ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.192.1
कामं देवाऽपि मां विप्र न हि जानन्ति तत्त्वतः ।
त्वत्प्रीत्या तु प्रवक्ष्यामि यथेदं विमृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.१ ॥
ದೇವತೆಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯರು; ಆದರೂ ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ನಿವಾರಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳುವೆನು.
3.192.2
पितृभक्तोसि विप्रर्षे मां चैव शरणं गतः ।
ततो दृष्टोस्मि ते साक्षाद्ब्रह्यचर्यं च ते महत् ॥ ३.१९२.२ ॥
ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ನೀನು ತಂದೆಯ ಭಕ್ತನು; ನನ್ನನ್ನೇ ಶರಣಾಗತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೂ ಮಹತ್ತರವಾದುದು.
3.192.3
आपो नारा इति प्रोक्तास्तासां नाम कृतं मया ।
तेन नारायणप्युक्तो मम तत्त्वयनं सदा ॥ ३.१९२.३ ॥
ನೀರುಗಳನ್ನು 'ನಾರಗಳು' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟವನು ನಾನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನಾರಾಯಣನೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ.
3.192.4
अहंनारायणो नाम प्रभवः शाश्वतोऽव्ययः ।
विधाता सर्वभूतानां संहर्ता च द्विजोत्तम् ॥ ३.१९२.४ ॥
ನಾನು ನಾರಾಯಣನೆಂಬ ಹೆಸರಿನವನು; ಮೂಲವಾದವನು, ಶಾಶ್ವತನು, ಅವ್ಯಯನು. ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೂ ಸಂಹರಿಸುವವನೂ ನಾನೇ.
3.192.5
अहं विष्णुरहं ब्रह्मा शक्रश्चाहं सुराधिपः ।
अहं वैश्रवणो राजा यमः प्रेताधिपस्तथा ॥ ३.१९२.५ ॥
ನಾನೇ ವಿಷ್ಣು, ನಾನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಕ್ರನು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ನಾನೇ. ನಾನೇ ವೈಶ್ರವಣನೆಂಬ ರಾಜ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇತಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಯಮನೂ ನಾನೇ.
3.192.6
अहं शिवश्च सोमश्च कश्यपोऽथ प्रजापतिः ।
अहं धाता विधाता च यज्ञश्चाहं द्विजोत्तम ॥ ३.१९२.६ ॥
ನಾನೇ ಶಿವ, ನಾನೇ ಸೋಮ; ಕಶ್ಯಪನೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೂ ನಾನೇ. ನಾನೇ ಧಾತೃ, ನಾನೇ ವಿಧಾತೃ; ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನಾನೇ ಯಜ್ಞ.
3.192.7
अग्निरास्यं क्षिति पादौ चन्द्रादित्यौ च लोचने ।
द्यौर्मूर्धा मे दिशः श्रोत्रे तथाऽऽपः स्वेदसंभवाः।
सकलं च नभः कायो वायुर्मनसि मे स्थितः ॥ ३.१९२.७ ॥
ಅಗ್ನಿ ನನ್ನ ಮುಖ, ಭೂಮಿ ನನ್ನ ಪಾದಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ನನ್ನ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು. ಆಕಾಶ ನನ್ನ ತಲೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳು, ಬೆವರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನೀರೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಸಮಸ್ತ ಆಕಾಶವೇ ನನ್ನ ದೇಹ; ವಾಯು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.
