Mahābhārata · Adhyāya 3.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.201.1
भूय एव महाभाग्यं कथ्यतामित्यब्रवीत् पाण्डवो मार्कण्डेयम् । अथाचष्ट मार्कण्डेयः । अष्टकस्य वैश्वामित्रेरश्वमेधे सर्वे राजानः प्रागच्छन् ॥ ३.२०१.१ ॥
Entonces el Pāṇḍava volvió a decir a Mārkaṇḍeya: «Cuéntame de nuevo la gran fortuna». Entonces Mārkaṇḍeya relató: en el sacrificio del caballo de Aṣṭaka, hijo de Viśvāmitra, acudieron todos los reyes.
3.201.2
भ्रातरश्चास्य प्रतर्दनो वसुमनाः शिबिरौशीनर इति । स च समाप्तयज्ञो भ्रातृभिः सह रथेन प्रायात् । ते च नारदमागच्छन्तमभिवाद्यारोहतु भवान् रथमित्यब्रुवन् ॥ ३.२०१.२ ॥
Sus hermanos eran Pratardana, Vasumanas y Śibi, hijo de Uśīnara. Habiendo terminado el sacrificio, partió en carro con sus hermanos. Saludando a Nārada que se acercaba, dijeron: «Suba usted al carro, señor».
3.201.3
तांस्तथेत्युक्त्वा रथमारुरोह । अथ तेषामेकः सुरर्षिं नारदमब्रवीत् । प्रसाद्य भगवन्तं किंचि- दिच्छेयं प्रष्टुमिति ॥ ३.२०१.३ ॥
Diciendo «Así sea», aceptó su petición y subió al carro. Entonces uno de ellos dijo al sabio divino Nārada: «Venerable señor, deseo, si os complace, preguntaros algo».
3.201.4
पृच्छेत्यब्रवीदृषिः । सोऽब्रवीदायुष्मन्तः सर्व- गुणप्रमुदिताः । अथायुष्मन्तं स्वर्गस्थानं चतुर्भि- र्यातव्यं स्यात् कोऽवतरेत् । अयमष्टकोऽवतरेदित्यब्रवीदृषिः ॥ ३.२०१.४ ॥
«Pregunta», dijo el sabio. Él respondió: «Longevos, regocijados en toda virtud: cuando el longevo deba ir a la región celestial con cuatro, ¿quién debería descender?». El sabio dijo: «Que descienda este Aṣṭaka».
3.201.6
किं कारणमित्यपृच्छत् । अथाचष्टाष्टकस्य गृहे मया उषितं स मां रथेनानुप्रावहदथापश्यमनेकानिगोसहस्राणि वर्णशो विविक्तानि तमहमपृच्छं कस्येमे गाव इति सोऽब्रवीत् । मया निसृष्टा इत्येतास्तेनैव स्वयं श्लाघति कथितेन । एषोऽवतरेदथ त्रिभिर्यातव्यं साम्प्रतं कोऽवतरेत् ।
प्रतर्दन इत्यब्रवीदृषिः । तत्र किं कारणं प्रत- र्दनस्यापि गृहे मयोषितं स मां रथेनानुप्रावहत् ॥ ३.२०१.६ ॥
«¿Cuál es la razón?», preguntó. Entonces él contó: «Mientras yo habitaba en la casa de Aṣṭaka, él me llevó en su carro. Luego vi miles de vacas, separadas por color. Le pregunté: '¿De quién son estas vacas?' Él dijo: 'Fueron liberadas por mí.' Así se jacta de sí mismo con su propio relato. Este debe descender; luego debe ir con tres. Ahora, ¿quién debe descender?» El sabio dijo: «Pratardana.» ¿Cuál es la razón allí? Mientras yo habitaba también en la casa de Pratardana, él me llevó en su carro.
3.201.7
अथैनं ब्राह्मणोऽभिक्षेताश्वं मे ददातु भवान् निवृत्तो दास्यामीत्यब्रवीद् ब्राह्मणं त्वरितमेव दीयतामित्यब्रवीद् ब्राह्मणस्त्वरितमेव स ब्राह्मणस्यैवमुक्त्वा दक्षिणं पार्श्वमददत् ॥ ३.२०१.७ ॥
Entonces un brahmán le pidió un caballo. «Dámelo; te lo devolveré cuando regrese», dijo. El brahmán dijo: «Dámelo pronto.» Habiendo dicho así al brahmán, entregó el lado derecho.
3.201.8
अथान्योऽप्यश्वार्थी ब्राह्मण आगच्छत् । तथैव चैनमुक्त्वा वामपार्ष्णिमभ्यदादथ प्रायात् पुनरपि चान्योऽप्यश्वार्थी ब्राह्मण आगच्छत् त्वरितोऽथ तस्मै अपनह्य वामं धुर्यमददत् ॥ ३.२०१.८ ॥
Entonces llegó otro brahmán que buscaba un caballo. Hablándole de la misma manera, le dio la pata trasera izquierda; luego el brahmán se marchó. De nuevo llegó otro brahmán que buscaba un caballo, con prisa; desuncido, le dio el caballo izquierdo del yugo.
