ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.194.1
ततश्चोरक्षयंकृत्वाद्विजेभ्यः पृथिवीमिमाम् ।
वाजिमेधे महायज्ञे विधिवत्कल्पयिष्यति ॥ ३.१९४.१ ॥
ତା'ପରେ ଚୋରମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରି ସେ ଏହି ପୃଥିବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେବେ; ମହାଯଜ୍ଞ ଅଶ୍ୱମେଧରେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ।
3.194.2
स्थापयित्वा च मर्यादाः स्वयंभुविहिताः शुभाः ।
पुनः पुण्ययशःकर्म जरया संश्रयिष्यति ॥ ३.१९४.२ ॥
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ବିହିତ ଶୁଭ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସ୍ଥାପନ କରି ସେ ପୁଣି ପୁଣ୍ୟ ଓ ଯଶର କର୍ମ କରିବେ; ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟରେ ସେଗୁଡ଼ିକର ଆଶ୍ରୟ ନେବେ।
3.194.3
तच्छीलमनुवर्स्यन्ति मनुष्या लोकवासिनः ।
विप्रैश्चोरक्षये चैव कृतेक्षेमं भविष्यति ॥ ३.१९४.३ ॥
ଲୋକରେ ବାସ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ଶୀଳକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ; ଚୋରମାନଙ୍କ ନାଶରେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବ।
3.194.4
कृष्णाजिनानि शक्तीश्च त्रिशूलान्यायुधानि च ।
स्थापयन्द्विजशार्दूलो देशेषु विजितेषु च ॥ ३.१९४.४ ॥
କଳା ହରିଣ ଚର୍ମ, ଶକ୍ତି, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଆୟୁଧ — ଦ୍ୱିଜଶାର୍ଦୂଳ ସେ ଜିତିଥିବା ଦେଶସବୁରେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବେ।
3.194.5
संस्तूयमानो विप्रेन्द्रैर्मानयानो द्विजोत्तमान् ।
कल्कीचरिष्यति महीं सदा दस्युवधे रतः ॥ ३.१९४.५ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, କଲ୍କି ସର୍ବଦା ଦସ୍ୟୁବଧରେ ରତ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ବିଚରଣ କରିବେ।
3.194.6
हा मातस्तात पुत्रेति तास्ता वाचः सुदारुणाः ।
विक्रोशमानान्सुभृशं दस्यूननेष्यति संक्षयम् ॥ ३.१९४.६ ॥
'ହାୟ ମା! ହାୟ ବାପା! ହାୟ ପୁଅ!' ଏପରି ନାନା ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି ଅତ୍ୟଧିକ ବିଳାପକାରୀ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ସେ ବିନାଶକୁ ନେବେ।
3.194.7
ततोऽधऱ्मविनाशो वै धर्मवृद्धिश्च भारत ।
भविष्यति कृतेप्राप्ते क्रियावांश्च जनस्तथा ॥ ३.१९४.७ ॥
ହେ ଭାରତ, କୃତଯୁଗ ଆସିଲେ ଅଧର୍ମର ବିନାଶ ହେବ, ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ହେବ ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସତ୍କର୍ମ କରିବେ।
3.194.8
आरामाश्चैव चैत्याश्च तटाकावसथास्तथा ।
पुष्करिण्यश्च विविधा देवतायतनानि च ॥ ३.१९४.८ ॥
ଉଦ୍ୟାନ, ଚୈତ୍ୟ, ପୋଖରୀ, ଆବାସ, ନାନାବିଧ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଓ ଦେବାଳୟ ମଧ୍ୟ ରହିବ।
3.194.9
यज्ञक्रियाश्च विविधा भविष्यन्ति कृते युगे ।
ब्राह्मणाः साधवश्चैव मुनयश्च तपस्विनः ॥ ३.१९४.९ ॥
କୃତଯୁଗରେ ନାନାବିଧ ଯଜ୍ଞକ୍ରିୟା ହେବ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସାଧୁ, ମୁନି ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ରହିବେ।
3.194.10
आश्रमा हतपाषण्डाः स्थिताः सत्ये जनास्तदा ।
जायन्ति सर्वभूतानि शुध्यमानानि चैव हि ॥ ३.१९४.१० ॥
ସେତେବେଳେ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକ ପାଷଣ୍ଡୀ ରହିତ ହେବେ; ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ ରହିବେ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଜନ୍ମିବେ।
3.194.11
सर्वेष्वृतुषु राजेन्द्र सर्वं सस्यं भविष्यति ।
नरा दानेषु निरता व्रतेषु नियमेषु च ॥ ३.१९४.११ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ସମସ୍ତ ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦାନ, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମରେ ନିରତ ରହିବେ।
3.194.12
जपयज्ञपरा विप्रा धर्मकामा मुदा युताः ।
पालयिष्यन्ति राजानो धर्मेणेमां वसुंधराम् ॥ ३.१९४.१२ ॥
