Mahābhārata · Adhyāya 3.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.201.1
भूय एव महाभाग्यं कथ्यतामित्यब्रवीत् पाण्डवो मार्कण्डेयम् । अथाचष्ट मार्कण्डेयः । अष्टकस्य वैश्वामित्रेरश्वमेधे सर्वे राजानः प्रागच्छन् ॥ ३.२०१.१ ॥
Então o Pāṇḍava disse de novo a Mārkaṇḍeya: "Conta mais sobre a grande fortuna." Então Mārkaṇḍeya relatou: no sacrifício do cavalo de Aṣṭaka, filho de Viśvāmitra, chegaram todos os reis.
3.201.2
भ्रातरश्चास्य प्रतर्दनो वसुमनाः शिबिरौशीनर इति । स च समाप्तयज्ञो भ्रातृभिः सह रथेन प्रायात् । ते च नारदमागच्छन्तमभिवाद्यारोहतु भवान् रथमित्यब्रुवन् ॥ ३.२०१.२ ॥
Seus irmãos eram Pratardana, Vasumanas e Śibi, filho de Uśīnara. Tendo concluído o sacrifício, partiu em sua carruagem com os irmãos. Saudando Nārada que se aproximava, disseram: "Suba na carruagem, senhor."
3.201.3
तांस्तथेत्युक्त्वा रथमारुरोह । अथ तेषामेकः सुरर्षिं नारदमब्रवीत् । प्रसाद्य भगवन्तं किंचि- दिच्छेयं प्रष्टुमिति ॥ ३.२०१.३ ॥
Dizendo "Assim seja", aceitou o pedido e subiu à carruagem. Então um deles disse ao sábio divino Nārada: "Venerável, desejando agradar-vos, gostaria de perguntar algo."
3.201.4
पृच्छेत्यब्रवीदृषिः । सोऽब्रवीदायुष्मन्तः सर्व- गुणप्रमुदिताः । अथायुष्मन्तं स्वर्गस्थानं चतुर्भि- र्यातव्यं स्यात् कोऽवतरेत् । अयमष्टकोऽवतरेदित्यब्रवीदृषिः ॥ ३.२०१.४ ॥
"Pergunta", disse o sábio. Ele respondeu: "Longevos, alegres em toda virtude: quando o longevo deve ir ao reino celeste com quatro companheiros, quem deverá descer?" O sábio disse: "Que este Aṣṭaka desça."
3.201.6
किं कारणमित्यपृच्छत् । अथाचष्टाष्टकस्य गृहे मया उषितं स मां रथेनानुप्रावहदथापश्यमनेकानिगोसहस्राणि वर्णशो विविक्तानि तमहमपृच्छं कस्येमे गाव इति सोऽब्रवीत् । मया निसृष्टा इत्येतास्तेनैव स्वयं श्लाघति कथितेन । एषोऽवतरेदथ त्रिभिर्यातव्यं साम्प्रतं कोऽवतरेत् ।
प्रतर्दन इत्यब्रवीदृषिः । तत्र किं कारणं प्रत- र्दनस्यापि गृहे मयोषितं स मां रथेनानुप्रावहत् ॥ ३.२०१.६ ॥
«Qual é a razão?», perguntou ele. Então ele contou: «Enquanto eu habitava na casa de Aṣṭaka, ele me carregou em sua carruagem. Depois vi milhares de vacas, separadas por cor. Perguntei a ele: 'De quem são estas vacas?' Ele disse: 'Foram libertadas por mim.' Assim ele se gaba de si mesmo pelo próprio relato. Este deve descer; depois deve ir com três. Agora, quem deve descer?» O sábio disse: «Pratardana.» Qual é a razão ali? Enquanto eu também habitava na casa de Pratardana, ele me carregou em sua carruagem.
3.201.7
अथैनं ब्राह्मणोऽभिक्षेताश्वं मे ददातु भवान् निवृत्तो दास्यामीत्यब्रवीद् ब्राह्मणं त्वरितमेव दीयतामित्यब्रवीद् ब्राह्मणस्त्वरितमेव स ब्राह्मणस्यैवमुक्त्वा दक्षिणं पार्श्वमददत् ॥ ३.२०१.७ ॥
Então um brâmane lhe pediu um cavalo. «Dê-me; eu o devolverei quando voltar», disse ele. O brâmane disse: «Dê-o depressa.» Tendo assim falado ao brâmane, deu o lado direito.
3.201.8
अथान्योऽप्यश्वार्थी ब्राह्मण आगच्छत् । तथैव चैनमुक्त्वा वामपार्ष्णिमभ्यदादथ प्रायात् पुनरपि चान्योऽप्यश्वार्थी ब्राह्मण आगच्छत् त्वरितोऽथ तस्मै अपनह्य वामं धुर्यमददत् ॥ ३.२०१.८ ॥
Então chegou outro brâmane em busca de um cavalo. Falando-lhe da mesma maneira, deu-lhe a pata traseira esquerda; então o brâmane partiu. Outra vez chegou outro brâmane em busca de um cavalo, com pressa; tendo-o desatrelado, deu-lhe o cavalo esquerdo do jugo.
