ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.206.1
स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥
ਉਦੰਕ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਦੰਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
3.206.2
न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਜਾਣਾ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਭਗਵਨ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
3.206.3
धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥
ਉਹ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਪਿਆਰਾ ਕਾਰਜ ਉਹ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
3.206.4
पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥
ਪਰਿਘ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸੂਰਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਇਹ ਮਹਾਬਾਹੂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਧੁੰਧੂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਰੇਗਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
3.206.5
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥
'ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਤਮਾ ਉਦੰਕ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, 'ਇੰਝ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਉੱਤਮ ਬਣ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
3.206.6
क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥
ਹੇ ਭਗਵਨ, ਹੇ ਤਪੋਧਨ, ਇਹ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਂਤ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੋਤਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
3.206.7
एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥
ਹੇ ਤਪੋਧਨ, ਐਸੇ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਂਤ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਰਬਤਾਂ ਸਹਿਤ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
3.206.8
एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਯ, ਹੇ ਤਪੋਧਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
3.206.9
शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਇਹ ਸਭ ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਸੁਣੋ। ਹੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਗਯ, ਇਹ ਮੈਂ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
3.206.10
एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥
ਇੱਕੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਥਾਵਰ ਅਤੇ ਜੰਗਮ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਭਰਤਰਸ਼ਭ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
3.206.11
प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥
ਮੁਨੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਕਰਤਾ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ, ਅਵਯਯ ਅਤੇ ਸਰਬਲੋਕ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਚਤੁਰਭੁਜ, ਉਦਾਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
3.206.12
सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਜਲ-ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਉੱਤੇ।
3.206.13
लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਮਹਾਭਾਗ, ਭਗਵਾਨ ਅੱਚੁਤ ਹਰਿ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ।
3.206.14
स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥
ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇਵ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਦਿਵ ਕਮਲ ਨਿਕਲਿਆ; ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
3.206.15
साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥
ਸਾਖਿਆਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਸਨ; ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਵਰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੇ।
3.206.16
स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥
ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਅਜਿੱਤ, ਮਹਾਬਲ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਹਮਾ); ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਅਤਿ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਦੋ ਦਾਨਵ (ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ)।
3.206.17
मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥
ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਦਿਵ ਸੇਜ ਉੱਤੇ, ਨਾਗ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਤੇਜ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ।
3.206.18
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥
(ਉਹ ਸੇਜ) ਅਨੇਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਯੋਜਨ ਲੰਮੀ ਸੀ; (ਭਗਵਾਨ) ਮੁਕਟ ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
3.206.19
दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸ਼ੋਭਾ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ।
3.206.20
विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥
ਤਦ ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
3.206.21
दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥
ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲੱਗੇ।
3.206.22
वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਮਲ-ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ; ਤਦ ਕੇਸ਼ਵ ਜਾਗ ਪਏ।
3.206.23
अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥
ਤਦ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਅਤਿ ਪਰਾਕਰਮੀ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
3.206.24
दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮਹਾਬਲੀਓ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਉਪਜਦੀ ਹੈ।'
3.206.25
तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਦਰਪੀ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਹੱਸ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ।
3.206.26
आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥
ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗ; ਹੇ ਸੁਰੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਰਦਾਤਾ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਵਾਂਗੇ; ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਉਹ ਕਹਿ ਦੇ।
3.206.27
भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੀਰੋ, ਮੈਂ ਵਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਇੱਛਿਤ ਵਰ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰਯ-ਸੰਪੰਨ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਨਹੀਂ।
3.206.28
वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥
ਹੇ ਸੱਚੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਵਧ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਓ। ਇਹੀ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਲੋਕ-ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
3.206.29
मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥
ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ? ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਾਂ।
3.206.30
बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥
ਬਲ, ਰੂਪ, ਸ਼ੌਰਯ ਅਤੇ ਸ਼ਮ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਧਰਮ, ਤਪ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਲ, ਸੱਤਵ ਤੇ ਦਮ ਵਿੱਚ ਵੀ।
3.206.31
उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬਿਪਤਾ ਆ ਪਈ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਤੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
3.206.32
आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥
ਹੇ ਦੇਵ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਿਭੂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰ। ਹੇ ਸੁਰਸ਼ਰੇਸ਼ਠ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
3.206.33
पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥
ਹੇ ਸੁਲੋਚਨ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰਪਣ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹੀ ਵਰ ਅਸੀਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਸੁਰਸ਼ਰੇਸ਼ਠ।
3.206.34
अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥
ਹੇ ਦੇਵ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਝੂਠ ਨਾ ਹੋਵੇ।
3.206.35
भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਸਭ ਹੋਵੇਗਾ।
3.206.36
सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਗੋਵਿੰਦ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੇ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ, ਢਕਿਆ ਨਾ ਹੋਇਆ ਸਥਾਨ ਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਾ ਲੱਭੀ।
3.206.37
स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥
ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਘੜੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਪੱਟਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ।