Mahābhārata · Adhyāya 3.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.212.1
स तु विप्रमथोवाच धर्मव्याधो युधिष्ठिर ।
यदहं ह्याचरे कर्म घोरमेतदसंशयम् ॥ ३.२१२.१ ॥
Então Dharmavyādha disse àquele brâmane: ó Yudhiṣṭhira, sem dúvida eu realizo este ato terrível.
3.212.2
विधिस्तु बलवान्ब्रह्मन्दुस्तरं हि पुरा कृतम् ।
पुरा कृतस् पापस्य कर्मदोषो भवत्ययम् ॥ ३.२१२.२ ॥
O destino é poderoso, ó brâmane; uma ação feita outrora é difícil de superar. De um pecado cometido antes surge esta falta de ação.
3.212.3
दोपस्यैतस्य वै ब्रह्मन्विघाते यत्नवानहम् ।
विधिना हि हते पूर्वं निमित्तं घातको भवेत् ॥ ३.२१२.३ ॥
Ó brâmane, eu me esforço para remover esta falta; mas quando alguém já foi morto pelo destino, o matador torna-se apenas a causa.
3.212.4
निमित्तभूता हि वयं कर्मणोऽस्य द्विजोत्तम ॥ ३.२१२.४ ॥
Tornamo-nos instrumentos desta ação, ó melhor dos duas vezes nascidos.
3.212.5
येषां हतानां मांसानि विक्रीणीमो वयं द्विज ।
तेषामपि भवेद्धर्म उपयोगेन भक्षणात्।
देवतातिथिभृत्यानां पितृणां चापि पूजनात् ॥ ३.२१२.५ ॥
Ó duas vezes nascido, a carne dos que foram mortos, que vendemos, pode também gerar mérito pelo seu uso e consumo, e pela honra prestada aos deuses, hóspedes, servos e antepassados.
3.212.6
ओषध्यो वीरुधश्चैव पशवो मृगपक्षिणः ।
अन्नाद्यभूता लोकस्य इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.६ ॥
As ervas, as trepadeiras, os animais, os veados e as aves são alimento para o mundo; assim também se ouve na escritura revelada.
3.212.7
आत्ममांसप्रसादेन शिबिरौशीनरो नृपः ।
स्वर्गं सुदुर्लभं प्राप्तः क्षमावान्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.७ ॥
Pela graça de ter dado a própria carne, o rei Śibi, filho de Uśīnara, alcançou o céu, tão difícil de obter; era paciente, ó melhor dos dvija.
3.212.8
राज्ञो महानसे पूर्वं रन्तिदेवस्य वै द्विज ।
द्वे सहस्रे तु पच्छेते पशूनामन्वहं तदा।
अहन्यहनि पच्येते द्वे सहस्रे गवां तथा ॥ ३.२१२.८ ॥
Ó dvija, outrora, na grande cozinha do rei Rantideva, dois mil animais eram cozidos a cada dia; do mesmo modo, dia após dia, duas mil vacas eram cozidas.
3.212.9
स मासं ददतो ह्यन्नं रन्तिदेवस्य नित्यशः ।
अतुला कीर्तिरभवन्नृपस्य द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.९ ॥
Enquanto o rei Rantideva dava alimento diariamente durante um mês, sua fama incomparável se espalhou, ó melhor dos dvija.
3.212.10
चातुर्मास्ये च पशवो वध्यन्त इति नित्यशः ।
अग्नयो मांसकामाश्चइत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.१० ॥
Nos ritos do cāturmāsya, animais são abatidos regularmente, e também se ouve a śruti dizer que os fogos desejam carne.
3.212.11
यज्ञेषु पशवो ब्रह्मन्वध्यन्ते सततं द्विजैः ।
संस्कृताः किल मन्त्रैश्च तेऽपि स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ ३.२१२.११ ॥
Nos sacrifícios, ó brâmane, animais são constantemente abatidos pelos dvija; consagrados com mantras, também eles alcançam o céu.
3.212.12
यदि नैवाग्नयो ब्रह्मन्मांसकामाऽभवन्पुरा ।
भक्ष्यं नैवाभवन्मांसं कस्यचिद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.१२ ॥
Ó brâmane, se outrora os fogos não tivessem desejado carne, então, ó melhor dos dvija, a carne nunca teria sido alimento para ninguém.
3.212.13
अत्रापि विधिरुक्तश् मुनिभिर्मांसभक्षणे ॥ ३.२१२.१३ ॥
Aqui também os sábios declararam a regra sobre o consumo de carne.
