മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.204.1
श्रुत्वा तु राजा राजर्षेरिन्द्रद्युम्नस्य तत्तथा ।
मार्कण्डेयान्महाभागात्स्वर्गस्य प्रतिपादनम् ॥ ३.२०४.१ ॥
രാജർഷി ഇന്ദ്രദ്യുമ്നന്റെ ആ കഥയും മഹാഭാഗനായ മാർക്കണ്ഡേയനിൽ നിന്ന് സ്വർഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണവും കേട്ട് രാജാവ് അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.
3.204.2
युधिष्ठिरो महाराज पप्रच्छ भरतर्षभ ।
मार्कण्डेयं तपोवृद्धं दीर्घायुषमकल्मषम् ॥ ३.२०४.२ ॥
മഹാരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ, തപസ്സിൽ വൃദ്ധനും ദീർഘായുസ്സുള്ളവനും കളങ്കമില്ലാത്തവനുമായ മാർക്കണ്ഡേയനോട് ചോദിച്ചു.
3.204.3
विदितास्तव धर्मज्ञ देवदानवरक्षसाम् ।
राजवंशाश्च विविधा ऋषिवंशाश्च शाश्वताः ॥ ३.२०४.३ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും വിവിധ രാജവംശങ്ങളും ശാശ്വതമായ ഋഷിവംശങ്ങളും നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ.
3.204.4
न तेऽस्त्यविदितं किंचिदस्मिँल्लोके द्विजोत्तम ।
अथ वेत्सि मुने वंशान्मनुष्योरगरक्षसाम् ॥ ३.२०४.४ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, ഈ ലോകത്തിൽ നിനക്ക് അറിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല. മുനേ, മനുഷ്യരുടെയും ഉരഗങ്ങളുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും വംശങ്ങളും നീ അറിയുന്നു.
3.204.5
देवगन्धर्वयक्षाणां किन्नराप्सरसां तथा ।
इदमिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वे द्विजसत्तम ॥ ३.२०४.५ ॥
ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ എന്നിവരെക്കുറിച്ചും, ദ്വിജസത്തമാ, ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.204.6
कुवलाश्व इति ख्यात इक्ष्वाकुकुलसंभवः ।
कथं नाम विपर्यासाद्धुन्धुमारत्वमागतः ॥ ३.२०४.६ ॥
ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ ജനിച്ച് കുവലാശ്വൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനായവൻ വിപര്യയത്താൽ ധുന്ധുമാരത്വം എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചു?
3.204.7
एतदिच्छामि तत्त्वेन ज्ञातुं भार्गवसत्तम ।
विपर्यस्तं यथा नाम कुवलाश्वस् धीमतः ॥ ३.२०४.७ ॥
ഭാർഗവശ്രേഷ്ഠാ, ബുദ്ധിമാനായ കുവലാശ്വന് എങ്ങനെ വിപര്യയം സംഭവിച്ചു എന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.204.8
युधिष्ठिरेणैवमुक्तो मार्कण्डेयो महामुनिः ।
धौन्धुमारमुपाख्यानं कथयामास भारत ॥ ३.२०४.८ ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാമുനിയായ മാർക്കണ്ഡേയൻ ധുന്ധുമാരോപാഖ്യാനം പറഞ്ഞു, ഭാരതാ.
3.204.9
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु राजन्युधिष्ठिर ।
धर्मिष्ठमिदमाख्यानं धुन्धुमारस्य तच्छृणु ॥ ३.२०४.९ ॥
ശരി, നിനക്കു ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം. രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരാ, കേൾക്കൂ. ധുന്ധുമാരന്റെ അത്യന്തം ധർമ്മിഷ്ഠമായ ഈ ആഖ്യാനം കേൾക്കൂ.
3.204.10
यथा स राजा ऐक्ष्वाकः कुवलाश्वो महीपतिः ।
धुन्धुमारत्वमगमत्तच्छृणुष्व महीपते ॥ ३.२०४.१० ॥
ഇക്ഷ്വാകു വംശജനായ ആ രാജാവ് കുവലാശ്വൻ, മഹീപതേ, ധുന്ധുമാരത്വം എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചുവെന്ന് കേൾക്കൂ.
