மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.201.1
भूय एव महाभाग्यं कथ्यतामित्यब्रवीत् पाण्डवो मार्कण्डेयम् । अथाचष्ट मार्कण्डेयः । अष्टकस्य वैश्वामित्रेरश्वमेधे सर्वे राजानः प्रागच्छन् ॥ ३.२०१.१ ॥
பின்னர் பாண்டவன் மார்க்கண்டேயரிடம், "இன்னும் மகா பாக்கியத்தைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்" என்றான். அப்போது மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: விசுவாமித்திரரின் மகன் அஷ்டகனின் அஸ்வமேத யாகத்திற்கு எல்லா அரசர்களும் வந்திருந்தனர்.
3.201.2
भ्रातरश्चास्य प्रतर्दनो वसुमनाः शिबिरौशीनर इति । स च समाप्तयज्ञो भ्रातृभिः सह रथेन प्रायात् । ते च नारदमागच्छन्तमभिवाद्यारोहतु भवान् रथमित्यब्रुवन् ॥ ३.२०१.२ ॥
இவனுடைய சகோதரர்கள் பிரதர்தனன், வசுமனஸ், உசீநரரின் மகன் சிபி. யாகத்தை முடித்த அவன் சகோதரர்களுடன் தேரில் புறப்பட்டான். வந்துகொண்டிருந்த நாரதரை வணங்கி, "தாங்கள் தேரில் ஏறுங்கள்" என்றனர்.
3.201.3
तांस्तथेत्युक्त्वा रथमारुरोह । अथ तेषामेकः सुरर्षिं नारदमब्रवीत् । प्रसाद्य भगवन्तं किंचि- दिच्छेयं प्रष्टुमिति ॥ ३.२०१.३ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி அவர்களுடைய வேண்டுகோளை ஏற்று அவர் தேரில் ஏறினார். அப்போது அவர்களில் ஒருவன் தேவரிஷி நாரதரிடம், "பகவானே, தங்களை மகிழ்வித்து நான் சிலவற்றைக் கேட்க விரும்புகிறேன்" என்றான்.
3.201.4
पृच्छेत्यब्रवीदृषिः । सोऽब्रवीदायुष्मन्तः सर्व- गुणप्रमुदिताः । अथायुष्मन्तं स्वर्गस्थानं चतुर्भि- र्यातव्यं स्यात् कोऽवतरेत् । अयमष्टकोऽवतरेदित्यब्रवीदृषिः ॥ ३.२०१.४ ॥
"கேளுங்கள்" என்று ரிஷி கூறினார். அவர் சொன்னார்: "நீண்ட ஆயுளுடையவர்களே, எல்லா நற்குணங்களிலும் மகிழ்ந்தவர்களே." பிறகு, நான்கு பேருடன் சொர்க்கத்திற்குச் செல்ல வேண்டிய நீண்ட ஆயுளுடையவருக்கு யார் இறங்க வேண்டும்? "இந்த அஷ்டகனே இறங்கட்டும்" என்று ரிஷி கூறினார்.
3.201.6
किं कारणमित्यपृच्छत् । अथाचष्टाष्टकस्य गृहे मया उषितं स मां रथेनानुप्रावहदथापश्यमनेकानिगोसहस्राणि वर्णशो विविक्तानि तमहमपृच्छं कस्येमे गाव इति सोऽब्रवीत् । मया निसृष्टा इत्येतास्तेनैव स्वयं श्लाघति कथितेन । एषोऽवतरेदथ त्रिभिर्यातव्यं साम्प्रतं कोऽवतरेत् ।
प्रतर्दन इत्यब्रवीदृषिः । तत्र किं कारणं प्रत- र्दनस्यापि गृहे मयोषितं स मां रथेनानुप्रावहत् ॥ ३.२०१.६ ॥
"இதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று அவர் கேட்டார். அப்போது அவர் சொன்னார்: "அஷ்டகனின் வீட்டில் நான் தங்கியிருந்தபோது அவன் என்னை ரதத்தில் சுமந்தான். பின்னர் நிறம் வாரியாகப் பிரிந்த ஆயிரக்கணக்கான பசுக்களைக் கண்டேன். 'இவை யாருடையவை?' என்று அவனிடம் கேட்டேன். 'என்னால் விடுவிக்கப்பட்டவை' என்று அவன் சொன்னான். இவ்வாறு அவன் தானே சொல்லித் தன்னைப் புகழ்கிறான். இவன் இறங்குவான்; பின்னர் மூவரால் செல்லப்பட வேண்டும். இப்போது யார் இறங்குவது?" ரிஷி "பிரதர்தனன்" என்றார். அங்கே காரணம் என்ன? பிரதர்தனனின் வீட்டிலும் நான் தங்கியிருந்தபோது அவன் என்னை ரதத்தில் சுமந்தான்.
