മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.206.1
स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥
ഉദങ്കൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഒരിക്കലും തോൽക്കാത്ത രാജർഷി കൈകൂപ്പി കൗരവശ്രേഷ്ഠനായ ഉദങ്കനോട് പറഞ്ഞു.
3.206.2
न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, എന്റെ പോക്ക് വ്യർഥമാകില്ല. ഭഗവാനേ, ഇവൻ എന്റെ പുത്രൻ, കുവലാശ്വൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നവൻ.
3.206.3
धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥
അവൻ ധൈര്യവാനും വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും ഭൂമിയിൽ വീര്യത്തിൽ തുല്യനില്ലാത്തവനുമാണ്. നിനക്ക് പ്രിയമായതെല്ലാം അവൻ ചെയ്യും, സംശയമില്ല.
3.206.4
पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥
പരിഘ സമാനമായ ബാഹുക്കളുള്ള എല്ലാ വീരപുത്രന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട ഈ മഹാബാഹു, ആ മഹാസുരനായ ധുന്ധുവിനെ തീർച്ചയായും വധിക്കും. ബ്രാഹ്മണാ, ഇപ്പോൾ എന്നെ വിടുക; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആയുധങ്ങൾ വെച്ചിരിക്കുന്നു.
3.206.5
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥
'അങ്ങനെ ആകട്ടെ' എന്ന് അമിതതേജസ്വിയായ മുനി പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ രാജർഷി തന്റെ പുത്രനെ മഹാത്മാവായ ഉദങ്കനെ ഏൽപ്പിച്ച്, 'അങ്ങനെ ചെയ്യപ്പെടട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉത്തമമായ വനത്തിലേക്ക് പോയി.
3.206.6
क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥
ഭഗവാനേ, തപോധനനേ, ഈ മഹാവീര്യനായ ദൈത്യൻ ആരാണ്? ഇവൻ ആരുടെ പുത്രനോ പൗത്രനോ? ഇത് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.206.7
एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥
തപോധനനേ, ഇത്ര മഹാബലശാലിയായ ദൈത്യനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല. അവന്റെ നിശ്വാസക്കാറ്റിൽ പർവതങ്ങളോടൊപ്പം ഭൂമി വിറയ്ക്കുന്നു.
3.206.8
एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥
ഭഗവാനേ, ഇതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മഹാപ്രാജ്ഞനേ, തപോധനനേ, എല്ലാം വിസ്തരിച്ചു പറഞ്ഞാലും.
3.206.9
शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥
രാജാവേ, നരാധിപാ, ഇതെല്ലാം നടന്നതുപോലെ കേട്ടാലും. മഹാപ്രാജ്ഞാ, ഇത് വിസ്തരിച്ചു യഥാർത്ഥമായി പറയുന്നു.
3.206.10
एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥
ഏക സമുദ്രത്തിൽ, വെളിച്ചമില്ലാതെ, സ്ഥാവര ജംഗമങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചു. ഭരതർഷഭാ, സർവ്വ ഭൂതങ്ങളും നശിച്ചു.
3.206.11
प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥
മുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും ലോകകർത്താവും ശാശ്വതനും അവ്യയനും സർവലോകമഹേശ്വരനുമെന്ന് വിളിക്കുന്ന, നാല് ഭുജങ്ങളുള്ള, ഉദാരമായ അവയവങ്ങളുള്ള വിഷ്ണുവിനെ ഞാൻ കണ്ടു, ഭാരതാ.
3.206.12
सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥
ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ഒറ്റയ്ക്ക് ജലശയ്യയിൽ ഉറങ്ങി, അമിതതേജസ്സുള്ള ശേഷനാഗത്തിന്റെ മഹത്തായ ചുരുളുകളിൽ.
3.206.13
लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥
ലോകകർത്താവായ മഹാഭാഗ്യവാനായ ഭഗവാൻ അച്യുതൻ ഹരി ഈ ഭൂമിയെ വലിയ നാഗത്തിന്റെ ചുരുളുകളാൽ പൊതിഞ്ഞു ചേർത്തുപിടിച്ചു.
3.206.14
स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥
ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആ ദേവന്റെ നാഭിയിൽനിന്ന് സൂര്യതേജസ്സുള്ള ദിവ്യമായ താമര പുറപ്പെട്ടു; അതിൽ പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) ഉത്ഭവിച്ചു.
3.206.15
साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥
സാക്ഷാൽ ലോകഗുരുവായ ബ്രഹ്മാവ് സൂര്യതേജസ്സോടെ താമരയിൽ ഇരുന്നു; നാല് വേദങ്ങളുള്ളവൻ, നാല് രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, നാല് പുരുഷാർത്ഥങ്ങളുള്ളവൻ, നാല് മുഖങ്ങളുള്ളവൻ.
3.206.16
स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥
സ്വന്തം പ്രഭാവത്താൽ ദുർധർഷനായ, മഹാബലവും പരാക്രമവുമുള്ള (ബ്രഹ്മാവ്); പിന്നെ കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതിശക്തരായ രണ്ടു ദാനവർ (ഉണ്ടായി).
3.206.17
मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥
മധുവും കൈടഭനും പ്രഭുവായ ഹരിയെ കണ്ടു; ദിവ്യമായ ശയ്യയിൽ, നാഗത്തിന്റെ ചുരുളുകളിൽ മഹാപ്രഭയോടെ ശയിക്കുന്ന അവനെ.