3.204.11
महर्षिर्विश्रुतस्तात उदङ्क इति भारत ।
मरुधन्वसु रम्येषु आश्रमस्तस्य कौरव ॥ ३.२०४.११ ॥
ഭാരതാ, ഉത്തങ്കൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനായ മഹർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു. കൗരവാ, മരുഭൂമിയിലെ മനോഹര പ്രദേശങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശ്രമമുണ്ടായിരുന്നു.
3.204.12
उदङ्कस्तु महाराज तपोतप्यत्सुदुश्चरम् ।
आरिराधयिषुर्विष्णुं बहून्वर्षगणान्विभुः ॥ ३.२०४.१२ ॥
മഹാരാജാവേ, വിഭുവായ ഉത്തങ്കൻ വിഷ്ണുവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അതികഠിനമായ തപസ്സ് പല വർഷങ്ങളോളം ചെയ്തു.
3.204.13
तस्य प्रीतः स भगवान्साक्षाद्दर्शनमेयिवान् ।
दृष्ट्वा महर्षिस्तद्ब्रह्म तुष्टाव विविधैः स्तवैः ॥ ३.२०४.१३ ॥
അവനിൽ പ്രസന്നനായ ആ ഭഗവാൻ നേരിട്ട് ദർശനം നൽകാൻ എത്തി. ആ ബ്രഹ്മത്തെ കണ്ട മഹർഷി വിവിധ സ്തോത്രങ്ങളാൽ അവനെ സ്തുതിച്ചു.
3.204.14
त्वया देव प्रजाः सर्वाः ससुरासुरमानवाः ।
स्थावराणि च भूतानि जङ्गमानि तथैव च ॥ ३.२०४.१४ ॥
ദേവാ, നിന്നാൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരുമടങ്ങുന്ന എല്ലാ പ്രജകളും സ്ഥാവരജംഗമ ജീവികളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
3.204.15
ब्रह्म वेदाश्च वेद्यं च त्वया सृष्टं महाद्युते ।
शिरस्ते गगनं देव नेत्रे शशिदिवाकरौ ॥ ३.२०४.१५ ॥
മഹാതേജസ്വീ, ബ്രഹ്മവും വേദങ്ങളും അറിയേണ്ടതും നിന്നാൽത്തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ദേവാ, നിന്റെ ശിരസ്സ് ആകാശം; നേത്രങ്ങൾ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും.
3.204.16
निःश्वासः पवनश्चापि तेजोऽग्निश्च तवाच्युत ।
बाहवस्ते दिशः सर्वाः कुक्षिश्चापि महार्णवः ॥ ३.२०४.१६ ॥
അച്യുതാ, വായു നിന്റെ നിശ്വാസം; അഗ്നിയും തേജസ്സും നിന്റേതു തന്നെ. എല്ലാ ദിക്കുകളും നിന്റെ ബാഹുക്കൾ; മഹാസമുദ്രം നിന്റെ ഉദരം.
3.204.17
ऊरू ते पर्वता देव स्वं नाभिर्मधुसूदन ।
पादौ ते पृथिवी चैव रोमाण्योषधयस्तथा ॥ ३.२०४.१७ ॥
ദേവാ, പർവതങ്ങൾ നിന്റെ തുടകൾ. മധുസൂദനാ, നിന്റെ നാഭി നിന്റേതു തന്നെ. ഭൂമി നിന്റെ പാദങ്ങൾ; ഔഷധികൾ നിന്റെ രോമങ്ങൾ.
3.204.18
इन्द्रसोमाग्निवरुणा देवासुरमहोरगाः ।
प्रह्वास्त्वामुपतिष्ठन्ति स्तुवन्तो विविधैः स्तवैः ॥ ३.२०४.१८ ॥
ഇന്ദ്രൻ, സോമൻ, അഗ്നി, വരുണൻ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മഹാനാഗങ്ങളും വിനയത്തോടെ വിവിധ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.
