ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.195
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.195.1
भूय एव ब्राह्मणमहाभाग्यं वक्तुमर्हसीत्यब्रवीत्पाण्डवेयो मार्कण्डेयम् ॥ ३.१९५.१ ॥
ಪಾಂಡವನ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ) ಮಗನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಲು ಯೋಗ್ಯರು."
3.195.2
अथाचष्ट मार्कण्डेयः ॥ ३.१९५.२ ॥
ಆಗ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು (ಕಥೆಯನ್ನು) ಹೇಳಿದನು.
3.195.3
अयोध्यायामिक्ष्वाकुकुलोत्पन्नः पार्थिवः परिक्षिन्नाम मृगयामगमत् ॥ ३.१९५.३ ॥
ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪರಿಕ್ಷಿತ್ ಎಂಬ ರಾಜನು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು.
3.195.4
तमेकाश्वेन मृगमनुसरन्तं मृगो दूरमपाहरत् ॥ ३.१९५.४ ॥
ಒಂದೇ ಕುದುರೆಯಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಆ ಜಿಂಕೆ ಬಹಳ ದೂರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು.
3.195.5
अथाध्वनि जातश्रमः क्षुत्तृष्णाभिभूतश्च कस्मिंश्चिदुद्देशे नीलं वनषण्डमपश्यत् ।
तच्च विवेश ॥ ३.१९५.५ ॥
ಆಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಣಿದು, ಹಸಿವು-ನೀರಡಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲಿ ಅವನು ಯಾವುದೋ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀಲವರ್ಣದ ವನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡು ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.195.6
ततस्तस्य वनषण्डस्य मध्येऽतीव रमणीयं सरो दृष्ट्वा साश्व एव व्यगाहत ॥ ३.१९५.६ ॥
ಆ ವನಸಮೂಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯವಾದ ಒಂದು ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡು, ಕುದುರೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಇಳಿದನು.
3.195.7
अथाश्वस्तः स बिसमृणालमश्वस्याग्रे निक्षिप्य पुष्करिणीतीरे समाविशत् ॥ ३.१९५.७ ॥
ನಂತರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಅವನು, ಕುದುರೆಯ ಮುಂದೆ ತಾವರೆ ದಂಟು ಮತ್ತು ತಾವರೆ ನಾರುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಕೊಳದ ದಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
3.195.8
ततः शयानो मधुरं गीतशब्दमशृणोत् ॥ ३.१९५.८ ॥
ನಂತರ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಮಧುರವಾದ ಹಾಡಿನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
3.195.9
स श्रुत्वाचिन्तयत् ।
नेह मनुष्यगतिं पश्यामि
कस्य खल्वयं गीतशब्द इति ॥ ३.१९५.९ ॥
ಕೇಳಿ ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: "ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ಸಂಚಾರ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಈ ಹಾಡಿನ ಧ್ವನಿ ಯಾರದ್ದು?"
3.195.10
अथापश्यत्कन्यां परमरूपदर्शनीयां पुष्पाण्यवचिन्वतीं गायन्तीं च ॥ ३.१९५.१० ॥
ಆಗ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳೂ ನೋಡಲು ಮನೋಹರಳೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವಳು ಹೂ ಕೊಯ್ಯುತ್ತಾ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
3.195.11
अथ सा राज्ञः समीपे पर्यक्रामत् ॥ ३.१९५.११ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ರಾಜನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದಳು.
3.195.12
तामब्रवीद्राजा ।
कस्यासि सुभगे त्वमिति ॥ ३.१९५.१२ ॥
ರಾಜನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಸುಭಗೆ, ನೀನು ಯಾರವಳು?"
3.195.13
सा प्रत्युवाच ।
कन्यास्मीति ॥ ३.१९५.१३ ॥
ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು, "ನಾನು ಕನ್ಯೆ."
3.195.14
तां राजोवाच ।
अर्थी त्वयाहमिति ॥ ३.१९५.१४ ॥
ರಾಜನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ."
3.195.15
अथोवाच कन्या ।
समयेनाहं शक्या त्वया लब्धुम्
नान्यथेति ॥ ३.१९५.१५ ॥
ಆಗ ಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು, "ಒಂದು ಷರತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ."