3.212.14
देवतानां पितृणां च शुङ्क्ते दत्त्वाऽपियः सदा ।
यथाविधि यथाश्रद्धं न स दुष्येत भक्षणात् ॥ ३.२१२.१४ ॥
Quem sempre come, tendo oferecido aos deuses e aos antepassados, segundo a regra e com fé, não se torna impuro pela comida.
3.212.15
अमांसाशी भवत्येवमित्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ॥ ३.२१२.१५ ॥
Assim também se ouve na escritura: torna-se quem não come carne. Quem se aproxima da esposa na estação fértil é um celibatário e um brâmane.
3.212.16
सत्यानृते विनिश्चित्य अत्रापि विधिरुच्यते ।
सौदासेन तदा राज्ञा मानुषा भक्षिता द्विज।
शापाभिभूतेन भृशमत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.१६ ॥
Tendo determinado o verdadeiro e o falso, também aqui se enuncia uma regra. Ó dvija, o rei Saudāsa, muito dominado por uma maldição, devorou então seres humanos. O que lhe parece nisto?
3.212.17
स्वधर्म इतिकृत्वा तु न त्यजामि द्विजोत्तम ।
पुरा कृतमिति ज्ञात्वा रजीवाम्येतेन कर्मणा ॥ ३.२१२.१७ ॥
Ó melhor dos dois vezes nascidos, considerando-o meu próprio dever, não o abandono. Sabendo que foi feito antes, vivo por esta mesma ação.
3.212.18
स्वधर्मं त्यजतो ब्रह्मन्नधर्म इह दृश्यते ।
स्वकर्मनिरतो यस्तु धर्मः स इति निश्चयः ॥ ३.२१२.१८ ॥
Ó brâmane, naquele que abandona o próprio dever vê-se aqui a injustiça; quem se dedica à sua própria ação, isso é o dharma, esta é a certeza.
3.212.19
कुले हि विहितं कर्म देही तं न विमुञ्चति ।
धात्रा विधिरयं दृष्टो बहुधा कर्मनिर्मये ॥ ३.२१२.१९ ॥
O ser encarnado não abandona a ação prescrita em sua linhagem. O Criador viu este preceito de muitas maneiras na criação das ações.
3.212.20
द्रष्टव्यस्तु भवेद्ब्रह्मन्धर्मो धर्मविनिश्चये ।
कथं कर्म शुभं कुर्यां कथं मुच्ये पराभवात् ॥ ३.२१२.२० ॥
Ó brâmane, na determinação do dharma, o próprio dharma deve ser examinado. Como farei uma boa ação, e como serei libertado da desonra?
3.212.21
कर्मणस्तस्य घोरस् वसुधा निर्णयो भवेत् ।
दाने च सत्यवाक्ये च गुरुशुश्रूणे तथा।
द्विजातिपूजने चाहं धर्मे च निरतः सदा ॥ ३.२१२.२१ ॥
Que o julgamento daquela ação terrível seja feito sobre a terra. Na doação, na palavra verdadeira, no serviço ao mestre e na veneração dos duas-vezes-nascidos, sempre me dediquei ao dharma.
3.212.22
अतिमानातिवादाभ्यां निवृत्तोस्मि द्विजोत्तम ।
कृषिं साध्वीति मन्यन्ते तत्र हिंसा परा स्मृता ॥ ३.२१२.२२ ॥
Ó melhor dos duas-vezes-nascidos, afastei-me do orgulho excessivo e da fala excessiva. A agricultura é considerada adequada, mas nela é proclamada grande violência.
3.212.23
कर्षन्तो लाङ्गलैरुर्वीं घ्नन्ति भूमिशयान्बहून् ।
जीवानन्यांश्च बहुशस्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२३ ॥
Ao arar a terra com seus arados, matam muitos seres que habitam o solo e outros seres vivos de muitas maneiras. O que lhe parece isto?
3.212.24
धान्यबीजानि यान्याहुर्व्रीह्यादीनि द्विजोत्तम ।
सर्वाण्येतानि जीवा हि तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२४ ॥
Ó melhor dos duas-vezes-nascidos, todas essas sementes de grãos chamadas arroz e semelhantes são de fato seres vivos. O que lhe parece isto?
3.212.25
अध्याक्रम् पशूंश्चापि घ्नन्ति वै भक्षयन्ति च ।
वृक्षांस्तथौषधीश्चापि छिन्दन्ति पुरुषा द्विज ॥ ३.२१२.२५ ॥
Os homens pisoteiam e matam os animais e os comem, e também cortam árvores e ervas, ó dvija.
