ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.196.1
मार्कण्डेयमृषयो ब्राह्मणा युधिष्ठिरश्च ।
पर्यपृच्छन्नृषिः केन दीर्घायुरासीद्बकः ॥ ३.१९६.१ ॥
ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਰਿਸ਼ੀ ਬਕ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ?
3.196.2
मार्कण्डेयस्तु तान्सर्वान्प्रत्युवाच महातपाः ।
दीर्घायुश्च बकोराजन्नृषिर्नात्र विचारणा ॥ ३.१९६.२ ॥
ਤਦ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਬਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
3.196.3
एतच्छ्रुत्वा तु कौन्तेयो भ्रातृभिः सह भारत ।
मार्कण्डेयं पर्यपृच्छद्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१९६.३ ॥
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
3.196.4
बकदाल्भ्यौ महात्मानौ श्रूयेते चिरजीविनौ ।
सखायौ देवराजस् यतावृषी लोकसंमतौ ॥ ३.१९६.४ ॥
ਬਕ ਅਤੇ ਦਾਲਭਯ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਤਮਾ, ਚਿਰਜੀਵੀ ਮਿੱਤਰ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਰਾਜ ਵਰਗੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ।
3.196.5
एतदिच्छामि भगवन्बकशक्रसमागमम् ।
सुखदुःखसमायुक्तं तत्त्वेन कथितं त्वया ॥ ३.१९६.५ ॥
ਹੇ ਭਗਵਨ, ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਉਹ ਮੇਲ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
3.196.6
वृत्ते देवासुरे राजन्संग्रामे रोमहर्षणे ।
त्रयाणामपि लोकानामिन्द्रो लोकाधिपोऽभवत् ॥ ३.१९६.६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰੋਮਾਂਚਕਾਰੀ ਲੜਾਈ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ, ਇੰਦਰ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ।
3.196.7
सम्यग्वर्षति पर्जन्ये सस्यसंपद उत्तमाः ।
निरामयाः सुधर्मिष्ठाः प्रजा धर्मपरायणाः।
मुदितश्च जनः सर्वः स्वधर्मेषु व्यवस्थितः ॥ ३.१९६.७ ॥
ਮੇਘ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਅਤਿ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਪਰਾਇਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਲੋਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
3.196.8
ताः प्रजा मुदिताः सर्वा दृष्ट्रा बलनिषूदनः ।
ततस्तु मुदितोराजन्देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.१९६.८ ॥
ਉਹ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਵੇਖ ਕੇ ਬਲ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ ਨੇ — ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਦ ਦੇਵਰਾਜ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ।
3.196.9
ऐरावतं समास्थाय अपश्यन्मुदिताः प्रजाः ।
आश्रमांश्च विचित्रांश् नदीश्च विविधाः शुभाः ॥ ३.१९६.९ ॥
ਐਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪ੍ਰਜਾ ਵੇਖੀ; ਵਿਚਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਸ਼ੁਭ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
3.196.10
नगराणि समृद्धानि घेटाञ्जनपदांस्तथा ।
प्रजापालनदक्षांश्च नरेन्द्रान्धर्मचारिणः ॥ ३.१९६.१० ॥
ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਨਗਰ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਜਨਪਦ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਆਚਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੇ।
3.196.11
उदपानं प्रपा वापी तटाकानि सरांसि च ।
नानाब्रह्रह्मसमाचारैः सेवितानि द्विजोततमैः ॥ ३.१९६.११ ॥
ਖੂਹ, ਛਬੀਲਾਂ, ਬਾਉਲੀਆਂ, ਤਲਾਬ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰ — ਨਾਨਾ ਵੈਦਿਕ ਆਚਾਰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵੇ ਗਏ।
3.196.12
ततोऽवतीर्य रम्यायां पृथ्व्यां राजञ्छतक्रतुः ।
तत्र रम्ये शिवे देशे बहुवृक्षसमाकुले ॥ ३.१९६.१२ ॥
ਫਿਰ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਰਮਣੀਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰੇ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਉਸ ਰਮਣੀਕ, ਸ਼ੁਭ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ।
3.196.13
पूर्वस्यां दिशि रम्यायां समुद्राभ्याशतो नृप ।
तत्राश्रमपदं रम्यं मृगद्विजनिषेवितम्।
तत्राश्रमपदे रम्ये बकं पश्यति देवराट् ॥ ३.१९६.१३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਰਮਣੀਕ ਥਾਂ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਹਿਰਨਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰਾਜ ਨੇ ਬਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
3.196.14
बकस्तु दृष्ट्वा देवेन्द्रं दृढं प्रीतमनाऽभवत् ।
पाद्यासनार्थदानेन फलमूलैरथार्चयत् ॥ ३.१९६.१४ ॥