ଜପଯଜ୍ଞରେ ନିରତ, ଧର୍ମେଚ୍ଛୁ, ଆନନ୍ଦିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରହିବେ; ରାଜାମାନେ ଧର୍ମରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ପାଳନ କରିବେ।
3.194.13
व्यवहाररता वैश्या भविष्यन्ति कृते युगे ।
षट्कर्मनिरता विप्राः क्षत्रिया रक्षणे रताः ॥ ३.१९४.१३ ॥
କୃତଯୁଗରେ ବୈଶ୍ୟମାନେ ବାଣିଜ୍ୟରେ ରତ ରହିବେ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଷଟ୍କର୍ମରେ ରତ ରହିବେ; କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ରକ୍ଷଣରେ ରତ ରହିବେ।
3.194.14
शुश्रूषायां रताः शूद्रास्तथा वर्णत्रयस्य च ।
एष धर्मः कृतयुगे त्रेतायां द्वापरे तथा ॥ ३.१९४.१४ ॥
ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବାରେ ରତ ରହିବେ; ସେହିପରି ତିନି ବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସେବାରେ ମଧ୍ୟ। ଏହା କୃତଯୁଗର ଧର୍ମ; ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପରରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
3.194.15
पश्चिमे युगकाले च यः स ते संप्रकीर्तितः ।
सर्वलोकस् विदिता युगसह्ख्या च पाण्डव ॥ ३.१९४.१५ ॥
ଶେଷ ଯୁଗକାଳରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଯୁଗସଂଖ୍ୟା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଜଣା।
3.194.16
एतत्ते सर्वमाख्यातमतीतानागतं मया ।
वायुप्रोक्तमनुस्मृत्यपुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ ३.१९४.१६ ॥
ଅତୀତ ଓ ଅନାଗତ ଏ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ବାୟୁ କହିଥିବା, ସ୍ମୃତିରେ ରକ୍ଷିତ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ପୁରାଣ।
3.194.17
एवं संसारमार्गा मे बहुशश्चिरजीविनः ।
दृष्टाश्चैवानुभूताश्च किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ ३.१९४.१७ ॥
ଏହିପରି ଦୀର୍ଘଜୀବୀ ହୋଇ ମୁଁ ସଂସାରର ପଥ ଅନେକ ଥର ଦେଖିଛି ଓ ଅନୁଭବ କରିଛି। ଏବେ ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?
3.194.18
इदं चैवापरं भूयः सह भ्रातृभिरच्युत ।
धर्मसंशयमोक्षार्थं निबोध वचनं मम ॥ ३.१९४.१८ ॥
ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ, ଧର୍ମସଂଶୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ମୋର ଏହି ଆଉ ଏକ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ।
3.194.19
न तेऽन्यथाऽत्र विज्ञेयो धर्मो धर्मभृतांवर ।
धर्मात्मा हि सुखं राजन्प्रेत्य चेह च नन्दति ॥ ३.१९४.१९ ॥
ହେ ଧର୍ମଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ତୁମେ ଧର୍ମକୁ ଅନ୍ୟଥା ବୁଝିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ରାଜନ୍, ଧର୍ମାତ୍ମା ଏ ଲୋକରେ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ସୁଖୀ ହୁଏ।
3.194.20
न ब्राह्मणे परिभवः कर्तव्यस्ते कदाचन ।
ब्राह्मणः कुपितोऽहन्यादपि लोकान्प्रतिज्ञया ॥ ३.१९४.२० ॥
ତୁମେ କେବେ ବି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। କ୍ରୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି।
3.194.21
मार्कण्डेयवचः श्रुत्वा कुरूणां प्रवरो नृपः ।
उवाच वचनं धीमान्परमं परमद्युतिः ॥ ३.१९४.२१ ॥
ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପରମ ତେଜସ୍ୱୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.194.22
एतच्छ्रुत्वा मया किं स्यात्कर्तव्यं मुनिसत्तम ।
कथं चायं जितोलोको रक्षितव्यो भविष्यति ॥ ३.१९४.२२ ॥
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଶୁଣି ମୋତେ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ? ଏବଂ ଏହି ଜିତାଯାଇଥିବା ଲୋକ କିପରି ରକ୍ଷିତ ହେବ?
3.194.23
कस्मिन्धर्मे मया स्थेयं प्रजाः संरक्षता मुने ।
कथंच वर्तमानो वै न च्यवेयं स्वधर्मतः ॥ ३.१९४.२३ ॥
ହେ ମୁନି, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ମୁଁ କେଉଁ ଧର୍ମରେ ସ୍ଥିର ରହିବି? ଏବଂ କିପରି ଆଚରଣ କଲେ ମୁଁ ମୋ ସ୍ୱଧର୍ମରୁ ଚ୍ୟୁତ ହେବି ନାହିଁ?
