Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 3.206

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

3.206.1

स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥

ఉదంకుడు ఇలా చెప్పగా, ఓడిపోనట్లు రాజర్షి చేతులు జోడించి కౌరవశ్రేష్ఠుడైన ఉదంకుడితో అన్నాడు.

3.206.2

न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥

బ్రాహ్మణుడా, నా ప్రయాణం వ్యర్థం కాదు. పూజ్యుడా, ఇతడు నా కుమారుడు, కువలాశ్వుడని పిలువబడేవాడు.

3.206.3

धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥

అతడు ధైర్యవంతుడు, వేగంగా పని చేసేవాడు, భూమిపై పరాక్రమంలో సాటిలేనివాడు. మీకు ఇష్టమైనదంతా అతడు చేస్తాడు, సందేహం లేదు.

3.206.4

पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥

పరిఘ వంటి బాహువులున్న శూర పుత్రులందరితో చుట్టబడిన ఈ మహాబాహువు, ఆ మహా అసురుడు ధుంధుని ఖచ్చితంగా సంహరిస్తాడు. బ్రాహ్మణుడా, ఇప్పుడు నన్ను వీడ్కొలుపు; ఇప్పుడు నేను ఆయుధాలు విడిచాను.

3.206.5

तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥

'అలాగే కానివ్వు' అని అమిత తేజస్వి అయిన ముని చెప్పగా, ఆ రాజర్షి తన కుమారుని మహాత్ముడైన ఉదంకునికి అప్పగించి, 'అలాగే చేయబడును' అని పలికి, ఉత్తమ అరణ్యానికి వెళ్ళాడు.

3.206.6

क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥

భగవంతుడా, తపోధనుడా, ఈ మహాపరాక్రమ దైత్యుడు ఎవరు? ఇతడు ఎవరి కుమారుడు లేదా మనుమడు? ఇది తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను.

3.206.7

एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥

తపోధనా, ఇంత మహాబలుడైన దైత్యుడిని నేను ఎప్పుడూ వినలేదు. అతని శ్వాస వాయువుతో పర్వతాలతో సహా భూమి కంపిస్తుంది.

3.206.8

एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥

భగవంతుడా, ఇదంతా యథార్థంగా తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను. మహాప్రాజ్ఞా, తపోధనా, అంతా విస్తారంగా చెప్పండి.

3.206.9

शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥

రాజా, నరాధిపా, ఇదంతా జరిగినట్లే విను. మహాప్రాజ్ఞా, దీనిని విస్తారంగా, యథార్థంగా చెబుతున్నాను.

3.206.10

एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥

ఒకే సముద్రంలో, వెలుగులేక, స్థావర జంగమాలు అన్నీ నశించాయి. భరతర్షభా, సమస్త ప్రాణులు నశించాయి.

3.206.11

प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥

ముని సిద్ధులు లోకకర్త, శాశ్వతుడు, అవ్యయుడు, సర్వలోకమహేశ్వరుడు అని పిలిచే చతుర్భుజుడైన, ఉదార అంగుడైన విష్ణువును నేను చూశాను, భారతా.

3.206.12

सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥

భగవంతుడు విష్ణువు ఒంటరిగా జలశయ్యపై నిద్రిస్తున్నాడు, అమిత తేజుడైన శేషనాగు మహా కుండలిపై.

3.206.13

लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥

లోకకర్త, మహాభాగుడు, భగవంతుడు అచ్యుతుడు హరి ఈ భూమిని మహా నాగ శరీరపు చుట్టలతో చుట్టి ఆలింగనం చేసుకొని ఉన్నాడు.

3.206.14

स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥

నిద్రిస్తున్న ఆ దేవుని నాభి నుండి సూర్యునితో సమాన కాంతి గల దివ్య పద్మం వెలువడింది; అందులోనే పితామహుడు (బ్రహ్మ) ఉద్భవించాడు.

3.206.15

साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥

సాక్షాత్తు లోకగురువైన బ్రహ్మ సూర్యునితో సమాన కాంతితో పద్మంపై ఉన్నాడు; నాలుగు వేదాలు కలవాడు, నాలుగు రూపాలు కలవాడు, నాలుగు పురుషార్థాలు కలవాడు, నాలుగు ముఖాలు కలవాడు.

3.206.16

स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥

తన స్వప్రభావంతో దుర్ధర్షుడు, మహాబల పరాక్రమవంతుడు (బ్రహ్మ); అనంతరం కొంత కాలానికి అత్యంత పరాక్రమవంతులైన ఇద్దరు దానవులు (ఉద్భవించారు).

3.206.17

मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥

మధు, కైటభులు కూడా ప్రభువైన హరిని చూశారు; దివ్య శయ్యపై, నాగ శరీర చుట్టలపై మహా కాంతితో శయనించి ఉన్నవాడిని.

3.206.18

बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥

(ఆ శయ్య) అనేక యోజనాల విస్తారమూ అనేక యోజనాల పొడవూ కలది; (భగవానుడు) కిరీటాన్ని, కౌస్తుభాన్ని ధరించి, పసుపు పట్టువస్త్రాలు కట్టుకుని ఉన్నాడు.

