Mahābhārata · Adhyāya 3.190
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.190.1
ततः स पाण्डवो भूयो मार्कण्डेयमुवाच ह ।
कथयस्वति चरितं मनोर्वैवस्वतस्य च ॥ ३.१९०.१ ॥
Então aquele Pāṇḍava voltou a falar a Mārkaṇḍeya: "Conta a história de Manu, filho de Vivasvat."
3.190.2
विवस्वतः सुतो राजन्महर्षिः सुप्रतापवान् ।
बभूव नरशार्दूल प्रजापतिसमद्युतिः ॥ ३.१९०.२ ॥
Ó rei, o filho de Vivasvat tornou-se um grande sábio de grande poder; ó tigre entre os homens, seu brilho era semelhante ao de Prajāpati.
3.190.3
ओजसातेजसा लक्ष्म्या तपसा च विशेषतः ।
अतिचक्राम पितरं मनुः स्वंच पितामहम् ॥ ३.१९०.३ ॥
Em vigor, brilho, esplendor e austeridade, sobretudo, Manu superou seu pai e seu próprio avô.
3.190.4
ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां स नराधिपः ।
एकपादस्थितस्तीव्रं चकार सुमहत्तपः ॥ ३.१९०.४ ॥
Em Viśālā, em Badarī, aquele senhor dos homens, com os braços erguidos, de pé sobre uma perna, realizou uma austeridade grande e feroz.
3.190.5
अवाकूशिरास्तथा चापि नेत्रैरनिमिषैर्दृढम् ।
सोऽतप्यत तपो घोरं वर्षाणामयुतं तदा ॥ ३.१९०.५ ॥
Com a cabeça baixa e os olhos firmemente fixos sem piscar, praticou então uma terrível austeridade por dez mil anos.
3.190.6
तं कदाचित्तपस्यन्तमार्द्रचीरजटाधरम् ।
चीरिणीतीरमागम्य मत्स्यो वचनमब्रवीत् ॥ ३.१९०.६ ॥
Certa vez, enquanto ele praticava a austeridade, vestindo cascas úmidas e com cabelos emaranhados, um peixe chegou à margem do Cīriṇī e lhe disse estas palavras.
3.190.7
भगवन्क्षुद्रमत्स्येस्मि बलवद्भ्यो भयंमम ।
मत्स्येभ्यो हि ततो मां त्वं त्रातुमर्हसि सुव्रत ॥ ३.१९०.७ ॥
Ó venerável, sou um peixe pequeno e temo os fortes. Ó tu de votos firmes, deves proteger-me dos peixes.
3.190.8
दुर्बलं बलवन्तो हि मत्स्या मत्स्यं विशेषतः ।
भक्षयन्ति सदा वृत्तिर्विहिता नः सनातनी ॥ ३.१९०.८ ॥
Os peixes fortes devoram sempre o fraco, sobretudo um peixe; este é o sustento eterno que nos foi prescrito.
3.190.9
तस्माद्भयौघान्महतो मज्जन्तं मां विशेषतः ।
त्रातुमर्हसि कर्तास्मि कृतेप्रतिकृतं तव ॥ ३.१९०.९ ॥
Por isso cabe-te salvar-me, sobretudo quando afundo na grande torrente do medo. Certamente retribuirei a tua bondade.
3.190.10
स मत्स्यवचनं श्रुत्वा कृपयाऽभिपरिप्लुतः ।
मनुर्वैवस्वतोऽगृह्णात्तं मत्स्यं पाणिना स्वयम् ॥ ३.१९०.१० ॥
Ouvindo as palavras do peixe, Manu, filho de Vivasvat, tomado de compaixão, pegou com a própria mão aquele peixe.
3.190.11
उदकान्तमुपानीय मत्स्यं वैवस्वतो मनुः ।
अलिञ्जरे प्राक्षिपत्तं चन्द्रांशुसदृशप्रभम् ॥ ३.१९०.११ ॥
Manu, filho de Vivasvat, levou o peixe até a beira da água e o pôs numa jarra; aquele peixe brilhava como os raios da lua.
