มหาภารตะ · อัธยายะ 3.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.206.1
स एवमुक्तो राजर्षिरुदङ्केनापराजितः ।
उदङ्कं कौरवश्रेष्ठ कृताञ्जलिथाब्रवीत् ॥ ३.२०६.१ ॥
เมื่อถูกอุทังกะกล่าวเช่นนั้น ราชฤๅษีผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ก็ประนมมือ กล่าวกับอุทังกะ ผู้ประเสริฐที่สุดในเผ่าเการพ
3.206.2
न हि मे गमनं ब्रह्मन्मोघमेतद्भविष्यति ।
पुत्रो ममायं भगवन्कुवलाश्व इति स्मृतः ॥ ३.२०६.२ ॥
การไปของข้าพเจ้าจะไม่สูญเปล่า ข้าแต่พราหมณ์ นี่คือบุตรของข้าพเจ้า ท่านผู้เจริญ เขาเป็นที่รู้จักในนามกุวลาศวะ
3.206.3
धृतिमान्क्षिप्रकारी च वीर्येणाप्रतिमो भुवि ।
प्रियं च ते सर्वमेतत्करिष्यति न संशयः ॥ ३.२०६.३ ॥
เขาเป็นผู้มั่นคงและว่องไวในการกระทำ ไม่มีผู้ใดเทียบได้ในด้านความกล้าหาญบนพิภพ เขาจะทำทุกสิ่งนี้ที่เป็นที่รักของท่าน ไม่มีข้อสงสัย
3.206.4
पुत्रैः परिवृतः सर्वैः शूरैः परिघबाहुभिः ।
हनिष्यति महाबाहुस्तं वै धुन्धुं महाऽसुरम्।
विसर्जयस्व मां ब्रह्मन्न्यस्तशस्त्रोस्मि सांप्रतम् ॥ ३.२०६.४ ॥
ล้อมรอบด้วยบุตรทั้งหมดของเขา ผู้กล้าหาญ มีแขนถืออาวุธกระบอง ผู้มีแขนอันยิ่งใหญ่นี้จะสังหารทฤงธุ ยักษ์อสูรผู้ยิ่งใหญ่นั้นแน่นอน ข้าแต่พราหมณ์ บัดนี้ขอท่านปล่อยข้าพเจ้าไปเถิด ข้าพเจ้าได้วางอาวุธลงแล้วในบัดนี้
3.206.5
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तो मुनिनाऽमिततेजसा ।
स तमादिश्य तनयमुदङ्काय महात्मने।
क्रियतामिति राजर्षिर्जगाम वनमुत्तमम् ॥ ३.२०६.५ ॥
เมื่อมุนีผู้มีเดชไม่มีประมาณกล่าวว่า "จงเป็นเช่นนั้นเถิด" ราชฤๅษีก็มอบบุตรของตนให้แก่อุทังกะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ พลางกล่าวว่า "ขอให้เป็นไปตามนั้นเถิด" แล้วก็เสด็จไปยังป่าอันประเสริฐ
3.206.6
क एष भगवन्दैत्यो महावीर्यस्तपोधन ।
कस्य पुत्रोऽथ नप्ता वा एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२०६.६ ॥
ท่านผู้เจริญ ผู้ที่เป็นอสูรผู้มีกำลังมหาศาลนี้คือใคร ข้าแต่ผู้ทรงตบะ เขาเป็นบุตรหรือหลานของใคร ข้าพเจ้าปรารถนาจะทราบเรื่องนี้
3.206.7
एवं महाबलो दैत्यो न श्रुतो मे तपोधन ।
यस्य निश्वासवातेन कम्पते भूः सपर्वता ॥ ३.२०६.७ ॥
ข้าแต่ผู้มั่งคั่งด้วยตบะ ข้าพเจ้าไม่เคยได้ยินถึงอสูรผู้มีกำลังมหาศาลเช่นนี้มาก่อน ที่ลมหายใจของเขาพัดแรงจนแผ่นดินพร้อมทั้งภูเขาสั่นสะเทือน
3.206.8
एतदिच्छामि भगवन्याथातथ्येन वेदितुम् ।
सर्वमेव महाप्राज्ञ विस्तरेण तपोधन ॥ ३.२०६.८ ॥
ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าปรารถนาจะทราบเรื่องนี้ตามที่เป็นจริงทุกประการ ข้าแต่ผู้มีปัญญายิ่ง ข้าแต่ผู้มั่งคั่งด้วยตบะ ขอท่านเล่าทั้งหมดอย่างละเอียด
3.206.9
शृणु राजननिदं सर्वं यथावृत्तं नराधिप ।
कथ्यमानं महाप्राज्ञ विस्तरेण यथातथम् ॥ ३.२०६.९ ॥
