ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.195
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.195.1
भूय एव ब्राह्मणमहाभाग्यं वक्तुमर्हसीत्यब्रवीत्पाण्डवेयो मार्कण्डेयम् ॥ ३.१९५.१ ॥
ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ (ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ) ਨੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੁਭਾਗ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੋ।"
3.195.2
अथाचष्ट मार्कण्डेयः ॥ ३.१९५.२ ॥
ਫਿਰ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ (ਕਥਾ) ਸੁਣਾਈ।
3.195.3
अयोध्यायामिक्ष्वाकुकुलोत्पन्नः पार्थिवः परिक्षिन्नाम मृगयामगमत् ॥ ३.१९५.३ ॥
ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ।
3.195.4
तमेकाश्वेन मृगमनुसरन्तं मृगो दूरमपाहरत् ॥ ३.१९५.४ ॥
ਇਕ ਹੀ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਿਰਨ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਉਸਨੂੰ ਹਿਰਨ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ।
3.195.5
अथाध्वनि जातश्रमः क्षुत्तृष्णाभिभूतश्च कस्मिंश्चिदुद्देशे नीलं वनषण्डमपश्यत् ।
तच्च विवेश ॥ ३.१९५.५ ॥
ਫਿਰ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਥੱਕਿਆ, ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਇਕ ਨੀਲਾ ਬਨਖੰਡ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
3.195.6
ततस्तस्य वनषण्डस्य मध्येऽतीव रमणीयं सरो दृष्ट्वा साश्व एव व्यगाहत ॥ ३.१९५.६ ॥
ਉਸ ਬਨਖੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਝੀਲ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਘੋੜੇ ਸਮੇਤ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਗਿਆ।
3.195.7
अथाश्वस्तः स बिसमृणालमश्वस्याग्रे निक्षिप्य पुष्करिणीतीरे समाविशत् ॥ ३.१९५.७ ॥
ਫਿਰ ਆਰਾਮ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਮਲ-ਡੰਡੀ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਤੰਤੂ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਤਲਾਬ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
3.195.8
ततः शयानो मधुरं गीतशब्दमशृणोत् ॥ ३.१९५.८ ॥
ਫਿਰ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਨੇ ਮਧੁਰ ਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣੀ।
3.195.9
स श्रुत्वाचिन्तयत् ।
नेह मनुष्यगतिं पश्यामि
कस्य खल्वयं गीतशब्द इति ॥ ३.१९५.९ ॥
ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ; ਇਹ ਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ?"
3.195.10
अथापश्यत्कन्यां परमरूपदर्शनीयां पुष्पाण्यवचिन्वतीं गायन्तीं च ॥ ३.१९५.१० ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਖਣਯੋਗ ਇੱਕ ਕੰਨਿਆ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਫੁੱਲ ਚੁਣਦੀ ਅਤੇ ਗਾਉਂਦੀ ਸੀ।
3.195.11
अथ सा राज्ञः समीपे पर्यक्रामत् ॥ ३.१९५.११ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ।
3.195.12
तामब्रवीद्राजा ।
कस्यासि सुभगे त्वमिति ॥ ३.१९५.१२ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁਭਗੇ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ?"
3.195.13
सा प्रत्युवाच ।
कन्यास्मीति ॥ ३.१९५.१३ ॥
ਉਸਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਕੰਨਿਆ ਹਾਂ।"
3.195.14
तां राजोवाच ।
अर्थी त्वयाहमिति ॥ ३.१९५.१४ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
3.195.15
अथोवाच कन्या ।
समयेनाहं शक्या त्वया लब्धुम्
नान्यथेति ॥ ३.१९५.१५ ॥
ਫਿਰ ਕੰਨਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਸ਼ਰਤ ਉੱਤੇ ਹੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ।"
3.195.16
तां राजा समयमपृच्छत् ॥ ३.१९५.१६ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਸ਼ਰਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
3.195.17
ततः कन्येदमुवाच ।
उदकं मे न दर्शयितव्यमिति ॥ ३.१९५.१७ ॥
ਫਿਰ ਕੰਨਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇ।"
3.195.18
स राजा बाढमित्युक्त्वा तां समागम्य तया सहास्ते ॥ ३.१९५.१८ ॥
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ "ਠੀਕ ਹੈ" ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
3.195.19
तत्रैवासीने राजनि सेनान्वगच्छत् ।
पदेनानुपदं दृष्ट्वा राजानं परिवार्यातिष्ठत् ॥ ३.१९५.१९ ॥
ਰਾਜਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤਾਂ ਸੈਨਾ ਪੈਰ-ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਆਈ; ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ।
3.195.20
पर्याश्वस्तश्च राजा तयैव सह शिबिकया प्रायादविघाटितया ।
स्वनगरमनुप्राप्य रहसि तया सह रमन्नास्ते
नान्यत्किञ्चनापश्यत् ॥ ३.१९५.२० ॥
ਤਸੱਲੀ ਪਾਇਆ ਰਾਜਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੰਦ ਨਾ ਹੋਈ ਪਾਲਕੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਗਿਆ; ਨਗਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਮਦਾ ਰਿਹਾ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸਨੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।
3.195.21
अथ प्रधानामात्यस्तस्याभ्याशचराः स्त्रियोऽपृच्छत् ।
किमत्र प्रयोजनं वर्तत इति ॥ ३.१९५.२१ ॥
ਫਿਰ ਮੁੱਖ ਅਮਾਤਯ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇੱਥੇ ਕੀ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਹੈ?"
3.195.22
अथाब्रुवंस्ताः स्त्रियः ।
अपूर्वमिव पश्याम उदकं नात्र नीयतेति ॥ ३.१९५.२२ ॥
ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਪੂਰਵ ਚੀਜ਼ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹਾਂ — ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ।"
3.195.23
अथामात्योऽनुदकं वनं कारयित्वोदारवृक्षं बहुमूलपुष्पफलं रहस्युपगम्य राजानमब्रवीत् ।
वनमिदमुदारमनुदकम्
साध्वत्र रम्यतामिति ॥ ३.१९५.२३ ॥
ਫਿਰ ਅਮਾਤਯ ਨੇ ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਇੱਕ ਬਣ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜੜ੍ਹ-ਫੁੱਲ-ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਉਸ ਬਣ ਵਿੱਚ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਬਣ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਭਲੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਮੋ।"
3.195.24
स तस्य वचनात्तयैव सह देव्या तद्वनं प्राविशत् ।
स कदाचित्तस्मिन्वने रम्ये तयैव सह व्यवहरत्
अथ क्षुत्तृष्णार्दितः श्रान्तोऽतिमात्रमतिमुक्तागारमपश्यत् ॥ ३.१९५.२४ ॥
ਉਸਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਬਣ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸ ਰਮਣੀਕ ਬਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਵਿਚਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਘਰ ਵੇਖਿਆ।
3.195.25
तत्प्रविश्य राजा सह प्रियया सुधातलसुकृतां विमलसलिलपूर्णां वापीमपश्यत् ॥ ३.१९५.२५ ॥
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਪੱਥਰ ਦੇ ਤਲ ਵਾਲੀ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇੱਕ ਵਾਵ ਵੇਖੀ।
3.195.26
दृष्ट्वैव च तां तस्या एव तीरे सहैव तया देव्या व्यतिष्ठत् ॥ ३.१९५.२६ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸੇ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।
3.195.27
अथ तां देवीं स राजाब्रवीत् ।
साध्ववतर वापीसलिलमिति ॥ ३.१९५.२७ ॥
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਚੰਗਾ, ਇਸ ਵਾਵ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਜਾ।"
3.195.28
सा तद्वचः श्रुत्वावतीर्य वापीं न्यमज्जत् ।
न पुनरुदमज्जत् ॥ ३.१९५.२८ ॥
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਵ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਕੇ ਡੁਬਕੀ ਲਾਈ; ਮੁੜ ਕੇ ਉੱਪਰ ਨਾ ਆਈ।
3.195.29
तां मृगयमाणो राजा नापश्यत् ॥ ३.१९५.२९ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾ ਦਿਸੀ।
3.195.30
वापीमपि निःस्राव्य मण्डूकं श्वभ्रमुखे दृष्ट्वा क्रुद्ध आज्ञापयामास ।
सर्वमण्डूकवधः क्रियतामिति
यो मयार्थी स मृतकैर्मण्डूकैरुपायनैर्मामुपतिष्ठेदिति ॥ ३.१९५.३० ॥
ਵਾਵ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਲੀ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਖੱਡੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਡੱਡੂ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਰੇ ਡੱਡੂਆਂ ਦਾ ਵਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰੇ ਡੱਡੂਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।"
3.195.31
अथ मण्डूकवधे घोरे क्रियमाणे दिक्षु सर्वासु मण्डूकान्भयमाविशत् ।
ते भीता मण्डूकराज्ञे यथावृत्तं न्यवेदयन् ॥ ३.१९५.३१ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਡੱਡੂਆਂ ਦੇ ਵਧ ਦੌਰਾਨ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਵੜ ਗਿਆ। ਡਰੇ ਹੋਏ ਡੱਡੂਆਂ ਨੇ ਡੱਡੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੋ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਹ ਦੱਸਿਆ।
3.195.32
ततो मण्डूकराट्तापसवेषधारी राजानमभ्यगच्छत् ॥ ३.१९५.३२ ॥
ਫਿਰ ਡੱਡੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
3.195.33
उपेत्य चैनमुवाच ।
मा राजन्क्रोधवशं गमः
प्रसादं कुरु ।
नार्हसि मण्डूकानामनपराधिनां वधं कर्तुमिति ॥ ३.१९५.३३ ॥
ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵੱਸ ਨਾ ਜਾਓ; ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਨਿਰਦੋਸ਼ ਡੱਡੂਆਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੋਭਦਾ ਨਹੀਂ।"
3.195.34
श्लोकौ चात्र भवतः ।
मा मण्डूकाञ्जिघांस त्वं कोपं सन्धारयाच्युत ।
प्रक्षीयते धनोद्रेको जनानामविजानताम् ॥ ३.१९५.३४ ॥
ਇੱਥੇ ਦੋ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ: "ਹੇ ਅਚੁਤ, ਡੱਡੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਆਪਣਾ ਕ੍ਰੋਧ ਰੋਕੋ। ਨਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਬਹੁਲਤਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।"
3.195.35
प्रतिजानीहि नैतांस्त्वं प्राप्य क्रोधं विमोक्ष्यसे ।
अलं कृत्वा तवाधर्मं मण्डूकैः किं हतैर्हि ते ॥ ३.१९५.३५ ॥
"ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰੋ; ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓਗੇ। ਆਪਣਾ ਅਧਰਮ ਬਸ ਕਰੋ; ਮਾਰੇ ਗਏ ਡੱਡੂਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ?"
3.195.36
तमेवंवादिनमिष्टजनशोकपरीतात्मा राजा प्रोवाच ।
न हि क्षम्यते तन्मया
हनिष्याम्येतान् ।
एतैर्दुरात्मभिः प्रिया मे भक्षिता
सर्वथैव मे वध्या मण्डूकाः ।
नार्हसि विद्वन्मामुपरोद्धुमिति ॥ ३.१९५.३६ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦਿਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬੋਲਿਆ: "ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਰਾਤਮਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਡੱਡੂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਵਧ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ।"
3.195.37
स तद्वाक्यमुपलभ्य व्यथितेन्द्रियमनाः प्रोवाच ।
प्रसीद राजन्
अहमायुर्नाम मण्डूकराजः ।
मम सा दुहिता सुशोभना नाम
तस्या दौःशील्यमेतत् ।
बहवो हि राजानस्तया विप्रलब्धपूर्वा इति ॥ ३.१९५.३७ ॥
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚਲਿਤ ਹੋਇਆ ਉਹ ਬੋਲਿਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ! ਮੈਂ ਆਯੂ ਨਾਮ ਦਾ ਡੱਡੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਉਹ ਧੀ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਦੀ ਬੁਰੀ ਚਾਲ ਹੈ; ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।"
3.195.38
तमब्रवीद्राजा ।
तयास्म्यर्थी
सा मे दीयतामिति ॥ ३.१९५.३८ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਇੱਛੁਕ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।"
3.195.39
अथैनां राज्ञे पितादात् ।
अब्रवीच्चैनाम्
एनं राजानं शुश्रूषस्वेति ॥ ३.१९५.३९ ॥
ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।"
3.195.40
स उवाच दुहितरम् ।
यस्मात्त्वया राजानो विप्रलब्धास्तस्मादब्रह्मण्यानि तवापत्यानि भविष्यन्त्यनृतकत्वात्तवेति ॥ ३.१९५.४० ॥
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।"
3.195.41
स च राजा तामुपलभ्य तस्यां सुरतगुणनिबद्धहृदयो लोकत्रयैश्वर्यमिवोपलभ्य हर्षबाष्पकलया वाचा प्रणिपत्याभिपूज्य मण्डूकराजानमब्रवीत् ।
अनुगृहीतोऽस्मीति ॥ ३.१९५.४१ ॥
ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੁਰਤ-ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਨੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਪਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ ਮੰਡੂਕਰਾਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।"
3.195.42
स च मण्डूकराजो जामातरमनुज्ञाप्य यथागतमगच्छत् ॥ ३.१९५.४२ ॥
ਉਹ ਮੰਡੂਕਰਾਜ ਜਵਾਈ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ ਉਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
3.195.43
अथ कस्यचित्कालस्य तस्यां कुमारास्त्रयस्तस्य राज्ञः सम्बभूवुः शलो दलो बलश्चेति ।
ततस्तेषां ज्येष्ठं शलं समये पिता राज्येऽभिषिच्य तपसि धृतात्मा वनं जगाम ॥ ३.१९५.४३ ॥
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ — ਸ਼ਲ, ਦਲ ਅਤੇ ਬਲ। ਫਿਰ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੇਠੇ ਸ਼ਲ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਮਨ ਨਾਲ ਵਨ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
3.195.44
अथ कदाचिच्छलो मृगयामचरत् ।
मृगं चासाद्य रथेनान्वधावत् ॥ ३.१९५.४४ ॥
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰਥ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਿਆ।
3.195.45
सूतं चोवाच ।
शीघ्रं मां वहस्वेति ॥ ३.१९५.४५ ॥
ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੈ ਚੱਲ।"
3.195.46
स तथोक्तः सूतो राजानमब्रवीत् ।
मा क्रियतामनुबन्धः
नैष शक्यस्त्वया मृगो ग्रहीतुं यद्यपि ते रथे युक्तौ वाम्यौ स्यातामिति ॥ ३.१९५.४६ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪਿੱਛਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਹਿਰਨ ਤੁਹਾਥੋਂ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।"
3.195.47
ततोऽब्रवीद्राजा सूतम् ।
आचक्ष्व मे वाम्यौ
हन्मि वा त्वामिति ॥ ३.१९५.४७ ॥
ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ — ਉਹ ਦੋ ਵਾਮਯ ਘੋੜੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
3.195.48
स एवमुक्तो राजभयभीतो वामदेवशापभीतश्च सन्नाचख्यौ राज्ञे ।
वामदेवस्याश्वौ वाम्यौ मनोजवाविति ॥ ३.१९५.४८ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਿਆ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ — ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਉਹ ਦੋ ਘੋੜੇ ਵਾਮਯ ਹਨ, ਮਨ ਵਰਗੇ ਵੇਗ ਵਾਲੇ।
3.195.49
अथैनमेवं ब्रुवाणमब्रवीद्राजा ।
वामदेवाश्रमं याहीति ॥ ३.१९५.४९ ॥
ਫਿਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾ।
3.195.50
स गत्वा वामदेवाश्रमं तमृषिमब्रवीत् ।
भगवन्मृगो मया विद्धः पलायते
तं सम्भावयेयम् ।
अर्हसि मे वाम्यौ दातुमिति ॥ ३.१९५.५० ॥
ਉਹ ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ — ਭਗਵਨ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕੀਤਾ ਹਿਰਨ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਫੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਾਮਯ ਘੋੜੇ ਦਿਓ।
3.195.51
तमब्रवीदृषिः ।
ददानि ते वाम्यौ
कृतकार्येण भवता ममैव निर्यात्यौ क्षिप्रमिति ॥ ३.१९५.५१ ॥
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ — ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਵਾਮਯ ਘੋੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਛੇਤੀ ਵਾਪਸ ਕਰਨੇ ਹਨ।
3.195.52
स च तावश्वौ प्रतिगृह्यानुज्ञाप्य चर्षिं प्रायाद्वाम्यसंयुक्तेन रथेन मृगं प्रति ।
गच्छंश्चाब्रवीत्सूतम्
अश्वरत्नाविमावयोग्यौ ब्राह्मणानाम् ।
नैतौ प्रतिदेयौ वामदेवायेति ॥ ३.१९५.५२ ॥
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਘੋੜੇ ਲੈ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਮਯ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਥ 'ਤੇ ਹਿਰਨ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਜਾਂਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵ-ਰਤਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ।
3.195.53
एवमुक्त्वा मृगमवाप्य स्वनगरमेत्याश्वावन्तःपुरेऽस्थापयत् ॥ ३.१९५.५३ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹਿਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸਨੇ ਦੋਵੇਂ ਘੋੜੇ ਅੰਤਃਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਖਵਾ ਦਿੱਤੇ।
3.195.54
अथर्षिश्चिन्तयामास ।
तरुणो राजपुत्रः कल्याणं पत्रमासाद्य रमते
न मे प्रतिनिर्यातयति ।
अहो कष्टमिति ॥ ३.१९५.५४ ॥
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਚੰਗਾ ਪਾਤਰ ਲੱਭ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਹਾਏ, ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ!'
3.195.55
मनसा निश्चित्य मासि पूर्णे शिष्यमब्रवीत् ।
गच्छात्रेय
राजानं ब्रूहि ।
यदि पर्याप्तं निर्यातयोपाध्यायवाम्याविति ॥ ३.१९५.५५ ॥
ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਮਹੀਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਆਤ੍ਰੇਯ, ਜਾ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖ: ਜੇ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਪਾਧਿਆਏ ਦੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਘੋੜੇ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੇ।'
3.195.56
स गत्वैवं तं राजानमब्रवीत् ॥ ३.१९५.५६ ॥
ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
3.195.57
तं राजा प्रत्युवाच ।
राज्ञामेतद्वाहनम्
अनर्हा ब्राह्मणा रत्नानामेवंविधानाम् ।
किं च ब्राह्मणानामश्वैः कार्यम्
साधु प्रतिगम्यतामिति ॥ ३.१९५.५७ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕੰਮ? ਚੰਗਾ, ਵਾਪਸ ਜਾਓ।'
3.195.58
स गत्वैवमुपाध्यायायाचष्ट ॥ ३.१९५.५८ ॥
ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਾਧਿਆਏ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
3.195.59
तच्छ्रुत्वा वचनमप्रियं वामदेवः क्रोधपरीतात्मा स्वयमेव राजानमभिगम्याश्वार्थमभ्यचोदयत् ।
न चादाद्राजा ॥ ३.१९५.५९ ॥
ਉਸ ਅਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਪਾਇਆ। ਪਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਲਏ।
3.195.60
प्रयच्छ वाम्यौ मम पार्थिव त्वं कृतं हि ते कार्यमन्यैरशक्यम् ।
मा त्वा वधीद्वरुणो घोरपाशै र्ब्रह्मक्षत्रस्यान्तरे वर्तमानः ॥ ३.१९५.६० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੋ ਘੋੜੇ ਦੇ; ਤੇਰਾ ਕਰਮ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਖੱਤਰੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੇ ਤੈਨੂੰ ਵਰੁਣ ਭਿਆਨਕ ਫੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਮਾਰੇ।
3.195.61
राजोवाच ।
अनड्वाहौ सुव्रतौ साधु दान्ता वेतद्विप्राणां वाहनं वामदेव ।
ताभ्यां याहि त्वं यत्र कामो महर्षे छन्दांसि वै त्वादृशं संवहन्ति ॥ ३.१९५.६१ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਇਹ ਦੋ ਬਲਦ (ਘੋੜੇ) ਸੁਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਰਸ਼ੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇਂ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਦ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।
3.195.62
छन्दांसि वै मादृशं संवहन्ति लोकेऽमुष्मिन्पार्थिव यानि सन्ति ।
अस्मिंस्तु लोके मम यानमेत दस्मद्विधानामपरेषां च राजन् ॥ ३.१९५.६२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਵਾਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵੀ।
3.195.63
राजोवाच ।
चत्वारो वा गर्दभास्त्वां वहन्तु श्रेष्ठाश्वतर्यो हरयो वा तुरङ्गाः ।
तैस्त्वं याहि क्षत्रियस्यैष वाहो मम वाम्यौ न तवैतौ हि विद्धि ॥ ३.१९५.६३ ॥
ਰਾਜਾ ਬੋਲਿਆ: ਚਾਰ ਖੋਤੇ, ਜਾਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਖੱਚਰ, ਜਾਂ ਭੂਰੇ ਘੋੜੇ, ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਣ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਾ। ਇਹ ਖੱਤਰੀ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਮੇਰੇ ਰਥ ਦੇ ਜੋੜੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
3.195.64
घोरं व्रतं ब्राह्मणस्यैतदाहु रेतद्राजन्यदिहाजीवमानः ।
अयस्मया घोररूपा महान्तो वहन्तु त्वां शितशूलाश्चतुर्धा ॥ ३.१९५.६४ ॥
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਘੋਰ ਵ੍ਰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਜੀਵਿਕਾ ਕਰਦੇ ਰਾਜਨ੍ਯ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ। ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ, ਤਿੱਖੇ ਸ਼ੂਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ (ਵਾਹਨ) ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਣ।
3.195.65
राजोवाच ।
ये त्वा विदुर्ब्राह्मणं वामदेव वाचा हन्तुं मनसा कर्मणा वा ।
ते त्वां सशिष्यमिह पातयन्तु मद्वाक्यनुन्नाः शितशूलासिहस्ताः ॥ ३.१९५.६५ ॥
ਰਾਜਾ ਬੋਲਿਆ: ਹੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਣ ਕੇ ਬਚਨ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਡੇਗ ਦੇਣ। ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰੇ ਹੋਏ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖੇ ਸ਼ੂਲ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ।
3.195.66
नानुयोगा ब्राह्मणानां भवन्ति वाचा राजन्मनसा कर्मणा वा ।
यस्त्वेवं ब्रह्म तपसान्वेति विद्वां स्तेन श्रेष्ठो भवति हि जीवमानः ॥ ३.१९५.६६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਬਚਨ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਵੇਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਜੀ ਉਸੇ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
3.195.67
एवमुक्ते वामदेवेन राज न्समुत्तस्थू राक्षसा घोररूपाः ।
तैः शूलहस्तैर्वध्यमानः स राजा प्रोवाचेदं वाक्यमुच्चैस्तदानीम् ॥ ३.१९५.६७ ॥
ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ। ਸ਼ੂਲ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
3.195.68
इक्ष्वाकवो यदि ब्रह्मन्दलो वा विधेया मे यदि वान्ये विशोऽपि ।
नोत्स्रक्ष्येऽहं वामदेवस्य वाम्यौ नैवंविधा धर्मशीला भवन्ति ॥ ३.१९५.६८ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਾਵੇਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਜਾਂ ਸੈਨਾ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੈਸ਼ ਵੀ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਵਾਮਦੇਵ ਦੀਆਂ ਦੋ ਗਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ; ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਧਰਮਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
3.195.69
एवं ब्रुवन्नेव स यातुधानै र्हतो जगामाशु महीं क्षितीशः ।
ततो विदित्वा नृपतिं निपातित मिक्ष्वाकवो वै दलमभ्यषिञ्चन् ॥ ३.१९५.६९ ॥
ਏਦਾਂ ਬੋਲਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਰਾਜਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸ ਸੈਨਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
3.195.70
राज्ये तदा तत्र गत्वा स विप्रः प्रोवाचेदं वचनं वामदेवः ।
दलं राजानं ब्राह्मणानां हि देय मेवं राजन्सर्वधर्मेषु दृष्टम् ॥ ३.१९५.७० ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਵੇਂ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
3.195.71
बिभेषि चेत्त्वमधर्मान्नरेन्द्र प्रयच्छ मे शीघ्रमेवाद्य वाम्यौ ।
एतच्छ्रुत्वा वामदेवस्य वाक्यं स पार्थिवः सूतमुवाच रोषात् ॥ ३.१९५.७१ ॥
ਹੇ ਨਰਿੰਦਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਛੇਤੀ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੋ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇ। ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
3.195.72
एकं हि मे सायकं चित्ररूपं दिग्धं विषेणाहर सङ्गृहीतम् ।
येन विद्धो वामदेवः शयीत संदश्यमानः श्वभिरार्तरूपः ॥ ३.१९५.७२ ॥
ਜ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਇਆ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਤੀਰ ਲੈ ਆਓ; ਉਸ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਵਾਮਦੇਵ ਕੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਦੁਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਹੇਗਾ।
3.195.73
जानामि पुत्रं दशवर्षं तवाहं जातं महिष्यां श्येनजितं नरेन्द्र ।
तं जहि त्वं मद्वचनात्प्रणुन्न स्तूर्णं प्रियं सायकैर्घोररूपैः ॥ ३.१९५.७३ ॥
ਹੇ ਨਰੇਂਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਦਸ ਸਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਯੇਨਜਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦੇ।
3.195.74
एवमुक्तो वामदेवेन राज न्नन्तःपुरे राजपुत्रं जघान ।
स सायकस्तिग्मतेजा विसृष्टः श्रुत्वा दलस्तच्च वाक्यं बभाषे ॥ ३.१९५.७४ ॥
ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅੰਤਃਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤਿੱਖੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਦਲ ਬੋਲਿਆ।
3.195.75
इक्ष्वाकवो हन्त चरामि वः प्रियं निहन्मीमं विप्रमद्य प्रमथ्य ।
आनीयतामपरस्तिग्मतेजाः पश्यध्वं मे वीर्यमद्य क्षितीशाः ॥ ३.१९५.७५ ॥
ਹੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ੀਓ! ਅਰੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਸਲ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਿੱਖੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ; ਹੇ ਰਾਜਿਓ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵੇਖੋ।
3.195.76
यं त्वमेनं सायकं घोररूपं विषेण दिग्धं मम संदधासि ।
न त्वमेनं शरवर्यं विमोक्तुं सन्धातुं वा शक्ष्यसि मानवेन्द्र ॥ ३.१९५.७६ ॥
ਜਿਸ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਏ ਹੋਏ ਤੀਰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਨਵੇਂਦਰ, ਇਸ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕੇਂਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੁੜ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕੇਂਗਾ।
3.195.77
राजोवाच ।
इक्ष्वाकवः पश्यत मां गृहीतं न वै शक्नोम्येष शरं विमोक्तुम् ।
न चास्य कर्तुं नाशमभ्युत्सहामि आयुष्मान्वै जीवतु वामदेवः ॥ ३.१९५.७७ ॥
ਰਾਜਾ ਬੋਲਿਆ: ਹੇ ਇਕ੍ਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ੀਓ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੀਰ ਛੁਡਾਉਣ ਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਮੇਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ। ਦੀਰਘਾਯੂ ਵਾਮਦੇਵ ਜੀਵੇ।
3.195.79
संस्पृशैनां महिषीं सायकेन ततस्तस्मादेनसो मोक्ष्यसे त्वम् ।
मार्कण्डेय उवाच
ततस्तथा कृतवान्पार्थिवस्तु ततो मुनिं राजपुत्री बभाषे ।
यथा युक्तं वामदेवाहमेनं दिने दिने संविशन्ती व्यशंसम् ॥ ३.१९५.७९ ॥
'ਇਸ ਮਹਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੂਹ, ਤਦ ਤੂੰ ਇਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਂਗਾ।' ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਬੋਲੇ: ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਮੈਂ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਿਆਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਸੀ।
3.195.80
त्वया त्रातं राजकुलं शुभेक्षणे वरं वृणीष्वाप्रतिमं ददानि ते ।
प्रशाधीमं स्वजनं राजपुत्रि इक्ष्वाकुराज्यं सुमहच्चाप्यनिन्द्ये ॥ ३.१९५.८० ॥
'ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਰਾਜ-ਕੁਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਰ ਮੰਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਆਪਣੇ ਇਸ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਇਕ੍ਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ।'
3.195.81
राजपुत्र्युवाच ।
वरं वृणे भगवन्नेकमेव विमुच्यतां किल्बिषादद्य भर्ता ।
शिवेन चाध्याहि सपुत्रबान्धवं वरो वृतो ह्येष मया द्विजाग्र्य ॥ ३.१९५.८१ ॥
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬੋਲੀ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਵਰ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ — ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਇਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਵੇ, ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਬੰਧੂਆਂ ਸਮੇਤ ਰਹੇ। ਹੇ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹੀ ਵਰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।