3.192.8
मया क्रतुशतैरिष्टं बहुभिस्त्वाप्तदक्षिणैः ।
यजन्ते वेदविदुषो मां देवसदने स्थितम् ॥ ३.१९२.८ ॥
ನಾನು ನೂರಾರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಲವು ಬಾರಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ವೇದಜ್ಞರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.192.9
पृथिव्यां क्षत्रियेन्द्राश् पार्तिवाः स्वर्गकाङ्क्षिणः ।
यजन्ते मां तथा वैश्याः स्वर्गलोकजिगीषया ॥ ३.१९२.९ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ರಾಜರೂ ನನ್ನನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವೈಶ್ಯರೂ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.192.10
चतुःसमुद्रपर्यन्तां मेरुमन्दरभूषणाम् ।
शेषो भूत्वाऽहमेवैतां धारयामि वसुंधराम् ॥ ३.१९२.१० ॥
ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಮೇರು ಮತ್ತು ಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನೇ ಶೇಷನಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
3.192.11
वाराहं रूपमास्थाय मयेयं जगती पुरा ।
मज्जमाना जले विप्र वीर्येणासीत्समुद्धृता ॥ ३.१९२.११ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಹಿಂದೆ ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದೆ.
3.192.12
अग्निश्च बडबावक्रे भूत्वाऽहं द्विजसत्तम ।
पिबाम्यापः सदा विद्वंस्ताश्चैव विसृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.१२ ॥
ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ನಾನೇ ಬಡಬಾಮುಖ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಸದಾ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ; ಆ ನೀರನ್ನು ನಾನೇ ಮತ್ತೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.192.13
ब्रह्म वक्रं भुजौ क्षत्रमूरू मे संस्थिता विशः ।
पादौ शूद्रा भवन्तीमे विक्रमेण क्रमेण च ॥ ३.१९२.१३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನ್ನ ಮುಖ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನನ್ನ ಭುಜಗಳು; ವೈಶ್ಯರು ನನ್ನ ತೊಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ; ಈ ಶೂದ್ರರು ನನ್ನ ಪಾದಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ — ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ.
3.192.14
ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदोऽप्यथर्वणः ।
मत्तः प्रादुर्भवन्त्येते मामेव प्रविशन्ति च ॥ ३.१९२.१४ ॥
ಋಗ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಅಥರ್ವವೇದವೂ — ಇವು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ.
3.192.15
यतयः शान्तिपरमा यतात्मानो मुमुक्षवः ।
कामक्रोधद्वेषमुक्ता निःसंज्ञा वीतकल्मषाः ॥ ३.१९२.१५ ॥
ಯತಿಗಳು, ಪರಮ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವರು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು — ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ಸಂವೇದನೆ ಅಡಗಿದವರು, ಪಾಪರಹಿತರು.
3.192.16
सत्वस्था निरहंकारा नित्यमध्यात्मकोविदाः ।
मामेव सततं विप्राश्चिन्तयन्त उपासते ॥ ३.१९२.१६ ॥
ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ, ಅಹಂಕಾರರಹಿತ, ಸದಾ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಪಾರಂಗತರಾದ ವಿಪ್ರರು — ನನ್ನನ್ನೇ ನಿರಂತರ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.192.17
अहं संवर्तको वह्निरहं संवर्तको यमः ।
अहं संवर्तकः सूर्यस्त्वहं संवर्तकोऽनिलः ॥ ३.१९२.१७ ॥
ನಾನೇ ಸಂವರ್ತಕ ಅಗ್ನಿ; ನಾನೇ ಸಂವರ್ತಕ ಯಮ; ನಾನೇ ಸಂವರ್ತಕ ಸೂರ್ಯ; ನಾನೇ ಸಂವರ್ತಕ ವಾಯು.
3.192.18
तारारूपाणि दृश्यन्ते यान्येतानि नभस्तले ।
मम रूपाण्यथैतानि विद्धि त्वं द्विजसत्तम ॥ ३.१९२.१८ ॥
ಆಕಾಶದ ತಳದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ನಕ್ಷತ್ರ ರೂಪಗಳು — ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಅವುಗಳನ್ನೂ ನನ್ನ ರೂಪಗಳೆಂದು ತಿಳಿ.