3.190.12
स तत्र ववृधे राजन्मत्स्यः परमसत्कृतः ।
पुत्रवत्स्वीकरोत्तस्मै मनुर्भावं विशेषतः ॥ ३.१९०.१२ ॥
Ali, ó rei, aquele peixe cresceu, muito honrado. Manu acolheu-o com afeição especial, como a um filho.
3.190.13
अथ कालेन महता स मत्स्यः सुमहानभूत् ।
अलिञ्जरजले चैव नासौ समभवत्किल ॥ ३.१९०.१३ ॥
Então, após muito tempo, aquele peixe tornou-se muito grande, e de fato já não cabia na água da jarra.
3.190.14
अथ मत्स्यो मनुं दृष्ट्वा पुनरेवाभ्यभाषत ।
भगवन्साधु मेऽद्यान्यत्स्थानं संप्रतिपादय ॥ ३.१९०.१४ ॥
Então o peixe, vendo Manu, falou de novo: 'Ó venerável, agora destina-me outro lugar, como convém.'
3.190.15
उद्धृत्यालिञ्जरात्तस्मात्ततः स भगवान्मनुः ।
तं मत्स्यमनयद्वापीं महतीं स मनुस्तदा ॥ ३.१९०.१५ ॥
Então o bendito Manu tirou aquele peixe da jarra e levou-o para um grande tanque.
3.190.16
तत्रतं प्राक्षिपच्चापि मनुः परपुरंजय ।
अथावर्धत मत्स्यः स पुनर्वर्षगणान्बहून् ॥ ३.१९०.१६ ॥
Lá Manu também o lançou, ó conquistador de cidades inimigas; e o peixe cresceu de novo por muitos anos.
3.190.17
द्वियोजनायता वापी विस्तृताचापि योजनम् ।
तस्यां नासौ समभवन्मत्स्यो राजीवलोचन ॥ ३.१९०.१७ ॥
Aquele tanque tinha duas yojanas de comprimento e também uma yojana de largura; contudo, ó de olhos de lótus, o peixe nele não cabia.
3.190.18
विचेष्टितुं च कौन्तेय मत्स्यो वाप्यां विशांपते ।
मनुं मत्स्यस्ततो दृष्ट्वा पुनरेवाभ्यभाषत ॥ ३.१९०.१८ ॥
Ó filho de Kuntī, ó senhor dos homens, o peixe mal conseguia mover-se naquele tanque; então o peixe, vendo Manu, falou de novo.
3.190.19
नय मां भगवन्साधो समुद्रमहिषीं प्रियाम् ।
गङ्गां नांत्रापि शक्तोस्मि वस्तुं मतिमतांवर ॥ ३.१९०.१९ ॥
Ó bem-aventurado, ó bom senhor, leva-me ao Gaṅgā, a amada consorte do oceano. Nem aqui consigo permanecer, o melhor dos sábios.
3.190.20
निदेशे हि मया तुभ्यं स्थातव्यमनसूयता ।
वृद्धिर्हि परमा प्राप्ता त्वत्कृते हि मयाऽनघ ॥ ३.१९०.२० ॥
Sob o teu comando, sem ressentimento, devo permanecer; pois, ó sem mácula, por ti alcancei um crescimento supremo.
3.190.21
एवमुक्तो मनुर्मत्स्यमनयद्भगवान्वशी ।
नदीं गङ्गां तत्रचैनं स्वयं प्राक्षिपदेव च ॥ ३.१९०.२१ ॥
Assim interpelado, Manu, o bem-aventurado e senhor de si, conduziu o peixe e ali mesmo o lançou ele próprio no rio Gaṅgā.
3.190.22
स तत्र ववृधे मत्स्यः कंचित्रालमरिंदम ।
गतः पुनर्मनुं दृष्ट्वा मत्स्यो वचनमब्रवीत् ॥ ३.१९०.२२ ॥
Ali o peixe cresceu por algum tempo, ó domador de inimigos. Depois, voltando e vendo Manu, o peixe proferiu estas palavras.
3.190.23
गङ्गायां हि न शक्नोमि बृहत्त्वाच्चेष्टितुं प्रभो ।
समुद्रं नय मामाशु प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.१९०.२३ ॥
Ó senhor, no Gaṅgā não consigo mover-me, por causa da minha grandeza. Leva-me depressa ao oceano. Sê benevolente, ó bem-aventurado.
