Mahābhārata · Adhyāya 3.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.192.1
कामं देवाऽपि मां विप्र न हि जानन्ति तत्त्वतः ।
त्वत्प्रीत्या तु प्रवक्ष्यामि यथेदं विमृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.१ ॥
Nem mesmo os deuses me conhecem verdadeiramente; porém, ó brâmane, por afeição a ti, direi como dissipo esta dúvida.
3.192.2
पितृभक्तोसि विप्रर्षे मां चैव शरणं गतः ।
ततो दृष्टोस्मि ते साक्षाद्ब्रह्यचर्यं च ते महत् ॥ ३.१९२.२ ॥
Ó sábio entre os brâmanes, és devotado a teu pai e buscaste refúgio em mim; por isso apareci-te diretamente, e tua disciplina de castidade é grande.
3.192.3
आपो नारा इति प्रोक्तास्तासां नाम कृतं मया ।
तेन नारायणप्युक्तो मम तत्त्वयनं सदा ॥ ३.१९२.३ ॥
As águas são chamadas 'nāra'; eu lhes dei esse nome. Por isso também sou chamado Nārāyaṇa, pois as águas são minha morada constante.
3.192.4
अहंनारायणो नाम प्रभवः शाश्वतोऽव्ययः ।
विधाता सर्वभूतानां संहर्ता च द्विजोत्तम् ॥ ३.१९२.४ ॥
Sou chamado Nārāyaṇa, a origem, eterno e imperecível; sou o criador de todos os seres e seu destruidor, ó melhor dos duas vezes nascidos.
3.192.5
अहं विष्णुरहं ब्रह्मा शक्रश्चाहं सुराधिपः ।
अहं वैश्रवणो राजा यमः प्रेताधिपस्तथा ॥ ३.१९२.५ ॥
Eu sou Viṣṇu, sou Brahmā, sou Śakra, senhor dos deuses. Sou o rei Vaiśravaṇa, e igualmente sou Yama, senhor dos espíritos dos mortos.
3.192.6
अहं शिवश्च सोमश्च कश्यपोऽथ प्रजापतिः ।
अहं धाता विधाता च यज्ञश्चाहं द्विजोत्तम ॥ ३.१९२.६ ॥
Sou Śiva e sou Soma; sou Kaśyapa e Prajāpati. Sou o sustentador e o ordenador, e sou o sacrifício, ó melhor dos duas vezes nascidos.
3.192.7
अग्निरास्यं क्षिति पादौ चन्द्रादित्यौ च लोचने ।
द्यौर्मूर्धा मे दिशः श्रोत्रे तथाऽऽपः स्वेदसंभवाः।
सकलं च नभः कायो वायुर्मनसि मे स्थितः ॥ ३.१९२.७ ॥
O fogo é minha boca, a terra meus pés, a lua e o sol meus dois olhos. O céu é minha cabeça, as direções meus ouvidos, e as águas nascidas do suor igualmente. Todo o céu é meu corpo, e o vento habita em minha mente.
3.192.8
मया क्रतुशतैरिष्टं बहुभिस्त्वाप्तदक्षिणैः ।
यजन्ते वेदविदुषो मां देवसदने स्थितम् ॥ ३.१९२.८ ॥
Por mim foram oferecidos centenas de sacrifícios, muitas vezes com abundantes honorários sacrificiais; os conhecedores dos Vedas me adoram, que habito na morada dos deuses, pelo sacrifício.
3.192.9
पृथिव्यां क्षत्रियेन्द्राश् पार्तिवाः स्वर्गकाङ्क्षिणः ।
यजन्ते मां तथा वैश्याः स्वर्गलोकजिगीषया ॥ ३.१९२.९ ॥
Na terra, os melhores guerreiros e reis que desejam o céu me sacrificam; igualmente os mercadores me sacrificam, desejosos de conquistar o mundo celestial.
3.192.10
चतुःसमुद्रपर्यन्तां मेरुमन्दरभूषणाम् ।
शेषो भूत्वाऽहमेवैतां धारयामि वसुंधराम् ॥ ३.१९२.१० ॥
Esta terra, cercada pelos quatro oceanos e adornada com Meru e Mandara, eu mesmo, tornado Śeṣa, a sustento.
3.192.11
वाराहं रूपमास्थाय मयेयं जगती पुरा ।
मज्जमाना जले विप्र वीर्येणासीत्समुद्धृता ॥ ३.१९२.११ ॥
Ó brâmane, outrora, tomando a forma de um javali, ergui este mundo quando afundava nas águas, pelo meu vigor.