3.194.24
दयावान्सर्वबूतेषु हितो रक्तोऽनसूयकः ।
उपत्यानामिव स्नेहात्प्रजानां रक्षणे रतः ॥ ३.१९४.२४ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାବାନ, ହିତକାମୀ, ଅନୁରାଗୀ ଓ ଅସୂୟାହୀନ ହେବା ଉଚିତ; ସନ୍ତାନ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ପରି ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷଣରେ ରତ ରହିବା ଉଚିତ।
3.194.25
चर धर्मं त्यजाधर्मं पितॄन्पूर्वाननुस्मर ।
प्रमादाद्यत्कृतं तेऽभूत्सम्यग्ज्ञानेन तज्जय ॥ ३.१९४.२५ ॥
ଧର୍ମ ଆଚରଣ କର, ଅଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କର, ପୂର୍ବଜ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର। ପ୍ରମାଦରୁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ହୋଇଛି, ତାହା ସମ୍ୟକ ଜ୍ଞାନରେ ଜୟ କର।
3.194.26
अलं ते मानमाश्रित्य सततं प्रियवाग्भव ।
विजित्य पृथिवीं सर्वां मोदमानः सुखी भव ॥ ३.१९४.२६ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ଅଭିମାନର ଆଶ୍ରୟ ଯଥେଷ୍ଟ; ସର୍ବଦା ପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟ କହୁଥିବା ହୁଅ। ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜିତି ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସୁଖୀ ରୁହ।
3.194.27
एष भूतो भविष्यश्च धर्मस्ते समुदीरितः ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचिदतीतानागतं भुवि ॥ ३.१९४.२७ ॥
ଏହା ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ଧର୍ମ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ପୃଥିବୀରେ ଅତୀତ ଓ ଅନାଗତର କିଛି ବି ତୁମ ପାଇଁ ଅଜ୍ଞାତ ନୁହେଁ।
3.194.28
तस्मादिमं परिक्लेशं त्वं तात हृदि मा कृथाः ।
प्राज्ञास्तात न मुह्यन्ति कालेनापि प्रपीडिताः ॥ ३.१९४.२८ ॥
ତେଣୁ ହେ ତାତ, ଏହି କ୍ଲେଶକୁ ତୁମ ହୃଦୟରେ ରଖ ନାହିଁ। ହେ ତାତ, ପ୍ରାଜ୍ଞ ଲୋକେ କାଳଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୋହରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
3.194.29
एष कालो महाबाहो अपि सर्वदिबौकसाम् ।
मुह्यन्ति हि प्रजास्तात कालेनापि प्रचोदिताः ॥ ३.१९४.२९ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଏହା ହିଁ କାଳ; ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ମୋହରେ ପକାଏ। ହେ ତାତ, କାଳଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ପ୍ରଜାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋହରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
3.194.30
मा च तेऽत्र विशङ्का भूद्यन्मयोक्तं तवानघ ।
अतिशङ्क्य वचो ह्येतद्धर्मलोपो भवेत्तव ॥ ३.१९४.३० ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୁଁ ଯାହା କହିଲି ସେଥିରେ ତୁମର ଏଠାରେ ସନ୍ଦେହ ନ ହେଉ। ଏହି ବାକ୍ୟକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ସନ୍ଦେହ କଲେ ତୁମର ଧର୍ମ ଲୋପ ପାଇବ।
3.194.31
जातोसि प्रथिते वंशे कुरूणां भरतर्षभ ।
कर्मणा मनसा वाचा सर्वमेतत्समाचर ॥ ३.१९४.३१ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁରୁବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ। କର୍ମ, ମନ ଓ ବାଣୀରେ ଏସବୁ ଆଚରଣ କର।
3.194.32
यत्त्वयोक्तं द्विजश्रेष्ठ वाक्यं श्रुतिमनोहरम् ।
तथा करिष्ये यत्नेन भवतः शासनं विभो ॥ ३.१९४.३२ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଆପଣ ଯେଉଁ ଶ୍ରବଣମନୋହର ବାକ୍ୟ କହିଲେ, ମୁଁ ଯତ୍ନସହ ସେହିପରି କରିବି। ହେ ପ୍ରଭୋ, ଏହା ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶ।
3.194.33
न मे लोभोस्ति विप्रेन्द्रन भयं न च मत्सरः ।
करिष्यामि हि तत्सर्वमुक्तं यत्ते मयि प्रभो ॥ ३.१९४.३३ ॥
ହେ ବିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର! ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଲୋଭ ନାହିଁ, ଭୟ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଈର୍ଷା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୋ ବିଷୟରେ ଆପଣ ଯାହା କହିଲେ ତାହା ସବୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କରିବି।
3.194.34
श्रुत्वा तु वचनं तस्य पाण्डवस्य यशस्विनः ।
संहृष्टः पाण्डवा राजन्सहिता शार्ङ्गधन्वना ॥ ३.१९४.३४ ॥
ଯଶସ୍ୱୀ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସେହି ବଚନ ଶୁଣି, ହେ ରାଜନ୍, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱା (କୃଷ୍ଣ) ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
3.194.35
विप्र्रषभाश्च ते सर्वे ये तत्रासन्समागताः ।
तथा कथां शुभां श्रुत्वा रमार्कण्डेयस्य धमतः।
विस्मिता समपद्यन्त पुराणस् निवेदनात् ॥ ३.१९४.३५ ॥
ସେଠାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ସେହି ଶୁଭ କଥା ଶୁଣି, ପୁରାଣ ବର୍ଣ୍ଣନାରୁ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।