மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.192
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.192.1
कामं देवाऽपि मां विप्र न हि जानन्ति तत्त्वतः ।
त्वत्प्रीत्या तु प्रवक्ष्यामि यथेदं विमृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.१ ॥
தேவர்களும் உண்மையில் என்னை அறியமாட்டார்கள்; ஆயினும், பிராமணனே, உன் அன்பின் பொருட்டு இதை எவ்வாறு நீக்குகிறேன் என்று நான் சொல்வேன்.
3.192.2
पितृभक्तोसि विप्रर्षे मां चैव शरणं गतः ।
ततो दृष्टोस्मि ते साक्षाद्ब्रह्यचर्यं च ते महत् ॥ ३.१९२.२ ॥
ஓ முனிவர்களில் சிறந்த பிராமணனே, நீ தந்தைக்கு பக்தியுடையவன்; என்னையே அடைக்கலமாகக் கொண்டாய். அதனால் நான் உனக்கு நேரில் காட்சியளிக்கிறேன்; உன் பிரம்மசரியமும் மிகப் பெரியது.
3.192.3
आपो नारा इति प्रोक्तास्तासां नाम कृतं मया ।
तेन नारायणप्युक्तो मम तत्त्वयनं सदा ॥ ३.१९२.३ ॥
நீர்கள் 'நாரங்கள்' என்று சொல்லப்படுகின்றன; அவற்றுக்குப் பெயரிட்டவன் நான். ஆகையால் நான் 'நாராயணன்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறேன்; அதுவே என் எப்போதுமான இருப்பிடம்.
3.192.4
अहंनारायणो नाम प्रभवः शाश्वतोऽव्ययः ।
विधाता सर्वभूतानां संहर्ता च द्विजोत्तम् ॥ ३.१९२.४ ॥
நான் நாராயணன் என்னும் பெயருடையவன்; தோற்றுவிப்பவன், நித்தியன், அழியாதவன். ஓ சிறந்த த்விஜனே, எல்லா உயிர்களையும் படைப்பவனும் அழிப்பவனும் நானே.
3.192.5
अहं विष्णुरहं ब्रह्मा शक्रश्चाहं सुराधिपः ।
अहं वैश्रवणो राजा यमः प्रेताधिपस्तथा ॥ ३.१९२.५ ॥
நானே விஷ்ணு, நானே பிரம்மா, நானே சக்ரன், தேவர்களின் தலைவன். நானே வைசிரவணன் என்ற அரசன்; அதுபோல, பிரேதங்களின் தலைவன் யமனும் நானே.
3.192.6
अहं शिवश्च सोमश्च कश्यपोऽथ प्रजापतिः ।
अहं धाता विधाता च यज्ञश्चाहं द्विजोत्तम ॥ ३.१९२.६ ॥
நானே சிவன், நானே சோமன்; காசியபனும் பிரஜாபதியும் நானே. நானே தாதா, நானே விதாதா; ஓ சிறந்த த்விஜனே, நானே யஞ்ஞம்.
3.192.7
अग्निरास्यं क्षिति पादौ चन्द्रादित्यौ च लोचने ।
द्यौर्मूर्धा मे दिशः श्रोत्रे तथाऽऽपः स्वेदसंभवाः।
सकलं च नभः कायो वायुर्मनसि मे स्थितः ॥ ३.१९२.७ ॥
நெருப்பு என் வாய்; பூமி என் பாதங்கள்; சந்திரனும் சூரியனும் என் இரு கண்கள். வானம் என் தலை; திசைகள் என் காதுகள்; வியர்வையில் பிறந்த நீரும் அவ்வாறே. முழு ஆகாயமும் என் உடல்; காற்று என் மனதில் நிலைகொண்டுள்ளது.
3.192.8
मया क्रतुशतैरिष्टं बहुभिस्त्वाप्तदक्षिणैः ।
यजन्ते वेदविदुषो मां देवसदने स्थितम् ॥ ३.१९२.८ ॥
நான் நூற்றுக்கணக்கான வேள்விகளால் வழிபடப்பட்டேன்; பல முறை நிறைந்த தட்சிணைகளுடன். தேவலோகத்தில் நிலைகொண்டுள்ள என்னை வேதம் அறிந்தவர்கள் வேள்விகளால் வழிபடுகின்றனர்.