3.192.12
अग्निश्च बडबावक्रे भूत्वाऽहं द्विजसत्तम ।
पिबाम्यापः सदा विद्वंस्ताश्चैव विसृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.१२ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, ó sábio, tornando-me o fogo na boca da égua, bebo sempre as águas, e essas mesmas águas também as libero.
3.192.13
ब्रह्म वक्रं भुजौ क्षत्रमूरू मे संस्थिता विशः ।
पादौ शूद्रा भवन्तीमे विक्रमेण क्रमेण च ॥ ३.१९२.१३ ॥
Os brâmanes são minha boca, os kṣatriyas meus braços, os vaiśyas estão estabelecidos em minhas coxas, e estes śūdras tornam-se meus pés — pela força e em ordem.
3.192.14
ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदोऽप्यथर्वणः ।
मत्तः प्रादुर्भवन्त्येते मामेव प्रविशन्ति च ॥ ३.१९२.१४ ॥
O Ṛg Veda, o Sāma Veda, o Yajur Veda e também o Atharva Veda — estes surgem de mim e em mim apenas entram.
3.192.15
यतयः शान्तिपरमा यतात्मानो मुमुक्षवः ।
कामक्रोधद्वेषमुक्ता निःसंज्ञा वीतकल्मषाः ॥ ३.१९२.१५ ॥
Os yatis, devotados à paz suprema, de si controlados, que desejam a libertação, livres de desejo, ira e ódio, absortos sem consciência dos sentidos e livres de impureza.
3.192.16
सत्वस्था निरहंकारा नित्यमध्यात्मकोविदाः ।
मामेव सततं विप्राश्चिन्तयन्त उपासते ॥ ३.१९२.१६ ॥
Os brâmanes, firmes na bondade, livres do ego, sempre versados no eu interior, contemplam-me constantemente e adoram-me.
3.192.17
अहं संवर्तको वह्निरहं संवर्तको यमः ।
अहं संवर्तकः सूर्यस्त्वहं संवर्तकोऽनिलः ॥ ३.१९२.१७ ॥
Eu sou o fogo Saṃvartaka, eu sou o Yama Saṃvartaka, eu sou o sol Saṃvartaka, e eu sou o vento Saṃvartaka.
3.192.18
तारारूपाणि दृश्यन्ते यान्येतानि नभस्तले ।
मम रूपाण्यथैतानि विद्धि त्वं द्विजसत्तम ॥ ३.१९२.१८ ॥
As formas estelares que aparecem na superfície do céu — sabe que também estas são minhas formas, o melhor dos duas vezes nascidos.
3.192.19
रत्नाकराः समुद्राश्च सर्व एव चतुर्दिशः ।
वसनं शयनं चैव विलयं चैव विद्धि मे ॥ ३.१९२.१९ ॥
As minas de joias, os oceanos e todas as quatro direções, também a veste, o leito e a dissolução — saiba que são meus.
3.192.20
मयैव सुविभक्तास्ते देवकार्यार्थसिद्धये ।
कामं क्रोधं च हर्षं च भयं मोहं तथैव च।
ममैव विद्धि रोमाणि सर्वाण्येतानि सत्तम ॥ ३.१९२.२० ॥
Para cumprir o propósito dos deuses, foram bem distribuídos por mim: também o desejo, a ira, a alegria, o medo e a delusão. Saiba, ó melhor dos seres, que todos estes são os meus pelos.
3.192.21
प्राप्नुवन्ति नरा विप्र यत्कृत्वा कर्म शोभनम् ।
सत्यं दानं तपश्चोग्रमहिंसा चैव जन्तुषु ॥ ३.१९२.२१ ॥
Ó brâmane, o que os homens obtêm ao praticar uma boa ação: a veracidade, a doação, a severa austeridade e a não violência para com os seres vivos.
3.192.22
मद्विधानेन विहिता मम देहविहारिणः ।
मयाऽभिभूतविज्ञाना विचेष्टन्ते न कामतः ॥ ३.१९२.२२ ॥
Designados por meu decreto, movendo-se em meu corpo, com o discernimento vencido por mim, agem não por vontade própria.
3.192.23
सम्यग्वेदमधीयाना यजन्ते विविधैर्मखैः ।
शान्तात्मानो जितक्रोधाः प्राप्नुवन्ति द्विजातयः ॥ ३.१९२.२३ ॥
Estudando bem o Veda e oferecendo sacrifícios com diversos ritos, os duas-vezes-nascidos de mente serena que venceram a ira o obtêm.