3.204.19
त्वया व्याप्तानि सर्वाणि भूतानि भुवनेश्वर ।
योगिनः सुमहावीर्याः स्तुवन्ति त्वां महर्षयः ॥ ३.२०४.१९ ॥
ലോകേശ്വരാ! സകല ഭൂതങ്ങളും നിന്നാൽ വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മഹാവീര്യരായ യോഗികളും മഹർഷിമാരും നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.
3.204.20
त्वयि तुष्टे जगच्छान्तं त्वयि क्रुद्धे महद्भयम् ।
भयानामपनेतासि त्वमेकः पुरुषोत्तम ॥ ३.२०४.२० ॥
നീ തൃപ്തനായാൽ ജഗത്ത് ശാന്തമാകുന്നു; നീ കോപിച്ചാൽ മഹാഭയം ഉണ്ടാകുന്നു. പുരുഷോത്തമാ! സകല ഭയങ്ങളെയും നീക്കുന്നവൻ നീ ഒരുവൻ മാത്രം.
3.204.21
देवानां मानुषाणां च सर्वभूतसुखावहः ।
त्रिभिर्विक्रमणैर्देव त्रयो लोकास्त्वया वृताः ॥ ३.२०४.२१ ॥
ദേവാ! ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും സകല ഭൂതങ്ങൾക്കും സുഖം നൽകുന്നവൻ നീ. നിന്റെ മൂന്നു ചുവടുകളാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ആവൃതമായി.
3.204.22
असुराणां समृद्धानां विनाशश्च त्वया कृतः ।
तव विक्रमणैर्देवा निर्वाणमगमन्परम् ॥ ३.२०४.२२ ॥
സമൃദ്ധരായ അസുരന്മാരെ നീ നശിപ്പിച്ചു. നിന്റെ വിക്രമത്താൽ ദേവന്മാർ പരമനിർവാണം പ്രാപിച്ചു.
3.204.23
पराभवं च दैत्येन्द्रास्त्वयि क्रुद्धे महाद्युते ।
त्वं हि कर्ता विकर्ता च भूतानामिह सर्वशः।
आराधयित्वा त्वां देवाः सुखमेधन्ति नित्यशः ॥ ३.२०४.२३ ॥
മഹാതേജസ്വീ! നീ കോപിച്ചാൽ ദൈത്യരാജാക്കന്മാർക്ക് പരാജയം സംഭവിക്കുന്നു. ഇവിടെ നീ തന്നെയാണ് സകല ഭൂതങ്ങളുടെയും സൃഷ്ടാവും സംഹാരകനും. നിന്നെ ആരാധിച്ച് ദേവന്മാർ നിത്യം സുഖത്തിൽ വളരുന്നു.
3.204.24
एवं स्तुतो हृषीकेश उदङ्केन महात्मना ।
उदङ्कमब्रवीद्विष्णुः प्रीतस्तेऽहं वरं वृणु ॥ ३.२०४.२४ ॥
മഹാത്മാവായ ഉദങ്കനാൽ ഇപ്രകാരം സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഹൃഷീകേശനായ വിഷ്ണു ഉദങ്കനോട് പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രീതനായിരിക്കുന്നു, വരം ചോദിക്കൂ.
3.204.25
पर्याप्तो मे वरो ह्येष यदहं दृष्टवान्हरिम् ।
पुरुषं शाश्वतं दिव्यं स्रष्टारं जगतः प्रभुम् ॥ ३.२०४.२५ ॥
ഹരിയെ, ശാശ്വതനും ദിവ്യനുമായ പുരുഷനെ, ജഗത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും പ്രഭുവുമായവനെ ഞാൻ കണ്ടതുതന്നെ എനിക്കു മതിയായ വരം.