ข้าแต่พระราชา ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ขอทรงสดับเรื่องทั้งหมดนี้ตามที่เกิดขึ้นจริง ข้าแต่ผู้มีปัญญายิ่ง ข้าพเจ้าจะเล่าอย่างละเอียดให้ตรงตามความจริง
3.206.10
एकार्णवे निरालोके नष्टे स्थावरजङ्गमे ।
प्रनष्टेषु च भूतेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ ३.२०६.१० ॥
ในมหาสมุทรเพียงผืนเดียวที่ปราศจากแสงสว่าง สิ่งที่ไม่เคลื่อนที่และสิ่งที่เคลื่อนที่ได้สูญสิ้นไป และสรรพสัตว์ทั้งปวงก็พินาศลงแล้ว ข้าแต่วัวผู้ประเสริฐแห่งภรตวงศ์
3.206.11
प्रभवं लोककर्तारं विष्णुं शाश्वतमव्ययम् ।
यमाहुर्मुनयः सिद्धाः सर्वलोकमहेश्वरम्।
चतुर्भुजमुदाराङ्गं दृष्टवानस्मि भारत ॥ ३.२०६.११ ॥
ข้าพเจ้าได้เห็นพระวิษณุ ผู้เป็นต้นกำเนิด ผู้สร้างโลกทั้งหลาย ผู้เที่ยงแท้และไม่เสื่อมสูญ ผู้ที่นักปราชญ์และผู้สำเร็จทั้งหลายเรียกว่าเป็นมหาเจ้าแห่งโลกทั้งปวง มีสี่กร มีพระรูปอันประเสริฐ ข้าแต่ภารตะ
3.206.12
सुष्वाप भगवान्विष्णुरप्शय्यामेक एव हि ।
नागस् भोगे महति शेपस्यामिततेजसः ॥ ३.२०६.१२ ॥
พระผู้เป็นเจ้าวิษณุบรรทมอยู่เพียงลำพังบนที่นอนแห่งน้ำ บนขดอันใหญ่ของนาคาศิษ์ผู้มีเดชไม่มีประมาณ
3.206.13
लोककर्ता महाभाग भगवानच्युतो हरिः ।
नागभगेन महता परिरभ्य महीमिमाम् ॥ ३.२०६.१३ ॥
พระผู้สร้างโลก ผู้มีบุญอันยิ่งใหญ่ พระผู้เป็นเจ้าอัจยุตะ หริ ทรงบรรทมโอบกอดแผ่นดินนี้ไว้ด้วยขดอันใหญ่ของพญานาค
3.206.14
स्वपतस्तस्य देवस्य पद्मं सूर्यसमप्रभम् ।
नाभ्या विनिःसृतं दिव्यं तत्रोत्पन्नः पितामहः ॥ ३.२०६.१४ ॥
จากพระนาภีของเทพเจ้าผู้กำลังบรรทมนั้น บังเกิดดอกบัวทิพย์ที่สว่างดุจดวงอาทิตย์ และในดอกบัวนั้นเอง ปิตามหะ (พระพรหม) ได้บังเกิดขึ้น
3.206.15
साक्षाल्लोकगुरुर्ब्रह्मा पद्मे सूर्यसमप्रभः ।
चतुर्वेदश्चतुर्मूर्तिश्चतुर्वर्गश्चतुर्मुखः ॥ ३.२०६.१५ ॥
พระพรหมเองผู้เป็นครูแห่งโลก สว่างดุจดวงอาทิตย์ ประทับอยู่บนดอกบัว ทรงไว้ซึ่งพระเวททั้งสี่ มีรูปสี่รูป ประกอบด้วยจตุรพรรคแห่งชีวิต และมีสี่พระพักตร์
3.206.16
स्वप्रभावाद्दुराधर्षो महाबलपराक्रमः ।
कस्यचित्त्वथ कालस्य दानवौ वीर्यवत्तमौ ॥ ३.२०६.१६ ॥
ด้วยอานุภาพของพระองค์เอง พระผู้ไม่อาจถูกย่ำยี ผู้มีกำลังและความกล้าหาญยิ่งใหญ่ (พระพรหม) ต่อมาเมื่อผ่านไปนาน ทานพสองตนผู้มีกำลังยิ่งที่สุดก็ปรากฏขึ้น
3.206.17
मधुश्च कैटभश्चैव दृष्टवन्तौ हरिं प्रभुम् ।
शयानं शयने दिव्ये नागभोगे महाद्युतिम् ॥ ३.२०६.१७ ॥
มธุและไกฏภะก็ได้เห็นพระผู้เป็นเจ้าหริ ทรงบรรทมอยู่บนที่นอนทิพย์ บนขดของพญานาค ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่
3.206.18
बहुयोजनविस्तीर्णे बहुयोजनमायते ।
किरीटकौस्तुभधरं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२०६.१८ ॥