3.192.24
…न शक्यो यो विद्वन्नरैर्दुष्कृतकर्मभिः ।
…भाभिभूतैः कृपणैरनार्यैरकृतात्मभिः ॥ ३.१९२.२४ ॥
…que, ó sábio, não pode ser alcançado pelos homens de ações más; …vencidos por …, miseráveis, ignóbeis, de alma não refinada.
3.192.25
तस्मान्महाफलंविद्धि पदं सुकृतकर्मणः ।
सुदुष्प्रापं विमूढानां मार्गं योगैर्निषेवितम् ॥ ३.१९२.२५ ॥
Saiba, portanto, que esta é a morada daquele que pratica boas ações, de grande fruto. É muito difícil de alcançar para os iludidos; é o caminho seguido pelas práticas do yoga.
3.192.26
यदा यदा च धर्मस्य ग्लानिर्भवति सत्तम ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदाऽऽत्मानं सृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.२६ ॥
Sempre que o dharma declina e o adharma se levanta, ó melhor dos bons, então eu me manifesto.
3.192.27
दैत्या हिंसानुरक्ताश्च अवध्याः सुरसत्तमैः ।
राक्षसाश्चापि लोकेऽस्मिन्यदोत्पत्स्यन्ति दारुणाः ॥ ३.१९२.२७ ॥
Quando os Daitya, devotados à violência e inatingíveis mesmo pelos melhores dos deuses, e também os terríveis Rākṣasa surgirem neste mundo—
3.192.28
तदाऽहंसंप्रसूयामि गृहेषु शुभकर्मणाम् ।
प्रविष्टो मानुषं देहं सर्वं प्रशमयाम्यहम् ॥ ३.१९२.२८ ॥
Então nasço nas casas daqueles que praticam boas ações; tendo entrado num corpo humano, a todos eles apaziguo.
3.192.29
सृष्ट्वा देवमनुष्यांस्तु गन्धर्वोरगराक्षसान् ।
स्थावराणि च भूतानि संहराम्यात्ममायया ॥ ३.१९२.२९ ॥
Tendo criado deuses e homens, gandharvas, serpentes e rākṣasas, e também os seres imóveis, eu os recolho pelo meu próprio poder ilusório.
3.192.30
कर्मकाले पुनर्देहमनुचिन्त्य सृजाम्यहम् ।
आविश्य मानषं देहं मर्यादाबन्धकारणात् ॥ ३.१९२.३० ॥
No tempo da ação, tendo novamente considerado, crio um corpo; tendo entrado num corpo humano, para manter o laço da ordem de conduta.
3.192.31
श्वेतः कृतयुगे वर्णः पीतस्त्रेतायुगे मम ।
श्यामो द्वापरमासाद्य कृष्णः कलियुगे तथा ॥ ३.१९२.३१ ॥
Na era Kṛta minha cor é branca, na Tretā amarela; ao chegar a Dvāpara torna-se escura, e assim negra na era Kali.
3.192.32
त्रयो भागा ह्यधर्मस् तस्मिन्काले भवनति च ।
यदा भवति मे वर्णः कृष्णो वै द्विजसत्तम् ॥ ३.१९२.३२ ॥
Naquele tempo a injustiça torna-se em três partes; e quando minha cor é negra, ó melhor dos duas vezes nascidos.
3.192.33
अन्तकाले च संप्राप्ते कालो भूत्वाऽतिदारुणः ।
त्रैलोक्यं नाशयाम्येकः कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९२.३३ ॥
E quando chega o tempo final, tornando-me o Tempo mais terrível, eu sozinho destruo os três mundos inteiros, o imóvel e o móvel.
3.192.34
अहं त्रिवर्त्मा विश्वात्मा सर्वलोकसुखावहः ।
अजितः सर्वगोऽनन्तो हृषीकेश उरुक्रमः।
कालचक्रं नयाम्येको ब्रह्मन्नहमरूपकम् ॥ ३.१९२.३४ ॥
Eu sou o de três caminhos, a alma do universo, o portador da felicidade a todos os mundos, o invencível, o onipresente, o infinito Hṛṣīkeśa de passos largos. Sozinho ponho em movimento a roda do tempo sem forma, ó brâmane.
