Mahābhārata · Adhyāya 3.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.196.1
मार्कण्डेयमृषयो ब्राह्मणा युधिष्ठिरश्च ।
पर्यपृच्छन्नृषिः केन दीर्घायुरासीद्बकः ॥ ३.१९६.१ ॥
Mārkaṇḍeya, die Weisen, die Brahmanen und Yudhiṣṭhira fragten: Durch welches Mittel wurde der Weise Baka langlebig?
3.196.2
मार्कण्डेयस्तु तान्सर्वान्प्रत्युवाच महातपाः ।
दीर्घायुश्च बकोराजन्नृषिर्नात्र विचारणा ॥ ३.१९६.२ ॥
Da antwortete ihnen allen Mārkaṇḍeya, der große Asket: O König, der Weise Baka war langlebig; daran besteht kein Zweifel.
3.196.3
एतच्छ्रुत्वा तु कौन्तेयो भ्रातृभिः सह भारत ।
मार्कण्डेयं पर्यपृच्छद्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१९६.३ ॥
Als dies der Sohn der Kuntī hörte, der König des Dharma Yudhiṣṭhira, o Nachkomme des Bharata, befragte Mārkaṇḍeya zusammen mit seinen Brüdern.
3.196.4
बकदाल्भ्यौ महात्मानौ श्रूयेते चिरजीविनौ ।
सखायौ देवराजस् यतावृषी लोकसंमतौ ॥ ३.१९६.४ ॥
Baka und Dālbhya, die beiden großen Seelen, werden als langlebige Freunde gerühmt, dem König der Götter gleich, Weise, von den Welten geehrt.
3.196.5
एतदिच्छामि भगवन्बकशक्रसमागमम् ।
सुखदुःखसमायुक्तं तत्त्वेन कथितं त्वया ॥ ३.१९६.५ ॥
O Verehrter, ich möchte von der Begegnung Bakas und Śakras hören, verbunden mit Freude und Leid, so wie du sie wahrhaftig erzählt hast.
3.196.6
वृत्ते देवासुरे राजन्संग्रामे रोमहर्षणे ।
त्रयाणामपि लोकानामिन्द्रो लोकाधिपोऽभवत् ॥ ३.१९६.६ ॥
O König, nachdem der haarsträubende Kampf der Götter und Asuras stattgefunden hatte, wurde Indra zum Herrn der drei Welten.
3.196.7
सम्यग्वर्षति पर्जन्ये सस्यसंपद उत्तमाः ।
निरामयाः सुधर्मिष्ठाः प्रजा धर्मपरायणाः।
मुदितश्च जनः सर्वः स्वधर्मेषु व्यवस्थितः ॥ ३.१९६.७ ॥
Wenn die Regenwolke gut regnet, entsteht die beste Fülle an Feldfrüchten. Die Untertanen sind frei von Krankheit, äußerst dharma-treu und dem dharma ergeben. Alle Menschen sind fröhlich und in ihren eigenen Pflichten gefestigt.
3.196.8
ताः प्रजा मुदिताः सर्वा दृष्ट्रा बलनिषूदनः ।
ततस्तु मुदितोराजन्देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.१९६.८ ॥
Als er all diese Untertanen erfreut sah, der Bezwinger des Bala — da, o König, freute sich auch Śatakratu, der König der Götter.
3.196.9
ऐरावतं समास्थाय अपश्यन्मुदिताः प्रजाः ।
आश्रमांश्च विचित्रांश् नदीश्च विविधाः शुभाः ॥ ३.१९६.९ ॥
Auf Airāvata reitend, betrachtete er die erfreuten Untertanen, die wundersamen Einsiedeleien und die vielen verheißungsvollen Flüsse.
3.196.10
नगराणि समृद्धानि घेटाञ्जनपदांस्तथा ।
प्रजापालनदक्षांश्च नरेन्द्रान्धर्मचारिणः ॥ ३.१९६.१० ॥
Blühende Städte, Dörfer und Landschaften sowie Könige, die im Schutz ihres Volkes geschickt sind und dem dharma folgen.
3.196.11
उदपानं प्रपा वापी तटाकानि सरांसि च ।
नानाब्रह्रह्मसमाचारैः सेवितानि द्विजोततमैः ॥ ३.१९६.११ ॥
Brunnen, Wasserhäuschen, Stufenbrunnen, Teiche und Seen, die von den besten Brahmanen besucht werden, die die verschiedenen Riten des Veda üben.
