ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.197.1
ततः पाण्डवाः पुनर्मार्कण्डेयमूचुः ॥ ३.१९७.१ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପୁନର୍ବାର ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.197.2
कथितं ब्राह्मणमहाभाग्यं राजन्यमहाभाग्यमिदानीं शुश्रूषामह इति तानुवाच मार्कण्डेयो महर्षिः श्रूयतामिति इदानीं राजन्यानां महाभाग्यमिति । कुरूणामन्यतमः सुहोत्रो नाम राजा महर्षीनभिगम्य निवृत्य रशस्थमेव राजानमौशीनरं शिबिं ददर्शाभिमुखं तौ समेत्य परस्परेण यथावयः पूजां प्रयुज्य गुणसाम्येन परस्परेण तुल्यात्मानौ विदित्वान्योन्यस्य पन्थानं न ददतुस्तत्र नारदः प्रादुरासीत् किमिदं भवन्तौ परस्परस्य पन्थानमावृत्य तिष्ठत इति ॥ ३.१९७.२ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମହାଭାଗ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି; ଏବେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମହାଭାଗ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ ବୋଲି ପାଣ୍ଡବମାନେ କହିଲେ। ସେତେବେଳେ ମହର୍ଷି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ, 'ଶୁଣ, ଏବେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମହାଭାଗ୍ୟ।' କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସୁହୋତ୍ର ନାମକ ଜଣେ ରାଜା ମହର୍ଷିମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଫେରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଔଶୀନର ରାଜା ଶିବିଙ୍କୁ ସାମନାରେ ଦେଖିଲେ। ଦୁହେଁ ବୟସ ଅନୁସାରେ ପରସ୍ପରକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; ଗୁଣରେ ସମାନ ବୁଝି କେହି ଅନ୍ୟକୁ ପଥ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ। ସେତେବେଳେ ନାରଦ ପ୍ରକଟ ହୋଇ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରର ପଥ ରୋକି କାହିଁକି ଠିଆ ହୋଇଛ?'
3.197.4
तावूचतुर्नारद नैतद् भगवन् पूर्वकर्मकर्त्रादिभिर्विशिष्टस्य पन्था उपदिश्यते समर्थाय वा आवां च सख्यं परस्परेणोपगतौ तच्चावधानतोऽत्युत्कृष्टमधरोत्तरंपरिभ्रष्टं नारदस्त्वेवमुक्तः श्लोकत्रयमपठत्-
क्रूरः कौरव्य मृदवे
मृदुः क्रूरे च कौरव ।
साधुश्चासाधवे साधुः
साधवे नाप्नुयात् कथम् ॥ ३.१९७.४ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ଭଗବନ୍, ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ। ପୂର୍ବକର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିମ୍ବା ସମର୍ଥଙ୍କୁ ପଥ ଦେଖାଯାଏ; ଆମେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର ବନ୍ଧୁତା ପାଇଛୁ, ଯେଉଁଥିରେ ସାବଧାନତାରେ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚର ଭେଦ ଲୋପ ପାଇଛି। ତେବେ ନାରଦ ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ତିନୋଟି ଶ୍ଳୋକ ପଢ଼ିଲେ: ହେ କୌରବ୍ୟ, କ୍ରୂର ମୃଦୁ ପ୍ରତି, ମୃଦୁ କ୍ରୂର ପ୍ରତି; ହେ କୌରବ, ସାଧୁ ଅସାଧୁ ପ୍ରତି, ସାଧୁ ସାଧୁ ପ୍ରତି; ସାଧୁ କିପରି (ଫଳ) ପାଇବ?
3.197.5
कृतं शतगुणं कुर्या-
न्नास्ति देवेषु निर्णयः ।
औशीनरः साधुशीलो ।
भवतो वै महीपतिः ॥ ३.१९७.५ ॥
କୃତ (କର୍ମ) ଶତଗୁଣ ଫଳ ଦେବା ଉଚିତ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସାଧୁସ୍ୱଭାବ ଔଶୀନର ତୁମମାନଙ୍କର ରାଜା।
3.197.6
जयेत् कदर्यं दानेन ।
सत्येनानृतवादिनम् ।
क्षमया क्रूरकर्माण-
मसाधुं साधुना जयेत् ॥ ३.१९७.६ ॥
କୃପଣକୁ ଦାନରେ ଜିତିବା ଉଚିତ; ମିଥ୍ୟାବାଦୀକୁ ସତ୍ୟରେ; କ୍ରୂରକର୍ମାକୁ କ୍ଷମାରେ; ଅସାଧୁକୁ ସାଧୁ ଦ୍ୱାରା ଜିତିବା ଉଚିତ।
3.197.7
तदुभावेव भवन्तावुदारौ य इदानीं भवद्भ्यामन्य- तमः सोऽपसर्पतु एतद् वै निदर्शनमित्युक्त्वा तूष्णीं नारदो बभूव । एतच्छ्रुत्वा तु कौरव्यः शिबिं प्रदक्षिणं कृत्वा पन्थानं दत्त्वा बहुकर्मभिः प्रशस्य प्रययौ ॥ ३.१९७.७ ॥
ଆପଣ ଦୁହେଁ ଉଦାର। ଏବେ ଆପଣଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ସରିଯିବେ, ସେ ଏହାର ଉଦାହରଣ, ଏହା କହି ନାରଦ ନୀରବ ହେଲେ। ଏହା ଶୁଣି କୌରବ୍ୟ ଶିବିଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପଥ ଦେଇ, ବହୁ କର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଚାଲିଗଲେ।
3.197.8
तदेतद् राज्ञो महाभाग्यमप्युक्तवान् नारदः ॥ ३.१९७.८ ॥
ରାଜାଙ୍କର ଏହି ମହାଭାଗ୍ୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ନାରଦ ଏହିପରି କହିଲେ।