ਬਕ ਨੇ ਦੇਵੇਂਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ ਅਤੇ ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ, ਫਲ-ਮੂਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
3.196.15
सुखोपविष्टो वरदस्ततस्तु बलसूदनः ।
ततः प्रश्नं बकं देवं उवाच त्रिदशेश्वरः ॥ ३.१९६.१५ ॥
ਸੁਖ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਵਰਦਾਤਾ ਬਲਸੂਦਨ ਨੇ ਫਿਰ ਬਕ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਆਖਿਆ।
3.196.16
शतं वर्षसहस्राणि मुने जातस्य तेऽनघ ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१६ ॥
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
3.196.17
अप्रियैः सह संवासः प्रियैश्चापि विनाभवः ।
असद्भिः संप्रयोगश्च तद्दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१७ ॥
ਅਪ੍ਰਿਯਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ, ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ — ਇਹੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਹੈ।
3.196.18
पुत्रदारविनाशोऽत्र ज्ञातीनां सुहृदामपि ।
परेष्वायत्तता कृच्छ्रं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.१८ ॥
ਇੱਥੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼, ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦਾ ਕਸ਼ਟ — ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
3.196.19
नान्यद्दुःखतरं किंचिल्लोकेषु प्रतिभाति मे ।
अर्थैर्विहीनः पुरुषः एरैः संपरिभूयते ॥ ३.१९६.१९ ॥
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ; ਧਨਹੀਣ ਮਨੁੱਖ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ (ਤਾਕਤਵਰ) ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
3.196.20
अकुलानां कुले भावं कुलीनानां कुलक्षयम् ।
संयोगं विप्रयोगं च पश्यन्ति चिरजीविनः ॥ ३.१९६.२० ॥
ਚਿਰਜੀਵੀ (ਦੇਵਤੇ) ਅਕੁਲੀਨਾਂ ਦਾ ਕੁਲੀਨ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ, ਕੁਲੀਨਾਂ ਦੇ ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ਼, ਅਤੇ ਸੰਯੋਗ ਤੇ ਵਿਯੋਗ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
3.196.21
अपिप्रत्यक्षमेवैतत्तव देघ शतक्रतो ।
अकुलानां समृद्धानां कथं कुलविपर्ययः ॥ ३.१९६.२१ ॥
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ (ਇੰਦਰ), ਇਹ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਕੁਲੀਨਾਂ ਦੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
3.196.22
देवदानवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसाः ।
प्राप्नुवन्ति विपर्यासं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२२ ॥
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
3.196.23
कुले जाताश् क्लिश्यन्ते दौष्कुलेयवशानुगाः ।
आढ्यैर्दरिद्राऽवमताः किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२३ ॥
ਚੰਗੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਲੋਕ ਨੀਚ ਕੁਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਰਹਿ ਕੇ ਕਲੇਸ਼ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਧਨਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
3.196.24
लोके वैधर्म्यमेतत्तु दृश्ते बहुविस्तरम् ।
हीनज्ञानाश्च हृष्यन्ते क्लिश्यन्ते प्राज्ञकोविदाः।
बहुदुःखपरिक्लेशं मानुष्यमिह दृश्यते ॥ ३.१९६.२४ ॥
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਲਟ ਵਿਵਸਥਾ ਬਹੁਤ ਫੈਲੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ: ਘੱਟ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰਾਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਕਲੇਸ਼ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
3.196.25
पुनरेव महाभाग देवर्षिगणसेवित ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं सुखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.२५ ॥
ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਤ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਚਿਰਜੀਵੀਆਂ ਲਈ ਸੁਖ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਦੱਸੋ।
3.196.26
अष्टमे द्वादशे वाऽपि शाकं यः पचते गृहे ।
कुमित्राण्यनपाश्रित् किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.२६ ॥
ਅੱਠਵੇਂ ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਵੀ ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਗ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬੁਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ — ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖੀ ਕੌਣ?