3.201.9
अथ प्रायात् पुनरन्य आगच्छदश्वार्थी ब्राह्मण- स्तमब्रवीदतियातो दास्यामि त्वरितमेव मे दीयतामित्यब्रवीद् ब्राह्मणस्तस्मै दत्त्वाश्वं रथधुरं गृह्णता व्याहृतं ब्राह्मणानां साम्प्रतं नास्ति किंचिदिति ॥ ३.२०१.९ ॥
Então ele partiu; e outra vez chegou outro brâmane em busca de um cavalo. Disse-lhe: 'Darei ao que já passou; que me seja dado depressa.' O brâmane, tendo-lhe dado o cavalo, disse ao que segurava o timão do carro: 'Para os brâmanes, agora não há nada.'
3.201.10
य एष ददाति चासूयति च तेन व्याहृतेन तथावतरेत् । अथ द्वाभ्यां यातव्यमिति कोऽव- तरेत् ॥ ३.२०१.१० ॥
Quem dá e também inveja deve descer pela palavra dita, exatamente assim. Então se diz que se deve ir com dois; quem deve descer?
3.201.11
वसुमना अवतरेदित्यब्रवीदृषिः ॥ ३.२०१.११ ॥
"Que Vasumanas desça", disse o sábio.
3.201.12
किं कारणमित्यपृच्छदथाचष्ट नारदः । अहं परिभ्रमन् वसुमनसो गृहमुपस्थितः ॥ ३.२०१.१२ ॥
"Qual é a razão?", perguntou ele. Então Nārada explicou: "Vagando, cheguei à casa de Vasumanas."
3.201.13
स्वस्तिवचनमासीत् पुष्परथस्य प्रयोजनेन तमहमन्वगच्छं स्वस्तिवाचितेषु ब्राह्मणेषु रथो ब्राह्मणानां दर्शितः ॥ ३.२०१.१३ ॥
Havia uma recitação de bênçãos por causa de Puṣparatha, e eu o segui com esse propósito. Entre os brâmanes que haviam recitado as bênçãos, o carro foi mostrado aos brâmanes.
3.201.14
तमहं रथं प्राशंसमथ राजाब्रवीद्भगवता रथः प्रशस्तः । एष भगवतो रथ इति ॥ ३.२०१.१४ ॥
Eu louvei aquele carro. Então o rei disse: "Este carro foi louvado pelo venerável; é o carro do venerável."
3.201.16
अथ कदाचित् पुनरप्यहमुपस्थितः पुनरेव च रथप्रयोजनमासीत् । सम्यगयमेष भगवत इत्येवं राजाब्रवीदिति पुनरेव तृतीयं स्वस्तिवाचनं समभावयमथ राजा ब्राह्मणानां दर्शयन् मामभि प्रेक्ष्याब्रवीत् । अथो भगवता पुष्परथस्य स्वस्ति- वाचनानि सुष्ठु सम्भावितानि एतेन द्रोहवचनेनावतरेत् ।
अथैकेन यातव्यं स्यात् कोऽवतरेत् पुनर्नारद आह शिबिर्यायादहमवतरेयमत्र किं कारण- मित्यब्रवीत् । असावहं शिबिना समो नास्मि यतो ब्राह्मणः कश्चिदेनमब्रवीत् ॥ ३.२०१.१६ ॥
Então, certa vez, voltei, e novamente houve necessidade de um carro. "Este é, com razão, o carro do venerável", disse o rei. Então, pela terceira vez, fiz realizar a recitação de bênçãos. Então o rei, mostrando-me aos brâmanes e olhando para mim, disse: "As recitações de bênçãos para o venerável Puṣparatha foram bem honradas. Que ele desça por esta palavra hostil." Então, se apenas um devesse ir, quem deveria descer? Nārada perguntou de novo: "Que Śibi vá, eu descerei; qual é a razão aqui?" Ele disse: "Não sou igual a Śibi; por isso um brâmane lhe disse isso."
3.201.17
शिबे अन्नार्थ्यस्मीति तमब्रवीच्छिविः किं क्रियतामाज्ञापयतु भवानिति ॥ ३.२०१.१७ ॥
"Ó Śibi, busco alimento." Śibi disse-lhe: "O que deve ser feito? Que Vossa Senhoria ordene."
