ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.206.1
स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥
ಉದಂಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅಪರಾಜಿತನಾದ ರಾಜರ್ಷಿ ಕೈಮುಗಿದು ಕೌರವಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಂಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.206.2
न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಹೋಗುವಿಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು. ಪೂಜ್ಯನೇ, ಇವನು ನನ್ನ ಮಗ, ಕುವಲಾಶ್ವ ಎಂದು ಹೆಸರಾದವನು.
3.206.3
धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥
ಅವನು ಧೈರ್ಯವಂತ, ಶೀಘ್ರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವನು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಸಾಟಿ. ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನು ಅವನು ಮಾಡುವನು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
3.206.4
पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥
ಪರಿಘದಂತಹ ತೋಳುಗಳ ಶೂರ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಈ ಮಹಾಬಾಹು ಆ ಮಹಾ ಅಸುರ ಧುಂಧುವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಕೊಲ್ಲುವನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು; ಈಗ ನಾನು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.
3.206.5
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಮುನಿ ಹೇಳಲು, ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಉದಂಕನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಉತ್ತಮ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.206.6
क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ತಪೋಧನನೇ, ಈ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ದೈತ್ಯ ಯಾರು? ಇವನು ಯಾರ ಮಗನು ಅಥವಾ ಮೊಮ್ಮಗನು? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.206.7
एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥
ತಪೋಧನನೇ, ಇಂಥ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ದೈತ್ಯನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿಲ್ಲ. ಅವನ ಉಸಿರಿನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪರ್ವತಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿ ನಡುಗುತ್ತದೆ.
3.206.8
एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ತಪೋಧನನೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ.
3.206.9
शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥
ರಾಜನೇ, ನರಾಧಿಪನೇ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆದಂತೆಯೇ ಕೇಳು. ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಇದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
3.206.10
एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥
ಒಂದೇ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ಬೆಳಕಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾದವು. ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನಾಶವಾದವು.
3.206.11
प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥
ಮುನಿಗಳು ಸಿದ್ಧರು ಲೋಕಕರ್ತ, ಶಾಶ್ವತ, ಅವ್ಯಯ, ಸರ್ವಲೋಕ ಮಹೇಶ್ವರ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಚತುರ್ಭುಜ, ಉದಾರ ಅಂಗದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಭಾರತ.
3.206.12
सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥
ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಒಬ್ಬನೇ ನೀರಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಶೇಷನಾಗನ ದೊಡ್ಡ ಸುರುಳಿಯ ಮೇಲೆ.
3.206.13
लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥
ಲೋಕಕರ್ತನಾದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಭಗವಾನ್ ಅಚ್ಯುತ ಹರಿ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಹಾ ನಾಗದ ಸುರುಳಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
3.206.14
स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥
ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ದೇವನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯ ದಿವ್ಯ ಕಮಲ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಜನಿಸಿದನು.
3.206.15
साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥
ನೇರವಾಗಿ ಲೋಕಗುರುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಕಮಲದ ಮೇಲಿದ್ದನು; ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳುಳ್ಳವನು, ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳುಳ್ಳವನು, ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳುಳ್ಳವನು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳುಳ್ಳವನು.
3.206.16
स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥
ತನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದುರ್ಧರ್ಷನಾದ, ಮಹಾಬಲ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ (ಬ್ರಹ್ಮನು); ಬಳಿಕ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಇಬ್ಬರು ದಾನವರು (ಉದಯಿಸಿದರು).
3.206.17
मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥
ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರು ಕೂಡ ಪ್ರಭುವಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡರು; ದಿವ್ಯ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ, ನಾಗದ ಸುರುಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಹಾತೇಜದಿಂದ ಮಲಗಿದ್ದವನನ್ನು.
3.206.18
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥
(ಆ ಶಯ್ಯೆ) ಅನೇಕ ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವೂ ಅನೇಕ ಯೋಜನ ಉದ್ದವೂ ಆಗಿತ್ತು; (ಭಗವಾನನು) ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರವನ್ನುಟ್ಟಿದ್ದನು.
3.206.19
दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದಲೂ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದಲೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿ, ಅದ್ಭುತ ರೂಪದ ದರ್ಶನವುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು.
3.206.20
विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥
ಆಗ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರಿಗೆ ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.
3.206.21
दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥
ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ನೋಡಿ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದರು.
3.206.22
वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ ಹಲವು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಬೆದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಮಲನಾಳವನ್ನು ಅಲುಗಿಸಿದನು; ಆಗ ಕೇಶವನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು.
3.206.23
अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥
ಆಗ ಗೋವಿಂದನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಅತ್ಯಂತ ವೀರ್ಯವಂತ ದಾನವರನ್ನು ನೋಡಿದನು.
3.206.24
दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಮಹಾಬಲರೇ, ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ. ನಿಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಿದೆ.'
3.206.25
तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾದರ್ಪ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲರು ನಗುತ್ತಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
3.206.26
आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥
ದೇವನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮಿಂದ ವರ ಬೇಡು; ಸುರೋತ್ತಮನೇ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ವರ ನೀಡುವವರು. ನಿನಗೆ ವರ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ; ಯೋಚಿಸದೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳು.
3.206.27
भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥
ಭಗವಂತ ಹೇಳಿದನು: ವೀರರೇ, ನಾನು ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರ. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಪರಾಕ್ರಮಸಂಪನ್ನರು; ನಿಮಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಪುರುಷನಿಲ್ಲ.
3.206.28
वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥
ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮರೇ, ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನ್ನಿಂದ ವಧ್ಯರಾಗಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.206.29
मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥
ಮಧು ಕೈಟಭರು ಹೇಳಿದರು: ನಾವು ಇದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಎಂದೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ, ತಮಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರು ಎಂದು ತಿಳಿ.
3.206.30
बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥
ಬಲ, ರೂಪ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಮದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಧರ್ಮ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ಶೀಲ, ಸತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ದಮದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.
3.206.31
उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥
ಓ ಕೇಶವ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಉಪದ್ರವ ಬಂದೆರಗಿದೆ. ಹೇಳಿದಂತೆ ನೀನು ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡು, ಕಾಲವನ್ನು ದಾಟುವುದು ಕಷ್ಟ.
3.206.32
आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥
ಓ ದೇವ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಓ ವಿಭೋ, ನೀನು ನಮಗಾಗಿ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡು. ಓ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮುಚ್ಚಿರದ ತೆರೆದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
3.206.33
पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥
ಓ ಸುಲೋಚನ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ. ಓ ದೇವ, ಈ ವರವನ್ನೇ ನಾವು ಆರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಅದನ್ನು ತಿಳಿ, ಓ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ.
3.206.34
अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥
ಓ ದೇವ, ಆಗ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ನೀಡಲಾದ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗದಿರಲಿ.
3.206.35
भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥
ಭಗವಂತ ಹೇಳಿದ: ಸರಿ, ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.
3.206.36
सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿ ಗೋವಿಂದನು (ಕೃಷ್ಣ) ಭೂಮಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮುಚ್ಚಿರದ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಮಧುಸೂದನನು ಅಂಥ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
3.206.37
स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಮಧುಸೂದನನು ತನ್ನ ತೆರೆದಿದ್ದ ಎರಡು ತೊಡೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಹರಿತ ಅಂಚಿನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರ ಎರಡು ತಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.