3.195.16
तां राजा समयमपृच्छत् ॥ ३.१९५.१६ ॥
ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ಆ ಷರತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು.
3.195.17
ततः कन्येदमुवाच ।
उदकं मे न दर्शयितव्यमिति ॥ ३.१९५.१७ ॥
ಆಗ ಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು, "ನನಗೆ ನೀರನ್ನು ತೋರಿಸಬಾರದು."
3.195.18
स राजा बाढमित्युक्त्वा तां समागम्य तया सहास्ते ॥ ३.१९५.१८ ॥
ಆ ರಾಜನು "ಸರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
3.195.19
तत्रैवासीने राजनि सेनान्वगच्छत् ।
पदेनानुपदं दृष्ट्वा राजानं परिवार्यातिष्ठत् ॥ ३.१९५.१९ ॥
ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿರಲು ಸೇನೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದಿತು; ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತಿತು.
3.195.20
पर्याश्वस्तश्च राजा तयैव सह शिबिकया प्रायादविघाटितया ।
स्वनगरमनुप्राप्य रहसि तया सह रमन्नास्ते
नान्यत्किञ्चनापश्यत् ॥ ३.१९५.२० ॥
ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ರಾಜನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ತೆರೆಯದ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ನಗರ ತಲುಪಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಬೇರೇನನ್ನೂ ಅವನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
3.195.21
अथ प्रधानामात्यस्तस्याभ्याशचराः स्त्रियोऽपृच्छत् ।
किमत्र प्रयोजनं वर्तत इति ॥ ३.१९५.२१ ॥
ಆಗ ಪ್ರಧಾನ ಅಮಾತ್ಯನು ಅವನ ಸನಿಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು, "ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶವೇನು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
3.195.22
अथाब्रुवंस्ताः स्त्रियः ।
अपूर्वमिव पश्याम उदकं नात्र नीयतेति ॥ ३.१९५.२२ ॥
ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು, "ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಾಣದಂತೆ ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ — ಇಲ್ಲಿಗೆ ನೀರನ್ನು ತರುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದರು.
3.195.23
अथामात्योऽनुदकं वनं कारयित्वोदारवृक्षं बहुमूलपुष्पफलं रहस्युपगम्य राजानमब्रवीत् ।
वनमिदमुदारमनुदकम्
साध्वत्र रम्यतामिति ॥ ३.१९५.२३ ॥
ಆಗ ಅಮಾತ್ಯನು ನೀರಿಲ್ಲದ ಕಾಡನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರು-ಹೂ-ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅದಕ್ಕೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ರಾಜನಿಗೆ, "ಈ ಕಾಡು ಉತ್ತಮವಾದುದು, ನೀರಿಲ್ಲದುದು; ಇಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಮಿಸಿ" ಎಂದನು.
3.195.24
स तस्य वचनात्तयैव सह देव्या तद्वनं प्राविशत् ।
स कदाचित्तस्मिन्वने रम्ये तयैव सह व्यवहरत्
अथ क्षुत्तृष्णार्दितः श्रान्तोऽतिमात्रमतिमुक्तागारमपश्यत् ॥ ३.१९५.२४ ॥
ಅವನ ಮಾತಿನಂತೆ ಅವನು ರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಒಮ್ಮೆ ಆ ರಮ್ಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಆಗ ಹಸಿವು ತೃಷೆಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ದಣಿದವನು ಅತಿ ತೆರೆದ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
3.195.25
तत्प्रविश्य राजा सह प्रियया सुधातलसुकृतां विमलसलिलपूर्णां वापीमपश्यत् ॥ ३.१९५.२५ ॥
ಆಗ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಳಹೊಕ್ಕು, ಸುಂದರವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ತಳವಿರುವ, ನಿರ್ಮಲ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಬಾವಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
3.195.26
दृष्ट्वैव च तां तस्या एव तीरे सहैव तया देव्या व्यतिष्ठत् ॥ ३.१९५.२६ ॥
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದರ ದಡದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತನು.