3.192.35
शमनं सर्वभूतानां सर्वकालकृतोद्यमम् ।
एवं प्रणिहितः सम्यङ्मायया मुनिसत्तम।
सर्वभूतेषु विप्रेन्द्र न च मां वेत्ति कश्चन ॥ ३.१९२.३५ ॥
Sou o apaziguador de todos os seres, meu esforço atuando em todas as eras. Assim, ó melhor dos sábios, plenamente impelido pela ilusão, ó senhor dos brâmanes, entre todos os seres ninguém me conhece.
3.192.36
सर्वलोके च मां भक्ताः पूजयन्ति च सर्वशः ॥ ३.१९२.३६ ॥
E em todos os mundos meus devotos me adoram de todas as maneiras.
3.192.37
यच्च किंचित्त्वया प्राप्तं मयि क्लेशात्मकं द्विज ।
सुखोदयाय तत्सर्वं श्रेयसे च तवानघ ॥ ३.१९२.३७ ॥
Ó duas vezes nascido, tudo o que obtiveste em mim de sofrimento, tudo isso é para o surgir da felicidade e para o teu bem, ó sem mácula.
3.192.38
यच्च किंचित्त्वया लोके दृष्टं स्थावरजङ्गमम् ।
विहित सर्वथैवासौ ममात्मा भूतभावनः ॥ ३.१९२.३८ ॥
Tudo o que no mundo viste, o imóvel e o móvel, tudo isso está ordenado em todos os sentidos; é o meu próprio eu, o produtor dos seres.
3.192.39
अर्धं मम शरीरस्य सर्वलोकपितामहः ।
अहं नारायणो नाम शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ३.१९२.३९ ॥
A metade do meu corpo é o avô de todos os mundos; chamo-me Nārāyaṇa, portador da concha, do disco e da maça.
3.192.40
यावद्युगानां विप्रर्षे सहस्रपरिवर्तनम् ।
तावत्स्वपिमि विश्वात्मा सर्वलोकपितामहः ॥ ३.१९२.४० ॥
Ó sábio brâmane, enquanto passarem mil revoluções das eras, eu, a alma do universo, avô de todos os mundos, durmo.
3.192.41
एवं सर्वमहं कालमिहासे मुनिसत्तम ।
अशिशुः शिशुरूपेण यावद्ब्रह्मा न बुध्यते ॥ ३.१९२.४१ ॥
Assim, ó melhor dos sábios, permaneço aqui todo este tempo, não sendo criança, em forma de criança, até que Brahmā não desperte.
3.192.42
मया च दत्तो विप्राग्र्य वरस्ते ब्रह्मरूपिणा ।
असकृत्परितष्टेन विप्रर्षिगणपूजित ॥ ३.१९२.४२ ॥
Ó primeiro dos brâmanes, eu, em forma de Brahman, concedi-te uma dádiva, sendo agradado repetidas vezes, ó tu venerado pelas multidões dos sábios brâmanes.
3.192.43
सर्वमेकार्णवं दृष्ट्वा नष्टं स्थावरजङ्गमम् ।
विक्लबोसि मया ज्ञातस्ततस्ते दर्शितं जगत् ॥ ३.१९२.४३ ॥
Ao ver tudo tornar-se um só oceano e o imóvel e o móvel perecerem, ficaste perturbado; reconheci-te e então mostrei-te o mundo.
3.192.44
अभ्यन्तरं शरीरस्य प्रविष्टोसि यदा मम ।
दृष्ट्वा लोकं समस्तं च विस्मितो नावबुध्यसे ॥ ३.१९२.४४ ॥
Quando entraste no interior do meu corpo, ficaste maravilhado ao ver todo o mundo e não compreendeste.
3.192.45
ततोसि वक्राद्विप्रर्षे द्रुतं निःसारितो मया ।
आख्यातस्ते मया चात्मा दुर्ज्ञे योपि सुरासुरैः ॥ ३.१९२.४५ ॥
Então, ó sábio entre os brâmanes, expulsei-te rapidamente da minha boca e revelei-te o meu eu, que mesmo deuses e demônios dificilmente conhecem.
3.192.46
यावत्स भगवान्ब्रह्मा न बुध्येत महातपाः ।
तावत्त्वमिह विप्रर्षे विस्रब्धश्चर वै सुखम् ॥ ३.१९२.४६ ॥
Enquanto o bem-aventurado Brahmā, o grande asceta, não despertar, ó sábio entre os brâmanes, vagueia aqui à vontade e feliz.