3.204.26
विष्णुरुवाच ।
प्रीतस्तेऽहमलौल्येन भक्त्या तव च सत्तम।
अवश्यं हि त्वया ब्रह्मन्मत्तो ग्राह्यो वरो द्विज ॥ ३.२०४.२६ ॥
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: സത്തമനേ, നിന്റെ നിഷ്കാമ ഭക്തിയിൽ ഞാൻ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവേ, ദ്വിജനേ, നീ എന്നിൽനിന്ന് തീർച്ചയായും ഒരു വരം സ്വീകരിക്കണം.
3.204.27
एवं स च्छन्द्यमानस्तु वरेण हरिणा तदा ।
उदङ्कः प्राञ्जलिर्वव्रे वरं भरतसत्तम ॥ ३.२०४.२७ ॥
ഇങ്ങനെ ഹരി വരം സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഉദങ്കൻ കൈകൂപ്പി ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
3.204.28
यदि मे भगवन्प्रीतः पुण्डरीकनिभेक्षण ।
धर्मे सत्ये दमे चैव बुद्धिर्भवतु मे सदा।
अभ्यासश्च भवेद्भक्त्या त्वयि नित्यं ममेश्वर ॥ ३.२०४.२८ ॥
ഭഗവാനേ, പുണ്ഡരീകാക്ഷാ, നീ എന്നിൽ പ്രസന്നനെങ്കിൽ, എന്റെ ബുദ്ധി എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിലും സത്യത്തിലും ദമത്തിലും ഉറച്ചുനിൽക്കട്ടെ; ഈശ്വരാ, നിന്നോടുള്ള ഭക്തിയോടെയുള്ള അഭ്യാസം എന്നിൽ നിത്യമായിരിക്കട്ടെ.
3.204.29
भगवानुवाच ।
सर्वमेतद्धि भविता मत्प्रसादात्तव द्विज ॥ ३.२०४.२९ ॥
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജനേ, എന്റെ പ്രസാദത്താൽ നിനക്ക് ഇതെല്ലാം തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും.
3.204.30
प्रतिभास्यति योगश्च येन युक्तो दिवौकसाम् ।
त्रयाणामपि लोकानां महत्कार्यं करिष्यसि ॥ ३.२०४.३० ॥
ദേവന്മാരോട് യുക്തനാക്കുന്ന യോഗം നിന്നിൽ പ്രകാശിക്കും; മൂന്ന് ലോകങ്ങൾക്കും മഹത്തായ കർമ്മം നീ ചെയ്യും.
3.204.31
उत्सादनार्थं लोकानां धुन्धुर्नाम महासुरः ।
तपस्यति तपो घोरं शृणु यस्तं हनिष्यति ॥ ३.२०४.३१ ॥
ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ ധുന്ധു എന്ന മഹാസുരൻ ഘോരതപസ്സ് ചെയ്യുന്നു. അവനെ വധിക്കുന്നവനെ കേൾക്കുക.
3.204.32
राजा हि वीर्यवांस्तात इक्ष्वाकुरपराजितः ।
बृहदश्व इति ख्यातो भविष्यति महीपतिः ॥ ३.२०४.३२ ॥
പ്രിയനേ, ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ വീര്യവാനും അപരാജിതനുമായ രാജാവ് ബൃഹദശ്വൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ഭൂപതിയാകും.
3.204.33
तस्य पुत्रः शुचिर्दान्तः कुवलाश्व इति श्रुतः ।
स योगबलामास्थाय मामकं पार्थिवोत्तमः।
शासनात्तव विप्रर्षे धुन्धुमारो भविष्यति ॥ ३.२०४.३३ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ ശുചിയും ദാന്തനുമായ കുവലാശ്വൻ എന്ന് അറിയപ്പെടും. ആ ശ്രേഷ്ഠരാജാവ് എന്റെ യോഗബലം സ്വീകരിച്ച്, ഹേ വിപ്രർഷേ, നിന്റെ കല്പനയാൽ ധുന്ധുമാരനാകും.
3.204.34
उदङ्कमेवमुक्त्वा तु विष्णुरन्तरधीयत ॥ ३.२०४.३४ ॥
ഉദങ്കനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം വിഷ്ണു അന്തർധാനം ചെയ്തു.