Mahābhārata · Adhyāya 3.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.206.1
स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥
Assim interpelado por Uttaṅka, o sábio real invicto, de mãos postas, falou a Uttaṅka, o melhor dos Kuru.
3.206.2
न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥
Brâmane, minha partida não será em vão. Venerável, este é meu filho, conhecido como Kuvalāśva.
3.206.3
धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥
Firme e rápido na ação, sem igual em valor sobre a terra, ele fará tudo isto que te é caro; não há dúvida.
3.206.4
पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥
Cercado por todos os seus filhos heroicos, de braços como maças, este de braços poderosos certamente matará aquele grande demônio Dhundhu. Brâmane, agora liberta-me; agora depus minhas armas.
3.206.5
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥
Assim interpelado pelo sábio de esplendor sem limite, 'Assim seja', o sábio real confiou seu filho ao magnânimo Uttaṅka, dizendo: 'Que se faça', e partiu para a excelente floresta.
3.206.6
क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥
Venerável, tesouro de ascese, quem é este demônio de grande valor? De quem é filho ou neto? Desejo saber isto.
3.206.7
एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥
Assim, ó rico em ascese, nunca ouvi falar de um daitya de tamanha força, cujo sopro de vento faz tremer a terra com suas montanhas.
3.206.8
एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥
Ó venerável, desejo conhecer tudo isto exatamente como é. Ó muito sábio, ó rico em ascese, conta tudo com detalhe.
3.206.9
शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥
Ouve, ó rei, ó senhor dos homens, tudo isto tal como aconteceu. Ó muito sábio, conto-o em detalhe e exatamente como é.
3.206.10
एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥
No oceano único, sem luz, o imóvel e o móvel foram destruídos; e perecidos todos os seres, ó touro dos Bharatas,
3.206.11
प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥
Vi Viṣṇu, a origem, criador dos mundos, eterno e imperecível, a quem os sábios e os perfeitos chamam grande senhor de todos os mundos, de quatro braços e forma nobre, ó Bhārata.
3.206.12
सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥
O venerável Viṣṇu dormia sozinho sobre um leito de águas, sobre as grandes espirais da serpente Śeṣa, de esplendor sem limites.
3.206.13
लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥
O criador dos mundos, o grande bem-aventurado Senhor Acyuta Hari, jazia abraçando esta terra com as grandes espirais da serpente.
3.206.14
स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥
Do umbigo daquele deus adormecido brotou um lótus divino, brilhante como o sol, e nele surgiu o Avô (Brahmā).
3.206.15
साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥
O próprio Brahmā, mestre dos mundos, brilhante como o sol, estava sobre o lótus — possuidor dos quatro Vedas, de quatro formas, abarcando os quatro fins da vida, de quatro faces.
3.206.16
स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥
Pelo seu próprio poder, o inabalável de grande força e valor (Brahmā). Então, passado algum tempo, surgiram dois dos Dānavas mais poderosos.
3.206.17
मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥
Também Madhu e Kaiṭabha viram o Senhor Hari repousando num leito divino, sobre as espirais da serpente, de grande esplendor.
3.206.18
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥
(O leito) estendia-se por muitos yojanas e tinha muitos yojanas de comprimento; ele usava a coroa e a jóia Kaustubha, vestido de seda amarela.
3.206.19
दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥
Ó rei, brilhando com esplendor, resplendor e forma corporal, ele era como mil sóis, de aparência maravilhosa.
3.206.20
विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥
Então Madhu e Kaiṭabha ficaram muito espantados.
3.206.21
दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥
Ao ver o avô, de olhos de lótus, sobre o lótus, os dois começaram a aterrorizar Brahmā, de vigor ilimitado.
3.206.22
वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥
Aterrorizado de muitas maneiras por aqueles dois, o gloriosíssimo Brahmā sacudiu o caule do lótus; então Keśava despertou.
3.206.23
अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥
Então Govinda viu os dois Dānavas, extremamente poderosos.
3.206.24
दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥
Vendo os dois, o deus disse: "Sejam bem-vindos, ó poderosos. Concedo a vós dois um excelente dom, pois em mim nasce a alegria."
3.206.25
तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥
Ó grande rei, aqueles dois, de grande orgulho e grande poder, rindo, responderam juntos a Madhusūdana.
3.206.26
आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥
Ó deus, pede-nos uma dádiva; ó melhor dos deuses, nós dois somos doadores de dádivas. Concederemos-te uma dádiva; diz-a sem hesitar.
3.206.27
भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥
O Senhor disse: Aceito a dádiva, ó heróis; esta é a dádiva que desejo. Vós dois estais dotados de valor; nenhum homem é igual a vós.
3.206.28
वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥
Ó vós dois de verdadeiro valor, possais alcançar o estado de serdes mortos por mim. Isto é o que desejo; quero obtê-lo para o bem dos mundos.
3.206.29
मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥
Madhu e Kaiṭabha disseram: Nunca antes dissemos falsidade, nem mesmo em brincadeira; como seria de outro modo? Ó melhor dos homens, sabe que nós dois estamos dedicados à verdade e ao dharma.
3.206.30
बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥
Em força, beleza, valor e calma não há ninguém igual a nós; em dharma, austeridade e generosidade, e em boa conduta, bondade e domínio de si, igualmente.
3.206.31
उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥
Keśava, uma grande calamidade se abateu sobre nós. Age como foi dito, pois o tempo é difícil de superar.
3.206.32
आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥
Ó deus, nós dois desejamos uma coisa; ó poderoso, faz uma coisa por nós. Ó melhor dos deuses, num lugar aberto e desobstruído, deixa-nos os dois.
3.206.33
पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥
Ó de belos olhos, que nós dois também alcancemos a tua filiação. Ó deus, este é o dom que escolhemos; saibas, ó melhor dos deuses.
3.206.34
अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥
Ó deus, que aquilo que nos foi prometido então não se torne falso.
3.206.35
भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥
O Bem-aventurado disse: Muito bem, assim farei; tudo isto acontecerá.
3.206.36
सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥
Tendo bem refletido, Govinda (Kṛṣṇa) não viu nenhum lugar aberto e desobstruído na terra ou no céu; Madhusūdana não encontrou nenhum.
3.206.37
स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥
Ao ver suas duas coxas descobertas, o melhor dos deuses, o grande Madhusūdana, então cortou, ó rei, as duas cabeças de Madhu e Kaiṭabha com seu disco de gume afiado.