3.192.19
रत्नाकराः समुद्राश्च सर्व एव चतुर्दिशः ।
वसनं शयनं चैव विलयं चैव विद्धि मे ॥ ३.१९२.१९ ॥
ರತ್ನಾಕರಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳೆಲ್ಲವೂ, ವಸ್ತ್ರ, ಶಯನ ಮತ್ತು ಲಯ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನವೆಂದು ತಿಳಿ.
3.192.20
मयैव सुविभक्तास्ते देवकार्यार्थसिद्धये ।
कामं क्रोधं च हर्षं च भयं मोहं तथैव च।
ममैव विद्धि रोमाणि सर्वाण्येतानि सत्तम ॥ ३.१९२.२० ॥
ದೇವಕಾರ್ಯದ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಅವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ — ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಹರ್ಷ, ಭಯ, ಮೋಹ ಕೂಡ. ಓ ಉತ್ತಮನೇ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ರೋಮಗಳೆಂದು ತಿಳಿ.
3.192.21
प्राप्नुवन्ति नरा विप्र यत्कृत्वा कर्म शोभनम् ।
सत्यं दानं तपश्चोग्रमहिंसा चैव जन्तुषु ॥ ३.१९२.२१ ॥
ವಿಪ್ರನೇ, ಮಾನವರು ಶುಭಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ಪಡೆಯುವುದು — ಸತ್ಯ, ದಾನ, ಘೋರ ತಪಸ್ಸು, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆ — ಇವುಗಳನ್ನೇ.
3.192.22
मद्विधानेन विहिता मम देहविहारिणः ।
मयाऽभिभूतविज्ञाना विचेष्टन्ते न कामतः ॥ ३.१९२.२२ ॥
ನನ್ನ ವಿಧಾನದಿಂದ ನಿಯೋಜಿತರು, ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವರು — ನನ್ನಿಂದ ವಿಜ್ಞಾನ ಅಭಿಭೂತವಾದವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಚೇಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.192.23
सम्यग्वेदमधीयाना यजन्ते विविधैर्मखैः ।
शान्तात्मानो जितक्रोधाः प्राप्नुवन्ति द्विजातयः ॥ ३.१९२.२३ ॥
ವೇದವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ — ಶಾಂತಾತ್ಮರು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಗೆದ್ದ ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
3.192.24
…न शक्यो यो विद्वन्नरैर्दुष्कृतकर्मभिः ।
…भाभिभूतैः कृपणैरनार्यैरकृतात्मभिः ॥ ३.१९२.२४ ॥
…ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. …ನಿಂದ ಅಭಿಭೂತರಾದ, ದೀನರು, ಅನಾರ್ಯರು, ಅಕೃತಾತ್ಮರಿಂದ.
3.192.25
तस्मान्महाफलंविद्धि पदं सुकृतकर्मणः ।
सुदुष्प्रापं विमूढानां मार्गं योगैर्निषेवितम् ॥ ३.१९२.२५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಹಾಫಲ ನೀಡುವ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಯ ಸ್ಥಾನವೆಂದು ತಿಳಿ. ಮೂಢರಿಗೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ; ಯೋಗಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಮಾರ್ಗ ಇದು.