3.196.27
यत्राहानि न गण्यन्ते नैनमाहुर्महाशनम् ।
अपि शाकं पचानस्य सुखं वै मघवन्गृहे ॥ ३.१९६.२७ ॥
ਜਿੱਥੇ ਦਿਨ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਾਭੋਜੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ — ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਗ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਖ ਹੈ, ਹੇ ਮਘਵਨ।
3.196.28
आर्जितं स्वेन वीर्येण नाप्यपाश्रित्य कंचन ।
फलशाकमपि श्रेयो भोक्तुं ह्यकृपणं गृहे ॥ ३.१९६.२८ ॥
ਆਪਣੇ ਪਰਾਕਰਮ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ, ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਏ ਬਿਨਾਂ — ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖਾਏ ਫਲ ਤੇ ਸਾਗ ਵੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹਨ।
3.196.29
परस्य तु गृहे भोक्तुः परिभूतस् नित्यशः ।
सुमृष्टमपि न श्रेयो विकल्पोऽयमतः सताम् ॥ ३.१९६.२९ ॥
ਪਰਾਏ ਘਰ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਨਹੀਂ — ਇਸ ਲਈ ਸੱਜਣਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ।
3.196.30
श्ववद्धि लोलुपो यस्तु परान्नं भोक्तुमिच्छति ।
धिगस्तु तस्य तद्भुक्तं कृपणस् दुरात्मनः ॥ ३.१९६.३० ॥
ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਲੋਭੀ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਪਰਾਇਆ ਅੰਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕ੍ਰਿਪਣ ਤੇ ਦੁਰਾਤਮਾ ਦੇ ਉਸ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਧਿੱਕਾਰ ਹੈ।
3.196.31
यो दत्त्वाऽतिथिभृत्येभ्यः पितृभ्यश्च द्विजोत्तमः ।
शिष्टान्यन्नानि यो भुङ्क्ते किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.३१ ॥
ਜੋ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਵਿਜ ਮਹਿਮਾਨਾਂ, ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਬਚਿਆ ਅੰਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖਦਾਈ ਕੀ ਹੈ?
3.196.32
अतो मृष्टतरं नान्यत्पूतं किंचितच्छतक्रतो ।
दत्त्वा यस्त्वतिथिभ्योऽन्नं भुङ्क्ते तेनैव नित्यशः ॥ ३.१९६.३२ ॥
ਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ! ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇ ਕੇ ਜੋ ਸਦਾ ਉਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ।
3.196.33
तावतां गोसहस्राणां फलं प्राप्नोति दायकः ।
यदेनो यौवनकृतंतत्सर्वं नश्यते ध्रुवम् ॥ ३.१९६.३३ ॥
ਦਾਤਾ ਉਨੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਜ਼ਰੂਰ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
3.196.34
रसदक्षिणस् भुक्तस् द्विजस्य तु करे गतम् ।
यद्वारि वारिणा सिञ्चेत्तद्ध्येनस्तरते क्षणात् ॥ ३.१९६.३४ ॥
ਦ੍ਵਿਜ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰਸਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਅੰਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
3.196.35
एताश्चान्याश्च वै बह्वीः कथयित्वा कथाः शुभाः ।
बकेन सह देवेन्द्र आपृच्छ्य त्रिदिवं गतः ॥ ३.१९६.३५ ॥
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾ ਕੇ, ਦੇਵੇਂਦਰ ਬਕ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।