Mahābhārata · Adhyāya 3.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.196.1
मार्कण्डेयमृषयो ब्राह्मणा युधिष्ठिरश्च ।
पर्यपृच्छन्नृषिः केन दीर्घायुरासीद्बकः ॥ ३.१९६.१ ॥
Mārkaṇḍeya, os sábios, os brâmanes e Yudhiṣṭhira perguntaram: por que meio o sábio Baka tornou-se longevo?
3.196.2
मार्कण्डेयस्तु तान्सर्वान्प्रत्युवाच महातपाः ।
दीर्घायुश्च बकोराजन्नृषिर्नात्र विचारणा ॥ ३.१९६.२ ॥
Então Mārkaṇḍeya, de grande austeridade, respondeu a todos: Ó rei, o sábio Baka foi longevo; disso não há dúvida.
3.196.3
एतच्छ्रुत्वा तु कौन्तेयो भ्रातृभिः सह भारत ।
मार्कण्डेयं पर्यपृच्छद्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ३.१९६.३ ॥
Ao ouvir isto, o filho de Kuntī, o rei da justiça Yudhiṣṭhira, ó descendente de Bharata, perguntou a Mārkaṇḍeya junto com os irmãos.
3.196.4
बकदाल्भ्यौ महात्मानौ श्रूयेते चिरजीविनौ ।
सखायौ देवराजस् यतावृषी लोकसंमतौ ॥ ३.१९६.४ ॥
Baka e Dālbhya, as duas grandes almas, são conhecidos como amigos de longa vida, iguais ao rei dos deuses, sábios honrados pelos mundos.
3.196.5
एतदिच्छामि भगवन्बकशक्रसमागमम् ।
सुखदुःखसमायुक्तं तत्त्वेन कथितं त्वया ॥ ३.१९६.५ ॥
Ó venerável, desejo ouvir do encontro de Baka e Śakra, unido a prazer e dor, como tu o relataste com verdade.
3.196.6
वृत्ते देवासुरे राजन्संग्रामे रोमहर्षणे ।
त्रयाणामपि लोकानामिन्द्रो लोकाधिपोऽभवत् ॥ ३.१९६.६ ॥
Ó rei, depois de travada a espantosa batalha entre deuses e asuras, Indra tornou-se senhor dos três mundos.
3.196.7
सम्यग्वर्षति पर्जन्ये सस्यसंपद उत्तमाः ।
निरामयाः सुधर्मिष्ठाः प्रजा धर्मपरायणाः।
मुदितश्च जनः सर्वः स्वधर्मेषु व्यवस्थितः ॥ ३.१९६.७ ॥
Quando a nuvem da chuva derrama bem sua água, chega a melhor abundância de colheitas. Os povos estão livres de doenças, são muito devotos ao dharma e dedicados a ele. Todo o povo está alegre e firmado em seus próprios deveres.
3.196.8
ताः प्रजा मुदिताः सर्वा दृष्ट्रा बलनिषूदनः ।
ततस्तु मुदितोराजन्देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.१९६.८ ॥
Vendo todo aquele povo alegre, o destruidor de Bala — então, ó rei, Śatakratu, rei dos deuses, também se alegrou.
3.196.9
ऐरावतं समास्थाय अपश्यन्मुदिताः प्रजाः ।
आश्रमांश्च विचित्रांश् नदीश्च विविधाः शुभाः ॥ ३.१९६.९ ॥
Montado em Airāvata, contemplou o povo alegre, os maravilhosos eremitérios e os muitos rios auspiciosos.
3.196.10
नगराणि समृद्धानि घेटाञ्जनपदांस्तथा ।
प्रजापालनदक्षांश्च नरेन्द्रान्धर्मचारिणः ॥ ३.१९६.१० ॥
Cidades prósperas, aldeias e territórios, e reis hábeis em proteger o povo e praticar o dharma.
3.196.11
उदपानं प्रपा वापी तटाकानि सरांसि च ।
नानाब्रह्रह्मसमाचारैः सेवितानि द्विजोततमैः ॥ ३.१९६.११ ॥
Poços, bebedouros, poços de degraus, tanques e lagos, frequentados pelos melhores brâmanes que praticam os diversos ritos do Veda.