3.190.24
उद्धृत्य गङ्गासलिलात्ततो मत्स्यं मनुः स्वयम् ।
समुद्रमनयत्पार्त तत्रचैनमवासृजत् ॥ ३.१९०.२४ ॥
Então Manu mesmo retirou o peixe das águas do Gaṅgā, levou-o ao oceano e ali o libertou, ó filho de Pṛthā.
3.190.25
सुमहानपि मत्स्यस्तु स मनोर्नयतस्तदा ।
आसीद्यथेष्टहार्यश्च स्पर्शगन्धसुखश्च वै ॥ ३.१९०.२५ ॥
Embora aquele peixe fosse muito grande, enquanto Manu o carregava tornou-se fácil de levar à vontade e agradável ao tato e ao olfato.
3.190.26
यदा समुद्रे प्रक्षिप्तः स मत्स्यो ननुना तदा ।
तत एनमिदं वाक्यं स्मयमान इवाब्रवीत् ॥ ३.१९०.२६ ॥
Quando Manu lançou aquele peixe ao oceano, o peixe, como que sorrindo, lhe dirigiu estas palavras.
3.190.27
भगवन्हि कृता रक्षा त्वया सर्वा विशेषतः ।
प्राप्तकालं तु यत्कार्यं त्वया तच्छ्रूयतां मम ॥ ३.१९०.२७ ॥
Ó venerável, tu me deste proteção completa, sobretudo. Agora ouve de mim o que deve ser feito no momento certo.
3.190.28
अचिराद्भगवन्बौममिदं स्थावरजङ्गमम् ।
सर्वमेव महाभाग प्रलयं वै गमिष्यति ॥ ३.१९०.२८ ॥
Ó venerável, em breve tudo isto, o terrestre, o imóvel e o móvel, ó bem-aventurado, certamente irá à dissolução.
3.190.29
संप्रक्षालनकालोऽयंलोकानां समुपस्थितः ।
तस्मात्त्वां बोधयाम्यद्ययत्ते हितमनुत्तमम् ॥ ३.१९०.२९ ॥
O tempo de purificação dos mundos chegou; por isso hoje te instruo sobre o bem supremo que te é proveitoso.
3.190.30
त्रसानां स्तावराणां च यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति ।
तस्य सर्वस् संप्राप्तः कालः परमदारुणः ॥ ३.१९०.३० ॥
Para todos os seres, móveis e imóveis, o que se move e o que não se move, chegou o tempo mais terrível.
3.190.31
नौश्च कारयितव्या ते दृढा युक्तवटारका ।
तत्र सप्तर्षिभिः सार्धमारुहेथा महामुने ॥ ३.१९०.३१ ॥
Deves mandar construir um barco firme, equipado com cordas resistentes. Grande sábio, embarca nele junto com os sete sábios.
3.190.32
बीजानि चैव सर्वाणि यथोक्तानि मया पुरा ।
तस्यामारोहयेर्नावि सुसंगुप्तानि भागशः ॥ ३.१९०.३२ ॥
E todas as sementes, como eu descrevi antes, divididas em porções e bem guardadas, deverás colocá-las naquele barco.
3.190.33
नौस्थश्च मां प्रतीक्षेथास्ततो मुनिजनप्रिय ।
आगमिष्याम्यहं शृङ्गी विज्ञेयस्तेन तापस ॥ ३.१९०.३३ ॥
De pé no barco, espera por mim, amado dos sábios. Virei sob a forma do de chifre; por isso me reconhecerás, asceta.
3.190.34
एवमेतत्त्वया कार्यमापृष्टोसि व्रजाम्यहम् ।
ता न शक्या महत्यो वै आपस्तर्तुं मया विना।
नातिशङ्क्यमिदं चापि वचनं मे त्वया विभो ॥ ३.१९०.३४ ॥
Tudo isto deves fazer exatamente assim; foste consultado, e agora parto. Estas grandes águas não podem ser atravessadas sem mim. E, ó poderoso, não deves duvidar muito destas minhas palavras.
3.190.35
एवं करिष्य इति तं स मत्स्यं प्रत्यभाषत ।
जग्मतुश्च यथाकाममनुज्ञाप्य परस्परम् ॥ ३.१९०.३५ ॥
Dizendo: «Assim farei», respondeu ao peixe. Depois, despedindo-se um do outro, partiram como desejaram.