3.206.18
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥
(ആ ശയ്യ) പല യോജന വിസ്താരവും പല യോജന നീളവുമുള്ളതായിരുന്നു; (ഭഗവാൻ) കിരീടവും കൗസ്തുഭവും ധരിച്ച്, മഞ്ഞപ്പട്ടുടുത്തിരുന്നു.
3.206.19
दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥
രാജാവേ, അവൻ ശ്രീയാലും തേജസ്സിനാലും ശരീരത്താലും പ്രകാശിച്ചു; ആയിരം സൂര്യന്മാർക്ക് തുല്യനായി, അദ്ഭുതകരമായ രൂപത്തോടെ കാണപ്പെട്ടു.
3.206.20
विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥
അപ്പോൾ മധുവിനും കൈടഭനും വലിയ വിസ്മയമുണ്ടായി.
3.206.21
दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥
താമരക്കണ്ണുള്ള പിതാമഹനെ താമരയിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും അമിതതേജസ്വിയായ ബ്രഹ്മാവിനെ ഭയപ്പെടുത്തി.
3.206.22
वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥
അവരാൽ പലവിധത്തിൽ ഭയപ്പെടുത്തപ്പെട്ട മഹായശസ്വിയായ ബ്രഹ്മാവ് താമരത്തണ്ടിനെ ഇളക്കി; അപ്പോൾ കേശവൻ ഉണർന്നു.
3.206.23
अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥
അപ്പോൾ ഗോവിന്ദൻ അതിവീര്യവാന്മാരായ ആ രണ്ട് ദാനവന്മാരെ കണ്ടു.
3.206.24
दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥
അവരെ കണ്ട് ദേവൻ പറഞ്ഞു: 'മഹാബലരായുള്ളവരേ, നിങ്ങൾക്ക് സ്വാഗതം. നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ഉത്തമമായ വരം ഞാൻ നൽകാം; എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നു.'
3.206.25
तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥
മഹാരാജാവേ, മഹാദർപ്പരും മഹാബലരുമായ ആ ഇരുവരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നിച്ച് മധുസൂദനന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
3.206.26
आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥
ദേവാ, നീ ഞങ്ങളോട് വരം ചോദിക്കൂ; സുരോത്തമാ, ഞങ്ങൾ ഇരുവരും വരദായകരാണ്. നിനക്ക് വരം നൽകാം; ആലോചിക്കാതെ അത് പറയൂ.
3.206.27
भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: വീരന്മാരേ, ഞാൻ വരം സ്വീകരിക്കുന്നു; ഇതാണ് എനിക്കിഷ്ടമുള്ള വരം. നിങ്ങൾ ഇരുവരും വീര്യസമ്പന്നരാണ്; നിങ്ങൾക്ക് തുല്യനായ പുരുഷനില്ല.
3.206.28
वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥
സത്യപരാക്രമികളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നാൽ വധിക്കപ്പെടേണ്ടവരാകട്ടെ. ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; ലോകനന്മയ്ക്കായി ഇത് നേടാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.206.29
मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥
മധുവും കൈടഭനും പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ മുമ്പൊരിക്കലും കളിയിൽ പോലും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല; അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എങ്ങനെ? പുരുഷോത്തമാ, ഞങ്ങൾ ഇരുവരും സത്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും നിരതരാണെന്ന് അറിയുക.
3.206.30
बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥
ബലത്തിലും രൂപത്തിലും ശൗര്യത്തിലും ശമത്തിലും ഞങ്ങൾക്ക് തുല്യനായി ആരുമില്ല; ധർമ്മത്തിലും തപസ്സിലും ദാനത്തിലും, ശീലം, സത്ത്വം, ദമം എന്നിവയിലും പോലും.
3.206.31
उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥
കേശവാ, ഒരു മഹാ ഉപദ്രവം നമ്മെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. പറഞ്ഞതുപോലെ നീ പ്രതിവിധി ചെയ്യുക, കാലത്തെ അതിലംഘിക്കുക ദുഷ്കരമാണ്.
3.206.32
आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥
ദേവാ, ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഒന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; വിഭോ, നീ ഞങ്ങൾക്കായി ഒരു കാര്യം ചെയ്യുക. സുരശ്രേഷ്ഠാ, തുറന്ന ഒരിടത്ത് ഞങ്ങളെ ഇരുവരെയും വിട്ടുകളയുക.
3.206.33
पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥
സുലോചനാ, ഞങ്ങൾ ഇരുവരും നിന്റെ പുത്രത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ. ദേവാ, ഈ വരമാണ് ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത്; അത് അറിയുക, സുരശ്രേഷ്ഠാ.
3.206.34
अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥
ദേവാ, അന്ന് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉറപ്പു നൽകിയത് അസത്യമാകരുത്.
3.206.35
भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ശരി, ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യും; ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കും.
3.206.36
सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥
നന്നായി ആലോചിച്ചിട്ടും ഗോവിന്ദൻ (കൃഷ്ണൻ) ഭൂമിയിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ മറയില്ലാത്ത ഒരിടം കണ്ടില്ല; മധുസൂദനൻ അങ്ങനെയൊരിടം കണ്ടെത്തിയില്ല.
3.206.37
स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹായശസ്വിയുമായ മധുസൂദനൻ തന്റെ മറയില്ലാതെ തുറന്നിരുന്ന രണ്ടു തുടകൾ കണ്ടപ്പോൾ, രാജാവേ, മൂർച്ചയുള്ള വക്കുള്ള ചക്രംകൊണ്ട് മധുവിന്റെയും കൈടഭന്റെയും രണ്ടു തലകളും അറുത്തുമാറ്റി.