3.195.27
अथ तां देवीं स राजाब्रवीत् ।
साध्ववतर वापीसलिलमिति ॥ ३.१९५.२७ ॥
ಆಗ ರಾಜನು ಆ ದೇವಿಗೆ, "ಒಳ್ಳೆಯದು, ಈ ಬಾವಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
3.195.28
सा तद्वचः श्रुत्वावतीर्य वापीं न्यमज्जत् ।
न पुनरुदमज्जत् ॥ ३.१९५.२८ ॥
ಅವಳು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಾವಿಗೆ ಇಳಿದು ಮುಳುಗಿದಳು; ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆ ಏಳಲಿಲ್ಲ.
3.195.29
तां मृगयमाणो राजा नापश्यत् ॥ ३.१९५.२९ ॥
ಅವಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜನಿಗೆ ಅವಳು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.195.30
वापीमपि निःस्राव्य मण्डूकं श्वभ्रमुखे दृष्ट्वा क्रुद्ध आज्ञापयामास ।
सर्वमण्डूकवधः क्रियतामिति
यो मयार्थी स मृतकैर्मण्डूकैरुपायनैर्मामुपतिष्ठेदिति ॥ ३.१९५.३० ॥
ಬಾವಿಯನ್ನೂ ಬರಿದು ಮಾಡಿಸಿ, ಬಿಲದ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಕೋಪಗೊಂಡು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: "ಎಲ್ಲ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿರಿ; ನನ್ನಿಂದ ಏನಾದರೂ ಬಯಸುವವನು ಸತ್ತ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ತಂದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ."
3.195.31
अथ मण्डूकवधे घोरे क्रियमाणे दिक्षु सर्वासु मण्डूकान्भयमाविशत् ।
ते भीता मण्डूकराज्ञे यथावृत्तं न्यवेदयन् ॥ ३.१९५.३१ ॥
ಆಗ ಆ ಭಯಂಕರ ಕಪ್ಪೆಗಳ ವಧೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರಲು, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆಗಳಿಗೆ ಭಯ ಆವರಿಸಿತು. ಭಯಗೊಂಡ ಅವು ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಕಪ್ಪೆಗಳ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದವು.
3.195.32
ततो मण्डूकराट्तापसवेषधारी राजानमभ्यगच्छत् ॥ ३.१९५.३२ ॥
ಆಗ ಕಪ್ಪೆಗಳ ರಾಜನು ತಪಸ್ವಿಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಆ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
3.195.33
उपेत्य चैनमुवाच ।
मा राजन्क्रोधवशं गमः
प्रसादं कुरु ।
नार्हसि मण्डूकानामनपराधिनां वधं कर्तुमिति ॥ ३.१९५.३३ ॥
ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ರಾಜನೇ, ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಶನಾಗಬೇಡ; ಕೃಪೆ ತೋರು. ತಪ್ಪಿಲ್ಲದ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ."
3.195.34
श्लोकौ चात्र भवतः ।
मा मण्डूकाञ्जिघांस त्वं कोपं सन्धारयाच्युत ।
प्रक्षीयते धनोद्रेको जनानामविजानताम् ॥ ३.१९५.३४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳೂ ಇವೆ: "ಓ ಅಚ್ಯುತ, ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸಬೇಡ; ನಿನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆ. ಅರಿಯದ ಜನರ ಧನಾಧಿಕ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ."
3.195.35
प्रतिजानीहि नैतांस्त्वं प्राप्य क्रोधं विमोक्ष्यसे ।
अलं कृत्वा तवाधर्मं मण्डूकैः किं हतैर्हि ते ॥ ३.१९५.३५ ॥
"ಇವುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡು; ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಬಿಡುವೆ. ನಿನ್ನ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಸಾಕು; ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕಪ್ಪೆಗಳಿಂದ ನಿನಗೇನು ಲಾಭ?"
3.195.36
तमेवंवादिनमिष्टजनशोकपरीतात्मा राजा प्रोवाच ।
न हि क्षम्यते तन्मया
हनिष्याम्येतान् ।
एतैर्दुरात्मभिः प्रिया मे भक्षिता
सर्वथैव मे वध्या मण्डूकाः ।
नार्हसि विद्वन्मामुपरोद्धुमिति ॥ ३.१९५.३६ ॥
ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡಿದವನಿಗೆ, ಪ್ರಿಯಜನರ ಶೋಕದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ಇದನ್ನು ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸಲಾರೆ. ಇವರನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವೆನು. ಈ ದುರಾತ್ಮರು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳನ್ನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಈ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡತಕ್ಕವು. ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಬೇಡ."