3.192.26
यदा यदा च धर्मस्य ग्लानिर्भवति सत्तम ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदाऽऽत्मानं सृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.२६ ॥
ಓ ಸತ್ತಮನೇ, ಯಾವಾಗ ಯಾವಾಗ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಕ್ಷೀಣತೆ ಬರುತ್ತದೋ, ಅಧರ್ಮ ಮೇಲೆದ್ದುತ್ತದೋ, ಆಗ ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
3.192.27
दैत्या हिंसानुरक्ताश्च अवध्याः सुरसत्तमैः ।
राक्षसाश्चापि लोकेऽस्मिन्यदोत्पत्स्यन्ति दारुणाः ॥ ३.१९२.२७ ॥
ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ ದೈತ್ಯರು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದವರು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಹುಟ್ಟುವಾಗ—
3.192.28
तदाऽहंसंप्रसूयामि गृहेषु शुभकर्मणाम् ।
प्रविष्टो मानुषं देहं सर्वं प्रशमयाम्यहम् ॥ ३.१९२.२८ ॥
ಆಗ ನಾನು ಶುಭಕರ್ಮಿಗಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.192.29
सृष्ट्वा देवमनुष्यांस्तु गन्धर्वोरगराक्षसान् ।
स्थावराणि च भूतानि संहराम्यात्ममायया ॥ ३.१९२.२९ ॥
ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು, ಗಂಧರ್ವರು, ಉರಗರು, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾವರ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನನ್ನ ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.192.30
कर्मकाले पुनर्देहमनुचिन्त्य सृजाम्यहम् ।
आविश्य मानषं देहं मर्यादाबन्धकारणात् ॥ ३.१९२.३० ॥
ಕರ್ಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದೇಹವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮರ್ಯಾದೆಯ ಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.192.31
श्वेतः कृतयुगे वर्णः पीतस्त्रेतायुगे मम ।
श्यामो द्वापरमासाद्य कृष्णः कलियुगे तथा ॥ ३.१९२.३१ ॥
ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವರ್ಣ ಬಿಳಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಳದಿ, ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ಶ್ಯಾಮ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣ.
3.192.32
त्रयो भागा ह्यधर्मस् तस्मिन्काले भवनति च ।
यदा भवति मे वर्णः कृष्णो वै द्विजसत्तम् ॥ ३.१९२.३२ ॥
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗುತ್ತದೆ; ನನ್ನ ವರ್ಣ ಕೃಷ್ಣವಾದಾಗ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.192.33
अन्तकाले च संप्राप्ते कालो भूत्वाऽतिदारुणः ।
त्रैलोक्यं नाशयाम्येकः कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९२.३३ ॥
ಅಂತ್ಯಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಕಾಲವಾಗಿ, ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮವಾದ ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ನಾನೊಬ್ಬನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.192.34
अहं त्रिवर्त्मा विश्वात्मा सर्वलोकसुखावहः ।
अजितः सर्वगोऽनन्तो हृषीकेश उरुक्रमः।
कालचक्रं नयाम्येको ब्रह्मन्नहमरूपकम् ॥ ३.१९२.३४ ॥
ನಾನು ತ್ರಿವರ್ತ್ಮ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮ, ಸಕಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವವ, ಅಜಿತ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಅನಂತ, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಉರುಕ್ರಮ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ರೂಪರಹಿತ ಕಾಲಚಕ್ರವನ್ನು ನಾನೊಬ್ಬನೇ ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ.
3.192.35
शमनं सर्वभूतानां सर्वकालकृतोद्यमम् ।
एवं प्रणिहितः सम्यङ्मायया मुनिसत्तम।
सर्वभूतेषु विप्रेन्द्र न च मां वेत्ति कश्चन ॥ ३.१९२.३५ ॥
ನಾನು ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನು; ಸರ್ವಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ವಿಪ್ರೇಂದ್ರನೇ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ನಡುವೆ ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.192.36
सर्वलोके च मां भक्ताः पूजयन्ति च सर्वशः ॥ ३.१९२.३६ ॥
ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.192.37
यच्च किंचित्त्वया प्राप्तं मयि क्लेशात्मकं द्विज ।
सुखोदयाय तत्सर्वं श्रेयसे च तवानघ ॥ ३.१९२.३७ ॥
ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೀನು ಪಡೆದ ಕ್ಲೇಶಮಯವಾದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವಿದ್ದರೂ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಸುಖೋದಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ; ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ.
3.192.38
यच्च किंचित्त्वया लोके दृष्टं स्थावरजङ्गमम् ।
विहित सर्वथैवासौ ममात्मा भूतभावनः ॥ ३.१९२.३८ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಕಂಡ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮವಾದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿದ್ದರೂ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಿಹಿತವೇ; ಅದು ಭೂತಗಳನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ.