3.192.9
पृथिव्यां क्षत्रियेन्द्राश् पार्तिवाः स्वर्गकाङ्क्षिणः ।
यजन्ते मां तथा वैश्याः स्वर्गलोकजिगीषया ॥ ३.१९२.९ ॥
பூமியில் சுவர்க்கத்தை விரும்பும் சிறந்த சத்திரியர்களும் அரசர்களும் என்னை வேள்வியால் வழிபடுகின்றனர்; அவ்வாறே வைசியர்களும் சுவர்க்கலோகத்தை வெல்ல விரும்பி என்னை வழிபடுகின்றனர்.
3.192.10
चतुःसमुद्रपर्यन्तां मेरुमन्दरभूषणाम् ।
शेषो भूत्वाऽहमेवैतां धारयामि वसुंधराम् ॥ ३.१९२.१० ॥
நான்கு கடல்களால் சூழப்பட்டு, மேரு மற்றும் மந்தரத்தால் அணிசெய்யப்பட்ட இந்த பூமியை நானே சேஷனாக ஆகி தாங்குகிறேன்.
3.192.11
वाराहं रूपमास्थाय मयेयं जगती पुरा ।
मज्जमाना जले विप्र वीर्येणासीत्समुद्धृता ॥ ३.१९२.११ ॥
பிராமணரே, முன்பு வராக வடிவை ஏற்று நான் நீரில் மூழ்கிக் கொண்டிருந்த இந்த உலகை என் வீரியத்தால் மேலே தூக்கினேன்.
3.192.12
अग्निश्च बडबावक्रे भूत्वाऽहं द्विजसत्तम ।
पिबाम्यापः सदा विद्वंस्ताश्चैव विसृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.१२ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, அறிஞரே, நானே பாடபா முகத்தில் உள்ள அக்கினியாக ஆகி எப்போதும் நீரைக் குடிக்கிறேன்; அந்த நீரை மீண்டும் விடுவிக்கவும் செய்கிறேன்.
3.192.13
ब्रह्म वक्रं भुजौ क्षत्रमूरू मे संस्थिता विशः ।
पादौ शूद्रा भवन्तीमे विक्रमेण क्रमेण च ॥ ३.१९२.१३ ॥
பிராமணர்கள் என் முகம்; க்ஷத்திரியர்கள் என் தோள்கள்; வைசியர்கள் என் தொடைகளில் நிலைபெற்றவர்கள்; இந்த சூத்திரர்கள் என் பாதங்களாகின்றனர் — வலிமையாலும் படிப்படியாகவும்.
3.192.14
ऋग्वेदः सामवेदश्च यजुर्वेदोऽप्यथर्वणः ।
मत्तः प्रादुर्भवन्त्येते मामेव प्रविशन्ति च ॥ ३.१९२.१४ ॥
ருக்வேதம், சாமவேதம், யஜுர்வேதம், அதர்வவேதமும் — இவை என்னிடமிருந்தே தோன்றி என்னுள்ளேயே நுழைகின்றன.
3.192.15
यतयः शान्तिपरमा यतात्मानो मुमुक्षवः ।
कामक्रोधद्वेषमुक्ता निःसंज्ञा वीतकल्मषाः ॥ ३.१९२.१५ ॥
முக்தியை விரும்பும், தன்னடக்கமுள்ள, உயர்ந்த அமைதியில் நிலைத்த யதிகள் — ஆசை, கோபம், வெறுப்பிலிருந்து விடுபட்டவர்கள், உணர்வு அடங்கியவர்கள், குற்றமற்றவர்கள்.
3.192.16
सत्वस्था निरहंकारा नित्यमध्यात्मकोविदाः ।
मामेव सततं विप्राश्चिन्तयन्त उपासते ॥ ३.१९२.१६ ॥
சத்துவத்தில் நிலைத்த, அகங்காரமற்ற, எப்போதும் ஆன்மிகத்தில் வல்லுநர்களான விப்ரர்கள் — என்னையே இடைவிடாது தியானித்து வழிபடுகின்றனர்.