3.195.37
स तद्वाक्यमुपलभ्य व्यथितेन्द्रियमनाः प्रोवाच ।
प्रसीद राजन्
अहमायुर्नाम मण्डूकराजः ।
मम सा दुहिता सुशोभना नाम
तस्या दौःशील्यमेतत् ।
बहवो हि राजानस्तया विप्रलब्धपूर्वा इति ॥ ३.१९५.३७ ॥
ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡವನಾಗಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು! ನಾನು ಆಯು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಂಡೂಕರಾಜ. ನನ್ನ ಮಗಳು ಸುಶೋಭನಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು. ಇದು ಅವಳ ದುರ್ನಡತೆ; ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ರಾಜರನ್ನು ವಂಚಿಸಿದ್ದಾಳೆ."
3.195.38
तमब्रवीद्राजा ।
तयास्म्यर्थी
सा मे दीयतामिति ॥ ३.१९५.३८ ॥
ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅವಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಲಿ."
3.195.39
अथैनां राज्ञे पितादात् ।
अब्रवीच्चैनाम्
एनं राजानं शुश्रूषस्वेति ॥ ३.१९५.३९ ॥
ಆಗ ತಂದೆ ಅವಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ರಾಜನನ್ನು ಸೇವಿಸು."
3.195.40
स उवाच दुहितरम् ।
यस्मात्त्वया राजानो विप्रलब्धास्तस्मादब्रह्मण्यानि तवापत्यानि भविष्यन्त्यनृतकत्वात्तवेति ॥ ३.१९५.४० ॥
ಅವನು ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ರಾಜರನ್ನು ವಂಚಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಸಂತತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸದವರಾಗುವರು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡುವವಳು."
3.195.41
स च राजा तामुपलभ्य तस्यां सुरतगुणनिबद्धहृदयो लोकत्रयैश्वर्यमिवोपलभ्य हर्षबाष्पकलया वाचा प्रणिपत्याभिपूज्य मण्डूकराजानमब्रवीत् ।
अनुगृहीतोऽस्मीति ॥ ३.१९५.४१ ॥
ಆ ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ಪಡೆದು, ರತಿಸುಖ ಗುಣಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತ ಹೃದಯದವನಾಗಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೇ ಪಡೆದಂತೆ, ಆನಂದಬಾಷ್ಪದಿಂದ ಗದ್ಗದ ಕಂಠದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ ಮಂಡೂಕರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಅನುಗ್ರಹಿತನಾದೆ."
3.195.42
स च मण्डूकराजो जामातरमनुज्ञाप्य यथागतमगच्छत् ॥ ३.१९५.४२ ॥
ಆ ಮಂಡೂಕರಾಜನು ತನ್ನ ಅಳಿಯನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
3.195.43
अथ कस्यचित्कालस्य तस्यां कुमारास्त्रयस्तस्य राज्ञः सम्बभूवुः शलो दलो बलश्चेति ।
ततस्तेषां ज्येष्ठं शलं समये पिता राज्येऽभिषिच्य तपसि धृतात्मा वनं जगाम ॥ ३.१९५.४३ ॥
ಕೆಲಕಾಲದ ನಂತರ ಅವಳಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು — ಶಲ, ದಲ, ಬಲ. ನಂತರ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಹಿರಿಯ ಶಲನಿಗೆ ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢಚಿತ್ತನಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.
3.195.44
अथ कदाचिच्छलो मृगयामचरत् ।
मृगं चासाद्य रथेनान्वधावत् ॥ ३.१९५.४४ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಶಲನು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು. ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದನು.
3.195.45
सूतं चोवाच ।
शीघ्रं मां वहस्वेति ॥ ३.१९५.४५ ॥
ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗ ಕೊಂಡೊಯ್ಯು."
3.195.46
स तथोक्तः सूतो राजानमब्रवीत् ।
मा क्रियतामनुबन्धः
नैष शक्यस्त्वया मृगो ग्रहीतुं यद्यपि ते रथे युक्तौ वाम्यौ स्यातामिति ॥ ३.१९५.४६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಾರಥಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ರಥಕ್ಕೆ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಈ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ನೀವು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ."
