Mahābhārata · Adhyāya 3.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.212.1
स तु विप्रमथोवाच धर्मव्याधो युधिष्ठिर ।
यदहं ह्याचरे कर्म घोरमेतदसंशयम् ॥ ३.२१२.१ ॥
Entonces Dharmavyādha dijo a aquel brahmán: oh Yudhiṣṭhira, sin duda yo realizo este terrible acto.
3.212.2
विधिस्तु बलवान्ब्रह्मन्दुस्तरं हि पुरा कृतम् ।
पुरा कृतस् पापस्य कर्मदोषो भवत्ययम् ॥ ३.२१२.२ ॥
El destino es poderoso, oh brahmán; una acción hecha en el pasado es difícil de superar. De un pecado cometido antes surge esta falta de acción.
3.212.3
दोपस्यैतस्य वै ब्रह्मन्विघाते यत्नवानहम् ।
विधिना हि हते पूर्वं निमित्तं घातको भवेत् ॥ ३.२१२.३ ॥
Oh brahmán, me esfuerzo por eliminar esta falta; pero si alguien ya ha sido muerto por el destino, el asesino se convierte solo en la causa.
3.212.4
निमित्तभूता हि वयं कर्मणोऽस्य द्विजोत्तम ॥ ३.२१२.४ ॥
Nos convertimos en instrumentos de esta acción, oh el mejor de los dos nacidos.
3.212.5
येषां हतानां मांसानि विक्रीणीमो वयं द्विज ।
तेषामपि भवेद्धर्म उपयोगेन भक्षणात्।
देवतातिथिभृत्यानां पितृणां चापि पूजनात् ॥ ३.२१२.५ ॥
Oh dos veces nacido, la carne de los que han sido muertos, que nosotros vendemos, puede también producir mérito por su uso y su consumo, y por honrar a los dioses, huéspedes, sirvientes y antepasados.
3.212.6
ओषध्यो वीरुधश्चैव पशवो मृगपक्षिणः ।
अन्नाद्यभूता लोकस्य इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.६ ॥
Las hierbas, las enredaderas, los animales, los ciervos y las aves son alimento del mundo; así también se oye en la escritura revelada.
3.212.7
आत्ममांसप्रसादेन शिबिरौशीनरो नृपः ।
स्वर्गं सुदुर्लभं प्राप्तः क्षमावान्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.७ ॥
Por la gracia de haber dado su propia carne, el rey Śibi, hijo de Uśīnara, alcanzó el cielo, tan difícil de obtener; era paciente, oh mejor de los dvija.
3.212.8
राज्ञो महानसे पूर्वं रन्तिदेवस्य वै द्विज ।
द्वे सहस्रे तु पच्छेते पशूनामन्वहं तदा।
अहन्यहनि पच्येते द्वे सहस्रे गवां तथा ॥ ३.२१२.८ ॥
Oh dvija, antiguamente, en la gran cocina del rey Rantideva, se cocinaban cada día dos mil animales; asimismo, día tras día se cocinaban dos mil vacas.
3.212.9
स मासं ददतो ह्यन्नं रन्तिदेवस्य नित्यशः ।
अतुला कीर्तिरभवन्नृपस्य द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.९ ॥
Mientras el rey Rantideva daba alimento cada día durante un mes, su fama incomparable se extendió, oh mejor de los dvija.
3.212.10
चातुर्मास्ये च पशवो वध्यन्त इति नित्यशः ।
अग्नयो मांसकामाश्चइत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.१० ॥
En los ritos del cāturmāsya se sacrifican animales con regularidad, y también se escucha la śruti que dice que los fuegos desean carne.
3.212.11
यज्ञेषु पशवो ब्रह्मन्वध्यन्ते सततं द्विजैः ।
संस्कृताः किल मन्त्रैश्च तेऽपि स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ ३.२१२.११ ॥
En los sacrificios, oh brahmín, los animales son sacrificados constantemente por los dvija; consagrados con mantras, ellos también alcanzan el cielo.
3.212.12
यदि नैवाग्नयो ब्रह्मन्मांसकामाऽभवन्पुरा ।
भक्ष्यं नैवाभवन्मांसं कस्यचिद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.१२ ॥
Oh brahmín, si en tiempos antiguos los fuegos no hubieran deseado carne, entonces, oh mejor de los dvija, la carne nunca habría sido alimento para nadie.
3.212.13
अत्रापि विधिरुक्तश् मुनिभिर्मांसभक्षणे ॥ ३.२१२.१३ ॥
Aquí también los sabios declararon la norma sobre el consumo de carne.