3.201.7
अथैनं ब्राह्मणोऽभिक्षेताश्वं मे ददातु भवान् निवृत्तो दास्यामीत्यब्रवीद् ब्राह्मणं त्वरितमेव दीयतामित्यब्रवीद् ब्राह्मणस्त्वरितमेव स ब्राह्मणस्यैवमुक्त्वा दक्षिणं पार्श्वमददत् ॥ ३.२०१.७ ॥
அப்போது ஒரு பிராமணன் அவனிடம் குதிரையை யாசித்தான். "நீ எனக்குக் கொடு; நான் திரும்பி வந்து தருவேன்" என்று அவன் சொன்னான். பிராமணன், "விரைவாகவே கொடு" என்றான். பிராமணனிடம் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அவன் வலது பக்கத்தை கொடுத்தான்.
3.201.8
अथान्योऽप्यश्वार्थी ब्राह्मण आगच्छत् । तथैव चैनमुक्त्वा वामपार्ष्णिमभ्यदादथ प्रायात् पुनरपि चान्योऽप्यश्वार्थी ब्राह्मण आगच्छत् त्वरितोऽथ तस्मै अपनह्य वामं धुर्यमददत् ॥ ३.२०१.८ ॥
பின்பு குதிரை வேண்டிய இன்னொரு பிராமணன் வந்தான். அதே போல அவனிடம் கூறி இடது பின்னங்காலை அளித்தான்; பின்னர் அவன் சென்றான். மீண்டும் குதிரை வேண்டிய இன்னொரு பிராமணன் விரைவாக வந்தான்; அவனுக்கு இடது நுகத்தடி குதிரையை அவிழ்த்துக் கொடுத்தான்.
3.201.9
अथ प्रायात् पुनरन्य आगच्छदश्वार्थी ब्राह्मण- स्तमब्रवीदतियातो दास्यामि त्वरितमेव मे दीयतामित्यब्रवीद् ब्राह्मणस्तस्मै दत्त्वाश्वं रथधुरं गृह्णता व्याहृतं ब्राह्मणानां साम्प्रतं नास्ति किंचिदिति ॥ ३.२०१.९ ॥
பின்பு அவன் சென்றான்; மீண்டும் குதிரை வேண்டிய இன்னொரு பிராமணன் வந்தான். அவனிடம் அவன், 'சென்றவனுக்குக் கொடுப்பேன், எனக்கு விரைவாக கொடுக்கப்படட்டும்' என்றான். பிராமணன் அவனுக்கு குதிரையைக் கொடுத்து, ரதத்தின் நுகத்தடியைப் பிடித்தவனிடம், 'பிராமணர்களுக்கு இப்போது எதுவும் இல்லை' என்றான்.
3.201.10
य एष ददाति चासूयति च तेन व्याहृतेन तथावतरेत् । अथ द्वाभ्यां यातव्यमिति कोऽव- तरेत् ॥ ३.२०१.१० ॥
இவன் கொடுப்பவனாயும் பொறாமைகொள்பவனாயும் இருக்கிறான்; அந்தச் சொல்லால் அவன் அவ்வாறே இறங்க வேண்டும். பின்பு இருவருடன் செல்ல வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது; யார் இறங்குவது?
3.201.11
वसुमना अवतरेदित्यब्रवीदृषिः ॥ ३.२०१.११ ॥
'வசுமனஸ் இறங்கட்டும்' என்று ரிஷி கூறினார்.
3.201.12
किं कारणमित्यपृच्छदथाचष्ट नारदः । अहं परिभ्रमन् वसुमनसो गृहमुपस्थितः ॥ ३.२०१.१२ ॥
'காரணம் என்ன?' என்று அவன் கேட்டான். அப்போது நாரதர் கூறினார்: 'நான் அலைந்து திரிந்து வசுமனஸின் வீட்டை அடைந்தேன்.'
3.201.13
स्वस्तिवचनमासीत् पुष्परथस्य प्रयोजनेन तमहमन्वगच्छं स्वस्तिवाचितेषु ब्राह्मणेषु रथो ब्राह्मणानां दर्शितः ॥ ३.२०१.१३ ॥
புஷ்பரதனுக்காக ஸ்வஸ்திவசனம் நடைபெற்றது; அதன் நிமித்தம் நான் அவனைப் பின்தொடர்ந்தேன். ஸ்வஸ்திவாசனம் செய்த பிராமணர்களுக்கு ரதம் காட்டப்பட்டது.
3.201.14
तमहं रथं प्राशंसमथ राजाब्रवीद्भगवता रथः प्रशस्तः । एष भगवतो रथ इति ॥ ३.२०१.१४ ॥
நான் அந்த ரதத்தைப் புகழ்ந்தேன். அப்போது அரசன், "பகவானால் இந்த ரதம் புகழப்பட்டது; இது பகவானின் ரதம்" என்றான்.
