ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.212.1
स तु विप्रमथोवाच धर्मव्याधो युधिष्ठिर ।
यदहं ह्याचरे कर्म घोरमेतदसंशयम् ॥ ३.२१२.१ ॥
ଏଥିରେ ଧର୍ମବ୍ୟାଧ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଭୟଙ୍କର କର୍ମ କରେ।
3.212.2
विधिस्तु बलवान्ब्रह्मन्दुस्तरं हि पुरा कृतम् ।
पुरा कृतस् पापस्य कर्मदोषो भवत्ययम् ॥ ३.२१२.२ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଧି ବଳବାନ; ପୂର୍ବରେ କୃତ କର୍ମ ଦୁସ୍ତର। ପୂର୍ବ ପାପରୁ ଏହି କର୍ମଦୋଷ ଘଟେ।
3.212.3
दोपस्यैतस्य वै ब्रह्मन्विघाते यत्नवानहम् ।
विधिना हि हते पूर्वं निमित्तं घातको भवेत् ॥ ३.२१२.३ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଦୋଷକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଯତ୍ନ କରେ; କିନ୍ତୁ ବିଧିଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ହତ ହେଲେ ଘାତକ କେବଳ ନିମିତ୍ତ ହୁଏ।
3.212.4
निमित्तभूता हि वयं कर्मणोऽस्य द्विजोत्तम ॥ ३.२१२.४ ॥
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଏହି କର୍ମର ଆମେ ନିମିତ୍ତ ହୁଏଁ।
3.212.5
येषां हतानां मांसानि विक्रीणीमो वयं द्विज ।
तेषामपि भवेद्धर्म उपयोगेन भक्षणात्।
देवतातिथिभृत्यानां पितृणां चापि पूजनात् ॥ ३.२१२.५ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ହତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ମାଂସ ଆମେ ବିକ୍ରୟ କରୁ; ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟବହାର ଓ ଭକ୍ଷଣରେ, ଦେବତା, ଅତିଥି, ଭୃତ୍ୟ ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପୂଜାରେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ହୁଏ।
3.212.6
ओषध्यो वीरुधश्चैव पशवो मृगपक्षिणः ।
अन्नाद्यभूता लोकस्य इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.६ ॥
ଔଷଧି, ଲତା, ପଶୁ, ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀ ଜଗତର ଅନ୍ନ — ଏହା ଶ୍ରୁତିରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ।
3.212.7
आत्ममांसप्रसादेन शिबिरौशीनरो नृपः ।
स्वर्गं सुदुर्लभं प्राप्तः क्षमावान्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.७ ॥
ନିଜ ମାଂସ ଦାନର କୃପାରେ ଉଶୀନରଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ଶିବି ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଲେ; ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ କ୍ଷମାଶୀଳ ଥିଲେ।
3.212.8
राज्ञो महानसे पूर्वं रन्तिदेवस्य वै द्विज ।
द्वे सहस्रे तु पच्छेते पशूनामन्वहं तदा।
अहन्यहनि पच्येते द्वे सहस्रे गवां तथा ॥ ३.२१२.८ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ପୂର୍ବେ ରାଜା ରନ୍ତିଦେବଙ୍କ ମହାନସରେ ସେତେବେଳେ ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଇ ହଜାର ପଶୁ ରାନ୍ଧାଯାଉଥିଲା; ସେହିପରି ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଇ ହଜାର ଗାଈ ମଧ୍ୟ ରାନ୍ଧାଯାଉଥିଲା।
3.212.9
स मासं ददतो ह्यन्नं रन्तिदेवस्य नित्यशः ।
अतुला कीर्तिरभवन्नृपस्य द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.९ ॥
ଏକ ମାସ ଧରି ପ୍ରତିଦିନ ଅନ୍ନ ଦାନ କରୁଥିବା ରାଜା ରନ୍ତିଦେବଙ୍କ ଅତୁଳନୀୟ କୀର୍ତ୍ତି ବ୍ୟାପିଗଲା; ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.212.10
चातुर्मास्ये च पशवो वध्यन्त इति नित्यशः ।
अग्नयो मांसकामाश्चइत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.१० ॥
ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟରେ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ବଧ କରାଯାଏ; ଅଗ୍ନିମାନେ ମାଂସ କାମନା କରନ୍ତି ବୋଲି ଶ୍ରୁତି ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ।
3.212.11
यज्ञेषु पशवो ब्रह्मन्वध्यन्ते सततं द्विजैः ।