3.212.14
देवतानां पितृणां च शुङ्क्ते दत्त्वाऽपियः सदा ।
यथाविधि यथाश्रद्धं न स दुष्येत भक्षणात् ॥ ३.२१२.१४ ॥
Quien siempre come después de haber ofrecido a los dioses y a los antepasados, según la norma y con fe, no queda contaminado por el alimento.
3.212.15
अमांसाशी भवत्येवमित्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ॥ ३.२१२.१५ ॥
Así también se oye en la escritura: uno se convierte en quien no come carne. Quien se une a su esposa en la estación fértil es un célibe y un brahmán.
3.212.16
सत्यानृते विनिश्चित्य अत्रापि विधिरुच्यते ।
सौदासेन तदा राज्ञा मानुषा भक्षिता द्विज।
शापाभिभूतेन भृशमत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.१६ ॥
Habiendo determinado lo verdadero y lo falso, aquí también se enuncia una norma. Oh dvija, el rey Saudāsa, abrumado en gran medida por una maldición, devoró entonces a seres humanos. ¿Qué te parece esto?
3.212.17
स्वधर्म इतिकृत्वा तु न त्यजामि द्विजोत्तम ।
पुरा कृतमिति ज्ञात्वा रजीवाम्येतेन कर्मणा ॥ ३.२१२.१७ ॥
Oh el mejor de los dos veces nacidos, considerándolo mi propio deber, no lo abandono. Sabiendo que fue hecho antes, vivo por esta misma acción.
3.212.18
स्वधर्मं त्यजतो ब्रह्मन्नधर्म इह दृश्यते ।
स्वकर्मनिरतो यस्तु धर्मः स इति निश्चयः ॥ ३.२१२.१८ ॥
Oh brahmán, en quien abandona su propio deber se ve aquí la injusticia; quien se dedica a su propia acción, eso es el dharma, esta es la certeza.
3.212.19
कुले हि विहितं कर्म देही तं न विमुञ्चति ।
धात्रा विधिरयं दृष्टो बहुधा कर्मनिर्मये ॥ ३.२१२.१९ ॥
El ser encarnado no abandona la acción prescrita en su linaje. El Creador ha visto este precepto de muchas maneras en la creación de las acciones.
3.212.20
द्रष्टव्यस्तु भवेद्ब्रह्मन्धर्मो धर्मविनिश्चये ।
कथं कर्म शुभं कुर्यां कथं मुच्ये पराभवात् ॥ ३.२१२.२० ॥
Oh brahmán, al determinar el dharma, debe examinarse el dharma mismo. ¿Cómo realizaré una acción buena, y cómo me libraré de la deshonra?
3.212.21
कर्मणस्तस्य घोरस् वसुधा निर्णयो भवेत् ।
दाने च सत्यवाक्ये च गुरुशुश्रूणे तथा।
द्विजातिपूजने चाहं धर्मे च निरतः सदा ॥ ३.२१२.२१ ॥
Que el juicio de aquella acción terrible se pronuncie sobre la tierra. En la donación, en la palabra veraz, en el servicio al maestro y en la veneración de los dvijas, siempre me he dedicado al dharma.
3.212.22
अतिमानातिवादाभ्यां निवृत्तोस्मि द्विजोत्तम ।
कृषिं साध्वीति मन्यन्ते तत्र हिंसा परा स्मृता ॥ ३.२१२.२२ ॥
Oh el mejor de los dvijas, me he apartado del exceso de orgullo y del exceso de palabras. La agricultura se considera correcta, pero en ella se declara gran violencia.
3.212.23
कर्षन्तो लाङ्गलैरुर्वीं घ्नन्ति भूमिशयान्बहून् ।
जीवानन्यांश्च बहुशस्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२३ ॥
Al arar la tierra con sus arados, matan a muchos seres que habitan en el suelo y a otros seres vivos de muchas maneras. ¿Qué te parece esto?
3.212.24
धान्यबीजानि यान्याहुर्व्रीह्यादीनि द्विजोत्तम ।
सर्वाण्येतानि जीवा हि तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२४ ॥
Oh el mejor de los dvijas, todas estas semillas de grano llamadas arroz y similares son en verdad seres vivos. ¿Qué te parece esto?
3.212.25
अध्याक्रम् पशूंश्चापि घ्नन्ति वै भक्षयन्ति च ।
वृक्षांस्तथौषधीश्चापि छिन्दन्ति पुरुषा द्विज ॥ ३.२१२.२५ ॥
Los hombres pisotean y matan a los animales y los comen, y también cortan árboles y hierbas, oh dvija.