3.192.39
अर्धं मम शरीरस्य सर्वलोकपितामहः ।
अहं नारायणो नाम शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ३.१९२.३९ ॥
ನನ್ನ ದೇಹದ ಅರ್ಧಭಾಗ ಸರ್ವಲೋಕ ಪಿತಾಮಹನು; ನಾನು ನಾರಾಯಣನೆಂಬ ಹೆಸರಿನವನು, ಶಂಖ ಚಕ್ರ ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು.
3.192.40
यावद्युगानां विप्रर्षे सहस्रपरिवर्तनम् ।
तावत्स्वपिमि विश्वात्मा सर्वलोकपितामहः ॥ ३.१९२.४० ॥
ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಯುಗಗಳ ಸಾವಿರ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ನಡೆಯುವವರೆಗೆ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೂ ಸರ್ವಲೋಕ ಪಿತಾಮಹನೂ ಆದ ನಾನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.192.41
एवं सर्वमहं कालमिहासे मुनिसत्तम ।
अशिशुः शिशुरूपेण यावद्ब्रह्मा न बुध्यते ॥ ३.१९२.४१ ॥
ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಲವೂ ಇರುತ್ತೇನೆ; ಶಿಶುವಲ್ಲದ ನಾನು ಶಿಶುರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ.
3.192.42
मया च दत्तो विप्राग्र्य वरस्ते ब्रह्मरूपिणा ।
असकृत्परितष्टेन विप्रर्षिगणपूजित ॥ ३.१९२.४२ ॥
ಓ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬ್ರಹ್ಮರೂಪನಾದ ನಾನು ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಪದೇ ಪದೇ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ವಿಪ್ರರ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನೇ.
3.192.43
सर्वमेकार्णवं दृष्ट्वा नष्टं स्थावरजङ्गमम् ।
विक्लबोसि मया ज्ञातस्ततस्ते दर्शितं जगत् ॥ ३.१९२.४३ ॥
ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮಗಳು ನಾಶವಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ನೀನು ವಿಕಲನಾದೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಅರಿತೆ, ಆಗ ನಿನಗೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ.
3.192.44
अभ्यन्तरं शरीरस्य प्रविष्टोसि यदा मम ।
दृष्ट्वा लोकं समस्तं च विस्मितो नावबुध्यसे ॥ ३.१९२.४४ ॥
ನೀನು ನನ್ನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡೂ ನೀನು ವಿಸ್ಮಿತನಾಗಿದ್ದೆ, ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.
3.192.45
ततोसि वक्राद्विप्रर्षे द्रुतं निःसारितो मया ।
आख्यातस्ते मया चात्मा दुर्ज्ञे योपि सुरासुरैः ॥ ३.१९२.४५ ॥
ಆಗ, ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ; ಸುರರು ಮತ್ತು ಅಸುರರೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
3.192.46
यावत्स भगवान्ब्रह्मा न बुध्येत महातपाः ।
तावत्त्वमिह विप्रर्षे विस्रब्धश्चर वै सुखम् ॥ ३.१९२.४६ ॥
ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳದವರೆಗೆ, ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಸಂಚರಿಸು.
3.192.47
ततो विबुद्धे तस्मिंस्तु सर्वलोकपितामहे ।
एकीभूतः प्रवेक्ष्यामि शरीराणि द्विजोत्तम ॥ ३.१९२.४७ ॥
ಆಗ, ಸರ್ವಲೋಕ ಪಿತಾಮಹನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಾನು ಏಕೀಭೂತನಾಗಿ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.192.48
आकाशं पृथिवीं ज्योतिर्वायुं सलिलमेव च ।
लोके यच्च भवेच्छेषमिह स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९२.४८ ॥
ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ತೇಜಸ್ಸು, ವಾಯು, ಜಲ, ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದು, ಇಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮಗಳು.