संस्कृताः किल मन्त्रैश्च तेऽपि स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ ३.२१२.११ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯଜ୍ଞରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଶୁମାନେ ନିରନ୍ତର ବଧ ହୁଅନ୍ତି; ମନ୍ତ୍ରରେ ସଂସ୍କୃତ ହୋଇ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଆନ୍ତି।
3.212.12
यदि नैवाग्नयो ब्रह्मन्मांसकामाऽभवन्पुरा ।
भक्ष्यं नैवाभवन्मांसं कस्यचिद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.१२ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୂର୍ବେ ଯଦି ଅଗ୍ନିମାନେ ମାଂସ କାମନା କରୁ ନଥିଲେ, ତେବେ ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାହାପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମାଂସ ଭକ୍ଷ୍ୟ ହୋଇ ନ ଥାଆନ୍ତା।
3.212.13
अत्रापि विधिरुक्तश् मुनिभिर्मांसभक्षणे ॥ ३.२१२.१३ ॥
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ମୁନିମାନେ ମାଂସଭକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ବିଧି କହିଛନ୍ତି।
3.212.14
देवतानां पितृणां च शुङ्क्ते दत्त्वाऽपियः सदा ।
यथाविधि यथाश्रद्धं न स दुष्येत भक्षणात् ॥ ३.२१२.१४ ॥
ଯିଏ ଦେବତା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସର୍ବଦା ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
3.212.15
अमांसाशी भवत्येवमित्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ॥ ३.२१२.१५ ॥
ମାଂସ ନ ଖାଉଥିବା ହୁଏ ବୋଲି ଶ୍ରୁତି ମଧ୍ୟ ଶୁଣାଯାଏ। ଋତୁକାଳରେ ପତ୍ନୀ ନିକଟକୁ ଯାଉଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
3.212.16
सत्यानृते विनिश्चित्य अत्रापि विधिरुच्यते ।
सौदासेन तदा राज्ञा मानुषा भक्षिता द्विज।
शापाभिभूतेन भृशमत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.१६ ॥
ସତ୍ୟାସତ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ବିଧି କୁହାଯାଏ। ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେତେବେଳେ ସୌଦାସ ରାଜା ଶାପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆବୃତ ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଖାଇଥିଲେ। ଏ ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ କ’ଣ ମନେ ହେଉଛି?
3.212.17
स्वधर्म इतिकृत्वा तु न त्यजामि द्विजोत्तम ।
पुरा कृतमिति ज्ञात्वा रजीवाम्येतेन कर्मणा ॥ ३.२१२.१७ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଏହା ମୋର ସ୍ୱଧର୍ମ ବୋଲି ଭାବି ମୁଁ ତାହା ତ୍ୟାଗ କରେ ନାହିଁ। ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ଜାଣି ମୁଁ ଏହି କର୍ମରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରେ।
3.212.18
स्वधर्मं त्यजतो ब्रह्मन्नधर्म इह दृश्यते ।
स्वकर्मनिरतो यस्तु धर्मः स इति निश्चयः ॥ ३.२१२.१८ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଯିଏ ସ୍ୱଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତା’ଠାରେ ଏଠାରେ ଅଧର୍ମ ଦେଖାଯାଏ। ଯିଏ ନିଜ କର୍ମରେ ନିରତ, ସେ ହିଁ ଧର୍ମ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ।
3.212.19
कुले हि विहितं कर्म देही तं न विमुञ्चति ।
धात्रा विधिरयं दृष्टो बहुधा कर्मनिर्मये ॥ ३.२१२.१९ ॥
କୁଳରେ ବିହିତ କର୍ମକୁ ଦେହୀ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ। ଧାତା କର୍ମସୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ବିଧାନକୁ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଦେଖିଲେ।
3.212.20
द्रष्टव्यस्तु भवेद्ब्रह्मन्धर्मो धर्मविनिश्चये ।
कथं कर्म शुभं कुर्यां कथं मुच्ये पराभवात् ॥ ३.२१२.२० ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଧର୍ମନିଶ୍ଚୟରେ ଧର୍ମକୁ ହିଁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଶୁଭ କର୍ମ କିପରି କରିବି, ପରାଭବରୁ କିପରି ମୁକ୍ତ ହେବି?
