மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.206.1
स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥
உதங்கனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட, ஒருபோதும் தோற்காத அரசரிஷி, கைகூப்பி, குரு குலத்தின் சிறந்தவனான உதங்கனிடம் கூறினான்.
3.206.2
न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥
பிராமணரே, என் செல்வது வீணாகாது. வணக்கத்திற்குரியவரே, இவன் என் மகன், குவலாஷ்வன் என்று அறியப்பட்டவன்.
3.206.3
धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥
அவன் மன உறுதியுடையவன், விரைந்து செயல்படுபவன், பூமியில் வீரத்தில் ஈடில்லாதவன். உனக்கு விருப்பமான அனைத்தையும் அவன் செய்வான், இதில் ஐயமில்லை.
3.206.4
पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥
பரிக வடிவ தோள்களுடைய வீரமிக்க மகன்கள் அனைவரால் சூழப்பட்ட இந்த மகாபாகு, அந்த மகா அசுரன் துந்துவை நிச்சயம் கொல்வான். பிராமணரே, இப்போது என்னை விடுவியுங்கள்; இப்போது நான் ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டேன்.
3.206.5
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அளவற்ற தேஜஸ்வியான முனிவர் சொல்லியதும், அந்த அரசரிஷி தன் மகனை மகாத்மா உதங்கனுக்கு ஒப்படைத்து, 'அப்படியே செய்யப்படட்டும்' என்று கூறி, சிறந்த வனத்திற்குச் சென்றான்.
3.206.6
क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥
பகவானே, தவச்செல்வரே, இந்த மகாவீரிய தைத்தியன் யார்? இவன் யாருடைய மகனோ அல்லது பேரனோ? இதை நான் அறிய விரும்புகிறேன்.
3.206.7
एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥
தவச் செல்வரே, இத்தகைய மகாபலம் கொண்ட தைத்தியனைப் பற்றி நான் கேட்டதில்லை. அவனது மூச்சுக் காற்றால் மலைகளுடன் பூமி நடுங்குகிறது.
3.206.8
एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥
பகவானே, இதனை உண்மையின்படி அறிய விரும்புகிறேன். மகாபுத்திமானே, தவச் செல்வரே, அனைத்தையும் விரிவாகக் கூறுங்கள்.
3.206.9
शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥
அரசனே, மனிதர்களின் தலைவனே, இவை அனைத்தும் நடந்தபடியே கேள். மகாபுத்திமானே, இதை விரிவாகவும் உண்மையாகவும் கூறுகிறேன்.
3.206.10
एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥
ஒரே பெருங்கடலில், ஒளியின்றி, அசையும் அசையாப் பொருட்கள் அனைத்தும் அழிந்தன. பரதர்களின் காளையே, எல்லா உயிரினங்களும் அழிந்தன.
3.206.11
प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥
முனிவர்களும் சித்தர்களும் உலகைப் படைத்தவரும், நிலையானவரும், அழியாதவரும், அனைத்து உலகங்களின் மகேசுவரருமானவர் என்று சொல்லும் நான்கு கரங்கள் கொண்ட, உயர்ந்த வடிவம் உடைய விஷ்ணுவை நான் கண்டேன், பாரதா.
3.206.12
सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥
பகவான் விஷ்ணு தனியாக நீர்ப் படுக்கையில் உறங்கினார், அளவற்ற ஒளியுடைய ஆதிசேஷனின் பெரிய சுருள்களின் மேல்.
3.206.13
लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥
உலகங்களின் படைப்பாளரான மகாபாக்கியவான், பகவான் அச்யுதன் ஹரி, இந்தப் பூமியைப் பெரிய நாகத்தின் சுருள்களால் சுற்றி அணைத்துக்கொண்டிருந்தார்.
3.206.14
स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥
உறங்கிக்கொண்டிருந்த அந்தத் தேவனின் நாபியிலிருந்து சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுள்ள தெய்வீகத் தாமரை தோன்றியது; அதிலேயே பிதாமகர் (பிரம்மா) தோன்றினார்.
3.206.15
साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥
நேரடியாக உலகங்களின் குருவான பிரம்மா, சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடன் தாமரையில் இருந்தார்; நான்கு வேதங்களை உடையவர், நான்கு உருவங்களை உடையவர், நான்கு புருஷார்த்தங்களை உடையவர், நான்கு முகங்களை உடையவர்.
3.206.16
स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥
தன் சொந்த ஆற்றலால் வெல்ல முடியாதவரும், பெரும் பலமும் வீரமும் உடையவருமான அவர்; பின்னர் சிறிது காலம் கழித்து, மிகவும் வலிமையுள்ள இரண்டு தானவர்கள் (தோன்றினர்).
3.206.17
मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥
மதுவும் கைடபனும் பிரபுவான ஹரியைக் கண்டனர்; திவ்ய படுக்கையில், நாகத்தின் சுருள்களின் மேல் பெரும் ஒளியுடன் அவர் சயனித்திருந்தார்.
3.206.18
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥
(அந்தப் படுக்கை) பல யோசனை அகலமும் பல யோசனை நீளமும் உடையது; (பகவான்) கிரீடமும் கௌஸ்துபமும் அணிந்து, மஞ்சள் பட்டாடை உடுத்தியிருந்தார்.