3.196.12
ततोऽवतीर्य रम्यायां पृथ्व्यां राजञ्छतक्रतुः ।
तत्र रम्ये शिवे देशे बहुवृक्षसमाकुले ॥ ३.१९६.१२ ॥
Dann, o König, stieg Śatakratu auf die liebliche Erde hinab und gelangte in jene liebliche, verheißungsvolle Gegend, dicht bewachsen mit vielen Bäumen.
3.196.13
पूर्वस्यां दिशि रम्यायां समुद्राभ्याशतो नृप ।
तत्राश्रमपदं रम्यं मृगद्विजनिषेवितम्।
तत्राश्रमपदे रम्ये बकं पश्यति देवराट् ॥ ३.१९६.१३ ॥
O König, in östlicher Richtung, nahe am Ozean, liegt ein reizvoller Ort. Dort gibt es eine angenehme Einsiedelei, die von Hirschen und Vögeln besucht wird. In dieser reizvollen Einsiedelei sah der König der Götter Baka.
3.196.14
बकस्तु दृष्ट्वा देवेन्द्रं दृढं प्रीतमनाऽभवत् ।
पाद्यासनार्थदानेन फलमूलैरथार्चयत् ॥ ३.१९६.१४ ॥
Baka, als er Indra, den Herrn der Götter, sah, wurde er sehr erfreut. Indem er ihm Wasser für die Füße und einen Sitz anbot, ehrte er ihn mit Früchten und Wurzeln.
3.196.15
सुखोपविष्टो वरदस्ततस्तु बलसूदनः ।
ततः प्रश्नं बकं देवं उवाच त्रिदशेश्वरः ॥ ३.१९६.१५ ॥
Bequem sitzend, der Gewährer der Gunst, Töter des Bala, stellte dann Baka eine Frage und sprach, der Herr der dreißig Götter.
3.196.16
शतं वर्षसहस्राणि मुने जातस्य तेऽनघ ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१६ ॥
O Weiser, o Sündenloser, seit deiner Geburt sind hunderttausend Jahre vergangen. Sag mir, o Brahmane, welches Leid die Langlebigen haben.
3.196.17
अप्रियैः सह संवासः प्रियैश्चापि विनाभवः ।
असद्भिः संप्रयोगश्च तद्दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१७ ॥
Mit Ungeliebten zusammenzuleben, von den Geliebten getrennt zu sein und Umgang mit Bösen zu haben – das ist das Leid der Langlebigen.
3.196.18
पुत्रदारविनाशोऽत्र ज्ञातीनां सुहृदामपि ।
परेष्वायत्तता कृच्छ्रं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.१८ ॥
Hier der Verlust von Söhnen und Ehefrauen, auch der von Verwandten und Freunden, und die Härte der Abhängigkeit von anderen – was könnte schmerzlicher sein als das?
3.196.19
नान्यद्दुःखतरं किंचिल्लोकेषु प्रतिभाति मे ।
अर्थैर्विहीनः पुरुषः एरैः संपरिभूयते ॥ ३.१९६.१९ ॥
Ich sehe in den Welten kein größeres Leid als dieses: Ein Mann ohne Reichtum wird von Leuten wie Elefanten gänzlich verachtet.
3.196.20
अकुलानां कुले भावं कुलीनानां कुलक्षयम् ।
संयोगं विप्रयोगं च पश्यन्ति चिरजीविनः ॥ ३.१९६.२० ॥
Die Langlebigen sehen, wie Menschen niederer Herkunft in edle Familien hineingeboren werden, wie die Familie der Edlen zugrunde geht, sowie Vereinigung und Trennung.
3.196.21
अपिप्रत्यक्षमेवैतत्तव देघ शतक्रतो ।
अकुलानां समृद्धानां कथं कुलविपर्ययः ॥ ३.१९६.२१ ॥
O Gott, Śatakratu, dies geschieht doch vor deinen eigenen Augen. Wie kommt es zur Umkehrung der Abstammung bei den wohlhabenden Niederen?
3.196.22
देवदानवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसाः ।
प्राप्नुवन्ति विपर्यासं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२२ ॥
Götter, Dämonen, Gandharvas, Menschen, Schlangen und Rākṣasas erfahren alle den Umsturz; was wäre schmerzlicher als das?
3.196.23
कुले जाताश् क्लिश्यन्ते दौष्कुलेयवशानुगाः ।
आढ्यैर्दरिद्राऽवमताः किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२३ ॥
Die in guten Familien Geborenen leiden, dem Willen der Niederen unterworfen; die Armen werden von den Reichen verachtet. Was wäre schmerzlicher als das?
