Mahābhārata · Adhyāya 3.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.206.1
स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥
So von Uttaṅka angesprochen, sprach der unbesiegte königliche Weise mit gefalteten Händen zu Uttaṅka, dem Besten der Kuru.
3.206.2
न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥
Brahmane, mein Aufbruch wird nicht vergeblich sein. Verehrter, dies ist mein Sohn, bekannt als Kuvalāśva.
3.206.3
धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥
Standhaft und schnell im Handeln, auf Erden an Tapferkeit unvergleichlich, wird er all das tun, was dir lieb ist; daran ist kein Zweifel.
3.206.4
पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥
Umgeben von all seinen heldenhaften Söhnen, keulenarmig, wird dieser Starkarmige gewiss jenen großen Dämon Dhundhu erschlagen. Brahmane, entlasse mich nun; ich habe jetzt meine Waffen niedergelegt.
3.206.5
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥
Von dem Weisen unermesslichen Glanzes so angesprochen, sagte der königliche Weise: 'Es sei so', übergab seinen Sohn dem hochherzigen Uttaṅka mit den Worten: 'Es werde getan', und ging in den herrlichen Wald.
3.206.6
क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥
Verehrter, Schatz der Askese, wer ist dieser Dämon von großer Tapferkeit? Wessen Sohn oder Enkel ist er? Dies möchte ich wissen.
3.206.7
एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥
So habe ich, o Reicher an Askese, von einem Daitya von solch großer Kraft nie gehört, dessen Atemwind die Erde samt ihren Bergen erzittern lässt.
3.206.8
एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥
O Ehrwürdiger, ich möchte dies alles genau so wissen, wie es wirklich ist. O Hochweiser, o Reicher an Askese, erzähle alles ausführlich.
3.206.9
शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥
Höre, o König, o Herr der Menschen, all dies so, wie es sich zugetragen hat. O Hochweiser, ich erzähle es ausführlich und genau so, wie es ist.
3.206.10
एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥
Im einen Ozean, ohne Licht, waren das Unbewegliche und das Bewegliche vernichtet; und alle Wesen waren zugrunde gegangen, o Stier der Bharatas,
3.206.11
प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥
Ich habe Viṣṇu gesehen, den Ursprung, den Schöpfer der Welten, ewig und unvergänglich, den die Weisen und Vollendeten den großen Herrn aller Welten nennen, den Vierarmigen von edler Gestalt, o Bhārata.
3.206.12
सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥
Der ehrwürdige Viṣṇu schlief allein auf einem Lager aus Wasser, auf den großen Windungen der Schlange Śeṣa von grenzenlosem Glanz.
3.206.13
लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥
Der Schöpfer der Welten, der hochgesegnete Herr Acyuta Hari, lag und umschlang diese Erde mit den großen Windungen der Schlange.
3.206.14
स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥
Aus dem Nabel dieses schlafenden Gottes entsprang ein göttlicher Lotus, leuchtend wie die Sonne, und darin entstand der Urgroßvater (Brahmā).
3.206.15
साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥
Brahmā selbst, der Lehrer der Welten, leuchtend wie die Sonne, saß auf dem Lotus — im Besitz der vier Veden, vierfach gestaltet, die vier Lebensziele umfassend, vierköpfig.
3.206.16
स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥
Durch seine eigene Macht, der Unbezwingbare von großer Kraft und Tapferkeit (Brahmā). Dann, nach einiger Zeit, erschienen zwei der mächtigsten Dānavas.
3.206.17
मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥
Auch Madhu und Kaiṭabha sahen den Herrn Hari, der auf einem göttlichen Lager, auf den Windungen der Schlange ruhte, von großer Strahlkraft.
3.206.18
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥
(Das Lager) erstreckte sich über viele Yojanas in die Breite und war viele Yojanas lang; er trug die Krone und das Kaustubha-Juwel und war in gelbe Seide gekleidet.
3.206.19
दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥
O König, leuchtend an Glanz, Strahlkraft und Körpergestalt, glich er tausend Sonnen, von wunderbarer Erscheinung.
3.206.20
विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥
Da gerieten Madhu und Kaiṭabha in große Verwunderung.
3.206.21
दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥
Als sie den Urahn mit lotusgleichen Augen auf dem Lotus erblickten, begannen die beiden, Brahmā von unermesslicher Kraft zu erschrecken.
3.206.22
वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥
Von den beiden auf vielerlei Weise erschreckt, schüttelte der hochberühmte Brahmā den Lotusstängel; da erwachte Keśava.
3.206.23
अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥
Da sah Govinda die beiden Dānavas, überaus mächtig.
3.206.24
दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥
Als er die beiden sah, sprach der Gott: "Seid willkommen, ihr Mächtigen. Ich gewähre euch beiden eine vorzügliche Gabe, denn in mir erwacht Freude."
3.206.25
तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥
O großer König, jene beiden, von großem Stolz und großer Kraft, antworteten lachend gemeinsam Madhusūdana.
3.206.26
आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥
O Gott, erbitte von uns eine Gabe; o Bester der Götter, wir beide sind Gewährer von Gaben. Wir werden dir eine Gabe schenken; sprich sie ohne Zögern aus.
3.206.27
भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥
Der Herr sprach: Ich nehme die Gabe an, o Helden; dies ist die Gabe, die ich begehre. Ihr beide seid voller Tapferkeit; kein Mann ist euch gleich.
3.206.28
वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥
O ihr beiden von wahrer Tapferkeit, möget ihr den Zustand erlangen, von mir erschlagen zu werden. Dies begehre ich; ich wünsche es zum Wohl der Welten zu erlangen.
3.206.29
मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥
Madhu und Kaiṭabha sprachen: Wir haben noch nie eine Unwahrheit gesagt, nicht einmal im Spiel; wie könnte es also anders sein? O bester der Menschen, wisse, dass wir beide in Wahrheit und Dharma verharren.
3.206.30
बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥
An Kraft, Schönheit, Tapferkeit und Gelassenheit ist uns niemand gleich; an Dharma, Askese und Freigebigkeit sowie an gutem Betragen, Güte und Selbstbeherrschung ebenso.
3.206.31
उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥
Keśava, ein großes Unheil ist über uns gekommen. Handle, wie gesagt wurde, denn die Zeit ist schwer zu überwinden.
3.206.32
आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥
O Gott, wir beide wünschen eines; o Mächtiger, tu eines für uns. O Bester der Götter, an einem offenen, freien Ort, lass uns beide zurück.
3.206.33
पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥
O du Schönäugige, lass auch uns beide deine Sohnschaft erlangen. O Gott, dies ist die Gabe, die wir gewählt haben; wisse es, o Bester der Götter.
3.206.34
अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥
O Gott, möge das, was uns beiden damals zugesichert wurde, nicht zur Lüge werden.
3.206.35
भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥
Der Gesegnete sprach: Gut, so will ich es tun; all dies wird geschehen.
3.206.36
सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥
Nachdem er gut nachgedacht hatte, sah Govinda (Kṛṣṇa) keinen offenen, freien Ort auf Erden oder im Himmel; Madhusūdana fand keinen.
3.206.37
स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥
Als er seine beiden entblößten Schenkel sah, schnitt da der beste der Götter, der ruhmreiche Madhusūdana, o König, den beiden Madhu und Kaiṭabha mit seinem scharfkantigen Diskus die Köpfe ab.