3.212.26
जीवा हि बहवो ब्रह्मन्वृक्षेषु च फलेषु च ।
उदके बहवश्चापि तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२६ ॥
Oh brahmán, en efecto hay muchos seres vivos en los árboles, en los frutos y también en el agua. ¿Qué te parece esto?
3.212.27
सर्वं व्याप्तमिदं ब्रह्मन्प्राणिभिः प्राणिजीवनैः ।
मत्स्यान्ग्रसन्ते मत्स्याश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२७ ॥
Oh brahmán, todo esto está penetrado por seres vivos, que se sustentan unos de otros; los peces se tragan a los peces. ¿Qué te parece esto?
3.212.28
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति बहुधा द्विजसत्तम ।
प्राणिनोऽन्योन्यभक्षाश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२८ ॥
Oh el mejor de los dvijas, los seres vivos viven de muchas maneras gracias a otros seres vivos; las criaturas se comen unas a otras. ¿Qué te parece esto?
3.212.29
चङ्क्रम्यमाणा जीवांश्च धरणीसंश्रितान्बहून् ।
पद्भ्यां घ्नन्ति नरा विप्र तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२९ ॥
Oh brahmán, los hombres que caminan golpean con los pies a muchos seres vivos que habitan sobre la tierra. ¿Qué te parece esto?
3.212.30
उपविष्टाः शयानाश्च घ्नन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानादथवा ज्ञानात्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३० ॥
Los hombres sentados y tumbados también matan seres vivos de muchas maneras, por ignorancia o por conocimiento. ¿Qué te parece esto?
3.212.31
जीवैर्ग्रस्तमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अविज्ञानाच्च हिंसन्ति तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३१ ॥
Este cielo y esta tierra enteros están llenos de seres vivos. Por ignorancia, la gente los daña; ¿qué te parece en esto?
3.212.32
अहिंसेति यदुक्तं हि पुरुषैर्विस्मितैः पुरा ।
के न हिंसन्ति जीवान्वै लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ॥ ३.२१२.३२ ॥
Lo que dijeron los hombres asombrados de antaño como 'ahiṃsā': ¿quién en este mundo no daña a los seres vivos, oh mejor de los dvijas?
3.212.33
बहु संचिन्त्य इह वै नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ ३.२१२.३३ ॥
Habiéndolo considerado mucho, en verdad no hay aquí nadie que sea ahiṃsaka.
3.212.34
अहिंयासां तु निरता यतयो द्विजसत्तम ।
कुर्वन्त्येव हि हिंसां ते यत्नादल्पतरा भवेत् ॥ ३.२१२.३४ ॥
Oh mejor de los dvijas, incluso los yatis dedicados a la ahiṃsā cometen violencia; con esfuerzo podría ser menor.
3.212.35
आलक्ष्याश्चैव पुरुषाः कुले जाता महागुणाः ।
महाघोराणि कर्माणि कृत्वा लज्जन्ति वै न च ॥ ३.२१२.३५ ॥
Hombres de grandes virtudes nacidos en buenas familias son difíciles de reconocer; tras cometer terribles actos, no sienten vergüenza.
3.212.36
सुहृदः सुहृदोऽन्यांस्च दुर्हृदश्चापि दुर्हृदः ।
सम्यक्प्रवृत्तान्पुरुषानन सम्यगनुपश्यति ॥ ३.२१२.३६ ॥
Los amigos reconocen a los amigos y a los demás, y los enemigos a los enemigos; pero no ven correctamente a los hombres que actúan rectamente.
3.212.37
समृद्धैश्चन नन्दन्ति बान्धवा बान्धवैरपि ।
गुरूंश्चैव विनिदन्ति मूढा निश्चितमानिनः ॥ ३.२१२.३७ ॥
Los parientes no se alegran de los prósperos, ni siquiera de sus propios parientes. Los necios que se creen seguros de su decisión desprecian a sus mayores.
3.212.38
बहु लोके विपर्यस्तं दृश्यते द्विजसत्तम ।
धर्मयुक्तमधर्मं च तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३८ ॥
Oh mejor de los nacidos dos veces, en el mundo se ve mucho invertido: incluso el adharma unido al dharma. ¿Qué te parece en este asunto?
3.212.39
वक्तुं बहुविधं शक्यं धर्माधर्मेषु कर्मसु ।
स्वकर्मनिरतो यो हि स यशः प्राप्नुयान्महत् ॥ ३.२१२.३९ ॥
Sobre las acciones relativas al dharma y al adharma, se puede hablar de muchas maneras. Que quien se dedica a su propio deber alcance gran renombre.