3.201.16
अथ कदाचित् पुनरप्यहमुपस्थितः पुनरेव च रथप्रयोजनमासीत् । सम्यगयमेष भगवत इत्येवं राजाब्रवीदिति पुनरेव तृतीयं स्वस्तिवाचनं समभावयमथ राजा ब्राह्मणानां दर्शयन् मामभि प्रेक्ष्याब्रवीत् । अथो भगवता पुष्परथस्य स्वस्ति- वाचनानि सुष्ठु सम्भावितानि एतेन द्रोहवचनेनावतरेत् ।
अथैकेन यातव्यं स्यात् कोऽवतरेत् पुनर्नारद आह शिबिर्यायादहमवतरेयमत्र किं कारण- मित्यब्रवीत् । असावहं शिबिना समो नास्मि यतो ब्राह्मणः कश्चिदेनमब्रवीत् ॥ ३.२०१.१६ ॥
பின்பு ஒருமுறை நான் மீண்டும் வந்தேன்; மீண்டும் ரதத்தின் தேவை ஏற்பட்டது. "இது பகவானின் ரதம், சரியே" என்று அரசன் கூறினான். பின்னர் மூன்றாம் முறையாக ஸ்வஸ்திவாசனம் செய்வித்தேன். அப்போது அரசன் பிராமணர்களைக் காட்டி என்னை நோக்கி கூறினான்: "பகவான் புஷ்பரதனுக்கான ஸ்வஸ்திவாசனங்கள் நன்கு மதிக்கப்பட்டன. இந்த துரோக வார்த்தையால் அவன் இறங்கட்டும்." பின்னர், ஒருவன்தான் செல்ல வேண்டுமானால் யார் இறங்குவது? என்று நாரதர் மீண்டும் கேட்டார்; "சிபி செல்லட்டும், நான் இறங்குகிறேன்; இதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று அவர் கூறினார். அவன் கூறினான்: "நான் சிபிக்கு நிகரானவன் அல்ல; எனவே ஒரு பிராமணன் இவனிடம் இவ்வாறு கூறினான்."
3.201.17
शिबे अन्नार्थ्यस्मीति तमब्रवीच्छिविः किं क्रियतामाज्ञापयतु भवानिति ॥ ३.२०१.१७ ॥
"ஓ சிபி, நான் உணவை நாடி வந்தவன்." அதைக் கேட்ட சிபி அவரிடம் கூறினார்: "என்ன செய்ய வேண்டும்? தாங்கள் ஆணையிடுங்கள்."
3.201.18
अथैनं ब्राह्मणोऽब्रवीद् य एष ते पुत्रो बृहद्गर्भो नाम एष प्रमातव्य इति तमेनं संस्कुरु अन्नं चोप- पादय ततोऽहं प्रतीक्ष्य इति । ततः पुत्रं प्रमाथ्य संस्कत्य विधिना साधयित्वा पाश्यामर्पयित्वा शिरसा प्रतिगृह्य ब्राह्मणममृगयत् ॥ ३.२०१.१८ ॥
பின்னர் அந்த பிராமணன் அவனிடம் கூறினான்: "உன் மகனான பிருஹத்கர்ப்பன் என்பவனை வதைக்க வேண்டும்; அவனைத் தயார்செய்து உணவும் சமைத்துக் கொடு, பின்னர் நான் காத்திருப்பேன்." பின்னர் மகனைக் கொன்று, முறைப்படி சமைத்து, தட்டில் வைத்து அர்ப்பணித்து, தலையால் ஏற்று, அவன் பிராமணனைத் தேடினான்.
3.201.19
अथास्य मृगयमाणस्य कश्चिदाचष्ट एव ते ब्राह्मणो नगरं प्रविश्य दहति ते गृहं कोशागारमायुधागारं स्त्र्यगारमश्वशालां हस्तिशालां च क्रुद्ध इति ॥ ३.२०१.१९ ॥
அவன் தேடிக்கொண்டிருக்கையில் ஒருவன் அவனிடம் கூறினான்: "உன் பிராமணன் நகரத்துக்குள் நுழைந்து உன் வீடு, கருவூலம், ஆயுதக்கிடங்கு, அந்தப்புரம், குதிரைக் கொட்டில், யானைக் கொட்டில் ஆகியவற்றை கோபத்துடன் எரித்துக்கொண்டிருக்கிறான்."