3.206.19
दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥
அரசே, அவர் செல்வத்தாலும் ஒளியாலும் தம் உடலாலும் ஜ்வலித்தார்; ஆயிரம் சூரியர்களுக்கு ஒப்பானவராய், அற்புதமான தோற்றம் கொண்டவராய் இருந்தார்.
3.206.20
विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥
அப்போது மதுவுக்கும் கைடபனுக்கும் மிகுந்த வியப்பு உண்டாயிற்று.
3.206.21
दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥
தாமரைக் கண்களை உடைய பிதாமகரை தாமரையின் மீது கண்டு, அவ்விருவரும் அளவில்லாத ஓஜஸ் கொண்ட பிரம்மாவை அச்சுறுத்தினர்.
3.206.22
वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥
அவ்விருவரால் பலவாறு அச்சுறுத்தப்பட்ட மகாயசஸ்வியான பிரம்மா தாமரைத் தண்டை அசைத்தார்; அப்போது கேசவர் விழித்துக்கொண்டார்.
3.206.23
अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥
அப்போது கோவிந்தர் அவ்விரு வீரம் மிக்க தானவர்களைக் கண்டார்.
3.206.24
दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥
அவ்விருவரையும் கண்டு தேவர் கூறினார்: 'மகாபலசாலிகளே, உங்களுக்கு நல்வரவு. உங்கள் இருவருக்கும் சிறந்த வரத்தைத் தருவேன்; ஏனெனில் எனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது.'
3.206.25
तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥
மகாராஜனே, அந்த இருவரும் பெரும் செருக்கும் பெரும் வலிமையும் கொண்டவர்கள்; சிரித்துக்கொண்டு ஒன்றாக மதுசூதனனுக்குப் பதிலளித்தனர்.
3.206.26
आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥
தேவனே, நீ எங்களிடம் வரம் கேள்; தேவர்களில் சிறந்தவனே, நாங்கள் இருவரும் வரம் அளிப்பவர்கள். உனக்கு வரம் தர நாங்கள் இருக்கிறோம்; தயங்காமல் அதைச் சொல்.
3.206.27
भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥
பகவான் கூறினார்: வீரர்களே, நான் வரத்தை ஏற்கிறேன்; இதுவே என் விருப்பமான வரம். நீங்கள் இருவரும் வீரியம் நிறைந்தவர்கள்; உங்களுக்கு நிகரான மனிதன் இல்லை.
3.206.28
वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥
உண்மையான வீரம் கொண்டவர்களே, நீங்கள் இருவரும் என்னால் கொல்லப்படும் நிலையை அடைய வேண்டும். இதுவே நான் விரும்புவது; உலக நலனுக்காக இதைப் பெற விரும்புகிறேன்.
3.206.29
मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥
மதுவும் கைடபனும் கூறினர்: நாங்கள் முன்பு ஒருபோதும் பொய் சொன்னதில்லை, விளையாட்டிலும் கூட; அப்படியிருக்க வேறு எப்படி? புருஷோத்தமனே, நாங்கள் இருவரும் உண்மையிலும் தர்மத்திலும் நிலைத்திருப்பவர்கள் என்று அறிந்துகொள்.
3.206.30
बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥
வலிமையிலும் அழகிலும் வீரத்திலும் அமைதியிலும் எங்களுக்கு நிகரானவர் யாரும் இல்லை; தர்மத்திலும் தவத்திலும் தானத்திலும், ஒழுக்கம், சத்துவம், அடக்கம் ஆகியவற்றிலும் கூட.
3.206.31
उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥
கேசவா, ஒரு பெரிய இடர் நம்மை நெருங்கி வந்துவிட்டது. சொன்னபடி நீ எதிர்வினை செய். காலத்தை கடப்பது கடினமல்லவா.
3.206.32
आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥
தேவா, நாங்கள் இருவரும் ஒன்றை விரும்புகிறோம். வல்லவனே, நீ எங்களுக்காக ஒன்றைச் செய். தேவர்களில் சிறந்தவனே, திறந்த வெளியில் எங்கள் இருவரையும் விட்டுவிடு.
3.206.33
पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥
அழகிய கண்ணவனே, நாங்கள் இருவரும் உன்னுடைய மகனாகும் நிலையை அடையட்டும். தேவா, இந்த வரத்தையே நாங்கள் தேர்ந்தெடுத்தோம்; அதை அறிவாயாக, தேவர்களில் சிறந்தவனே.
3.206.34
अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥
தேவா, அப்போது எங்களுக்கு இடையே உறுதியளிக்கப்பட்டது பொய்யாகாமல் இருக்கட்டும்.
3.206.35
भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥
பகவான் சொன்னார்: சரி, நான் அவ்வாறே செய்வேன்; இவை அனைத்தும் நடக்கும்.
3.206.36
सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥
நன்கு சிந்தித்த பின்பும் கோவிந்தன் (கிருஷ்ணன்) பூமியிலோ விண்ணிலோ திறந்த, மறைவற்ற இடம் எதையும் காணவில்லை; மதுசூதனன் அப்படி ஓர் இடத்தைக் காணவில்லை.
3.206.37
स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரும் மகாயசஸ்வியுமான மதுசூதனர், அப்போது தம் திறந்திருந்த இரு தொடைகளைக் கண்டு, ராஜனே, கூரிய விளிம்புள்ள சக்கரத்தால் மதுவும் கைடபனுமான அவர்களின் இரு தலைகளையும் வெட்டினார்.