3.196.12
ततोऽवतीर्य रम्यायां पृथ्व्यां राजञ्छतक्रतुः ।
तत्र रम्ये शिवे देशे बहुवृक्षसमाकुले ॥ ३.१९६.१२ ॥
Então, ó rei, Śatakratu desceu à terra agradável e chegou àquela região aprazível e auspiciosa, densamente coberta de muitas árvores.
3.196.13
पूर्वस्यां दिशि रम्यायां समुद्राभ्याशतो नृप ।
तत्राश्रमपदं रम्यं मृगद्विजनिषेवितम्।
तत्राश्रमपदे रम्ये बकं पश्यति देवराट् ॥ ३.१९६.१३ ॥
Ó rei, na direção leste, perto do oceano, há um lugar encantador. Ali há um agradável eremitério frequentado por veados e pássaros. Naquele belo eremitério, o rei dos deuses viu Baka.
3.196.14
बकस्तु दृष्ट्वा देवेन्द्रं दृढं प्रीतमनाऽभवत् ।
पाद्यासनार्थदानेन फलमूलैरथार्चयत् ॥ ३.१९६.१४ ॥
Baka, ao ver Indra, senhor dos deuses, ficou muito satisfeito. Oferecendo água para os pés e um assento, honrou-o com frutos e raízes.
3.196.15
सुखोपविष्टो वरदस्ततस्तु बलसूदनः ।
ततः प्रश्नं बकं देवं उवाच त्रिदशेश्वरः ॥ ३.१९६.१५ ॥
Sentado confortavelmente, o doador de dádivas, matador de Bala, então fez uma pergunta a Baka e disse, o senhor dos trinta deuses.
3.196.16
शतं वर्षसहस्राणि मुने जातस्य तेऽनघ ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१६ ॥
Ó sábio, ó sem mácula, já se passaram cem mil anos desde o teu nascimento. Dize-me, ó brâmane, qual é o sofrimento dos longevos.
3.196.17
अप्रियैः सह संवासः प्रियैश्चापि विनाभवः ।
असद्भिः संप्रयोगश्च तद्दुःखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.१७ ॥
Viver com os não amados, a separação dos entes queridos e a companhia dos maus: esse é o sofrimento dos longevos.
3.196.18
पुत्रदारविनाशोऽत्र ज्ञातीनां सुहृदामपि ।
परेष्वायत्तता कृच्छ्रं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.१८ ॥
Aqui, a destruição de filhos e esposas, também a dos parentes e amigos, e a dureza de depender dos outros: o que poderia ser mais doloroso do que isso?
3.196.19
नान्यद्दुःखतरं किंचिल्लोकेषु प्रतिभाति मे ।
अर्थैर्विहीनः पुरुषः एरैः संपरिभूयते ॥ ३.१९६.१९ ॥
Não vejo nos mundos sofrimento maior que este: o homem privado de riquezas é completamente desprezado por aqueles como elefantes.
3.196.20
अकुलानां कुले भावं कुलीनानां कुलक्षयम् ।
संयोगं विप्रयोगं च पश्यन्ति चिरजीविनः ॥ ३.१९६.२० ॥
Os de longa vida veem os de baixa linhagem nascerem em família nobre, a ruína da família nobre, e a união e a separação.
3.196.21
अपिप्रत्यक्षमेवैतत्तव देघ शतक्रतो ।
अकुलानां समृद्धानां कथं कुलविपर्ययः ॥ ३.१९६.२१ ॥
Ó deus, Śatakratu, isto está diante dos teus próprios olhos. Como ocorre a inversão de linhagem nos prósperos de baixa origem?
3.196.22
देवदानवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसाः ।
प्राप्नुवन्ति विपर्यासं किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२२ ॥
Deuses, demônios, gandharvas, humanos, serpentes e rākṣasas também sofrem a inversão; o que é mais doloroso que isso?
3.196.23
कुले जाताश् क्लिश्यन्ते दौष्कुलेयवशानुगाः ।
आढ्यैर्दरिद्राऽवमताः किंनु दुःखतरं ततः ॥ ३.१९६.२३ ॥
Os nascidos em boas famílias sofrem, submetidos à vontade dos de baixa linhagem; os pobres são desprezados pelos ricos. O que é mais doloroso que isso?