3.192.47
ततो विबुद्धे तस्मिंस्तु सर्वलोकपितामहे ।
एकीभूतः प्रवेक्ष्यामि शरीराणि द्विजोत्तम ॥ ३.१९२.४७ ॥
Então, quando aquele avô de todos os mundos despertar, ó melhor dos duas vezes nascidos, tornar-me-ei um e entrarei nos corpos.
3.192.48
आकाशं पृथिवीं ज्योतिर्वायुं सलिलमेव च ।
लोके यच्च भवेच्छेषमिह स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९२.४८ ॥
O espaço, a terra, a luz, o ar e a água, e tudo o que mais permanece no mundo, o imóvel e o móvel aqui.
3.192.49
इत्युक्त्वान्तर्हितस्तात स देवः परमाद्भुतः ।
प्रजाश्चेमाः प्रपश्यामि विचित्रा विविधाः कृताः ॥ ३.१९२.४९ ॥
Tendo dito isso, aquele deus sumamente maravilhoso desapareceu, querido. E vejo estas criaturas, variadas e de muitas formas criadas.
3.192.50
एवं दृष्टं मया राजंस्तस्मिन्प्राप्ते युगक्षये ।
आश्चर्यं भरतश्रेष्ठ सर्वधर्मभृतांवरः ॥ ३.१९२.५० ॥
Assim o vi, ó rei, quando chegou a dissolução da era. Ó melhor dos Bharatas, é uma maravilha; ele é o melhor de todos os que sustentam o dharma.
3.192.51
यः स देवो मया दृष्टः पुरा पद्मायतेक्षणः ।
स एष पुरुषव्याघ्र संबन्धी ते जनार्दनः ॥ ३.१९२.५१ ॥
Aquele deus que outrora vi, de olhos de lótus, é este Janārdana, teu parente, tigre entre os homens.
3.192.52
अस्यैव वरदानाद्धि स्मृतिर्न प्रजहाति माम् ।
दीर्गमायुश्च कौन्तेय स्वच्छन्दमरणं मम ॥ ३.१९२.५२ ॥
Pela própria dádiva dele minha memória não me abandona. Ó filho de Kuntī, tenho longa vida, e minha morte depende da minha própria vontade.
3.192.53
स एष कृष्णो वार्ष्णेय पुराणपुरुषो विभुः ।
आस्ते हरिरचिन्त्यात्मा क्रीडन्निव महाभुजः ॥ ३.१९२.५३ ॥
Este mesmo Kṛṣṇa, descendente de Vṛṣṇi, a Pessoa antiga, o Hari onipresente de natureza inconcebível, permanece ali como se brincasse, o de braços grandes.
3.192.54
एष धाता विधाता च संहर्ता चैव शाश्वतः ।
श्रीवत्सवक्षा गोविन्दः प्रजापतिपतिः प्रभुः ॥ ३.१९२.५४ ॥
Ele é o criador, o ordenador e o destruidor, o eterno; Govinda, com a marca Śrīvatsa no peito, senhor dos senhores das criaturas, o soberano.
3.192.55
दृष्ट्वेमं वृष्णिप्रवरं स्मृतिर्मामियमागता ।
आदिदेवमयं जिष्णुं पुरुषं पीतवाससम् ॥ ३.१९२.५५ ॥
Ao ver este melhor dos Vṛṣṇi, veio-me esta lembrança: ele é o deus primordial, o Puruṣa vitorioso vestido de amarelo.
3.192.56
सर्वेषामेव भूतानां पिता माता च माधवः ।
गच्छध्वमेनं शरणं शरण्यं कौरवर्षभाः ॥ ३.१९२.५६ ॥
Mādhava é o pai e a mãe de todos os seres. Ó touros dos Kurus, ide buscar refúgio nele, digno de refúgio.
3.192.57
एवमुक्तास्च ते पार्ता यमौ च पुरुषर्षभौ ।
द्रौपद्या सहिताः सर्वे नमश्चक्रुर्जनार्दनम् ॥ ३.१९२.५७ ॥
Assim exortados, os filhos de Pṛthā, os dois gêmeos, touros entre os homens, junto com Draupadī, todos se curvaram diante de Janārdana.
3.192.58
स चैतान्पुरुषव्याघ्र साम्ना परमवल्गुना ।
सान्त्वयामास मानार्हो मन्यमानो यथाविधि ॥ ३.१९२.५८ ॥
E aquele tigre entre os homens, digno de honra, consolou-os com as palavras mais gentis, conforme a regra, considerando-os dignos de respeito.