3.206.19

दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥

ఓ రాజా, ఆయన శోభతో, తేజస్సుతో, తన శరీరంతో ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాడు; వేయి సూర్యులకు సమానమై, అద్భుతమైన రూపం కలవాడిగా కనిపించాడు.

3.206.20

विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥

అప్పుడు మధు, కైటభులకు ఎంతో ఆశ్చర్యం కలిగింది.

3.206.21

दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥

పద్మంలా కన్నులున్న పితామహుడిని పద్మంపై చూసి, ఆ ఇద్దరూ అమిత తేజస్వి అయిన బ్రహ్మను భయపెట్టారు.

3.206.22

वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥

వారిద్దరిచే అనేక విధాలుగా భయపెట్టబడిన మహాయశస్వి బ్రహ్మ పద్మనాళాన్ని కదిలించాడు; అప్పుడు కేశవుడు మేల్కొన్నాడు.

3.206.23

अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥

అప్పుడు గోవిందుడు ఆ ఇద్దరు అత్యంత పరాక్రమశాలులైన దానవులను చూశాడు.

3.206.24

दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥

ఆ ఇద్దరిని చూసి దేవుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ మహాబలులారా, మీకు స్వాగతం. మీ ఇద్దరికీ శ్రేష్ఠమైన వరం ఇస్తాను, నాకు ప్రీతి కలుగుతోంది.'

3.206.25

तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥

మహారాజా, ఆ ఇద్దరు మహాదర్పులు, మహాబలులు నవ్వుతూ కలిసి మధుసూదనునికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చారు.

3.206.26

आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥

దేవా, నీవు మా నుండి వరం కోరు; సురోత్తమా, మేమిద్దరం వరాలిచ్చేవారం. నీకు వరం ఇస్తాం; ఆలోచించకుండా దాన్ని చెప్పు.

3.206.27

भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥

భగవానుడు ఇలా అన్నాడు: వీరులారా, నేను వరాన్ని స్వీకరిస్తాను; నాకు ఇష్టమైన వరం ఇదే. మీరిద్దరూ పరాక్రమసంపన్నులు; మీకు సమానమైన పురుషుడు లేడు.

3.206.28

वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥

సత్య-పరాక్రములారా, మీరిద్దరూ నా చేతిలో వధ్యులు కావాలి. ఇదే నేను కోరేది; లోకహితం కోసం ఇది పొందాలనుకుంటున్నాను.

3.206.29

मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥

మధు కైటభులు ఇలా అన్నారు: మేము ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ అసత్యం పలకలేదు, సరదాగా కూడా; అలాంటిది మరోలా ఎలా? పురుషోత్తమా, మేమిద్దరం సత్యంలో, ధర్మంలో నిమగ్నులమని తెలుసుకో.

3.206.30

बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥

బలంలో, రూపంలో, శౌర్యంలో, శమంలో మాకు సమానులు ఎవరూ లేరు; ధర్మంలో, తపస్సులో, దానంలో, శీలం, సత్త్వం, దమంలో కూడా.

3.206.31

उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥

ఓ కేశవా, మనపై ఒక గొప్ప ఉపద్రవం వచ్చి పడింది. చెప్పినట్లుగా నీవు ప్రతిచర్య చేయి, కాలాన్ని అతిక్రమించడం కష్టం.

3.206.32

आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥

ఓ దేవా, మేమిద్దరం ఒక్కటి కోరుతున్నాము; ఓ విభూ, నీవు మా కోసం ఒకటి చేయి. ఓ సురశ్రేష్ఠా, ఎడారి లేని తెరిచిన చోట మమ్మల్ని వదిలేయి.

3.206.33

पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥

ఓ సులోచనా, మేమిద్దరం నీ పుత్రత్వాన్ని పొందుదాం. ఓ దేవా, ఈ వరమే మేము ఎన్నుకున్నాము; ఓ సురశ్రేష్ఠా, దీన్ని తెలుసుకో.

3.206.34

अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥

ఓ దేవా, అప్పుడు మా ఇద్దరికీ ఇచ్చిన మాట అసత్యం కాకూడదు.

3.206.35

भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥

భగవానుడు ఇలా అన్నాడు: సరే, నేను అలాగే చేస్తాను; ఇదంతా జరుగుతుంది.

3.206.36

सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥

బాగా ఆలోచించి గోవిందుడు (కృష్ణుడు) భూమిపై గానీ స్వర్గంలో గానీ అనావృతమైన ఒక్క అవకాశమూ కనుగొనలేదు; మధుసూదనుడు ఏ స్థలాన్నీ చూడలేదు.

3.206.37

स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥

దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు, మహాయశస్వి అయిన మధుసూదనుడు, తన విప్పారిన రెండు తొడలను చూసి, ఓ రాజా, పదునైన అంచుగల చక్రంతో మధు, కైటభుల తలలను నరికివేశాడు.