3.201.9
अथ प्रायात् पुनरन्य आगच्छदश्वार्थी ब्राह्मण- स्तमब्रवीदतियातो दास्यामि त्वरितमेव मे दीयतामित्यब्रवीद् ब्राह्मणस्तस्मै दत्त्वाश्वं रथधुरं गृह्णता व्याहृतं ब्राह्मणानां साम्प्रतं नास्ति किंचिदिति ॥ ३.२०१.९ ॥
Entonces él se marchó; y de nuevo llegó otro brahmán que buscaba un caballo. Le dijo: 'Lo daré al que ya pasó; que me lo den pronto.' El brahmán, habiéndole dado el caballo, dijo a quien sujetaba el yugo del carro: 'Para los brahmanes no hay nada por ahora.'
3.201.10
य एष ददाति चासूयति च तेन व्याहृतेन तथावतरेत् । अथ द्वाभ्यां यातव्यमिति कोऽव- तरेत् ॥ ३.२०१.१० ॥
Quien da y además envidia debe descender por esa palabra dicha, de esa misma manera. Luego se dice que se debe ir con dos; ¿quién debe descender?
3.201.11
वसुमना अवतरेदित्यब्रवीदृषिः ॥ ३.२०१.११ ॥
«Que Vasumanas descienda», dijo el sabio.
3.201.12
किं कारणमित्यपृच्छदथाचष्ट नारदः । अहं परिभ्रमन् वसुमनसो गृहमुपस्थितः ॥ ३.२०१.१२ ॥
«¿Cuál es la razón?», preguntó. Entonces Nārada explicó: «Vagando, llegué a la casa de Vasumanas.»
3.201.13
स्वस्तिवचनमासीत् पुष्परथस्य प्रयोजनेन तमहमन्वगच्छं स्वस्तिवाचितेषु ब्राह्मणेषु रथो ब्राह्मणानां दर्शितः ॥ ३.२०१.१३ ॥
Había una recitación de bendiciones por causa de Puṣparatha, y yo lo seguí con ese propósito. Entre los brahmanes que habían recitado las bendiciones, se mostró el carro a los brahmanes.
3.201.14
तमहं रथं प्राशंसमथ राजाब्रवीद्भगवता रथः प्रशस्तः । एष भगवतो रथ इति ॥ ३.२०१.१४ ॥
Yo alabé aquel carro. Entonces el rey dijo: "Este carro ha sido alabado por el venerable; es el carro del venerable."
3.201.16
अथ कदाचित् पुनरप्यहमुपस्थितः पुनरेव च रथप्रयोजनमासीत् । सम्यगयमेष भगवत इत्येवं राजाब्रवीदिति पुनरेव तृतीयं स्वस्तिवाचनं समभावयमथ राजा ब्राह्मणानां दर्शयन् मामभि प्रेक्ष्याब्रवीत् । अथो भगवता पुष्परथस्य स्वस्ति- वाचनानि सुष्ठु सम्भावितानि एतेन द्रोहवचनेनावतरेत् ।
अथैकेन यातव्यं स्यात् कोऽवतरेत् पुनर्नारद आह शिबिर्यायादहमवतरेयमत्र किं कारण- मित्यब्रवीत् । असावहं शिबिना समो नास्मि यतो ब्राह्मणः कश्चिदेनमब्रवीत् ॥ ३.२०१.१६ ॥
Entonces, en cierta ocasión, volví a llegar, y de nuevo hubo necesidad de un carro. "Este es con razón el carro del venerable", dijo el rey. Luego, por tercera vez, hice realizar la recitación de bendiciones. Entonces el rey, mostrándome a los brahmanes y mirándome, dijo: "Las recitaciones de bendiciones para el venerable Puṣparatha han sido bien honradas. Que descienda por esta palabra hostil." Entonces, si solo uno debiera ir, ¿quién debería descender? Nārada preguntó de nuevo: "Que vaya Śibi, yo descenderé; ¿cuál es la razón aquí?" Él dijo: "No soy igual a Śibi; por eso un brahmán le dijo esto."
3.201.17
शिबे अन्नार्थ्यस्मीति तमब्रवीच्छिविः किं क्रियतामाज्ञापयतु भवानिति ॥ ३.२०१.१७ ॥
"¡Oh Śibi, busco alimento!" Śibi le respondió: "¿Qué debe hacerse? Que su señoría ordene."
