مهابهاراتا · أدهيايا 3.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.197.1
ततः पाण्डवाः पुनर्मार्कण्डेयमूचुः ॥ ३.१९७.१ ॥
ثم قال البانداڤا لمارkanديا مرة أخرى.
3.197.2
कथितं ब्राह्मणमहाभाग्यं राजन्यमहाभाग्यमिदानीं शुश्रूषामह इति तानुवाच मार्कण्डेयो महर्षिः श्रूयतामिति इदानीं राजन्यानां महाभाग्यमिति । कुरूणामन्यतमः सुहोत्रो नाम राजा महर्षीनभिगम्य निवृत्य रशस्थमेव राजानमौशीनरं शिबिं ददर्शाभिमुखं तौ समेत्य परस्परेण यथावयः पूजां प्रयुज्य गुणसाम्येन परस्परेण तुल्यात्मानौ विदित्वान्योन्यस्य पन्थानं न ददतुस्तत्र नारदः प्रादुरासीत् किमिदं भवन्तौ परस्परस्य पन्थानमावृत्य तिष्ठत इति ॥ ३.१९७.२ ॥
قد رُوِي فضل البراهمة؛ ونحن الآن نرغب في سماع فضل الكشاتريا، قال البانداڤا. فقال لهم الحكيم الكبير ماركاندييا: «اسمعوا، والآن فضل الملوك.» فإن أحد الكورو، وهو ملك اسمه سوهوترا، بعد أن زار الحكماء العظام وعاد، رأى أمامه الملك الأوشيناري شيبي واقفًا على عربته. فلما التقيا، أكرم كلٌّ منهما الآخر بحسب سنه؛ ولما علما أنهما متساويان في الفضل، لم يفسح أحدهما الطريق للآخر. فظهر ناراداً وقال: «ما هذا؟ لماذا تقفان كلاكما تسدّان طريق بعضكما؟»
3.197.4
तावूचतुर्नारद नैतद् भगवन् पूर्वकर्मकर्त्रादिभिर्विशिष्टस्य पन्था उपदिश्यते समर्थाय वा आवां च सख्यं परस्परेणोपगतौ तच्चावधानतोऽत्युत्कृष्टमधरोत्तरंपरिभ्रष्टं नारदस्त्वेवमुक्तः श्लोकत्रयमपठत्-
क्रूरः कौरव्य मृदवे
मृदुः क्रूरे च कौरव ।
साधुश्चासाधवे साधुः
साधवे नाप्नुयात् कथम् ॥ ३.१९७.४ ॥
قال كلاهما لنارادا: أيها المبارك، هذا غير صواب. يُرشد الطريق من تميّز بأعماله السابقة، أو من كان قادرًا؛ نحن الاثنان قد دخلنا في صداقة متبادلة، وبالانتباه زال التمييز بين الأعلى والأدنى. وهكذا خوطب نارادا فتلا ثلاثة أبيات: القاسي للوديع، والوديع للقاسي، يا كوراڤيا؛ الصالح للشرير، والصالح للصالح، يا كوراڤا؛ كيف ينال الصالح ما ينبغي أن يناله الصالح؟
3.197.5
कृतं शतगुणं कुर्या-
न्नास्ति देवेषु निर्णयः ।
औशीनरः साधुशीलो ।
भवतो वै महीपतिः ॥ ३.१९७.५ ॥
ينبغي أن يثمر الفعل مئة ضعف؛ ولا شك في هذا عند الآلهة. الأوشيناري، حسن السيرة، هو بالحق ملككم.
3.197.6
जयेत् कदर्यं दानेन ।
सत्येनानृतवादिनम् ।
क्षमया क्रूरकर्माण-
मसाधुं साधुना जयेत् ॥ ३.१९७.६ ॥
ينبغي أن يُغلب البخيل بالعطاء، والكاذب بالصدق، وصاحب الفعل القاسي بالصفح، والشرير بالصالح.
3.197.7
तदुभावेव भवन्तावुदारौ य इदानीं भवद्भ्यामन्य- तमः सोऽपसर्पतु एतद् वै निदर्शनमित्युक्त्वा तूष्णीं नारदो बभूव । एतच्छ्रुत्वा तु कौरव्यः शिबिं प्रदक्षिणं कृत्वा पन्थानं दत्त्वा बहुकर्मभिः प्रशस्य प्रययौ ॥ ३.१९७.७ ॥
أنتما الاثنان كريمان؛ فمن منكما يتنحى الآن فليكن ذلك هو المثال، قال نارادا ثم صمت. فلما سمع الكوروي ذلك طاف بشيبي من جهة اليمين، وأفسح له الطريق، وأثنى عليه لأعمال كثيرة، ثم مضى.
3.197.8
तदेतद् राज्ञो महाभाग्यमप्युक्तवान् नारदः ॥ ३.१९७.८ ॥
وتحدث نارادا كذلك عن السعادة العظيمة للملك بهذا القول.