மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.197
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.197.1
ततः पाण्डवाः पुनर्मार्कण्डेयमूचुः ॥ ३.१९७.१ ॥
பின்பு பாண்டவர்கள் மீண்டும் மார்க்கண்டேயரிடம் கூறினர்.
3.197.2
कथितं ब्राह्मणमहाभाग्यं राजन्यमहाभाग्यमिदानीं शुश्रूषामह इति तानुवाच मार्कण्डेयो महर्षिः श्रूयतामिति इदानीं राजन्यानां महाभाग्यमिति । कुरूणामन्यतमः सुहोत्रो नाम राजा महर्षीनभिगम्य निवृत्य रशस्थमेव राजानमौशीनरं शिबिं ददर्शाभिमुखं तौ समेत्य परस्परेण यथावयः पूजां प्रयुज्य गुणसाम्येन परस्परेण तुल्यात्मानौ विदित्वान्योन्यस्य पन्थानं न ददतुस्तत्र नारदः प्रादुरासीत् किमिदं भवन्तौ परस्परस्य पन्थानमावृत्य तिष्ठत इति ॥ ३.१९७.२ ॥
பிராமணர்களின் பெரும் பாக்கியம் கூறப்பட்டது; இப்போது க்ஷத்திரியர்களின் பெரும் பாக்கியத்தைக் கேட்க விரும்புகிறோம் என்று பாண்டவர்கள் கூறினர். அப்போது மகரிஷி மார்க்கண்டேயர், 'கேளுங்கள், இப்போது க்ஷத்திரியர்களின் பெரும் பாக்கியம்' என்றார். குருக்களில் ஒருவனான சுஹோத்ரன் என்ற அரசன் மகரிஷிகளை அணுகித் திரும்புகையில், தேரில் நின்ற அவுசீநர அரசன் சிபியை முகத்துக்கு நேராகக் கண்டான். இருவரும் சந்தித்து வயதின்படி ஒருவருக்கொருவர் மரியாதை செலுத்தினர்; குணங்களில் சமமானவர்களாக ஒருவரையொருவர் அறிந்ததால், இருவரில் எவரும் மற்றவருக்கு வழி விடவில்லை. அப்போது நாரதர் தோன்றி, 'நீங்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் வழியை மறைத்து ஏன் நிற்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்.
3.197.4
तावूचतुर्नारद नैतद् भगवन् पूर्वकर्मकर्त्रादिभिर्विशिष्टस्य पन्था उपदिश्यते समर्थाय वा आवां च सख्यं परस्परेणोपगतौ तच्चावधानतोऽत्युत्कृष्टमधरोत्तरंपरिभ्रष्टं नारदस्त्वेवमुक्तः श्लोकत्रयमपठत्-
क्रूरः कौरव्य मृदवे
मृदुः क्रूरे च कौरव ।
साधुश्चासाधवे साधुः
साधवे नाप्नुयात् कथम् ॥ ३.१९७.४ ॥
அவர்கள் இருவரும் நாரதரிடம் கூறினர்: ஓ பகவானே, இது சரியல்ல. முன்வினை செய்தவர்கள் முதலானோரால் சிறந்தவனுக்கு வழி காட்டப்படுகிறது, அல்லது வல்லவனுக்கு; நாங்கள் இருவரும் பரஸ்பர நட்பை அடைந்துள்ளோம், அதில் கவனத்துடன் உயர்வு தாழ்வு என்பது அகன்றுவிட்டது. அப்போது நாரதர் இவ்வாறு கூறப்பட்டு மூன்று சுலோகங்களை ஓதினார்: ஓ கௌரவ்யா, கொடியவன் மென்மையானவனிடத்தில், மென்மையானவன் கொடியவனிடத்தில்; ஓ கௌரவா, நல்லவன் தீயவனிடத்தில், நல்லவன் நல்லவனிடத்தில்; நல்லவன் எப்படி (பலனை) அடைவான்?
3.197.5
कृतं शतगुणं कुर्या-
न्नास्ति देवेषु निर्णयः ।
औशीनरः साधुशीलो ।
भवतो वै महीपतिः ॥ ३.१९७.५ ॥
செய்த (செயல்) நூறு மடங்காக வேண்டும்; தேவர்களிடையே இதில் ஐயமில்லை. நல்ல நடத்தையுடைய அவுசீநரன் உங்கள் அரசன்.
3.197.6
जयेत् कदर्यं दानेन ।
सत्येनानृतवादिनम् ।
क्षमया क्रूरकर्माण-
मसाधुं साधुना जयेत् ॥ ३.१९७.६ ॥
கஞ்சனை கொடையால் வெல்ல வேண்டும்; பொய்யனை வாய்மையால்; கொடுஞ்செயல் செய்பவனை பொறுமையால்; தீயவனை நல்லவனால் வெல்ல வேண்டும்.
3.197.7
तदुभावेव भवन्तावुदारौ य इदानीं भवद्भ्यामन्य- तमः सोऽपसर्पतु एतद् वै निदर्शनमित्युक्त्वा तूष्णीं नारदो बभूव । एतच्छ्रुत्वा तु कौरव्यः शिबिं प्रदक्षिणं कृत्वा पन्थानं दत्त्वा बहुकर्मभिः प्रशस्य प्रययौ ॥ ३.१९७.७ ॥
நீங்கள் இருவருமே உதாரர்கள். இப்போது உங்கள் இருவரில் யார் ஒதுங்குகிறாரோ, அதுவே இதற்கான எடுத்துக்காட்டு என்று சொல்லி நாரதர் மௌனமானார். இதைக் கேட்ட கௌரவ்யர் சிபியை வலம்வந்து, வழி கொடுத்து, பல செயல்களுக்காகப் புகழ்ந்து சென்றார்.
3.197.8
तदेतद् राज्ञो महाभाग्यमप्युक्तवान् नारदः ॥ ३.१९७.८ ॥
அரசனின் இந்த மகத்தான பாக்கியத்தைப் பற்றியும் நாரதர் இவ்வாறு கூறினார்.