3.192.17
अहं संवर्तको वह्निरहं संवर्तको यमः ।
अहं संवर्तकः सूर्यस्त्वहं संवर्तकोऽनिलः ॥ ३.१९२.१७ ॥
நானே சம்வர்தக அக்னி; நானே சம்வர்தக யமன்; நானே சம்வர்தக சூரியன்; நானே சம்வர்தக வாயுவும்.
3.192.18
तारारूपाणि दृश्यन्ते यान्येतानि नभस्तले ।
मम रूपाण्यथैतानि विद्धि त्वं द्विजसत्तम ॥ ३.१९२.१८ ॥
வானப் பரப்பில் நட்சத்திர வடிவங்கள் தெரிகின்றனவே, அவையும் என் வடிவங்களே என்று அறிவாய், த்விஜோத்தமனே.
3.192.19
रत्नाकराः समुद्राश्च सर्व एव चतुर्दिशः ।
वसनं शयनं चैव विलयं चैव विद्धि मे ॥ ३.१९२.१९ ॥
ரத்தினச் சுரங்கங்கள், கடல்கள், நான்கு திசைகள் அனைத்தும், ஆடை, படுக்கை, மற்றும் லயமும் — இவற்றை என் உருவமாக அறிக.
3.192.20
मयैव सुविभक्तास्ते देवकार्यार्थसिद्धये ।
कामं क्रोधं च हर्षं च भयं मोहं तथैव च।
ममैव विद्धि रोमाणि सर्वाण्येतानि सत्तम ॥ ३.१९२.२० ॥
தேவர்களின் நோக்கம் நிறைவேற என்னாலேயே அவை நன்கு பகுக்கப்பட்டன — காமம், கோபம், மகிழ்ச்சி, பயம், மயக்கம் ஆகியவையும். உத்தமனே, இவையனைத்தையும் என் மயிர்களாக அறிக.
3.192.21
प्राप्नुवन्ति नरा विप्र यत्कृत्वा कर्म शोभनम् ।
सत्यं दानं तपश्चोग्रमहिंसा चैव जन्तुषु ॥ ३.१९२.२१ ॥
பிராமணனே, நல்ல செயல்களைச் செய்து மனிதர்கள் அடைவது — உண்மை, தானம், கடுமையான தவம், உயிர்களிடத்தில் அகிம்சை — இவற்றின் மூலமே.
3.192.22
मद्विधानेन विहिता मम देहविहारिणः ।
मयाऽभिभूतविज्ञाना विचेष्टन्ते न कामतः ॥ ३.१९२.२२ ॥
என் கட்டளையால் நியமிக்கப்பட்டு, என் உடலில் உலவுபவர்கள் — என்னால் அறிவு மறைக்கப்பட்டவர்கள், தம் விருப்பத்தால் அல்ல, செயல்படுகிறார்கள்.
3.192.23
सम्यग्वेदमधीयाना यजन्ते विविधैर्मखैः ।
शान्तात्मानो जितक्रोधाः प्राप्नुवन्ति द्विजातयः ॥ ३.१९२.२३ ॥
வேதத்தை நன்கு ஓதி, பலவகை யாகங்களால் யஜிக்கிறார்கள் — அமைதியான மனமும் வென்ற கோபமும் கொண்ட துவிஜாதியர் அடைகிறார்கள்.
3.192.24
…न शक्यो यो विद्वन्नरैर्दुष्कृतकर्मभिः ।
…भाभिभूतैः कृपणैरनार्यैरकृतात्मभिः ॥ ३.१९२.२४ ॥
…அறிஞனே, தீச்செயல் செய்யும் மனிதர்களால் எய்த இயலாதது. …ஆல் மூழ்கடிக்கப்பட்ட, இழிந்த, அநாரியர், பண்படாத மனமுடையவர்களால்.
