Mahābhārata · Adhyāya 3.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.197.1
ततः पाण्डवाः पुनर्मार्कण्डेयमूचुः ॥ ३.१९७.१ ॥
Então os Pāṇḍavas falaram novamente a Mārkaṇḍeya.
3.197.2
कथितं ब्राह्मणमहाभाग्यं राजन्यमहाभाग्यमिदानीं शुश्रूषामह इति तानुवाच मार्कण्डेयो महर्षिः श्रूयतामिति इदानीं राजन्यानां महाभाग्यमिति । कुरूणामन्यतमः सुहोत्रो नाम राजा महर्षीनभिगम्य निवृत्य रशस्थमेव राजानमौशीनरं शिबिं ददर्शाभिमुखं तौ समेत्य परस्परेण यथावयः पूजां प्रयुज्य गुणसाम्येन परस्परेण तुल्यात्मानौ विदित्वान्योन्यस्य पन्थानं न ददतुस्तत्र नारदः प्रादुरासीत् किमिदं भवन्तौ परस्परस्य पन्थानमावृत्य तिष्ठत इति ॥ ३.१९७.२ ॥
A grande fortuna dos brâmanes foi contada; agora desejamos ouvir a grande fortuna dos kṣatriyas, disseram os Pāṇḍavas. Então o grande sábio Mārkaṇḍeya lhes disse: 'Ouvi, agora a grande fortuna dos reis.' Um dos Kurus, um rei chamado Suhotra, tendo se aproximado dos grandes sábios e voltado, viu diante de si o rei auśīnara Śibi, de pé sobre o carro. Ao se encontrarem, cada um honrou o outro segundo a idade; sabendo-se iguais em mérito, nenhum cedeu o caminho ao outro. Então Nārada apareceu e disse: 'O que é isto? Por que vocês dois estão parados bloqueando o caminho um do outro?'
3.197.4
तावूचतुर्नारद नैतद् भगवन् पूर्वकर्मकर्त्रादिभिर्विशिष्टस्य पन्था उपदिश्यते समर्थाय वा आवां च सख्यं परस्परेणोपगतौ तच्चावधानतोऽत्युत्कृष्टमधरोत्तरंपरिभ्रष्टं नारदस्त्वेवमुक्तः श्लोकत्रयमपठत्-
क्रूरः कौरव्य मृदवे
मृदुः क्रूरे च कौरव ।
साधुश्चासाधवे साधुः
साधवे नाप्नुयात् कथम् ॥ ३.१९७.४ ॥
Ambos disseram a Nārada: Senhor, isto não é correto. O caminho é indicado ao distinguido por ações prévias, ou ao capaz; nós dois entramos em amizade mútua, e pela atenção a distinção de superior e inferior desapareceu. Assim interpelado, Nārada recitou três versos: O cruel para com o gentil, e o gentil para com o cruel, ó Kaurava; o bom para com o mau, e o bom para com o bom, ó Kaurava; como obteria o bom (o fruto) que o bom deve obter?
3.197.5
कृतं शतगुणं कुर्या-
न्नास्ति देवेषु निर्णयः ।
औशीनरः साधुशीलो ।
भवतो वै महीपतिः ॥ ३.१९७.५ ॥
Uma ação deve dar fruto cem vezes maior; não há dúvida sobre isso entre os deuses. O Auśīnara, de boa conduta, é de fato vosso senhor e rei.
3.197.6
जयेत् कदर्यं दानेन ।
सत्येनानृतवादिनम् ।
क्षमया क्रूरकर्माण-
मसाधुं साधुना जयेत् ॥ ३.१९७.६ ॥
Deve-se vencer o avarento pela doação, o mentiroso pela verdade, o de atos cruéis pela paciência, e o malvado pelo bom.
3.197.7
तदुभावेव भवन्तावुदारौ य इदानीं भवद्भ्यामन्य- तमः सोऽपसर्पतु एतद् वै निदर्शनमित्युक्त्वा तूष्णीं नारदो बभूव । एतच्छ्रुत्वा तु कौरव्यः शिबिं प्रदक्षिणं कृत्वा पन्थानं दत्त्वा बहुकर्मभिः प्रशस्य प्रययौ ॥ ३.१९७.७ ॥
Vós dois sois ambos generosos; quem de vós ceder agora, esse será o exemplo, disse Nārada, e calou-se. Ao ouvir isto, o descendente dos Kurus circundou Śibi pela direita, cedeu-lhe o caminho, louvou-o por muitas ações e partiu.
3.197.8
तदेतद् राज्ञो महाभाग्यमप्युक्तवान् नारदः ॥ ३.१९७.८ ॥
Nārada também falou assim sobre a grande fortuna do rei.