।
बीजान्यादाय सर्वाणि सागरं पुप्लुवे तदा।
नौकया शुभयावीर महोर्मिणमरिंदम ॥ ३.१९०.३६ ॥
അപ്പോൾ, ഹേ മഹാരാജാ, മത്സ്യം പറഞ്ഞതുപോലെ മനു എല്ലാ വിത്തുകളും എടുത്ത് അന്ന് വലിയ തിരമാലകളുള്ള സമുദ്രത്തിൽ തോണിയിൽ യാത്ര ചെയ്തു. ഹേ ശുഭയാത്രയുള്ള വീരാ, ശത്രുദമനാ.
3.190.37
चिन्तयामास च मनुस्तं मत्स्यं पृथिवीपते ।
सच तच्चिन्तितं ज्ञात्वा मत्स्यः परपुरंजय।
शृङ्गी तत्राजगागाशु तदा भरतसत्तम ॥ ३.१९०.३७ ॥
ഭൂപതേ, മനു ആ മത്സ്യത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവനേ, അവന്റെ ചിന്ത അറിഞ്ഞ് ആ മത്സ്യം, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഉടൻ കൊമ്പുള്ള രൂപത്തിൽ അവിടെ എത്തി.
3.190.38
तं दृष्ट्वा मनुजव्याघ्र मनुर्मत्स्यं जलार्णवे ।
शृङ्गिणं तं यथोक्तेन रूपेणाद्रिमिवोच्छ्रितम् ॥ ३.१९०.३८ ॥
മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, മനു ജലാർണ്ണവത്തിൽ ആ കൊമ്പുള്ള മത്സ്യത്തെ കണ്ടു; പറഞ്ഞ രൂപത്തിൽ അത് പർവതംപോലെ ഉയർന്നു നിന്നിരുന്നു.
3.190.39
वटारकमयं पाशमथ मत्स्यस्य मूर्धनि ।
मनुर्मनुजशार्दूल तस् शृङ्गे न्यवेशयत् ॥ ३.१९०.३९ ॥
പിന്നെ മനു, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, ആലിന്റെ നാരുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കയർ മത്സ്യത്തിന്റെ തലയിൽ, അതിന്റെ കൊമ്പിൽ ബന്ധിച്ചു.
3.190.40
संयतस्तेन पाशेन मत्स्यः परपुरंजय ।
वेगेन महता नावं प्राकर्षल्लवणाम्भसि ॥ ३.१९०.४० ॥
ആ കയറിൽ ബന്ധിതമായ മത്സ്യം, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവനേ, മഹാവേഗത്തോടെ തോണിയെ ഉപ്പുവെള്ളത്തിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
3.190.41
स ततार तया नावा समुद्रं मनुजेश्वर ।
नृत्यमानमिवोर्मीभिर्गर्जमानमिवाम्भसा ॥ ३.१९०.४१ ॥
മനുജേശ്വരാ, അവൻ ആ തോണിയിലൂടെ സമുദ്രം കടന്നു; അത് തിരമാലകളാൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയും വെള്ളത്താൽ ഗർജ്ജിക്കുന്നതുപോലെയും ആയിരുന്നു.
3.190.42
क्षोभ्यमाणा महावातैः सा नौस्तस्मिन्महोदधौ ।
घूर्णते चपलेव स्री मत्ता परपुरंजय ॥ ३.१९०.४२ ॥
ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ മഹാവാതങ്ങളാൽ ഇളകിയ ആ തോണി, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവനേ, മദിച്ച ചഞ്ചലയായ സ്ത്രീയെപ്പോലെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു.
3.190.43
नैव भूमिर्न च दिशः प्रदिशो वा चकाशिरे ।
सर्वं सलिलमेवासीत्खं द्यौश्च नरपुङ्गव ॥ ३.१९०.४३ ॥
ഭൂമിയും ദിക്കുകളും ഉപദിക്കുകളും കാണാനായില്ല; എല്ലാം ജലമായിരുന്നു — ആകാശവും സ്വർഗവും പോലും. ഓ നരപുംഗവാ!
3.190.44
एवंभूते तदा लोके संकुले भरतर्षभ ।
अदृश्यन्त सप्तर्षयो मनुर्मत्स्यस्तथैव च ॥ ३.१९०.४४ ॥
അപ്പോൾ ലോകം ഇത്തരമൊരു കോലാഹലത്തിലായിരിക്കെ, ഓ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സപ്തർഷികളും മനുവും മത്സ്യവും കാണപ്പെട്ടു.
3.190.45
एवं बहून्वर्षगणांस्तां नावं सोऽथ मत्स्यकः ।
चकर्षातन्द्रितो राजंस्तस्मिन्सलिलसंचये ॥ ३.१९०.४५ ॥
ഇങ്ങനെ ആ മത്സ്യം പല വർഷങ്ങളോളം, ഹേ രാജാവേ, ആ ജലപ്പരപ്പിൽ ക്ഷീണമില്ലാതെ ആ നൗകയെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
3.190.46
ततो हिमवतः शृङ्गं यत्परं भरतर्षभ ।
तत्राकर्षत्ततो नावं स मत्स्यः कुरुनन्दन ॥ ३.१९०.४६ ॥
പിന്നീട്, ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഹിമവാന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ശൃംഗത്തിലേക്ക് ആ മത്സ്യം ആ നൗകയെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി, ഹേ കുരുനന്ദനാ.