3.201.18
अथैनं ब्राह्मणोऽब्रवीद् य एष ते पुत्रो बृहद्गर्भो नाम एष प्रमातव्य इति तमेनं संस्कुरु अन्नं चोप- पादय ततोऽहं प्रतीक्ष्य इति । ततः पुत्रं प्रमाथ्य संस्कत्य विधिना साधयित्वा पाश्यामर्पयित्वा शिरसा प्रतिगृह्य ब्राह्मणममृगयत् ॥ ३.२०१.१८ ॥
Entonces el brahmán le dijo: "Este hijo tuyo, llamado Bṛhadgarbha, debe ser sacrificado; prepáralo y cocina alimento, y entonces yo esperaré." Luego, tras matar al hijo, prepararlo según el rito, colocarlo en una bandeja y ofrecerlo, lo tomó sobre su cabeza y buscó al brahmán.
3.201.19
अथास्य मृगयमाणस्य कश्चिदाचष्ट एव ते ब्राह्मणो नगरं प्रविश्य दहति ते गृहं कोशागारमायुधागारं स्त्र्यगारमश्वशालां हस्तिशालां च क्रुद्ध इति ॥ ३.२०१.१९ ॥
Mientras él buscaba, alguien le dijo: "Tu brahmán ha entrado en la ciudad y, enfurecido, está quemando tu casa, el tesoro, el arsenal, los aposentos de las mujeres, la caballeriza y la casa de los elefantes."
3.201.20
अथ शिबिस्तथैवाविकृतमुखवर्णो नगरं प्रविश्य ब्राह्मणं तमब्रवीत् सिद्धं भगवन्नन्नमिति ब्राह्मणो न किंचिद्व्याजहार विस्मयादधोमुखश्चासीत् ॥ ३.२०१.२० ॥
Entonces Śibi, con el rostro y el color inalterados, entró en la ciudad del mismo modo y dijo a aquel brahmán: "Venerable señor, el alimento está listo." El brahmán no dijo nada; con asombro permaneció con el rostro inclinado.
3.201.21
ततः प्रासादयद् ब्राह्मणं भगवन् भुज्यतामिति । मुहूर्तादुद्वीक्ष्य शिबिमब्रवीत् ॥ ३.२०१.२१ ॥
Entonces, complaciendo al brahmán, dijo: «Venerable señor, por favor coma». Tras un momento, mirando hacia arriba, habló a Śibi:
3.201.22
त्वमेवैतदशानेति तत्राह तथेति शिबिस्तथैवा- विमना महित्वा कपालमभ्युद्धार्य भोक्तुमैच्छत् ॥ ३.२०१.२२ ॥
«Come tú mismo esto», dijo allí. Śibi dijo: «Así sea», y, con la mente imperturbable y con dignidad, levantando el cuenco, deseó comer.
3.201.23
अथास्य ब्राह्मणो हस्तमगृह्णात् । अब्रवीच्चैनं जितक्रोधोऽसि न ते किञ्चिदपरित्याज्यं ब्राह्मणार्थे ब्राह्मणोऽपि तं महाभागं सभाजयत् ॥ ३.२०१.२३ ॥
Entonces el brahmán le tomó la mano y le dijo: «Has vencido la ira; para un brahmán, nada tuyo es imposible de dar». Y el brahmán también honró a aquel hombre de gran fortuna.
3.201.24
स ह्युद्वीक्षमाणः पुत्रमपश्यदग्रे तिष्ठन्तं देव- कुमारमिव पुण्यगन्धान्वितमलङ्कृतं सर्वं च तमर्थं विधाय ब्राह्मणोऽन्तरधीयत ॥ ३.२०१.२४ ॥
Pues, mirando hacia arriba, vio a su hijo de pie ante él, como un joven celestial, dotado de una fragancia sagrada y adornado. Habiendo cumplido todo aquello, el brahmán desapareció.
3.201.25
तस्य राजर्षेर्विधाता तेनैव वेषेण परीक्षार्थमागत इति तस्मिन्नन्तर्हिते अमात्या राजानमूचुः । किं प्रेप्सुना भवता इदमेवं जानता कृतमिति ॥ ३.२०१.२५ ॥
El creador de aquel sabio real había venido en esa misma forma para ponerlo a prueba. Cuando desapareció, los ministros dijeron al rey: «Sabiéndolo todo, ¿qué deseabas al hacer esto?».
3.201.26
शिबिरुवाच ।
नैवाहमेतद् यशसे ददानि
न चार्थहेतोर्न च भोगतृष्णया ।
पापैरनासेवित एष मार्ग
इत्येवमेतत् सकलं करोमि ॥ ३.२०१.२६ ॥
Śibi dijo: No lo doy por fama, ni por riqueza, ni por ansia de placeres. Este es un camino no seguido por los malvados; por eso hago todo esto de esta manera.
3.201.27
सद्भिः सदाध्यासितं तु प्रशस्तं ।
तस्मात् प्रशस्तं श्रयते मतिर्मे ।
एतन्महाभाग्यवरं शिबेस्तु ।
तस्मादहं वेद यथावदेतत् ॥ ३.२०१.२७ ॥
El camino siempre practicado y alabado por los buenos es el más excelente; por eso mi mente se acoge a él. Esta suprema gran fortuna de Śibi es la mejor; por eso lo conozco como es debido.