3.195.47
ततोऽब्रवीद्राजा सूतम् ।
आचक्ष्व मे वाम्यौ
हन्मि वा त्वामिति ॥ ३.१९५.४७ ॥
ಆಗ ರಾಜನು ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಆ ಎರಡು ವಾಮ್ಯ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
3.195.48
स एवमुक्तो राजभयभीतो वामदेवशापभीतश्च सन्नाचख्यौ राज्ञे ।
वामदेवस्याश्वौ वाम्यौ मनोजवाविति ॥ ३.१९५.४८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು, ರಾಜಭಯ ಮತ್ತು ವಾಮದೇವನ ಶಾಪಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ವಾಮದೇವನ ಆ ಎರಡು ಅಶ್ವಗಳು ವಾಮ್ಯಗಳು, ಮನೋವೇಗದವು.
3.195.49
अथैनमेवं ब्रुवाणमब्रवीद्राजा ।
वामदेवाश्रमं याहीति ॥ ३.१९५.४९ ॥
ಆಗ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ವಾಮದೇವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗು.
3.195.50
स गत्वा वामदेवाश्रमं तमृषिमब्रवीत् ।
भगवन्मृगो मया विद्धः पलायते
तं सम्भावयेयम् ।
अर्हसि मे वाम्यौ दातुमिति ॥ ३.१९५.५० ॥
ಅವನು ವಾಮದೇವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆ ಋಷಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಭಗವನ್, ನನ್ನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಮೃಗ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ; ಅದನ್ನು ನಾನು ಹಿಡಿಯಬೇಕು, ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ವಾಮ್ಯ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.
3.195.51
तमब्रवीदृषिः ।
ददानि ते वाम्यौ
कृतकार्येण भवता ममैव निर्यात्यौ क्षिप्रमिति ॥ ३.१९५.५१ ॥
ಋಷಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನಿನಗೆ ಆ ವಾಮ್ಯ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವುಗಳನ್ನು ನನಗೇ ಬೇಗ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕು.
3.195.52
स च तावश्वौ प्रतिगृह्यानुज्ञाप्य चर्षिं प्रायाद्वाम्यसंयुक्तेन रथेन मृगं प्रति ।
गच्छंश्चाब्रवीत्सूतम्
अश्वरत्नाविमावयोग्यौ ब्राह्मणानाम् ।
नैतौ प्रतिदेयौ वामदेवायेति ॥ ३.१९५.५२ ॥
ಅವನು ಆ ಎರಡು ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಋಷಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಣೆ ಪಡೆದು, ವಾಮ್ಯ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ರಥದಲ್ಲಿ ಮೃಗದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಹೋಗುತ್ತಾ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಈ ಎರಡು ಅಶ್ವರತ್ನಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಇವುಗಳನ್ನು ವಾಮದೇವನಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬಾರದು.
3.195.53
एवमुक्त्वा मृगमवाप्य स्वनगरमेत्याश्वावन्तःपुरेऽस्थापयत् ॥ ३.१९५.५३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಆ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದನು.
3.195.54
अथर्षिश्चिन्तयामास ।
तरुणो राजपुत्रः कल्याणं पत्रमासाद्य रमते
न मे प्रतिनिर्यातयति ।
अहो कष्टमिति ॥ ३.१९५.५४ ॥
ಆಗ ಋಷಿ ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಯುವ ರಾಜಕುಮಾರನು ಒಳ್ಳೆಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ನನಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!'
3.195.55
मनसा निश्चित्य मासि पूर्णे शिष्यमब्रवीत् ।
गच्छात्रेय
राजानं ब्रूहि ।
यदि पर्याप्तं निर्यातयोपाध्यायवाम्याविति ॥ ३.१९५.५५ ॥
ಮನದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಆತ್ರೇಯ, ಹೋಗು, ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳು: ಸಾಕಾಗಿದ್ದರೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯನ ಆ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸು ಎಂದು.'