3.190.47
अथाब्रवीत्तदा मत्स्यस्तानृषीन्प्रहसञ्शनैः ।
अस्मिन्हिमवतः शृङ्गे नावं बध्नीत माचिरम् ॥ ३.१९०.४७ ॥
അപ്പോൾ ആ മത്സ്യം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ ആ ഋഷിമാരോട് പറഞ്ഞു: "ഹിമവാന്റെ ഈ ശൃംഗത്തിൽ നൗകയെ ഉടൻ കെട്ടുക; താമസിക്കരുത്."
3.190.48
सा बद्धा तत्र तैस्तूर्णमृषिभिर्भरतर्षभ ।
नौर्मत्स्यस्य वचः श्रुत्वा शृङ्गे हिमवतस्तदा ॥ ३.१९०.४८ ॥
ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മത്സ്യത്തിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ആ ഋഷിമാർ ഉടനെ അവിടെ ഹിമവാന്റെ ശൃംഗത്തിൽ ആ നൗകയെ കെട്ടി.
3.190.49
तच्च नौबन्धनं नाम शृङ्गं हिमवतः परम् ।
ख्यातमद्यापि कौन्तेय तद्विद्धि भरतर्षभ ॥ ३.१९०.४९ ॥
ഹിമാലയത്തിലെ ആ ശ്രേഷ്ഠശിഖരം നൗബന്ധനം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ഇന്നും അത് പ്രസിദ്ധമാണ്. കൗന്തേയാ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അതിനെ അങ്ങനെ തന്നെ അറിയുക.
3.190.50
अथाब्रवीदनिमिषस्तानृषीन्सहितस्तदा ।
अहं प्रजापतिर्ब्रह्मा मत्परं नाधिगम्यते।
मत्स्यरूपेण यूयं च मयाऽस्मान्मोक्षिता भयात् ॥ ३.१९०.५० ॥
അപ്പോൾ ഒരുമിച്ചുകൂടിയ ആ ഋഷിമാരോട് അനിമിഷൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പ്രജാപതിയായ ബ്രഹ്മാവ്; എന്നെക്കാൾ ഉന്നതൻ കാണപ്പെടുന്നില്ല. മത്സ്യരൂപത്തിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഭയത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു."
3.190.51
मनुना च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानुपाः ।
स्रष्टव्याः सर्वलोकाश्चयच्चेङ्गं यच्चा नेङ्गति ॥ ३.१९०.५१ ॥
മനുവിനാൽ ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മനുഷ്യർ എന്നിവരോടുകൂടിയ എല്ലാ പ്രജകളും എല്ലാ ലോകങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ് — ചലിക്കുന്നതും ചലിക്കാത്തതും.
3.190.52
तपसा चापि तीव्रेण प्रतिभाऽस्य भविष्यति ।
मत्प्रसादात्प्रजासर्गे न च मोहं गमिष्यति।
इत्युक्त्वा वचनं मत्स्यः क्षणेनादर्शनं गतः ॥ ३.१९०.५२ ॥
കഠിനതപസ്സിനാലും ഇവന് പ്രതിഭ ഉണ്ടാകും; എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ പ്രജാസൃഷ്ടിയിൽ ഇവൻ മോഹത്തിൽ വീഴുകയില്ല." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് മത്സ്യം ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി.
3.190.53
स्रष्टुकामः प्रजाश्चापि मनुर्वैवस्वतः स्वयम् ।
प्रमूढोऽभूत्प्रजासर्गे तपस्तेपे महत्ततः ॥ ३.१९०.५३ ॥
പ്രജകളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച വൈവസ്വത മനു തന്നെ പ്രജാസൃഷ്ടിയിൽ ഏറെ മോഹത്തിലായി; പിന്നീട് അവൻ മഹാതപസ്സു ചെയ്തു.
3.190.54
तपसा महता युक्तः सोऽथ स्रष्टुं प्रचक्रमे ।
सर्वाः प्रजा मनुः साक्षाद्यथावद्भरतर्षभ ॥ ३.१९०.५४ ॥
മഹാതപസ്സോടുകൂടിയവനായി അവൻ അപ്പോൾ സൃഷ്ടി തുടങ്ങി; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മനു തന്നെ യഥാവിധി എല്ലാ പ്രജകളെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
3.190.55
इत्येतन्मात्स्यकं नाम पुराणं परिकीर्तितम् ।
आख्यानमिदमाख्यातं सर्वपापहरं मया ॥ ३.१९०.५५ ॥
ഇങ്ങനെ ഈ മാത്സ്യകം എന്ന പുരാണം വിവരിക്കപ്പെട്ടു. സർവപാപങ്ങളെയും നീക്കുന്ന ഈ ആഖ്യാനം ഞാൻ പറഞ്ഞു.
3.190.56
य इदं शृणुयान्नित्यं मनोश्चरितमादितः ।
स सुखी सर्वपूर्णार्थः सर्वलोकमियान्नरः ॥ ३.१९०.५६ ॥
മനുവിന്റെ ചരിതം ആദി മുതൽ നിത്യവും കേൾക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സുഖിയാകുന്നു; അവന്റെ സകല ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർണമാകുന്നു, അവൻ സർവലോകങ്ങളിലും എത്തുന്നു.