Mahābhārata · Adhyāya 3.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.205.1
इक्ष्वाकौ संस्तिते राजञ्शशादः पृथिवीमिमाम् ।
प्राप्तः परमधर्मात्मा सोऽयोध्यायां नृपोऽभवत् ॥ ३.२०५.१ ॥
O König, als Ikṣvāku verschieden war, erlangte Śaśāda, von höchst rechtschaffener Natur, diese Erde; er wurde König in Ayodhyā.
3.205.2
शशादस्य तु दायाद ककुत्स्थो नाम वीर्यवान् ।
अनेनाश्चापि काकुत्स्थः पृथुश्चानेनसः सुतः ॥ ३.२०५.२ ॥
Der Erbe Śaśādas war der mächtige Kakutstha; Kakutsthas Sohn war Anenas, und Anenas' Sohn war Pṛthu.
3.205.3
विष्वगश्वः पृथोः पुत्रस्तस्मादार्द्रश्च जज्ञिवान् ।
आर्द्रस्य युवनाश्वस्तु श्रावस्तस्तस्य चात्मजः ॥ ३.२०५.३ ॥
Viṣvagaśva war der Sohn Pṛthus; von ihm wurde Ārdra geboren. Der Sohn Ārdras war Yuvanāśva, und dessen Sohn war Śrāvasta.
3.205.4
जज्ञे श्रावस्तको राजा श्रावस्ती येन निर्मिता ।
श्रावस्तस्य तु दायादो बृहदश्वो महाबलः ॥ ३.२०५.४ ॥
Es wurde König Śrāvastaka geboren, durch den die Stadt Śrāvastī gegründet wurde. Der Erbe Śrāvastas war der mächtige Bṛhadaśva.
3.205.5
बृहदश्वस् दायादः कुवलाश्व इति स्मृतः ।
कुवलाश्वस्य पुत्राणां सहस्राण्येकविंसतिः ॥ ३.२०५.५ ॥
Der Erbe Bṛhadaśvas ist als Kuvalāśva bekannt; Kuvalāśva hatte einundzwanzigtausend Söhne.
3.205.6
सर्वे विद्यासु निष्णाता बलवन्तो दुरासदाः ।
कुवलाश्वश्च पितृतोगुणैरभ्यधिकोऽभवत् ॥ ३.२०५.६ ॥
Sie alle waren in den Wissenschaften geschickt, stark und schwer zu bezwingen; und Kuvalāśva übertraf seinen Vater an Tugenden.
3.205.7
समये तं तदा राज्ये बृहदश्वोऽभ्यषेचयत् ।
कुवलाश्वं महाराज शूरमुत्तमधार्मिकम् ॥ ३.२०५.७ ॥
Zur rechten Zeit salbte Bṛhadaśva ihn dann zum Königtum — Kuvalāśva, o großer König, tapfer und höchst rechtschaffen.
3.205.8
पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु बृहदश्वो महीपतिः ।
जगाम तपसे धीमांस्तपोवनममित्रहा ॥ ३.२०५.८ ॥
Nachdem er seinem Sohn die königliche Herrlichkeit übergeben hatte, zog Bṛhadaśva, der Herr der Erde, der weise Bezwinger der Feinde, zum Bußwald, um Askese zu üben.
3.205.9
अथ शश्वाव राजर्षिं तमुदङ्को नराधिप ।
वनं संप्रस्थितं राजन्बृहदश्वं द्विजोत्तमः ॥ ३.२०५.९ ॥
Da folgte, o Herr der Menschen, Udaṅka, der Beste unter den Zweimalgeborenen, dem königlichen Weisen Bṛhadaśva, der sich zum Wald aufgemacht hatte.
3.205.10
तमुदङ्को महातेजाः सर्वास्त्रविदुषांवरम् ।
न्यवारयदमेयात्मा समासाद्य पुरोत्तमे ॥ ३.२०५.१० ॥
Udaṅka, von großem Glanz, der Beste unter allen Waffenkundigen, von unermesslicher Seele, erreichte ihn in der vortrefflichen Stadt und hielt ihn zurück.