3.212.21
कर्मणस्तस्य घोरस् वसुधा निर्णयो भवेत् ।
दाने च सत्यवाक्ये च गुरुशुश्रूणे तथा।
द्विजातिपूजने चाहं धर्मे च निरतः सदा ॥ ३.२१२.२१ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର କର୍ମର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପୃଥିବୀରେ ହେଉ। ଦାନ, ସତ୍ୟବାକ୍ୟ, ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷା ଓ ଦ୍ୱିଜପୂଜାରେ ମୁଁ ସଦା ଧର୍ମରେ ନିରତ ଥିଲି।
3.212.22
अतिमानातिवादाभ्यां निवृत्तोस्मि द्विजोत्तम ।
कृषिं साध्वीति मन्यन्ते तत्र हिंसा परा स्मृता ॥ ३.२१२.२२ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଅତିମାନ ଓ ଅତିବାଦରୁ ମୁଁ ନିବୃତ୍ତ ହୋଇଛି। କୃଷିକୁ ଭଲ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତାହାରେ ମହା ହିଂସା କୁହାଯାଇଛି।
3.212.23
कर्षन्तो लाङ्गलैरुर्वीं घ्नन्ति भूमिशयान्बहून् ।
जीवानन्यांश्च बहुशस्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२३ ॥
ହଳରେ ପୃଥିବୀ ଚଷିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ଭୂମିରେ ରହୁଥିବା ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ମାରନ୍ତି। ଏଥିରେ ଆପଣଙ୍କୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.24
धान्यबीजानि यान्याहुर्व्रीह्यादीनि द्विजोत्तम ।
सर्वाण्येतानि जीवा हि तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२४ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ବ୍ରୀହି ଆଦି ଯେଉଁ ଧାନ୍ୟବୀଜ କୁହାଯାଏ, ସେସବୁ ଜୀବ ହିଁ। ଏଥିରେ ଆପଣଙ୍କୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.25
अध्याक्रम् पशूंश्चापि घ्नन्ति वै भक्षयन्ति च ।
वृक्षांस्तथौषधीश्चापि छिन्दन्ति पुरुषा द्विज ॥ ३.२१२.२५ ॥
ମଣିଷମାନେ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ପଦଦଳିତ କରି ମାରନ୍ତି ଓ ଖାଆନ୍ତି; ଗଛ ଓ ଔଷଧି ମଧ୍ୟ କାଟନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
3.212.26
जीवा हि बहवो ब्रह्मन्वृक्षेषु च फलेषु च ।
उदके बहवश्चापि तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२६ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଗଛ, ଫଳ ଓ ଜଳରେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଜୀବ ଅଛନ୍ତି; ଏ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.27
सर्वं व्याप्तमिदं ब्रह्मन्प्राणिभिः प्राणिजीवनैः ।
मत्स्यान्ग्रसन्ते मत्स्याश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२७ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଏହି ସବୁ ପ୍ରାଣୀରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚନ୍ତି; ମାଛ ମାଛକୁ ଗିଳନ୍ତି। ଏ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.28
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति बहुधा द्विजसत्तम ।
प्राणिनोऽन्योन्यभक्षाश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२८ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଜୀବମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଜୀବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚନ୍ତି; ପ୍ରାଣୀମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଖାଆନ୍ତି। ଏ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.29
चङ्क्रम्यमाणा जीवांश्च धरणीसंश्रितान्बहून् ।
पद्भ्यां घ्नन्ति नरा विप्र तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२९ ॥
ହେ ବିପ୍ର, ପୃଥିବୀରେ ଆଶ୍ରିତ ବହୁ ଜୀବଙ୍କ ଉପରେ ଚାଲିବାବେଳେ ମଣିଷମାନେ ପାଦରେ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି। ଏ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.30
उपविष्टाः शयानाश्च घ्नन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानादथवा ज्ञानात्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३० ॥
ବସିଥିବା ଓ ଶୋଇଥିବା ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଜୀବଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି, ଅଜ୍ଞାନରୁ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରୁ। ଏ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.31
जीवैर्ग्रस्तमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अविज्ञानाच्च हिंसन्ति तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३१ ॥
ଏହି ସମସ୍ତ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଜୀବମାନଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅଜ୍ଞାନ ହେତୁ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କୁ ହିଂସା କରନ୍ତି; ଏ ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.32
अहिंसेति यदुक्तं हि पुरुषैर्विस्मितैः पुरा ।
के न हिंसन्ति जीवान्वै लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ॥ ३.२१२.३२ ॥
ପୂର୍ବରେ ବିସ୍ମିତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ 'ଅହିଂସା' କହିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୋକରେ କିଏ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ହିଂସା କରେ ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ?