3.192.25
तस्मान्महाफलंविद्धि पदं सुकृतकर्मणः ।
सुदुष्प्रापं विमूढानां मार्गं योगैर्निषेवितम् ॥ ३.१९२.२५ ॥
ஆகையால் இதை நல்வினை செய்தவனின் நிலையாகவும் பெரும் பயன் தருவதாகவும் அறிக. மூடர்களுக்கு மிகவும் அடைய அரியது; யோகங்களால் பின்பற்றப்படும் வழி இது.
3.192.26
यदा यदा च धर्मस्य ग्लानिर्भवति सत्तम ।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदाऽऽत्मानं सृजाम्यहम् ॥ ३.१९२.२६ ॥
நல்லோர்களில் சிறந்தவனே, தர்மம் தளரும்போதும் அதர்மம் தலையெடுக்கும்போதும், அப்போதெல்லாம் நான் என்னையே உருவாக்கிக் கொள்கிறேன்.
3.192.27
दैत्या हिंसानुरक्ताश्च अवध्याः सुरसत्तमैः ।
राक्षसाश्चापि लोकेऽस्मिन्यदोत्पत्स्यन्ति दारुणाः ॥ ३.१९२.२७ ॥
உயிர்க்கொலையில் ஈடுபட்ட தைத்தியர்களும், சிறந்த தேவர்களாலும் கொல்ல முடியாதவர்களும், இவ்வுலகில் கொடிய ராக்ஷஸர்களும் தோன்றும்போது—
3.192.28
तदाऽहंसंप्रसूयामि गृहेषु शुभकर्मणाम् ।
प्रविष्टो मानुषं देहं सर्वं प्रशमयाम्यहम् ॥ ३.१९२.२८ ॥
அப்போது நான் நல்வினை செய்வோரின் இல்லங்களில் பிறக்கிறேன். மனித உடலில் புகுந்து, அவர்கள் அனைவரையும் அடக்குகிறேன்.
3.192.29
सृष्ट्वा देवमनुष्यांस्तु गन्धर्वोरगराक्षसान् ।
स्थावराणि च भूतानि संहराम्यात्ममायया ॥ ३.१९२.२९ ॥
தேவர்களையும் மனிதர்களையும், கந்தர்வர்களையும், நாகர்களையும், ராக்ஷஸர்களையும், அசையாப் பொருட்களையும் படைத்த பின், என் சொந்த மாயையால் அவற்றை நான் அழிக்கிறேன்.
3.192.30
कर्मकाले पुनर्देहमनुचिन्त्य सृजाम्यहम् ।
आविश्य मानषं देहं मर्यादाबन्धकारणात् ॥ ३.१९२.३० ॥
செயலுக்குரிய காலத்தில் மீண்டும் உடலைப் பற்றி சிந்தித்து நான் உருவாக்குகிறேன். ஒழுங்கின் எல்லையைக் நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு மனித உடலில் புகுகிறேன்.
3.192.31
श्वेतः कृतयुगे वर्णः पीतस्त्रेतायुगे मम ।
श्यामो द्वापरमासाद्य कृष्णः कलियुगे तथा ॥ ३.१९२.३१ ॥
கிருத யுகத்தில் என் நிறம் வெண்மை; த்ரேதா யுகத்தில் மஞ்சள்; த்வாபரத்தில் கருநீலம்; கலியுகத்தில் அவ்வாறே கருமை.
3.192.32
त्रयो भागा ह्यधर्मस् तस्मिन्काले भवनति च ।
यदा भवति मे वर्णः कृष्णो वै द्विजसत्तम् ॥ ३.१९२.३२ ॥
அக்காலத்தில் அதர்மம் மூன்று பங்காகிறது; என் நிறம் கருமையாகும் போது, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே.
3.192.33
अन्तकाले च संप्राप्ते कालो भूत्वाऽतिदारुणः ।
त्रैलोक्यं नाशयाम्येकः कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९२.३३ ॥
இறுதிக் காலம் வரும்போது, மிகக் கொடிய காலமாகி, அசையும் அசையாத அனைத்தையும் கொண்ட மூவுலகையும் நான் ஒருவனாகவே அழிக்கிறேன்.