3.195.56
स गत्वैवं तं राजानमब्रवीत् ॥ ३.१९५.५६ ॥
ಅವನು ಹೋಗಿ ಹೀಗೆ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.195.57
तं राजा प्रत्युवाच ।
राज्ञामेतद्वाहनम्
अनर्हा ब्राह्मणा रत्नानामेवंविधानाम् ।
किं च ब्राह्मणानामश्वैः कार्यम्
साधु प्रतिगम्यतामिति ॥ ३.१९५.५७ ॥
ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಇವು ರಾಜರ ವಾಹನಗಳು. ಇಂತಹ ರತ್ನಗಳಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅರ್ಹರಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಏನು ಕೆಲಸ? ಸರಿ, ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಗು.'
3.195.58
स गत्वैवमुपाध्यायायाचष्ट ॥ ३.१९५.५८ ॥
ಅವನು ಹೋಗಿ ಹೀಗೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
3.195.59
तच्छ्रुत्वा वचनमप्रियं वामदेवः क्रोधपरीतात्मा स्वयमेव राजानमभिगम्याश्वार्थमभ्यचोदयत् ।
न चादाद्राजा ॥ ३.१९५.५९ ॥
ಆ ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಾಮದೇವನು, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಸ್ವತಃ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುದುರೆಗಳಿಗಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು. ಆದರೆ ರಾಜನು ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
3.195.60
प्रयच्छ वाम्यौ मम पार्थिव त्वं कृतं हि ते कार्यमन्यैरशक्यम् ।
मा त्वा वधीद्वरुणो घोरपाशै र्ब्रह्मक्षत्रस्यान्तरे वर्तमानः ॥ ३.१९५.६० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು; ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ, ಇತರರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು, ಈಗಾಗಲೇ ನೆರವೇರಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ನಡುವೆ ಇರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ವರುಣನು ಭಯಂಕರ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲದಿರಲಿ.
3.195.61
राजोवाच ।
अनड्वाहौ सुव्रतौ साधु दान्ता वेतद्विप्राणां वाहनं वामदेव ।
ताभ्यां याहि त्वं यत्र कामो महर्षे छन्दांसि वै त्वादृशं संवहन्ति ॥ ३.१९५.६१ ॥
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ವಾಮದೇವನೇ, ಈ ಎರಡು ಎತ್ತುಗಳು (ಕುದುರೆಗಳು) ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತದವು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಳಗಿದವು; ಇವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಾಹನ. ಓ ಮಹರ್ಷಿ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನಂಥವರನ್ನೇ ವೇದಗಳು ಹೊರುತ್ತವೆ.
3.195.62
छन्दांसि वै मादृशं संवहन्ति लोकेऽमुष्मिन्पार्थिव यानि सन्ति ।
अस्मिंस्तु लोके मम यानमेत दस्मद्विधानामपरेषां च राजन् ॥ ३.१९५.६२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ವೇದಗಳು ನನ್ನಂಥವರನ್ನೇ ಹೊರುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದು ನನಗೆ, ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ವಾಹನ, ಓ ರಾಜನೇ.
3.195.63
राजोवाच ।
चत्वारो वा गर्दभास्त्वां वहन्तु श्रेष्ठाश्वतर्यो हरयो वा तुरङ्गाः ।
तैस्त्वं याहि क्षत्रियस्यैष वाहो मम वाम्यौ न तवैतौ हि विद्धि ॥ ३.१९५.६३ ॥
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನಾಲ್ಕು ಕತ್ತೆಗಳು, ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೇಸರಗತ್ತೆಗಳು, ಅಥವಾ ಕಂದು ಕುದುರೆಗಳು, ಅಥವಾ ಕುದುರೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರಲಿ. ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಹೋಗು. ಇದು ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ವಾಹನ. ಈ ಎರಡು ನನ್ನ ರಥದ ಜೋಡಿ ಎಳೆಯುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ನಿನ್ನದಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿ.
3.195.64
घोरं व्रतं ब्राह्मणस्यैतदाहु रेतद्राजन्यदिहाजीवमानः ।
अयस्मया घोररूपा महान्तो वहन्तु त्वां शितशूलाश्चतुर्धा ॥ ३.१९५.६४ ॥
ಇದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಘೋರ ವ್ರತ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ರಾಜನ್ಯನಿಗೂ ಇದೇ. ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದ, ದೊಡ್ಡ, ಚೂಪಾದ ಈಟಿಗಳುಳ್ಳ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ (ವಾಹನಗಳು) ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರಲಿ.