3.190.36
ततो मनुर्महाराज यथोक्तं मत्स्यकेन ह ।
बीजान्यादाय सर्वाणि सागरं पुप्लुवे तदा।
नौकया शुभयावीर महोर्मिणमरिंदम ॥ ३.१९०.३६ ॥
Então, grande rei, como o peixe lhe dissera, Manu tomou todas as sementes e navegou o oceano de grandes ondas em seu barco. Ó herói de curso auspicioso, ó vencedor de inimigos.
3.190.37
चिन्तयामास च मनुस्तं मत्स्यं पृथिवीपते ।
सच तच्चिन्तितं ज्ञात्वा मत्स्यः परपुरंजय।
शृङ्गी तत्राजगागाशु तदा भरतसत्तम ॥ ३.१९०.३७ ॥
Ó senhor da terra, Manu refletiu sobre aquele peixe. Ó conquistador de cidades inimigas, o peixe, conhecendo o seu pensamento, logo chegou ali, com chifres, ó melhor dos Bharatas.
3.190.38
तं दृष्ट्वा मनुजव्याघ्र मनुर्मत्स्यं जलार्णवे ।
शृङ्गिणं तं यथोक्तेन रूपेणाद्रिमिवोच्छ्रितम् ॥ ३.१९०.३८ ॥
Ó tigre entre os homens, Manu, vendo aquele peixe cornudo no oceano das águas, erguido como uma montanha na forma descrita.
3.190.39
वटारकमयं पाशमथ मत्स्यस्य मूर्धनि ।
मनुर्मनुजशार्दूल तस् शृङ्गे न्यवेशयत् ॥ ३.१९०.३९ ॥
Então Manu, ó leão entre os homens, amarrou uma corda feita de fibra de figueira-bengala à cabeça do peixe, no seu chifre.
3.190.40
संयतस्तेन पाशेन मत्स्यः परपुरंजय ।
वेगेन महता नावं प्राकर्षल्लवणाम्भसि ॥ ३.१९०.४० ॥
Preso por aquela corda, o peixe, ó conquistador de cidades inimigas, com grande velocidade arrastou o barco para as águas salgadas.
3.190.41
स ततार तया नावा समुद्रं मनुजेश्वर ।
नृत्यमानमिवोर्मीभिर्गर्जमानमिवाम्भसा ॥ ३.१९०.४१ ॥
Ó senhor dos homens, ele atravessou o oceano naquele barco, que parecia dançar com as ondas e rugir com as águas.
3.190.42
क्षोभ्यमाणा महावातैः सा नौस्तस्मिन्महोदधौ ।
घूर्णते चपलेव स्री मत्ता परपुरंजय ॥ ३.१९०.४२ ॥
Sacudido por grandes ventos naquele vasto oceano, o barco girava, ó conquistador de cidades inimigas, como uma mulher inquieta e embriagada.
3.190.43
नैव भूमिर्न च दिशः प्रदिशो वा चकाशिरे ।
सर्वं सलिलमेवासीत्खं द्यौश्च नरपुङ्गव ॥ ३.१९०.४३ ॥
Nem a terra, nem as direções, nem as direções intermediárias eram visíveis; tudo era água, e também o céu e o paraíso, ó melhor dos homens!
3.190.44
एवंभूते तदा लोके संकुले भरतर्षभ ।
अदृश्यन्त सप्तर्षयो मनुर्मत्स्यस्तथैव च ॥ ३.१९०.४४ ॥
Então, enquanto o mundo estava em tal tumulto, ó touro dos Bharatas, os sete sábios, Manu e o peixe tornaram-se visíveis.
3.190.45
एवं बहून्वर्षगणांस्तां नावं सोऽथ मत्स्यकः ।
चकर्षातन्द्रितो राजंस्तस्मिन्सलिलसंचये ॥ ३.१९०.४५ ॥
Assim, por muitos anos, aquele peixe, incansável, ó rei, puxou o barco por aquela massa de águas.
3.190.46
ततो हिमवतः शृङ्गं यत्परं भरतर्षभ ।
तत्राकर्षत्ततो नावं स मत्स्यः कुरुनन्दन ॥ ३.१९०.४६ ॥
Então, ó touro dos Bharatas, o peixe puxou o barco até ao pico mais alto do Himalaia, ó alegria dos Kurus.