3.192.49
इत्युक्त्वान्तर्हितस्तात स देवः परमाद्भुतः ।
प्रजाश्चेमाः प्रपश्यामि विचित्रा विविधाः कृताः ॥ ३.१९२.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಪರಮಾದ್ಭುತ ದೇವನು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಾನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
3.192.50
एवं दृष्टं मया राजंस्तस्मिन्प्राप्ते युगक्षये ।
आश्चर्यं भरतश्रेष्ठ सर्वधर्मभृतांवरः ॥ ३.१९२.५० ॥
ರಾಜನೇ, ಯುಗಾಂತವು ಬಂದಾಗ ನಾನು ಹೀಗೆ ಕಂಡೆನು. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯ; ಸರ್ವಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವನು.
3.192.51
यः स देवो मया दृष्टः पुरा पद्मायतेक्षणः ।
स एष पुरुषव्याघ्र संबन्धी ते जनार्दनः ॥ ३.१९२.५१ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಕಂಡ ಆ ದೇವನು, ಕಮಲನಯನನು — ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಇವನೇ ನಿನ್ನ ಬಂಧು ಜನಾರ್ದನನು.
3.192.52
अस्यैव वरदानाद्धि स्मृतिर्न प्रजहाति माम् ।
दीर्गमायुश्च कौन्तेय स्वच्छन्दमरणं मम ॥ ३.१९२.५२ ॥
ಅವನ ವರದಾನದಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಸ್ಮೃತಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೌಂತೇಯನೇ, ನನಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಿದೆ; ನನ್ನ ಮರಣವು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ.
3.192.53
स एष कृष्णो वार्ष्णेय पुराणपुरुषो विभुः ।
आस्ते हरिरचिन्त्यात्मा क्रीडन्निव महाभुजः ॥ ३.१९२.५३ ॥
ಇವನೇ ಕೃಷ್ಣ, ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಪುರಾಣಪುರುಷ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಹರಿ; ಅಚಿಂತ್ಯ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಆ ಮಹಾಭುಜನು ಆಟವಾಡುವಂತೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
3.192.54
एष धाता विधाता च संहर्ता चैव शाश्वतः ।
श्रीवत्सवक्षा गोविन्दः प्रजापतिपतिः प्रभुः ॥ ३.१९२.५४ ॥
ಇವನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ವಿಧಾತ, ಸಂಹಾರಕ, ಶಾಶ್ವತನು; ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮಾರ್ಬಿನ ಗೋವಿಂದನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಿಗೂ ಪತಿಯಾದ ಪ್ರಭು.
3.192.55
दृष्ट्वेमं वृष्णिप्रवरं स्मृतिर्मामियमागता ।
आदिदेवमयं जिष्णुं पुरुषं पीतवाससम् ॥ ३.१९२.५५ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಇವನನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಈ ಸ್ಮರಣೆ ಬಂದಿತು: ಇವನು ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ, ಜಯಶೀಲ, ಆದಿದೇವ ಪುರುಷ.
3.192.56
सर्वेषामेव भूतानां पिता माता च माधवः ।
गच्छध्वमेनं शरणं शरण्यं कौरवर्षभाः ॥ ३.१९२.५६ ॥
ಮಾಧವನೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ. ಕೌರವ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಶರಣ್ಯನಾದ ಇವನನ್ನೇ ಶರಣು ಹೊಂದಿರಿ.
3.192.57
एवमुक्तास्च ते पार्ता यमौ च पुरुषर्षभौ ।
द्रौपद्या सहिताः सर्वे नमश्चक्रुर्जनार्दनम् ॥ ३.१९२.५७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳು, ಅವಳಿ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
3.192.58
स चैतान्पुरुषव्याघ्र साम्ना परमवल्गुना ।
सान्त्वयामास मानार्हो मन्यमानो यथाविधि ॥ ३.१९२.५८ ॥
ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರನು, ಗೌರವಾರ್ಹನು, ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಸಾಂತ್ವನಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವರನ್ನು ಗೌರವಾರ್ಹರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ.