ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.196.1
मार्कण्डेयमृषयो ब्राह्मणा युधिष्ठिरश्च ।
पर्यपृच्छन्नृषिः केन दीर्घायुरासीद्बकः ॥ ३.१९६.१ ॥
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರನ್ನು, ಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರರು ಕೇಳಿದರು: ಋಷಿ ಬಕನು ಹೇಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಯಾದನು?
3.196.2
मार्कण्डेयस्तु तान्सर्वान्प्रत्युवाच महातपाः ।
दीर्घायुश्च बकोराजन्नृषिर्नात्र विचारणा ॥ ३.१९६.२ ॥
ಆಗ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: ರಾಜನೇ, ಋಷಿ ಬಕನು ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
3.196.3
एतच्छ्रुत्वा तु कौन्तेयो भ्रातृभिः सह भारत ।
मार्कण्डेयं पर्यपृच्छद्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१९६.३ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಭರತನೇ, ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
3.196.4
बकदाल्भ्यौ महात्मानौ श्रूयेते चिरजीविनौ ।
सखायौ देवराजस् यतावृषी लोकसंमतौ ॥ ३.१९६.४ ॥
ಬಕ ಮತ್ತು ದಾಲ್ಭ್ಯ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ಚಿರಂಜೀವಿಗಳೆಂದು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅವರು ಸ್ನೇಹಿತರು, ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಸಮಾನರು, ಲೋಕಮಾನ್ಯ ಋಷಿಗಳು.
3.196.5
एतदिच्छामि भगवन्बकशक्रसमागमम् ।
सुखदुःखसमायुक्तं तत्त्वेन कथितं त्वया ॥ ३.१९६.५ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಸುಖದುಃಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಕ ಮತ್ತು ಶಕ್ರರ ಸಮಾಗಮವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ನೀವು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಿ.
3.196.6
वृत्ते देवासुरे राजन्संग्रामे रोमहर्षणे ।
त्रयाणामपि लोकानामिन्द्रो लोकाधिपोऽभवत् ॥ ३.१९६.६ ॥
ರಾಜನೇ, ದೇವಾಸುರರ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆದ ನಂತರ, ಇಂದ್ರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು.
3.196.7
सम्यग्वर्षति पर्जन्ये सस्यसंपद उत्तमाः ।
निरामयाः सुधर्मिष्ठाः प्रजा धर्मपरायणाः।
मुदितश्च जनः सर्वः स्वधर्मेषु व्यवस्थितः ॥ ३.१९६.७ ॥
ಮೇಘವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದಾಗ ಬೆಳೆಗಳ ಉತ್ತಮ ಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜೆಗಳು ರೋಗರಹಿತರಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾಗಿ, ಧರ್ಮಪರಾಯಣರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.
3.196.8
ताः प्रजा मुदिताः सर्वा दृष्ट्रा बलनिषूदनः ।
ततस्तु मुदितोराजन्देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.१९६.८ ॥
ಆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು — ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ದೇವರಾಜ ಶತಕ್ರತು ಕೂಡ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
3.196.9
ऐरावतं समास्थाय अपश्यन्मुदिताः प्रजाः ।
आश्रमांश्च विचित्रांश् नदीश्च विविधाः शुभाः ॥ ३.१९६.९ ॥
ಐರಾವತವನ್ನು ಏರಿ ಅವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು; ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು, ಅನೇಕ ಶುಭ ನದಿಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
3.196.10
नगराणि समृद्धानि घेटाञ्जनपदांस्तथा ।
प्रजापालनदक्षांश्च नरेन्द्रान्धर्मचारिणः ॥ ३.१९६.१० ॥
ಸಮೃದ್ಧ ನಗರಗಳು, ಗ್ರಾಮಗಳು, ಜನಪದಗಳು, ಪ್ರಜಾಪಾಲನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ, ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ರಾಜರನ್ನೂ ಅವನು ನೋಡಿದನು.
3.196.11
उदपानं प्रपा वापी तटाकानि सरांसि च ।
नानाब्रह्रह्मसमाचारैः सेवितानि द्विजोततमैः ॥ ३.१९६.११ ॥
ಬಾವಿಗಳು, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಪಾಗಳು, ಮೆಟ್ಟಲು ಬಾವಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು — ನಾನಾ ವೈದಿಕ ಆಚಾರಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸೇವಿಸಿದವು.
3.196.12
ततोऽवतीर्य रम्यायां पृथ्व्यां राजञ्छतक्रतुः ।
तत्र रम्ये शिवे देशे बहुवृक्षसमाकुले ॥ ३.१९६.१२ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಶತಕ್ರತು ರಮಣೀಯ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು, ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ರಮಣೀಯ, ಶುಭ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.196.13
पूर्वस्यां दिशि रम्यायां समुद्राभ्याशतो नृप ।
तत्राश्रमपदं रम्यं मृगद्विजनिषेवितम्।
तत्राश्रमपदे रम्ये बकं पश्यति देवराट् ॥ ३.१९६.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಮಣೀಯ ಸ್ಥಳವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಸೇರುವ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮವಿದೆ. ಆ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನು ಬಕನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
3.196.14
बकस्तु दृष्ट्वा देवेन्द्रं दृढं प्रीतमनाऽभवत् ।
पाद्यासनार्थदानेन फलमूलैरथार्चयत् ॥ ३.१९६.१४ ॥
ಬಕನು ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಪಾದೋದಕ ಮತ್ತು ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಹಣ್ಣು ಗೆಡ್ಡೆಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
3.196.15
सुखोपविष्टो वरदस्ततस्तु बलसूदनः ।
ततः प्रश्नं बकं देवं उवाच त्रिदशेश्वरः ॥ ३.१९६.१५ ॥
ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತ ವರದಾತ ಬಲಸೂದನನಾದ ದೇವೇಂದ್ರನು ನಂತರ ಬಕನಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.196.16
शतं वर्षसहस्राणि मुने जातस्य तेऽनघ ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१६ ॥
ಓ ಮುನಿಯೇ, ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ಹುಟ್ಟಿ ನೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ದೀರ್ಘಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಯಾವ ದುಃಖವಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
3.196.17
अप्रियैः सह संवासः प्रियैश्चापि विनाभवः ।
असद्भिः संप्रयोगश्च तद्दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१७ ॥
ಅಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವುದು, ಪ್ರಿಯರಿಂದ ಅಗಲುವುದು, ದುಷ್ಟರೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವುದು — ಇದೇ ದೀರ್ಘಜೀವಿಗಳ ದುಃಖ.
3.196.18
पुत्रदारविनाशोऽत्र ज्ञातीनां सुहृदामपि ।
परेष्वायत्तता कृच्छ्रं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.१८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯರ ನಾಶ, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಾಶ, ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನೆಯ ಕಷ್ಟ — ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖಕರವಾದುದು ಯಾವುದು?
3.196.19
नान्यद्दुःखतरं किंचिल्लोकेषु प्रतिभाति मे ।
अर्थैर्विहीनः पुरुषः एरैः संपरिभूयते ॥ ३.१९६.१९ ॥
ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ ಬೇರೊಂದು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಧನಹೀನನಾದ ಮನುಷ್ಯ ಆನೆಗಳಂತಹವರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಮಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
3.196.20
अकुलानां कुले भावं कुलीनानां कुलक्षयम् ।
संयोगं विप्रयोगं च पश्यन्ति चिरजीविनः ॥ ३.१९६.२० ॥
ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಗಳು (ದೇವತೆಗಳು) ಕುಲಹೀನರು ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವುದನ್ನು, ಕುಲೀನರ ಕುಲ ನಾಶವಾಗುವುದನ್ನು, ಸಂಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿಯೋಗವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
3.196.21
अपिप्रत्यक्षमेवैतत्तव देघ शतक्रतो ।
अकुलानां समृद्धानां कथं कुलविपर्ययः ॥ ३.१९६.२१ ॥
ದೇವ, ಶತಕ್ರತುವೇ (ಇಂದ್ರ), ಇದು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸಮೃದ್ಧರಾದ ಕುಲಹೀನರಿಗೆ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ?
3.196.22
देवदानवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसाः ।
प्राप्नुवन्ति विपर्यासं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२२ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮನುಷ್ಯರು, ಉರಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಡ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ ಯಾವುದು?
3.196.23
कुले जाताश् क्लिश्यन्ते दौष्कुलेयवशानुगाः ।
आढ्यैर्दरिद्राऽवमताः किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२३ ॥
ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಕೀಳು ಕುಲದವರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರೀಮಂತರಿಂದ ಬಡವರು ಅವಮಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ ಯಾವುದು?
3.196.24
लोके वैधर्म्यमेतत्तु दृश्ते बहुविस्तरम् ।
हीनज्ञानाश्च हृष्यन्ते क्लिश्यन्ते प्राज्ञकोविदाः।
बहुदुःखपरिक्लेशं मानुष्यमिह दृश्यते ॥ ३.१९६.२४ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಪರ್ಯಾಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ: ಅಲ್ಪಜ್ಞರು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಾಜ್ಞರು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಜೀವನ ಬಹಳ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಕ್ಲೇಶಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
3.196.25
पुनरेव महाभाग देवर्षिगणसेवित ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं सुखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.२५ ॥
ಮಹಾಭಾಗನೇ, ದೇವರ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತನಾದವನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಚಿರಂಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸುಖವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿಳಿಸು.
3.196.26
अष्टमे द्वादशे वाऽपि शाकं यः पचते गृहे ।
कुमित्राण्यनपाश्रित् किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.२६ ॥
ಎಂಟನೇ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ಬೇಯಿಸುವವನು, ಕೆಟ್ಟ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದವನು — ಅವನಿಗಿಂತ ಸುಖಿ ಯಾರು?
3.196.27
यत्राहानि न गण्यन्ते नैनमाहुर्महाशनम् ।
अपि शाकं पचानस्य सुखं वै मघवन्गृहे ॥ ३.१९६.२७ ॥
ಯಾರ ದಿನಗಳು ಲೆಕ್ಕಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನು ಅತಿ ಭೋಜನಪ್ರಿಯನೆಂದು ಯಾರೂ ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲವೋ — ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ಬೇಯಿಸುವವನಿಗೂ ಸುಖವಿದೆ, ಓ ಮಘವನ್.
3.196.28
आर्जितं स्वेन वीर्येण नाप्यपाश्रित्य कंचन ।
फलशाकमपि श्रेयो भोक्तुं ह्यकृपणं गृहे ॥ ३.१९६.२८ ॥
ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ್ದು, ಯಾರನ್ನೂ ಅವಲಂಬಿಸದೆ — ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉದಾರವಾಗಿ ತಿನ್ನುವ ಹಣ್ಣು ತರಕಾರಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
3.196.29
परस्य तु गृहे भोक्तुः परिभूतस् नित्यशः ।
सुमृष्टमपि न श्रेयो विकल्पोऽयमतः सताम् ॥ ३.१९६.२९ ॥
ಪರರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವವನು ಸದಾ ಅವಮಾನಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರವೂ ಅವನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ — ಆದ್ದರಿಂದ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಇದು ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲ.
3.196.30
श्ववद्धि लोलुपो यस्तु परान्नं भोक्तुमिच्छति ।
धिगस्तु तस्य तद्भुक्तं कृपणस् दुरात्मनः ॥ ३.१९६.३० ॥
ನಾಯಿಯಂತೆ ಲೋಭದಿಂದ ಪರರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಯಸುವವನ ಆ ಊಟಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ — ಆ ಕೃಪಣ, ದುರಾತ್ಮನಿಗೆ.
3.196.31
यो दत्त्वाऽतिथिभृत्येभ्यः पितृभ्यश्च द्विजोत्तमः ।
शिष्टान्यन्नानि यो भुङ्क्ते किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.३१ ॥
ಅತಿಥಿಗಳಿಗೂ, ಸೇವಕರಿಗೂ, ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಕೊಟ್ಟು ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಣ್ಣುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಿಗಿಂತ ಸುಖಕರವಾದದ್ದು ಯಾವುದು?
3.196.32
अतो मृष्टतरं नान्यत्पूतं किंचितच्छतक्रतो ।
दत्त्वा यस्त्वतिथिभ्योऽन्नं भुङ्क्ते तेनैव नित्यशः ॥ ३.१९६.३२ ॥
ಓ ಶತಕ್ರತು! ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಸದಾ ಅದರಿಂದಲೇ ಉಣ್ಣುವವನಿಗಿಂತ ಮಧುರವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.
3.196.33
तावतां गोसहस्राणां फलं प्राप्नोति दायकः ।
यदेनो यौवनकृतंतत्सर्वं नश्यते ध्रुवम् ॥ ३.१९६.३३ ॥
ದಾನಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೆಲ್ಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
3.196.34
रसदक्षिणस् भुक्तस् द्विजस्य तु करे गतम् ।
यद्वारि वारिणा सिञ्चेत्तद्ध्येनस्तरते क्षणात् ॥ ३.१९६.३४ ॥
ದ್ವಿಜನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ರಸಯುಕ್ತ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಣ್ಣಲ್ಪಟ್ಟ ಅನ್ನ, ನೀರು ನೀರಿನಿಂದ ಚಿಮುಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದಾಟಿಸುತ್ತದೆ.
3.196.35
एताश्चान्याश्च वै बह्वीः कथयित्वा कथाः शुभाः ।
बकेन सह देवेन्द्र आपृच्छ्य त्रिदिवं गतः ॥ ३.१९६.३५ ॥
ಇವನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಶುಭ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿ, ದೇವೇಂದ್ರನು ಬಕನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.