3.195.65
राजोवाच ।
ये त्वा विदुर्ब्राह्मणं वामदेव वाचा हन्तुं मनसा कर्मणा वा ।
ते त्वां सशिष्यमिह पातयन्तु मद्वाक्यनुन्नाः शितशूलासिहस्ताः ॥ ३.१९५.६५ ॥
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ವಾಮದೇವ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ತಿಳಿದು ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುವವರು, ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಲಿ. ನನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚೂಪಾದ ಈಟಿ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು.
3.195.66
नानुयोगा ब्राह्मणानां भवन्ति वाचा राजन्मनसा कर्मणा वा ।
यस्त्वेवं ब्रह्म तपसान्वेति विद्वां स्तेन श्रेष्ठो भवति हि जीवमानः ॥ ३.१९५.६६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಕರ್ಮದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಆರೋಪಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ವೇದವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಅದರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.195.67
एवमुक्ते वामदेवेन राज न्समुत्तस्थू राक्षसा घोररूपाः ।
तैः शूलहस्तैर्वध्यमानः स राजा प्रोवाचेदं वाक्यमुच्चैस्तदानीम् ॥ ३.१९५.६७ ॥
ವಾಮದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಓ ರಾಜನೇ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸರು ಎದ್ದರು. ಶೂಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅವರಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಜನು ಆಗ ಜೋರಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.195.68
इक्ष्वाकवो यदि ब्रह्मन्दलो वा विधेया मे यदि वान्ये विशोऽपि ।
नोत्स्रक्ष्येऽहं वामदेवस्य वाम्यौ नैवंविधा धर्मशीला भवन्ति ॥ ३.१९५.६८ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಗಳು ಅಥವಾ ಸೇನೆ ನನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಇತರ ವೈಶ್ಯರಿದ್ದರೂ, ನಾನು ವಾಮದೇವನ ಎರಡು ಹಸುಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಇಂತಹವರು ಧರ್ಮಶೀಲರಲ್ಲ.
3.195.69
एवं ब्रुवन्नेव स यातुधानै र्हतो जगामाशु महीं क्षितीशः ।
ततो विदित्वा नृपतिं निपातित मिक्ष्वाकवो वै दलमभ्यषिञ्चन् ॥ ३.१९५.६९ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಆ ರಾಜನು ಯಾತುಧಾನರಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ನಂತರ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಗಳು ರಾಜನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಸೇನೆಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು.
3.195.70
राज्ये तदा तत्र गत्वा स विप्रः प्रोवाचेदं वचनं वामदेवः ।
दलं राजानं ब्राह्मणानां हि देय मेवं राजन्सर्वधर्मेषु दृष्टम् ॥ ३.१९५.७० ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಾಮದೇವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಸೇನೆಯು ಮತ್ತು ರಾಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
3.195.71
बिभेषि चेत्त्वमधर्मान्नरेन्द्र प्रयच्छ मे शीघ्रमेवाद्य वाम्यौ ।
एतच्छ्रुत्वा वामदेवस्य वाक्यं स पार्थिवः सूतमुवाच रोषात् ॥ ३.१९५.७१ ॥
ಓ ನರೇಂದ್ರನೇ, ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನೀನು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಂದೇ ಬೇಗನೆ ಆ ಎರಡು ಹಸುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು. ವಾಮದೇವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.195.72
एकं हि मे सायकं चित्ररूपं दिग्धं विषेणाहर सङ्गृहीतम् ।
येन विद्धो वामदेवः शयीत संदश्यमानः श्वभिरार्तरूपः ॥ ३.१९५.७२ ॥
ವಿಷದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ, ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪದ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ; ಅದರಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ವಾಮದೇವನು ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ದೀನರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಲಗುವನು.
3.195.73
जानामि पुत्रं दशवर्षं तवाहं जातं महिष्यां श्येनजितं नरेन्द्र ।
तं जहि त्वं मद्वचनात्प्रणुन्न स्तूर्णं प्रियं सायकैर्घोररूपैः ॥ ३.१९५.७३ ॥
ನರೇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಷಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ನಿನ್ನ ಮಗ ಶ್ಯೇನಜಿತ್ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಆ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಭೀಕರ ರೂಪದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವೇ ಕೊಲ್ಲು.