3.196.24
लोके वैधर्म्यमेतत्तु दृश्ते बहुविस्तरम् ।
हीनज्ञानाश्च हृष्यन्ते क्लिश्यन्ते प्राज्ञकोविदाः।
बहुदुःखपरिक्लेशं मानुष्यमिह दृश्यते ॥ ३.१९६.२४ ॥
No mundo, esta inversão da ordem se vê em larga escala: os ignorantes se regozijam enquanto os sábios e eruditos sofrem. Aqui a vida humana aparece cheia de grande sofrimento e aflição.
3.196.25
पुनरेव महाभाग देवर्षिगणसेवित ।
समाख्याहि मम ब्रह्मन्किं सुखं चिरजीविनाम् ॥ ३.१९६.२५ ॥
Mais uma vez, ó bem-aventurado, servido por multidões de sábios divinos, ó brâmane, dize-me: o que é a felicidade para os de longa vida?
3.196.26
अष्टमे द्वादशे वाऽपि शाकं यः पचते गृहे ।
कुमित्राण्यनपाश्रित् किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.२६ ॥
Quem é mais feliz do que aquele que cozinha legumes em casa, mesmo no oitavo ou no décimo segundo dia, e não depende de maus amigos?
3.196.27
यत्राहानि न गण्यन्ते नैनमाहुर्महाशनम् ।
अपि शाकं पचानस्य सुखं वै मघवन्गृहे ॥ ३.१९६.२७ ॥
Onde os dias não são contados e ninguém o chama de grande comilão — mesmo para quem cozinha legumes em casa há felicidade, ó Maghavan.
3.196.28
आर्जितं स्वेन वीर्येण नाप्यपाश्रित्य कंचन ।
फलशाकमपि श्रेयो भोक्तुं ह्यकृपणं गृहे ॥ ३.१९६.२८ ॥
Ganho pelo próprio esforço, sem depender de ninguém — mesmo frutas e legumes comidos generosamente em casa são melhores.
3.196.29
परस्य तु गृहे भोक्तुः परिभूतस् नित्यशः ।
सुमृष्टमपि न श्रेयो विकल्पोऽयमतः सताम् ॥ ३.१९६.२९ ॥
Quem come na casa alheia é constantemente humilhado; nem mesmo a comida bem preparada lhe faz bem — por isso isto não é opção para os bons.
3.196.30
श्ववद्धि लोलुपो यस्तु परान्नं भोक्तुमिच्छति ।
धिगस्तु तस्य तद्भुक्तं कृपणस् दुरात्मनः ॥ ३.१९६.३० ॥
Vergonha sobre a comida daquele miserável, de mente perversa, que, glutão como um cão, deseja comer a comida alheia.
3.196.31
यो दत्त्वाऽतिथिभृत्येभ्यः पितृभ्यश्च द्विजोत्तमः ।
शिष्टान्यन्नानि यो भुङ्क्ते किं वै सुखतरं ततः ॥ ३.१९६.३१ ॥
O que é mais agradável do que o melhor dos duas vezes nascidos que, tendo dado a hóspedes, servos e antepassados, come o alimento que sobra?
3.196.32
अतो मृष्टतरं नान्यत्पूतं किंचितच्छतक्रतो ।
दत्त्वा यस्त्वतिथिभ्योऽन्नं भुङ्क्ते तेनैव नित्यशः ॥ ३.१९६.३२ ॥
Portanto, nada é mais doce ou mais puro que isto, ó Śatakratu: aquele que, tendo dado alimento aos hóspedes, sempre come por esse mesmo meio.
3.196.33
तावतां गोसहस्राणां फलं प्राप्नोति दायकः ।
यदेनो यौवनकृतंतत्सर्वं नश्यते ध्रुवम् ॥ ३.१९६.३३ ॥
O doador obtém o fruto de tantos milhares de vacas, e todo pecado cometido na juventude certamente é destruído.
3.196.34
रसदक्षिणस् भुक्तस् द्विजस्य तु करे गतम् ।
यद्वारि वारिणा सिञ्चेत्तद्ध्येनस्तरते क्षणात् ॥ ३.१९६.३४ ॥
O alimento comido da mão de um duas vezes nascido com oferendas suculentas faz atravessar o pecado num instante, como água aspergida com água.
3.196.35
एताश्चान्याश्च वै बह्वीः कथयित्वा कथाः शुभाः ।
बकेन सह देवेन्द्र आपृच्छ्य त्रिदिवं गतः ॥ ३.१९६.३५ ॥
Tendo narrado estas e muitas outras histórias auspiciosas, o senhor dos deuses despediu-se de Baka e partiu para o céu.