3.212.33
बहु संचिन्त्य इह वै नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ ३.२१२.३३ ॥
ବହୁତ ଚିନ୍ତା କଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଲୋକରେ ନିଶ୍ଚୟ କେହି ଅହିଂସକ ନାହାନ୍ତି।
3.212.34
अहिंयासां तु निरता यतयो द्विजसत्तम ।
कुर्वन्त्येव हि हिंसां ते यत्नादल्पतरा भवेत् ॥ ३.२१२.३४ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅହିଂସାରେ ନିରତ ଯତିମାନେ ମଧ୍ୟ ହିଂସା କରନ୍ତି; ଯତ୍ନରେ ତାହା କମ ହୋଇପାରେ।
3.212.35
आलक्ष्याश्चैव पुरुषाः कुले जाता महागुणाः ।
महाघोराणि कर्माणि कृत्वा लज्जन्ति वै न च ॥ ३.२१२.३५ ॥
ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ ମହାଗୁଣୀ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିବା କଷ୍ଟକର; ଅତି ଭୟଙ୍କର କର୍ମ କରି ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
3.212.36
सुहृदः सुहृदोऽन्यांस्च दुर्हृदश्चापि दुर्हृदः ।
सम्यक्प्रवृत्तान्पुरुषानन सम्यगनुपश्यति ॥ ३.२१२.३६ ॥
ସୁହୃଦମାନେ ସୁହୃଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ଦୁର୍ହୃଦମାନେ ଦୁର୍ହୃଦଙ୍କୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସମ୍ୟକ୍ ରୂପେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ସମ୍ୟକ୍ ରୂପେ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
3.212.37
समृद्धैश्चन नन्दन्ति बान्धवा बान्धवैरपि ।
गुरूंश्चैव विनिदन्ति मूढा निश्चितमानिनः ॥ ३.२१२.३७ ॥
ସମୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖି ବନ୍ଧୁମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ନିଜ ନିଶ୍ଚୟକୁ ସଠିକ ମନେ କରୁଥିବା ମୂର୍ଖମାନେ ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି।
3.212.38
बहु लोके विपर्यस्तं दृश्यते द्विजसत्तम ।
धर्मयुक्तमधर्मं च तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३८ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଗତରେ ଅନେକ କିଛି ଓଲଟା ଦେଖାଯାଏ — ଧର୍ମସହିତ ଯୁକ୍ତ ଅଧର୍ମ ମଧ୍ୟ। ଏ ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ କ'ଣ ମନେ ହୁଏ?
3.212.39
वक्तुं बहुविधं शक्यं धर्माधर्मेषु कर्मसु ।
स्वकर्मनिरतो यो हि स यशः प्राप्नुयान्महत् ॥ ३.२१२.३९ ॥
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କର୍ମ ବିଷୟରେ ବହୁ ପ୍ରକାରେ କୁହାଯାଇପାରେ। ଯେ ନିଜ ସ୍ୱକର୍ମରେ ନିରତ, ସେ ମହାନ ଯଶ ପାଉ।