3.190.47
अथाब्रवीत्तदा मत्स्यस्तानृषीन्प्रहसञ्शनैः ।
अस्मिन्हिमवतः शृङ्गे नावं बध्नीत माचिरम् ॥ ३.१९०.४७ ॥
Então o peixe, sorrindo, disse suavemente àqueles sábios: "Amarrem o barco aqui, neste pico do Himalaia, sem demora."
3.190.48
सा बद्धा तत्र तैस्तूर्णमृषिभिर्भरतर्षभ ।
नौर्मत्स्यस्य वचः श्रुत्वा शृङ्गे हिमवतस्तदा ॥ ३.१९०.४८ ॥
Ó touro dos Bharatas, tendo ouvido as palavras do peixe, os sábios rapidamente amarraram o barco ali, naquele pico do Himalaia.
3.190.49
तच्च नौबन्धनं नाम शृङ्गं हिमवतः परम् ।
ख्यातमद्यापि कौन्तेय तद्विद्धि भरतर्षभ ॥ ३.१९०.४९ ॥
Aquele pico supremo do Himalaia chama-se Naubandhana e é renomado até hoje. Saiba-o assim, ó filho de Kuntī, ó touro dos Bharatas.
3.190.50
अथाब्रवीदनिमिषस्तानृषीन्सहितस्तदा ।
अहं प्रजापतिर्ब्रह्मा मत्परं नाधिगम्यते।
मत्स्यरूपेण यूयं च मयाऽस्मान्मोक्षिता भयात् ॥ ३.१९०.५० ॥
Então Animiṣa, reunido com aqueles sábios, falou-lhes: "Eu sou Brahmā, senhor das criaturas; ninguém superior a mim se encontra. Em forma de peixe, libertei-vos do medo."
3.190.51
मनुना च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानुपाः ।
स्रष्टव्याः सर्वलोकाश्चयच्चेङ्गं यच्चा नेङ्गति ॥ ३.१९०.५१ ॥
Por meio de Manu devem ser criadas todas as criaturas, com deuses, demônios e homens, e todos os mundos — o que se move e o que não se move.
3.190.52
तपसा चापि तीव्रेण प्रतिभाऽस्य भविष्यति ।
मत्प्रसादात्प्रजासर्गे न च मोहं गमिष्यति।
इत्युक्त्वा वचनं मत्स्यः क्षणेनादर्शनं गतः ॥ ३.१९०.५२ ॥
Pela austeridade intensa também sua inteligência será aguçada, e pela minha graça ele não cairá em confusão na criação dos seres." Tendo dito estas palavras, o peixe desapareceu num instante.
3.190.53
स्रष्टुकामः प्रजाश्चापि मनुर्वैवस्वतः स्वयम् ।
प्रमूढोऽभूत्प्रजासर्गे तपस्तेपे महत्ततः ॥ ३.१९०.५३ ॥
Manu, filho de Vivasvat, desejando criar seres, ficou ele mesmo muito confuso na criação dos seres; então praticou grande austeridade.
3.190.54
तपसा महता युक्तः सोऽथ स्रष्टुं प्रचक्रमे ।
सर्वाः प्रजा मनुः साक्षाद्यथावद्भरतर्षभ ॥ ३.१९०.५४ ॥
Dotado de grande austeridade, então começou a criar; ó touro dos Bharatas, o próprio Manu criou devidamente todas as criaturas.
3.190.55
इत्येतन्मात्स्यकं नाम पुराणं परिकीर्तितम् ।
आख्यानमिदमाख्यातं सर्वपापहरं मया ॥ ३.१९०.५५ ॥
Assim foi narrado este antigo Purāṇa chamado Mātsyaka; esta narrativa, que remove todos os pecados, foi contada por mim.
3.190.56
य इदं शृणुयान्नित्यं मनोश्चरितमादितः ।
स सुखी सर्वपूर्णार्थः सर्वलोकमियान्नरः ॥ ३.१९०.५६ ॥
O homem que sempre ouve esta história de Manu desde o início torna-se feliz, com todos os seus objetivos cumpridos, e alcança todos os mundos.