3.212.26
जीवा हि बहवो ब्रह्मन्वृक्षेषु च फलेषु च ।
उदके बहवश्चापि तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२६ ॥
Ó brâmane, de fato há muitos seres vivos nas árvores, nos frutos e também na água. O que te parece isso?
3.212.27
सर्वं व्याप्तमिदं ब्रह्मन्प्राणिभिः प्राणिजीवनैः ।
मत्स्यान्ग्रसन्ते मत्स्याश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२७ ॥
Ó brâmane, tudo isto está permeado por seres vivos, que se sustentam uns aos outros; os peixes engolem os peixes. O que te parece isto?
3.212.28
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति बहुधा द्विजसत्तम ।
प्राणिनोऽन्योन्यभक्षाश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२८ ॥
Ó melhor dos dvijas, os seres vivos vivem de muitas maneiras por meio de outros seres vivos; as criaturas comem umas às outras. O que te parece isso?
3.212.29
चङ्क्रम्यमाणा जीवांश्च धरणीसंश्रितान्बहून् ।
पद्भ्यां घ्नन्ति नरा विप्र तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२९ ॥
Ó brâmane, os homens que caminham matam com os pés muitos seres vivos que habitam sobre a terra. O que te parece isso?
3.212.30
उपविष्टाः शयानाश्च घ्नन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानादथवा ज्ञानात्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३० ॥
Os homens sentados e deitados também matam seres vivos de muitas maneiras, por ignorância ou por conhecimento. O que te parece isso?
3.212.31
जीवैर्ग्रस्तमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अविज्ञानाच्च हिंसन्ति तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३१ ॥
Este céu e esta terra inteiros estão cheios de seres vivos. Por ignorância, as pessoas os ferem; o que lhe parece nisso?
3.212.32
अहिंसेति यदुक्तं हि पुरुषैर्विस्मितैः पुरा ।
के न हिंसन्ति जीवान्वै लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ॥ ३.२१२.३२ ॥
O que os homens espantados de outrora chamaram de 'ahiṃsā': quem neste mundo não fere os seres vivos, ó melhor dos dvijas?
3.212.33
बहु संचिन्त्य इह वै नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ ३.२१२.३३ ॥
Após muito refletir, de fato não há aqui ninguém que seja ahiṃsaka.
3.212.34
अहिंयासां तु निरता यतयो द्विजसत्तम ।
कुर्वन्त्येव हि हिंसां ते यत्नादल्पतरा भवेत् ॥ ३.२१२.३४ ॥
Ó melhor dos dvijas, mesmo os yatis devotados à ahiṃsā cometem violência; com esforço, ela pode diminuir.
3.212.35
आलक्ष्याश्चैव पुरुषाः कुले जाता महागुणाः ।
महाघोराणि कर्माणि कृत्वा लज्जन्ति वै न च ॥ ३.२१२.३५ ॥
Homens de grandes virtudes nascidos em boas famílias são difíceis de reconhecer; tendo praticado atos terríveis, não sentem vergonha.
3.212.36
सुहृदः सुहृदोऽन्यांस्च दुर्हृदश्चापि दुर्हृदः ।
सम्यक्प्रवृत्तान्पुरुषानन सम्यगनुपश्यति ॥ ३.२१२.३६ ॥
Os amigos reconhecem os amigos e os outros, e os inimigos reconhecem os inimigos; mas não veem corretamente os homens que agem corretamente.
3.212.37
समृद्धैश्चन नन्दन्ति बान्धवा बान्धवैरपि ।
गुरूंश्चैव विनिदन्ति मूढा निश्चितमानिनः ॥ ३.२१२.३७ ॥
Os parentes não se alegram com os prósperos, nem mesmo com os seus próprios parentes. Os tolos que se julgam certos de sua resolução censuram os mais velhos.
3.212.38
बहु लोके विपर्यस्तं दृश्यते द्विजसत्तम ।
धर्मयुक्तमधर्मं च तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३८ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, no mundo vê-se muito invertido — até o adharma unido ao dharma. O que te parece nisso?
3.212.39
वक्तुं बहुविधं शक्यं धर्माधर्मेषु कर्मसु ।
स्वकर्मनिरतो यो हि स यशः प्राप्नुयान्महत् ॥ ३.२१२.३९ ॥
Sobre as ações ligadas ao dharma e ao adharma, pode-se falar de muitas maneiras. Que quem se dedica ao seu próprio dever alcance grande glória.