3.205.11
भवता रक्षणं कार्यं तत्तावत्कर्तुमर्हसि ।
निरुद्विग्रा वयं राजंस्त्वत्प्रदाद्वसेमहि ॥ ३.२०५.११ ॥
Du musst Schutz gewähren; das ist es, was du jetzt tun solltest. O König, durch deine Gabe mögen wir furchtlos wohnen.
3.205.12
त्वया हि पृथिवी राजन्रक्ष्यमाणा महात्मना ।
भविष्यति निरुद्विग्ना नारण्यं गन्तुमर्हसि ॥ ३.२०५.१२ ॥
O König, während diese Erde von dir, dem Großmütigen, beschützt wird, wird sie gewiss ohne Not sein; du solltest nicht in den Wald gehen.
3.205.13
पालन हि महान्धर्मः प्रजानामिह दृश्यते ।
न तथा दृश्यतेऽरण्ये माभूत्ते बुद्धिरीदृशी ॥ ३.२०५.१३ ॥
Hier zeigt sich der Schutz der Untertanen als großes Dharma; im Wald zeigt es sich nicht so. Möge dein Sinn nicht so beschaffen sein.
3.205.14
ईदृशो न हि राजेन्द्र धर्मः क्वचन दृश्यते ।
प्रजानां पालने यत्नः पुरा राजर्षिभिः कृतः ॥ ३.२०५.१४ ॥
O Herr der Könige, ein solches Dharma ist nirgends zu sehen. Dies ist das Bemühen, das die königlichen Weisen der Vorzeit beim Schutz der Untertanen aufgewendet haben.
3.205.15
रक्षितव्याः प्रजा राज्ञा तास्त्वं रक्षितुमर्हसि ।
निरुद्विग्नस्तपस्तप्तुं न हि शक्नोमि पार्थिव ॥ ३.२०५.१५ ॥
Die Untertanen müssen vom König beschützt werden, und du bist würdig, sie zu beschützen. O König, ich kann nicht ohne Sorge Askese üben.
3.205.16
ममाश्रमसमीपे वै समेषु मरुधन्वसु ।
समुद्रवालुकापूर्ण उज्जालक इति स्मृतः।
बहुयोजनविस्तीर्णो बहुयोजनमायतः ॥ ३.२०५.१६ ॥
Nahe meiner Einsiedelei, in den ebenen Wüstengebieten, liegt ein mit Meeressand gefüllter Ort namens Ujjālaka, viele Yojanas breit und viele Yojanas lang.
3.205.17
तत्र रौद्रो दानवेन्द्रो महावीर्यपराक्रमः ।
मधुकैटभयोः पुत्रो धुन्धुर्नाम सुदारुणः।
अन्तर्भूमिगतो राजन्वसत्यमितविक्रमः ॥ ३.२०५.१७ ॥
Dort wohnt der grimmige Herr der Dānavas namens Dhundhu, Sohn von Madhu und Kaiṭabha, von großer Kraft und Tapferkeit. O König, er ist äußerst furchtbar; er lebt verborgen im Innern der Erde, von grenzenloser Stärke.
3.205.18
तं निहत्य महाराज वनं त्वं गन्तुमर्हसि ॥ ३.२०५.१८ ॥
O großer König, nachdem du ihn erschlagen hast, solltest du in den Wald gehen.
3.205.19
शेते लोकविनाशाय तप आस्थाय दारुणम् ।
त्रिदशानां विनाशाय लोकानां चापि पार्थिव ॥ ३.२०५.१९ ॥
Er liegt dort, nachdem er eine furchtbare Askese zur Vernichtung der Welten auf sich genommen hat, o König, zur Vernichtung der Götter und der Welten.
3.205.20
अवध्यो दैवतानां हि दैत्यानामथ रक्षसाम् ।
नागानामथ यक्षाणां गन्धर्वाणां च सर्वशः।
अवाप्यस वरं राजन्सर्वलोकपितामहात् ॥ ३.२०५.२० ॥
Er kann weder von Göttern, Dämonen, Rakshasas, Nagas, Yakshas noch Gandharvas auf irgendeine Weise getötet werden. O König, du hast diese Gabe vom Urahn aller Welten erhalten.
