مہابھارت · ادھیائے 3.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.197.1
ततः पाण्डवाः पुनर्मार्कण्डेयमूचुः ॥ ३.१९७.१ ॥
پھر پانڈووں نے مارکنڈیہ سے دوبارہ کہا۔
3.197.2
कथितं ब्राह्मणमहाभाग्यं राजन्यमहाभाग्यमिदानीं शुश्रूषामह इति तानुवाच मार्कण्डेयो महर्षिः श्रूयतामिति इदानीं राजन्यानां महाभाग्यमिति । कुरूणामन्यतमः सुहोत्रो नाम राजा महर्षीनभिगम्य निवृत्य रशस्थमेव राजानमौशीनरं शिबिं ददर्शाभिमुखं तौ समेत्य परस्परेण यथावयः पूजां प्रयुज्य गुणसाम्येन परस्परेण तुल्यात्मानौ विदित्वान्योन्यस्य पन्थानं न ददतुस्तत्र नारदः प्रादुरासीत् किमिदं भवन्तौ परस्परस्य पन्थानमावृत्य तिष्ठत इति ॥ ३.१९७.२ ॥
برہمنوں کی عظیم خوش بختی بیان ہو چکی؛ اب ہم کشتریوں کی عظیم خوش بختی سننا چاہتے ہیں، پانڈووں نے کہا۔ تب مہارشی مارکنڈیہ نے کہا، 'سنو، اب کشتریوں کی عظیم خوش بختی۔' کوروؤں میں سے ایک، سُہوتر نامی راجا، مہارشیوں کے پاس جا کر لوٹ رہا تھا، تو اس نے رتھ پر کھڑے اوشیٖنر راجا شِبی کو سامنے دیکھا۔ دونوں نے عمر کے لحاظ سے ایک دوسرے کی تعظیم کی؛ اوصاف میں برابر جان کر کسی نے دوسرے کو راستہ نہ دیا۔ تب نارد ظاہر ہوئے اور بولے، 'تم دونوں ایک دوسرے کا راستہ روک کر کیوں کھڑے ہو؟'
3.197.4
तावूचतुर्नारद नैतद् भगवन् पूर्वकर्मकर्त्रादिभिर्विशिष्टस्य पन्था उपदिश्यते समर्थाय वा आवां च सख्यं परस्परेणोपगतौ तच्चावधानतोऽत्युत्कृष्टमधरोत्तरंपरिभ्रष्टं नारदस्त्वेवमुक्तः श्लोकत्रयमपठत्-
क्रूरः कौरव्य मृदवे
मृदुः क्रूरे च कौरव ।
साधुश्चासाधवे साधुः
साधवे नाप्नुयात् कथम् ॥ ३.१९७.४ ॥
ان دونوں نے نارد سے کہا: اے بھگوان، یہ درست نہیں۔ پہلے کے اعمال کرنے والوں کے ذریعے برتر یا قابل کو راستہ دکھایا جاتا ہے؛ ہم دونوں باہمی دوستی کو پہنچ گئے ہیں، اور اس میں احتیاط سے اونچ نیچ کا فرق مٹ گیا ہے۔ تب نارد نے یوں کہے جانے پر تین شلوک پڑھے: اے کوروی، ظالم نرم کے لیے، نرم ظالم کے لیے؛ اے کورو، نیک برے کے لیے، نیک نیک کے لیے؛ نیک کیسے (پھل) پائے؟
3.197.5
कृतं शतगुणं कुर्या-
न्नास्ति देवेषु निर्णयः ।
औशीनरः साधुशीलो ।
भवतो वै महीपतिः ॥ ३.१९७.५ ॥
کیا گیا (عمل) سو گنا پھل دے؛ دیوتاؤں میں اس میں کوئی شک نہیں۔ نیک طبیعت اوشیناری تمہارا بادشاہ ہے۔
3.197.6
जयेत् कदर्यं दानेन ।
सत्येनानृतवादिनम् ।
क्षमया क्रूरकर्माण-
मसाधुं साधुना जयेत् ॥ ३.१९७.६ ॥
بخیل کو سخاوت سے جیتے؛ جھوٹے کو سچ سے؛ ظالم کو معافی سے؛ برے کو نیک سے جیتے۔
3.197.7
तदुभावेव भवन्तावुदारौ य इदानीं भवद्भ्यामन्य- तमः सोऽपसर्पतु एतद् वै निदर्शनमित्युक्त्वा तूष्णीं नारदो बभूव । एतच्छ्रुत्वा तु कौरव्यः शिबिं प्रदक्षिणं कृत्वा पन्थानं दत्त्वा बहुकर्मभिः प्रशस्य प्रययौ ॥ ३.१९७.७ ॥
آپ دونوں ہی اُدار ہیں۔ اب آپ دونوں میں سے جو بھی پیچھے ہٹے، یہی اس کی مثال ہے، یہ کہہ کر نارد خاموش ہو گئے۔ یہ سن کر کَوَرْیہ نے شِبی کی پرادَکْشِنا کی، راستہ دیا، بہت سے کاموں پر تعریف کی اور چلے گئے۔
3.197.8
तदेतद् राज्ञो महाभाग्यमप्युक्तवान् नारदः ॥ ३.१९७.८ ॥
بادشاہ کی اس عظیم خوش بختی کے بارے میں بھی نارد نے یوں فرمایا۔