3.201.20
अथ शिबिस्तथैवाविकृतमुखवर्णो नगरं प्रविश्य ब्राह्मणं तमब्रवीत् सिद्धं भगवन्नन्नमिति ब्राह्मणो न किंचिद्व्याजहार विस्मयादधोमुखश्चासीत् ॥ ३.२०१.२० ॥
பின்னர் சிபி, முகமும் நிறமும் மாறாமல் அதேபோல் நகரத்துக்குள் நுழைந்து அந்தப் பிராமணனிடம் கூறினார்: "ஐயனே, உணவு தயார்." பிராமணன் எதுவும் பேசவில்லை; வியப்பால் தலைகுனிந்து இருந்தான்.
3.201.21
ततः प्रासादयद् ब्राह्मणं भगवन् भुज्यतामिति । मुहूर्तादुद्वीक्ष्य शिबिमब्रवीत् ॥ ३.२०१.२१ ॥
பின்னர் அவர் பிராமணரை மகிழ்வித்து, "ஐயனே, உண்ணுங்கள்" என்றார். ஒரு கணத்திற்குப் பின் மேலே பார்த்து சிபியிடம் கூறினார்.
3.201.22
त्वमेवैतदशानेति तत्राह तथेति शिबिस्तथैवा- विमना महित्वा कपालमभ्युद्धार्य भोक्तुमैच्छत् ॥ ३.२०१.२२ ॥
"நீங்களே இதை உண்ணுங்கள்" என்று அங்கே அவர் கூறினார். சிபி "சரி" என்றார்; அதே போல் கலங்காத மனத்துடன், பெருமையுடன், கபாலத்தை உயர்த்தி உண்ண விரும்பினார்.
3.201.23
अथास्य ब्राह्मणो हस्तमगृह्णात् । अब्रवीच्चैनं जितक्रोधोऽसि न ते किञ्चिदपरित्याज्यं ब्राह्मणार्थे ब्राह्मणोऽपि तं महाभागं सभाजयत् ॥ ३.२०१.२३ ॥
பின்னர் பிராமணர் அவருடைய கையைப் பிடித்து, "நீ கோபத்தை வென்றவன்; பிராமணனுக்காக உனக்கு விட்டுக்கொடுக்க முடியாதது எதுவும் இல்லை" என்றார். பிராமணரும் அந்த மகாபாக்கியவானைக் கௌரவித்தார்.
3.201.24
स ह्युद्वीक्षमाणः पुत्रमपश्यदग्रे तिष्ठन्तं देव- कुमारमिव पुण्यगन्धान्वितमलङ्कृतं सर्वं च तमर्थं विधाय ब्राह्मणोऽन्तरधीयत ॥ ३.२०१.२४ ॥
ஏனெனில் மேலே பார்த்தபோது, தேவகுமாரனைப் போல், புனித நறுமணம் கொண்டவனாய், அலங்கரிக்கப்பட்ட தன் மகன் முன்னால் நிற்பதை அவர் கண்டார். அந்தக் காரியத்தையெல்லாம் முடித்துவிட்டு பிராமணர் மறைந்தார்.
3.201.25
तस्य राजर्षेर्विधाता तेनैव वेषेण परीक्षार्थमागत इति तस्मिन्नन्तर्हिते अमात्या राजानमूचुः । किं प्रेप्सुना भवता इदमेवं जानता कृतमिति ॥ ३.२०१.२५ ॥
அந்த ராஜரிஷியை உருவாக்கியவரே அதே வடிவத்தில் சோதனைக்காக வந்தவர். அவர் மறைந்ததும் அமைச்சர்கள் அரசனிடம் கூறினார்கள், "இதையெல்லாம் அறிந்திருந்தும், எதை விரும்பி நீங்கள் இதைச் செய்தீர்கள்?"
3.201.26
शिबिरुवाच ।
नैवाहमेतद् यशसे ददानि
न चार्थहेतोर्न च भोगतृष्णया ।
पापैरनासेवित एष मार्ग
इत्येवमेतत् सकलं करोमि ॥ ३.२०१.२६ ॥
ஷிபி கூறினார்: நான் இதை புகழுக்காகவோ, செல்வத்தின் பொருட்டோ, இன்ப ஆசையாலோ தரவில்லை. இது தீயோரால் பின்பற்றப்படாத வழி; ஆகவே இதை முழுமையாக இவ்வாறே செய்கிறேன்.
3.201.27
सद्भिः सदाध्यासितं तु प्रशस्तं ।
तस्मात् प्रशस्तं श्रयते मतिर्मे ।
एतन्महाभाग्यवरं शिबेस्तु ।
तस्मादहं वेद यथावदेतत् ॥ ३.२०१.२७ ॥
நல்லோரால் எப்போதும் பின்பற்றப்பட்டு போற்றப்படுவதே உயர்ந்த வழி; ஆகவே என் மனம் அதையே பற்றுகிறது. ஷிபியின் இந்த மகத்தான பாக்கியம் மிகச் சிறந்தது; ஆகையால் நான் இதை முறையாக அறிகிறேன்.