3.201.18
अथैनं ब्राह्मणोऽब्रवीद् य एष ते पुत्रो बृहद्गर्भो नाम एष प्रमातव्य इति तमेनं संस्कुरु अन्नं चोप- पादय ततोऽहं प्रतीक्ष्य इति । ततः पुत्रं प्रमाथ्य संस्कत्य विधिना साधयित्वा पाश्यामर्पयित्वा शिरसा प्रतिगृह्य ब्राह्मणममृगयत् ॥ ३.२०१.१८ ॥
Então o brâmane lhe disse: "Este teu filho, chamado Bṛhadgarbha, deve ser morto; prepara-o e cozinha o alimento, e então eu esperarei." Depois, tendo matado o filho, preparado-o segundo o rito, colocado-o num prato e oferecido, tomou-o sobre a cabeça e procurou o brâmane.
3.201.19
अथास्य मृगयमाणस्य कश्चिदाचष्ट एव ते ब्राह्मणो नगरं प्रविश्य दहति ते गृहं कोशागारमायुधागारं स्त्र्यगारमश्वशालां हस्तिशालां च क्रुद्ध इति ॥ ३.२०१.१९ ॥
Enquanto ele procurava, alguém lhe disse: "Teu brâmane entrou na cidade e, enfurecido, está queimando a tua casa, o tesouro, o arsenal, os aposentos das mulheres, a cavalariça e a casa dos elefantes."
3.201.20
अथ शिबिस्तथैवाविकृतमुखवर्णो नगरं प्रविश्य ब्राह्मणं तमब्रवीत् सिद्धं भगवन्नन्नमिति ब्राह्मणो न किंचिद्व्याजहार विस्मयादधोमुखश्चासीत् ॥ ३.२०१.२० ॥
Então Śibi, com o rosto e a cor inalterados, entrou na cidade da mesma maneira e disse àquele brâmane: "Venerável, o alimento está pronto." O brâmane nada disse; em espanto, permaneceu de rosto baixo.
3.201.21
ततः प्रासादयद् ब्राह्मणं भगवन् भुज्यतामिति । मुहूर्तादुद्वीक्ष्य शिबिमब्रवीत् ॥ ३.२०१.२१ ॥
Então, agradando o brâmane, disse: «Venerável senhor, por favor, coma». Após um momento, olhando para cima, disse a Śibi:
3.201.22
त्वमेवैतदशानेति तत्राह तथेति शिबिस्तथैवा- विमना महित्वा कपालमभ्युद्धार्य भोक्तुमैच्छत् ॥ ३.२०१.२२ ॥
«Coma você mesmo isto», disse ele ali. Śibi disse: «Assim seja», e, com a mente imperturbável e com dignidade, erguendo a tigela, desejou comer.
3.201.23
अथास्य ब्राह्मणो हस्तमगृह्णात् । अब्रवीच्चैनं जितक्रोधोऽसि न ते किञ्चिदपरित्याज्यं ब्राह्मणार्थे ब्राह्मणोऽपि तं महाभागं सभाजयत् ॥ ३.२०१.२३ ॥
Então o brâmane segurou sua mão e disse: «Você venceu a ira; para um brâmane, nada seu é impossível de dar». E o brâmane também honrou aquele homem de grande fortuna.
3.201.24
स ह्युद्वीक्षमाणः पुत्रमपश्यदग्रे तिष्ठन्तं देव- कुमारमिव पुण्यगन्धान्वितमलङ्कृतं सर्वं च तमर्थं विधाय ब्राह्मणोऽन्तरधीयत ॥ ३.२०१.२४ ॥
Pois, olhando para cima, viu seu filho de pé diante dele, como um jovem celeste, dotado de fragrância sagrada e adornado. Tendo realizado tudo isso, o brâmane desapareceu.
3.201.25
तस्य राजर्षेर्विधाता तेनैव वेषेण परीक्षार्थमागत इति तस्मिन्नन्तर्हिते अमात्या राजानमूचुः । किं प्रेप्सुना भवता इदमेवं जानता कृतमिति ॥ ३.२०१.२५ ॥
O criador daquele sábio real viera naquela mesma forma para pô-lo à prova. Quando ele desapareceu, os ministros disseram ao rei: «Sabendo tudo isso, o que desejavas ao fazer isto?».
3.201.26
शिबिरुवाच ।
नैवाहमेतद् यशसे ददानि
न चार्थहेतोर्न च भोगतृष्णया ।
पापैरनासेवित एष मार्ग
इत्येवमेतत् सकलं करोमि ॥ ३.२०१.२६ ॥
Śibi disse: Não dou isto por fama, nem por riqueza, nem por desejo de prazer. Este é um caminho não seguido pelos perversos; assim faço tudo isto desta maneira.
3.201.27
सद्भिः सदाध्यासितं तु प्रशस्तं ।
तस्मात् प्रशस्तं श्रयते मतिर्मे ।
एतन्महाभाग्यवरं शिबेस्तु ।
तस्मादहं वेद यथावदेतत् ॥ ३.२०१.२७ ॥
O caminho sempre praticado e louvado pelos bons é o mais excelente; por isso minha mente se volta para ele. Esta suprema grande fortuna de Śibi é a melhor; por isso a conheço como é devido.