(ที่นอนนั้น) แผ่กว้างหลายโยชน์และยาวหลายโยชน์ พระองค์ทรงมงกุฎและอัญมณีเกาสตุภะ ทรงฉลองพระองค์ด้วยผ้าไหมสีเหลือง
3.206.19
दीप्यमानं श्रिया राजंस्तेजसा वपुपा तथा ।
सहस्रसूर्यप्रतिममद्भुतोपमदर्शनम् ॥ ३.२०६.१९ ॥
ข้าแต่พระราชา พระองค์ทรงรุ่งโรจน์ด้วยสง่าราศี ด้วยรัศมี และด้วยพระวรกาย ดุจดวงอาทิตย์นับพัน มีพระลักษณะอันน่าอัศจรรย์
3.206.20
विस्मय सुमहानासीन्मधुकैटभयोस्तदा ॥ ३.२०६.२० ॥
ครั้งนั้น มธุและไกฏภะเกิดความอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง
3.206.21
दृष्ट्वा पितामहं चापि पद्मे पद्मनिभेक्षणम् ।
वित्रासयेतामथ तौ ब्रह्माणममितौजसम् ॥ ३.२०६.२१ ॥
เมื่อเห็นปู่ผู้มีดวงตาดุจกลีบบัว ประทับบนดอกบัว ทั้งสองจึงเริ่มทำให้พระพรหมผู้มีพลังหาที่สุดมิได้ตกใจกลัว
3.206.22
वित्रास्यमानो बहुधा ब्रह्मा ताभ्यां महायशाः ।
अकम्पयत्पद्मनालं ततोऽबुध्यत केशवः ॥ ३.२०६.२२ ॥
พระพรหมผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ถูกทั้งสองทำให้หวาดกลัวด้วยวิธีต่างๆ จึงเขย่าก้านบัว แล้วพระเกศวะจึงทรงรู้ตัว
3.206.23
अथापश्त गोविन्दो दानवौ वीर्यवत्तरौ ॥ ३.२०६.२३ ॥
ลำดับนั้น พระโควินทะทรงเห็นทานพทั้งสองซึ่งมีกำลังมหาศาลยิ่งนัก
3.206.24
दृष्ट्वा तावब्रवीद्देवः स्वागतं वां महाबलौ ।
ददामि वां वरं श्रेष्ठं रप्रीतिर्हि मम जायते ॥ ३.२०६.२४ ॥
เมื่อเห็นทั้งสอง พระเจ้าตรัสว่า ยินดีต้อนรับทั้งสองผู้มีกำลังมหาศาล เราจะประทานพรอันประเสริฐแก่ทั้งสอง เพราะความยินดีได้เกิดขึ้นในใจเรา
3.206.25
तौ प्रहस्य हृषीकेशं महादर्पौ महाबलौ ।
प्रत्यब्रूतां महाराज सहितौ मधुसूदनम् ॥ ३.२०६.२५ ॥
ข้าแต่มหาราชา ทั้งสองผู้มีความทะนงตนยิ่งนัก และมีกำลังมหาศาล หัวเราะแล้วตอบพระมธุสูทนะพร้อมกัน
3.206.26
आवां वरय देव त्वं वरदौ स्वः सुरोत्तम ।
दातारौ स्वो वरं तुभ्यं तद्ब्रवीह्यविचारयन् ॥ ३.२०६.२६ ॥
ข้าแต่เทพ พระองค์จงขอพรจากพวกเรา เพราะพวกเราทั้งสองเป็นผู้ประทานพร ข้าแต่เทพผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่เทวดา พวกเราจะประทานพรแก่พระองค์ จงกล่าวออกมาโดยไม่ต้องลังเล
3.206.27
भगवानुवाच ।
प्रतिगृह्णे वरं वीरावीप्सितश्च वरो मम।
युवां हि वीर्यसंपन्नौ न वामस्ति समः पुमान् ॥ ३.२०६.२७ ॥
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า เราขอรับพร ข้าแต่วีรบุรุษทั้งสอง พรที่เราปรารถนาคือ พวกท่านทั้งสองเปี่ยมด้วยวีรยภาพ ไม่มีบุรุษใดเสมอเหมือนท่านทั้งสอง
3.206.28
वध्यत्वमुपगच्छेतां मम सत्यपराक्रमौ ।
एतदिच्छाम्यहं कामं प्राप्तुं लोकहिताय वै ॥ ३.२०६.२८ ॥
ข้าแต่ทั้งสองผู้มีวีรยภาพที่แท้จริง ขอให้ท่านทั้งสองบรรลุสภาพที่จะถูกเราสังหาร นี่คือสิ่งที่เราปรารถนา เราประสงค์จะให้สำเร็จเพื่อประโยชน์แก่โลกทั้งหลาย
3.206.29
मधुकैटभावूचतुः ।