3.192.34
अहं त्रिवर्त्मा विश्वात्मा सर्वलोकसुखावहः ।
अजितः सर्वगोऽनन्तो हृषीकेश उरुक्रमः।
कालचक्रं नयाम्येको ब्रह्मन्नहमरूपकम् ॥ ३.१९२.३४ ॥
நான் மூவழிகளை உடையவன், பிரபஞ்ச ஆத்மா, எல்லா உலகங்களுக்கும் இன்பம் தருபவன், வெல்லப்படாதவன், எங்கும் நிறைந்தவன், முடிவற்றவன், ஹ்ருஷீகேசன், உருக்ரமன். பிராமணரே, உருவற்ற காலச்சக்கரத்தை நான் ஒருவனாகவே இயக்குகிறேன்.
3.192.35
शमनं सर्वभूतानां सर्वकालकृतोद्यमम् ।
एवं प्रणिहितः सम्यङ्मायया मुनिसत्तम।
सर्वभूतेषु विप्रेन्द्र न च मां वेत्ति कश्चन ॥ ३.१९२.३५ ॥
நான் எல்லா உயிர்களையும் அடக்குபவன்; எல்லாக் காலங்களிலும் என் முயற்சி நிகழ்கிறது. முனிசிறந்தவனே, இவ்வாறு மாயையால் நன்கு தூண்டப்பட்டு, விப்ரேந்திரனே, எல்லா உயிர்களுக்கும் நடுவில் ஒருவரும் என்னை அறிவதில்லை.
3.192.36
सर्वलोके च मां भक्ताः पूजयन्ति च सर्वशः ॥ ३.१९२.३६ ॥
எல்லா உலகங்களிலும் பக்தர்கள் என்னை எல்லாவகையிலும் வழிபடுகின்றனர்.
3.192.37
यच्च किंचित्त्वया प्राप्तं मयि क्लेशात्मकं द्विज ।
सुखोदयाय तत्सर्वं श्रेयसे च तवानघ ॥ ३.१९२.३७ ॥
ஓ இருபிறப்பாளனே, என்னிடத்தில் நீ அடைந்த துன்பம் நிறைந்த எதுவாயினும், அது அனைத்தும் இன்பத்தின் எழுச்சிக்காகவும், உனது நலத்திற்காகவும் ஆகும், ஓ பாவமற்றவனே.
3.192.38
यच्च किंचित्त्वया लोके दृष्टं स्थावरजङ्गमम् ।
विहित सर्वथैवासौ ममात्मा भूतभावनः ॥ ३.१९२.३८ ॥
உலகில் நீ கண்ட நிலையான மற்றும் இயங்கும் எதுவாயினும், அது எல்லா வகையிலும் விதிக்கப்பட்டதே; அது உயிர்களை உண்டாக்கும் என் ஆத்மாவே.
3.192.39
अर्धं मम शरीरस्य सर्वलोकपितामहः ।
अहं नारायणो नाम शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ३.१९२.३९ ॥
என் உடலின் பாதி எல்லா உலகங்களுக்கும் பிதாமகனாகும்; நான் நாராயணன் என்ற பெயருடையவன், சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்தியவன்.
3.192.40
यावद्युगानां विप्रर्षे सहस्रपरिवर्तनम् ।
तावत्स्वपिमि विश्वात्मा सर्वलोकपितामहः ॥ ३.१९२.४० ॥
ஓ முனிவர்களில் சிறந்த பிராமணனே, யுகங்களின் ஆயிரம் சுழற்சிகள் நிகழும் வரை, அண்டத்தின் ஆத்மாவாகிய எல்லா உலகங்களின் பிதாமகன் நான் உறங்குகிறேன்.
3.192.41
एवं सर्वमहं कालमिहासे मुनिसत्तम ।
अशिशुः शिशुरूपेण यावद्ब्रह्मा न बुध्यते ॥ ३.१९२.४१ ॥
ஓ முனிவர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு நான் இங்கே எல்லா காலமும் இருக்கிறேன்; குழந்தையல்லாத நான் குழந்தை வடிவில், பிரம்மன் விழிக்கும் வரை.
3.192.42
मया च दत्तो विप्राग्र्य वरस्ते ब्रह्मरूपिणा ।
असकृत्परितष्टेन विप्रर्षिगणपूजित ॥ ३.१९२.४२ ॥
ஓ பிராமணர்களில் முதன்மையானவனே, பிரம்ம வடிவில் இருக்கும் நான் உனக்கு வரம் அளித்தேன்; பலமுறை மகிழ்ந்து, முனிவர்கள் கூட்டத்தால் வணங்கப்படுபவனே.
3.192.43
सर्वमेकार्णवं दृष्ट्वा नष्टं स्थावरजङ्गमम् ।
विक्लबोसि मया ज्ञातस्ततस्ते दर्शितं जगत् ॥ ३.१९२.४३ ॥
அனைத்தும் ஒரே கடலாகி, அசைவனவும் அசையாதவையும் அழிந்ததைக் கண்டு நீ குழம்பினாய்; உன்னை நான் அறிந்தேன், அப்போது உனக்கு இந்த உலகைக் காட்டினேன்.
3.192.44
अभ्यन्तरं शरीरस्य प्रविष्टोसि यदा मम ।
दृष्ट्वा लोकं समस्तं च विस्मितो नावबुध्यसे ॥ ३.१९२.४४ ॥
நீ என் உடலின் உள்ளே நுழைந்தபோது, முழு உலகையும் கண்டும் வியப்புற்றாய்; ஆனால் நீ உணரவில்லை.
3.192.45
ततोसि वक्राद्विप्रर्षे द्रुतं निःसारितो मया ।
आख्यातस्ते मया चात्मा दुर्ज्ञे योपि सुरासुरैः ॥ ३.१९२.४५ ॥
பின்னர், முனிவர்களில் சிறந்தவனே, உன்னை என் வாயிலிருந்து விரைவாக வெளியேற்றினேன்; தேவர்களும் அசுரர்களும் அறிய முடியாத என் ஆத்மாவை உனக்கு அறிவித்தேன்.
3.192.46
यावत्स भगवान्ब्रह्मा न बुध्येत महातपाः ।
तावत्त्वमिह विप्रर्षे विस्रब्धश्चर वै सुखम् ॥ ३.१९२.४६ ॥
மகா தவம் செய்யும் பகவான் பிரம்மா விழிக்கும் வரை, முனிவர்களில் சிறந்தவனே, நீ இங்கே நிம்மதியாக சுகமாகத் திரி.
3.192.47
ततो विबुद्धे तस्मिंस्तु सर्वलोकपितामहे ।
एकीभूतः प्रवेक्ष्यामि शरीराणि द्विजोत्तम ॥ ३.१९२.४७ ॥
பின்னர், அனைத்து உலகங்களுக்கும் பிதாமகனாகிய அவர் விழித்தபோது, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, நான் ஒன்றாகி உடல்களுக்குள் நுழைவேன்.
3.192.48
आकाशं पृथिवीं ज्योतिर्वायुं सलिलमेव च ।
लोके यच्च भवेच्छेषमिह स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.१९२.४८ ॥
ஆகாயம், பூமி, ஒளி, காற்று, நீர் ஆகியவையும், உலகில் எஞ்சியிருப்பவையும், இங்குள்ள அசையாதவையும் அசைவனவும்.
3.192.49
इत्युक्त्वान्तर्हितस्तात स देवः परमाद्भुतः ।
प्रजाश्चेमाः प्रपश्यामि विचित्रा विविधाः कृताः ॥ ३.१९२.४९ ॥
இவ்வாறு கூறி அந்த மிகவும் அற்புதமான தெய்வம் மறைந்தது. இப்போது நான் பலவிதமாகவும் வியத்தகு வகையிலும் படைக்கப்பட்ட இந்த உயிரினங்களைக் காண்கிறேன்.
3.192.50
एवं दृष्टं मया राजंस्तस्मिन्प्राप्ते युगक्षये ।
आश्चर्यं भरतश्रेष्ठ सर्वधर्मभृतांवरः ॥ ३.१९२.५० ॥
அரசே, யுகம் முடியும் அந்த நேரத்தில் நான் இவ்வாறு கண்டேன். பரதர்களில் சிறந்தவனே, அது ஓர் அதிசயம். அனைத்து தர்மம் காப்பவர்களிலும் சிறந்தவன் அவன்.