3.196.24
लोके वैधर्म्यमेतत्तु दृश्ते बहुविस्तरम् ।
हीनज्ञानाश्च हृष्यन्ते क्लिश्यन्ते प्राज्ञकोविदाः।
बहुदुःखपरिक्लेशं मानुष्यमिह दृश्यते ॥ ३.१९६.२४ ॥
In der Welt zeigt sich diese Umkehrung der Ordnung in großem Maßstab: Die Unwissenden freuen sich, während die Weisen und Gelehrten leiden. Hier erscheint das menschliche Leben voll großen Kummers und Leids.
3.196.25
पुनरेव महाभाग देवर्षिगणसेवित ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं सुखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.२५ ॥
Noch einmal, o Hochbeglückter, von Scharen göttlicher Seher umgeben, o Brahmane, sag mir: Was ist Glück für die Langlebigen?
3.196.26
अष्टमे द्वादशे वाऽपि शाकं यः पचते गृहे ।
कुमित्राण्यनपाश्रित् किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.२६ ॥
Wer ist glücklicher als jener, der zu Hause Gemüse kocht, selbst am achten oder zwölften Tag, und nicht von schlechten Freunden abhängt?
3.196.27
यत्राहानि न गण्यन्ते नैनमाहुर्महाशनम् ।
अपि शाकं पचानस्य सुखं वै मघवन्गृहे ॥ ३.१९६.२७ ॥
Wo die Tage nicht gezählt werden und man ihn nicht einen großen Esser nennt — auch dem, der zu Hause Gemüse kocht, ist Glück beschieden, o Maghavan.
3.196.28
आर्जितं स्वेन वीर्येण नाप्यपाश्रित्य कंचन ।
फलशाकमपि श्रेयो भोक्तुं ह्यकृपणं गृहे ॥ ३.१९६.२८ ॥
Durch eigene Kraft erworben, ohne von irgendjemandem abhängig zu sein — schon Früchte und Gemüse, daheim großzügig gegessen, sind besser.
3.196.29
परस्य तु गृहे भोक्तुः परिभूतस् नित्यशः ।
सुमृष्टमपि न श्रेयो विकल्पोऽयमतः सताम् ॥ ३.१९६.२९ ॥
Wer im Haus eines anderen isst, wird ständig gedemütigt; selbst gut zubereitete Speisen sind ihm nicht zuträglich — daher ist dies für Gute keine Wahl.
3.196.30
श्ववद्धि लोलुपो यस्तु परान्नं भोक्तुमिच्छति ।
धिगस्तु तस्य तद्भुक्तं कृपणस् दुरात्मनः ॥ ३.१९६.३० ॥
Schande über das Essen dieses elenden, bösen Menschen, der wie ein Hund gierig danach verlangt, die Speise eines anderen zu essen.
3.196.31
यो दत्त्वाऽतिथिभृत्येभ्यः पितृभ्यश्च द्विजोत्तमः ।
शिष्टान्यन्नानि यो भुङ्क्ते किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.३१ ॥
Was ist angenehmer als der Beste der Zweimalgeborenen, der, nachdem er Gästen, Dienern und den Ahnen gegeben hat, die übrige Speise isst?
3.196.32
अतो मृष्टतरं नान्यत्पूतं किंचितच्छतक्रतो ।
दत्त्वा यस्त्वतिथिभ्योऽन्नं भुङ्क्ते तेनैव नित्यशः ॥ ३.१९६.३२ ॥
Darum gibt es nichts Süßeres oder Reineres als dies, o Śatakratu: wer den Gästen Speise gegeben hat und stets davon isst.
3.196.33
तावतां गोसहस्राणां फलं प्राप्नोति दायकः ।
यदेनो यौवनकृतंतत्सर्वं नश्यते ध्रुवम् ॥ ३.१९६.३३ ॥
Der Gebende erlangt den Lohn von so vielen tausend Kühen, und jede Sünde, die in der Jugend begangen wurde, wird gewiss vernichtet.
3.196.34
रसदक्षिणस् भुक्तस् द्विजस्य तु करे गतम् ।
यद्वारि वारिणा सिञ्चेत्तद्ध्येनस्तरते क्षणात् ॥ ३.१९६.३४ ॥
Speise, die aus der Hand eines Zweimalgeborenen mit saftigen Gaben gegessen wird, führt in einem Augenblick über die Sünde hinweg, wie Wasser, das mit Wasser besprengt wird.
3.196.35
एताश्चान्याश्च वै बह्वीः कथयित्वा कथाः शुभाः ।
बकेन सह देवेन्द्र आपृच्छ्य त्रिदिवं गतः ॥ ३.१९६.३५ ॥
Nachdem er diese und viele andere glückverheißende Geschichten erzählt hatte, verabschiedete sich der Herr der Götter von Baka und ging zum Himmel.