3.205.21
तं विनाशय भद्रं ते मा ते बुद्धिरतोऽन्यथा ।
प्राप्स्यसे महतीं कीर्तिं शाश्वतीमव्ययां ध्रुवाम् ॥ ३.२०५.२१ ॥
Vernichte ihn, dir sei Heil. Dein Sinn sei nicht anders als dieser. Du wirst großen, dauernden, unvergänglichen und festen Ruhm erlangen.
3.205.22
क्रूरस्य तस्य स्वपतो वालुकान्तर्हितस्य च ।
संवत्सरस्य पर्यन्ते निःश्वासः संप्रवर्तते ॥ ३.२०५.२२ ॥
Am Ende eines Jahres, während jener Grausame schlafend im Sand verborgen liegt, beginnt sein Ausatmen zu strömen.
3.205.23
यदा तदा भूश्चलति सशैलवनकानना ।
तस्य निःश्वासवातेन रज उद्धूयते महत् ॥ ३.२०५.२३ ॥
Dann bebt die Erde mit ihren Bergen, Wäldern und Hainen, und durch den Wind seines Ausatmens wird viel Staub aufgewirbelt.
3.205.24
आदित्यरथमाश्रित्य सप्ताहं भूमिकम्पनम् ।
सविस्फुलिङ्गं सज्वालं धूममिश्रं सुदारुणम् ॥ ३.२०५.२४ ॥
Den Wagen der Sonne als Zuflucht nehmend, dauert ein Erdbeben sieben Tage, überaus schrecklich, mit Funken, mit Flammen, vermischt mit Rauch.
3.205.25
तेन राजन्न शक्नोमि तस्मिन्स्तातुं स्वआंश्रमे ॥ ३.२०५.२५ ॥
O König, wegen ihm kann ich in meiner eigenen Einsiedelei nicht bleiben.
3.205.26
तं विनाशय राजेन्द्र लोकानां हितकाम्यया ।
लकाः स्वस्था भविष्यन्ति तस्मिन्विनिहतेऽसुरे ॥ ३.२०५.२६ ॥
O bester der Könige, aus dem Wunsch nach dem Wohl der Welten, vernichte ihn; wenn dieser Dämon erschlagen ist, werden die Welten in Frieden sein.
3.205.27
धुन्धुनामानमत्युग्रं दानवं धोरविग्रहम् ।
समरे धोरतुमुले विनाशय महेषुणा ॥ ३.२०५.२७ ॥
Vernichte den überaus wilden Dānava namens Dhundhu von schrecklicher Gestalt in jener furchtbaren, tosenden Schlacht mit einem großen Pfeil.
3.205.28
त्वं हि तस्य विनाशाय पर्याप्त इति मे मतिः ।
तेजसा तव तेजश्च विष्णुराप्यायविष्यति ॥ ३.२०५.२८ ॥
Meiner Meinung nach genügst du allein für seine Vernichtung; und durch deinen Glanz wird auch Viṣṇu deinen Glanz steigern.
3.205.29
विष्णुना च वरो दत्तः पूर्वं मम महीपते ॥ ३.२०५.२९ ॥
Und, o Herr der Erde, Viṣṇu hat mir einst eine Gnade gewährt.
3.205.30
यस्तं महासुरं रौद्रं वधिष्यति महीपतिः ।
तेजस्तद्वैष्णवमिति प्रवेक्ष्यति दुरासदम् ॥ ३.२०५.३० ॥
Der König, der jenen großen, wilden Dämon erschlägt, dem wird jener Glanz Viṣṇus, schwer zu nahen, innewohnen.
3.205.31
तत्तेजस्त्वंसमाधाय राजेन्द्र भुवि दुःसहम् ।
तं निषूदय संदिष्टो दैत्यं रौद्रपराक्रमम् ॥ ३.२०५.३१ ॥
O Herr der Könige, nachdem du jene auf Erden unerträgliche Strahlkraft angenommen hast und beauftragt bist, vernichte jenen Daitya von schrecklicher Tapferkeit.
3.205.32
न हि धुन्धुर्महातेजास्तेजसाऽल्पेन शक्यते ।
निर्दग्धुं पृथिवीपाल स हि वर्षशतैरपि ॥ ३.२०५.३२ ॥
O Beschützer der Erde, Dhundhu von großer Strahlkraft kann nicht durch geringe Strahlkraft verzehrt werden; selbst in hundert Jahren nicht.