3.192.51
यः स देवो मया दृष्टः पुरा पद्मायतेक्षणः ।
स एष पुरुषव्याघ्र संबन्धी ते जनार्दनः ॥ ३.१९२.५१ ॥
முன்பு நான் கண்ட அந்தத் தெய்வம், தாமரைக் கண்ணனாகிய அவனே, புருஷவியாக்கிரனே, உன் உறவினன் ஜனார்தனன்.
3.192.52
अस्यैव वरदानाद्धि स्मृतिर्न प्रजहाति माम् ।
दीर्गमायुश्च कौन्तेय स्वच्छन्दमरणं मम ॥ ३.१९२.५२ ॥
அவனுடைய வரத்தினாலேயே என் நினைவு என்னை விட்டு விலகவில்லை. குந்தியின் மகனே, எனக்கு நீண்ட ஆயுள் உண்டு; என் மரணம் என் விருப்பப்படியே.
3.192.53
स एष कृष्णो वार्ष्णेय पुराणपुरुषो विभुः ।
आस्ते हरिरचिन्त्यात्मा क्रीडन्निव महाभुजः ॥ ३.१९२.५३ ॥
அவனே இந்தக் கிருஷ்ணன், விருஷ்ணி வழியினன், பழமையான புருஷன், எங்கும் வியாபித்த ஹரி; அறிய முடியாத இயல்புடைய அந்த பெரும்புயத்தோன் விளையாடுவது போல் இருக்கிறான்.
3.192.54
एष धाता विधाता च संहर्ता चैव शाश्वतः ।
श्रीवत्सवक्षा गोविन्दः प्रजापतिपतिः प्रभुः ॥ ३.१९२.५४ ॥
இவனே படைப்பவன், ஒழுங்குபடுத்துபவன், அழிப்பவன், நித்தியன்; ஸ்ரீவத்ச மார்புடைய கோவிந்தன், பிரஜாபதிகளுக்கும் அதிபதியான பிரபு.
3.192.55
दृष्ट्वेमं वृष्णिप्रवरं स्मृतिर्मामियमागता ।
आदिदेवमयं जिष्णुं पुरुषं पीतवाससम् ॥ ३.१९२.५५ ॥
விருஷ்ணி குலத்தின் சிறந்தவரான இவரைக் கண்டதும் எனக்கு இந்த நினைவு வந்தது: இவர் மஞ்சள் ஆடை அணிந்த, வெற்றியாளரான, ஆதிதேவரான புருஷர்.
3.192.56
सर्वेषामेव भूतानां पिता माता च माधवः ।
गच्छध्वमेनं शरणं शरण्यं कौरवर्षभाः ॥ ३.१९२.५६ ॥
மாதவரே அனைத்து உயிர்களுக்கும் தந்தையும் தாயும். குரு குலத்தின் காளைகளே, சரண் அளிக்கத் தகுந்த இவரையே சரணடையுங்கள்.
3.192.57
एवमुक्तास्च ते पार्ता यमौ च पुरुषर्षभौ ।
द्रौपद्या सहिताः सर्वे नमश्चक्रुर्जनार्दनम् ॥ ३.१९२.५७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பிருதையின் மக்கள், இரட்டையரான இரு நரசிறந்தோர், திரௌபதியுடன் அனைவரும் ஜனார்த்தனருக்கு வணக்கம் செலுத்தினர்.
3.192.58
स चैतान्पुरुषव्याघ्र साम्ना परमवल्गुना ।
सान्त्वयामास मानार्हो मन्यमानो यथाविधि ॥ ३.१९२.५८ ॥
அந்த நரசிங்கம், மதிப்புக்குரியவர், அவர்களை மிகவும் இனிய சொற்களால் முறைப்படி ஆறுதல் படுத்தினார்; அவர்களை மதிக்கத் தகுந்தவர்களாகக் கருதி.