3.195.74
एवमुक्तो वामदेवेन राज न्नन्तःपुरे राजपुत्रं जघान ।
स सायकस्तिग्मतेजा विसृष्टः श्रुत्वा दलस्तच्च वाक्यं बभाषे ॥ ३.१९५.७४ ॥
ವಾಮದೇವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅರಸನೇ, ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜಪುತ್ರನನ್ನು ಅವನು ಕೊಂದನು. ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಾಯಿತು; ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ದಲನು ನುಡಿದನು.
3.195.75
इक्ष्वाकवो हन्त चरामि वः प्रियं निहन्मीमं विप्रमद्य प्रमथ्य ।
आनीयतामपरस्तिग्मतेजाः पश्यध्वं मे वीर्यमद्य क्षितीशाः ॥ ३.१९५.७५ ॥
ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದವರೇ! ಅಯ್ಯೋ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇಂದು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಇನ್ನೊಂದು ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಬಾಣವನ್ನು ತರಲಿ; ಭೂಪತಿಗಳೇ, ಇಂದು ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿರಿ.
3.195.76
यं त्वमेनं सायकं घोररूपं विषेण दिग्धं मम संदधासि ।
न त्वमेनं शरवर्यं विमोक्तुं सन्धातुं वा शक्ष्यसि मानवेन्द्र ॥ ३.१९५.७६ ॥
ಭೀಕರ ರೂಪದ, ವಿಷದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ ಈ ಬಾಣವನ್ನು ನೀನು ನನಗಾಗಿ ಹೂಡುತ್ತಿರುವೆ; ಮಾನವೇಂದ್ರನೇ, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣವನ್ನು ನೀನು ಬಿಡಲಾರೆ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಹೂಡಲಾರೆ.
3.195.77
राजोवाच ।
इक्ष्वाकवः पश्यत मां गृहीतं न वै शक्नोम्येष शरं विमोक्तुम् ।
न चास्य कर्तुं नाशमभ्युत्सहामि आयुष्मान्वै जीवतु वामदेवः ॥ ३.१९५.७७ ॥
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಸೆರೆಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ನಾನು ಶಕ್ತನಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಧೈರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತನಾದ ವಾಮದೇವನು ಬದುಕಲಿ.
3.195.79
संस्पृशैनां महिषीं सायकेन ततस्तस्मादेनसो मोक्ष्यसे त्वम् ।
मार्कण्डेय उवाच
ततस्तथा कृतवान्पार्थिवस्तु ततो मुनिं राजपुत्री बभाषे ।
यथा युक्तं वामदेवाहमेनं दिने दिने संविशन्ती व्यशंसम् ॥ ३.१९५.७९ ॥
'ಈ ಮಹಿಷಿಯನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸು, ಆಗ ನೀನು ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.' ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಮುನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು: ವಾಮದೇವನೇ, ಯುಕ್ತವಾದಂತೆ ನಾನು ದಿನದಿನವೂ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದೆ.
3.195.80
त्वया त्रातं राजकुलं शुभेक्षणे वरं वृणीष्वाप्रतिमं ददानि ते ।
प्रशाधीमं स्वजनं राजपुत्रि इक्ष्वाकुराज्यं सुमहच्चाप्यनिन्द्ये ॥ ३.१९५.८० ॥
'ಶುಭನೇತ್ರೆಯೇ, ನೀನು ರಾಜವಂಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಅಪ್ರತಿಮ ವರವೊಂದನ್ನು ಬೇಡು, ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಈ ನಿನ್ನ ಜನರನ್ನು, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳು.'
3.195.81
राजपुत्र्युवाच ।
वरं वृणे भगवन्नेकमेव विमुच्यतां किल्बिषादद्य भर्ता ।
शिवेन चाध्याहि सपुत्रबान्धवं वरो वृतो ह्येष मया द्विजाग्र्य ॥ ३.१९५.८१ ॥
ರಾಜಕುಮಾರಿ ಹೇಳಿದಳು: ಭಗವನ್, ಒಂದೇ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ — ಇಂದು ನನ್ನ ಪತಿ ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳಲಿ, ಮಂಗಳವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಲಿ. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದೇ ನಾನು ಆರಿಸಿದ ವರ.