अनृतंनोक्तपूर्वं नौ स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा।
सत्ये धर्मे च निरतौ विद्ध्यावां पुरुषोत्तम ॥ ३.२०६.२९ ॥
มธุและไกฏภะกล่าวว่า พวกเราไม่เคยกล่าวคำเท็จมาก่อน แม้ในการเล่น ไม่ต้องกล่าวว่าจะเป็นอย่างอื่นได้อย่างไร ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ ขอทรงทราบว่าพวกเรามั่นคงอยู่ในความจริงและธรรม
3.206.30
बले रूपे च शौर्ये च शमे न च समोस्ति नौ ।
धर्मे तपसि दाने च शीलसत्वदमेषु च ॥ ३.२०६.३० ॥
ในกำลัง รูปงาม วีรภาพ และความสงบ ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพวกเรา ในธรรม ตบะ และการให้ทาน รวมทั้งในความประพฤติดี ความดี และการข่มใจ ก็เช่นกัน
3.206.31
उपप्लवो महानस्मानुपावर्तत केशव ।
उक्तं प्रतिकुरुष्व त्वं कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.२०६.३१ ॥
ข้าแต่เกศวะ ความหายนะใหญ่หลวงได้กลับมาหาพวกเราแล้ว จงกระทำตามที่ได้กล่าวไว้เถิด เพราะกาลเวลานั้นยากที่จะล่วงพ้นได้
3.206.32
आवामिच्छावहे देव कृतमेकं त्वया विभो ।
अनावृतेऽवकाशे त्वं जह्यावां सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३२ ॥
ข้าแต่เทพ พวกเราทั้งสองปรารถนาสิ่งหนึ่ง ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจ ขอพระองค์ทรงกระทำสิ่งหนึ่งเพื่อพวกเรา ข้าแต่เทพผู้ประเสริฐที่สุด ขอทรงปล่อยพวกเราทั้งสองไว้ในที่โล่งแจ้งที่ไม่มีสิ่งปิดบัง
3.206.33
पुत्रत्वमधिगच्छाव तव चापि सुलोचन ।
वर एष वृतोदेव तद्विद्धि सुरसत्तम ॥ ३.२०६.३३ ॥
ข้าแต่ผู้มีดวงตางดงาม ขอให้พวกเราทั้งสองได้บรรลุความเป็นบุตรของพระองค์ด้วย ข้าแต่เทพ นี่คือพรที่พวกเราเลือกแล้ว ข้าแต่เทพผู้ประเสริฐที่สุด ขอทรงรับรู้ไว้เถิด
3.206.34
अनृतं मा भवेद्देव यद्धि नौ संश्रुतं तदा ॥ ३.२०६.३४ ॥
ข้าแต่เทพ ขอให้สิ่งที่สัญญาแก่พวกเราทั้งสองในตอนนั้นอย่าได้กลายเป็นเท็จเลย
3.206.35
भगवानुवाच ।
बाढमेवं करिष्यामि सर्वमेतद्भविष्यति ॥ ३.२०६.३५ ॥
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ดีแล้ว เราจะกระทำเช่นนั้น ทุกสิ่งนี้จะเกิดขึ้นสมดังที่กล่าว
3.206.36
सविचिन्त्याथ गोविन्दो नापश्यद्यदनावृतम् ।
अवकाशंपृथिव्यां वा दिवि वा मधुसूदनः ॥ ३.२०६.३६ ॥
ลำดับนั้น พระโควินทะ คือพระกฤษณะ ทรงตรึกตรองอย่างรอบคอบ แต่ไม่พบที่โล่งแจ้งที่ไม่มีสิ่งปิดบังทั้งบนแผ่นดินและบนสวรรค์ พระมธุสูทนะไม่พบเลย
3.206.37
स्वकावनावृतावूरू दृष्ट्वा देववरस्तदा ।
मधुकैटभयो राजञ्शिरसी मधुसूदनः।
चक्रेण शितधारेण न्यकृन्तत महायशाः ॥ ३.२०६.३७ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อเทพผู้ประเสริฐที่สุด คือพระมธุสูทนะผู้ยิ่งใหญ่ ทรงเห็นว่าต้นขาทั้งสองของพระองค์ไม่มีสิ่งปิดบัง จึงทรงใช้จักรที่มีคมแหลมตัดศีรษะทั้งสองของมธุและไกฏภะ