Mahābhārata · Adhyāya 3.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.197.1
ततः पाण्डवाः पुनर्मार्कण्डेयमूचुः ॥ ३.१९७.१ ॥
Entonces los Pāṇḍavas volvieron a hablar a Mārkaṇḍeya.
3.197.2
कथितं ब्राह्मणमहाभाग्यं राजन्यमहाभाग्यमिदानीं शुश्रूषामह इति तानुवाच मार्कण्डेयो महर्षिः श्रूयतामिति इदानीं राजन्यानां महाभाग्यमिति । कुरूणामन्यतमः सुहोत्रो नाम राजा महर्षीनभिगम्य निवृत्य रशस्थमेव राजानमौशीनरं शिबिं ददर्शाभिमुखं तौ समेत्य परस्परेण यथावयः पूजां प्रयुज्य गुणसाम्येन परस्परेण तुल्यात्मानौ विदित्वान्योन्यस्य पन्थानं न ददतुस्तत्र नारदः प्रादुरासीत् किमिदं भवन्तौ परस्परस्य पन्थानमावृत्य तिष्ठत इति ॥ ३.१९७.२ ॥
Se ha contado la gran fortuna de los brahmanes; ahora deseamos escuchar la gran fortuna de los kṣatriyas, dijeron los Pāṇḍavas. Entonces el gran sabio Mārkaṇḍeya les dijo: 'Escuchad, ahora la gran fortuna de los reyes.' Uno de los Kurus, un rey llamado Suhotra, tras acercarse a los grandes sabios y volver atrás, vio frente a sí al rey auśīnara Śibi, de pie en su carro. Al encontrarse, cada uno honró al otro según su edad; sabiéndose iguales en mérito, ninguno cedió el camino al otro. Entonces apareció Nārada y dijo: '¿Qué es esto? ¿Por qué estáis los dos bloqueando el camino del otro?'
3.197.4
तावूचतुर्नारद नैतद् भगवन् पूर्वकर्मकर्त्रादिभिर्विशिष्टस्य पन्था उपदिश्यते समर्थाय वा आवां च सख्यं परस्परेणोपगतौ तच्चावधानतोऽत्युत्कृष्टमधरोत्तरंपरिभ्रष्टं नारदस्त्वेवमुक्तः श्लोकत्रयमपठत्-
क्रूरः कौरव्य मृदवे
मृदुः क्रूरे च कौरव ।
साधुश्चासाधवे साधुः
साधवे नाप्नुयात् कथम् ॥ ३.१९७.४ ॥
Ambos dijeron a Nārada: Señor, esto no está bien. El camino se indica al distinguido por sus acciones previas, o al capaz; nosotros dos hemos entrado en amistad mutua, y por la atención el distinguir entre superior e inferior ha desaparecido. Así interpelado, Nārada recitó tres versos: El cruel hacia el gentil, y el gentil hacia el cruel, oh Kaurava; el bueno hacia el malvado, y el bueno hacia el bueno, oh Kaurava; ¿cómo obtendría el bueno (el fruto) que el bueno debe obtener?
3.197.5
कृतं शतगुणं कुर्या-
न्नास्ति देवेषु निर्णयः ।
औशीनरः साधुशीलो ।
भवतो वै महीपतिः ॥ ३.१९७.५ ॥
Una acción debe dar fruto cien veces mayor; no hay duda de esto entre los dioses. El Auśīnara, de buena conducta, es en verdad vuestro señor y rey.
3.197.6
जयेत् कदर्यं दानेन ।
सत्येनानृतवादिनम् ।
क्षमया क्रूरकर्माण-
मसाधुं साधुना जयेत् ॥ ३.१९७.६ ॥
Se debe vencer al avaro con la generosidad, al mentiroso con la verdad, al de obras crueles con la paciencia, y al malvado con el bueno.
3.197.7
तदुभावेव भवन्तावुदारौ य इदानीं भवद्भ्यामन्य- तमः सोऽपसर्पतु एतद् वै निदर्शनमित्युक्त्वा तूष्णीं नारदो बभूव । एतच्छ्रुत्वा तु कौरव्यः शिबिं प्रदक्षिणं कृत्वा पन्थानं दत्त्वा बहुकर्मभिः प्रशस्य प्रययौ ॥ ३.१९७.७ ॥
Ambos sois generosos; quien de vosotros ceda ahora, ese será el ejemplo, dijo Nārada, y guardó silencio. Al oír esto, el descendiente de los Kurus rodeó a Śibi por la derecha, le cedió el paso, lo alabó por muchas acciones y se marchó.
3.197.8
तदेतद् राज्ञो महाभाग्यमप्युक्तवान् नारदः ॥ ३.१९७.८ ॥
Nārada habló así también sobre la gran fortuna del rey.