Mahābhārata · Adhyāya 3.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.212.1
स तु विप्रमथोवाच धर्मव्याधो युधिष्ठिर ।
यदहं ह्याचरे कर्म घोरमेतदसंशयम् ॥ ३.२१२.१ ॥
Da sprach Dharmavyādha zu jenem Brahmanen: O Yudhiṣṭhira, ich vollziehe gewiss diese furchtbare Tat.
3.212.2
विधिस्तु बलवान्ब्रह्मन्दुस्तरं हि पुरा कृतम् ।
पुरा कृतस् पापस्य कर्मदोषो भवत्ययम् ॥ ३.२१२.२ ॥
Das Schicksal ist mächtig, o Brahmane; eine früher vollbrachte Tat ist schwer zu überwinden. Aus einer früher begangenen Sünde entsteht diese Schuld der Handlung.
3.212.3
दोपस्यैतस्य वै ब्रह्मन्विघाते यत्नवानहम् ।
विधिना हि हते पूर्वं निमित्तं घातको भवेत् ॥ ३.२१२.३ ॥
O Brahmane, ich bemühe mich, diese Schuld zu beseitigen; doch wenn das Schicksal jemanden bereits erschlagen hat, wird der Töter nur zur Ursache.
3.212.4
निमित्तभूता हि वयं कर्मणोऽस्य द्विजोत्तम ॥ ३.२१२.४ ॥
Wir werden zu Werkzeugen dieser Tat, o Bester der Zweimalgeborenen.
3.212.5
येषां हतानां मांसानि विक्रीणीमो वयं द्विज ।
तेषामपि भवेद्धर्म उपयोगेन भक्षणात्।
देवतातिथिभृत्यानां पितृणां चापि पूजनात् ॥ ३.२१२.५ ॥
O Zweimalgeborener, auch das Fleisch derer, die erschlagen wurden und das wir verkaufen, kann durch Gebrauch und Verzehr sowie durch die Ehrung der Götter, Gäste, Diener und Ahnen Verdienst bringen.
3.212.6
ओषध्यो वीरुधश्चैव पशवो मृगपक्षिणः ।
अन्नाद्यभूता लोकस्य इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.६ ॥
Kräuter, Ranken, Tiere, Hirsche und Vögel sind die Nahrung der Welt; so wird es auch in der Offenbarungsschrift gehört.
3.212.7
आत्ममांसप्रसादेन शिबिरौशीनरो नृपः ।
स्वर्गं सुदुर्लभं प्राप्तः क्षमावान्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.७ ॥
Durch die Gnade, sein eigenes Fleisch hingegeben zu haben, erlangte König Śibi, Sohn des Uśīnara, den überaus schwer erreichbaren Himmel; er war duldsam, o Bester der Zweimalgeborenen.
3.212.8
राज्ञो महानसे पूर्वं रन्तिदेवस्य वै द्विज ।
द्वे सहस्रे तु पच्छेते पशूनामन्वहं तदा।
अहन्यहनि पच्येते द्वे सहस्रे गवां तथा ॥ ३.२१२.८ ॥
O Zweimalgeborener, einst wurden in der großen Küche des Königs Rantideva täglich zweitausend Tiere gekocht; ebenso wurden Tag für Tag zweitausend Kühe gekocht.
3.212.9
स मासं ददतो ह्यन्नं रन्तिदेवस्य नित्यशः ।
अतुला कीर्तिरभवन्नृपस्य द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.९ ॥
Während König Rantideva einen Monat lang täglich Speise gab, verbreitete sich sein unvergleichlicher Ruhm, o Bester der Zweimalgeborenen.
3.212.10
चातुर्मास्ये च पशवो वध्यन्त इति नित्यशः ।
अग्नयो मांसकामाश्चइत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.१० ॥
Bei den Cāturmāsya-Riten werden regelmäßig Tiere geschlachtet, und man hört auch die Offenbarung (śruti) sagen, dass die Feuer Fleisch begehren.
3.212.11
यज्ञेषु पशवो ब्रह्मन्वध्यन्ते सततं द्विजैः ।
संस्कृताः किल मन्त्रैश्च तेऽपि स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ ३.२१२.११ ॥
Bei den Opfern, o Brahmane, werden Tiere ständig von den Zweimalgeborenen geschlachtet; durch Mantras geweiht, erlangen auch sie den Himmel.
3.212.12
यदि नैवाग्नयो ब्रह्मन्मांसकामाऽभवन्पुरा ।
भक्ष्यं नैवाभवन्मांसं कस्यचिद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.१२ ॥
O Brahmane, hätten die Feuer in früheren Zeiten kein Fleisch begehrt, so wäre Fleisch, o Bester der Zweimalgeborenen, für niemanden zur Speise geworden.
3.212.13
अत्रापि विधिरुक्तश् मुनिभिर्मांसभक्षणे ॥ ३.२१२.१३ ॥
Auch hier haben die Weisen die Regel über den Genuss von Fleisch verkündet.
3.212.14
देवतानां पितृणां च शुङ्क्ते दत्त्वाऽपियः सदा ।
यथाविधि यथाश्रद्धं न स दुष्येत भक्षणात् ॥ ३.२१२.१४ ॥
Wer stets nach Vorschrift und mit Hingabe nach der Opferspende an Götter und Ahnen isst, wird durch das Essen nicht befleckt.
3.212.15
अमांसाशी भवत्येवमित्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ॥ ३.२१२.१५ ॥
So hört man auch in der Schrift: Man wird zu einem, der kein Fleisch isst. Wer in der fruchtbaren Zeit zu seiner Frau geht, ist ein Brahmacārin und ein Brahmane.
3.212.16
सत्यानृते विनिश्चित्य अत्रापि विधिरुच्यते ।
सौदासेन तदा राज्ञा मानुषा भक्षिता द्विज।
शापाभिभूतेन भृशमत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.१६ ॥
Nachdem man Wahrheit und Unwahrheit bestimmt hat, wird auch hier eine Regel genannt. O Zweimalgeborener, der König Saudāsa, von einem Fluch stark überwältigt, verschlang damals Menschen. Was scheint dir hier richtig?
3.212.17
स्वधर्म इतिकृत्वा तु न त्यजामि द्विजोत्तम ।
पुरा कृतमिति ज्ञात्वा रजीवाम्येतेन कर्मणा ॥ ३.२१२.१७ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, da ich es als meine eigene Pflicht betrachte, gebe ich es nicht auf. Da ich weiß, dass es früher getan wurde, lebe ich eben durch dieses Handeln.
3.212.18
स्वधर्मं त्यजतो ब्रह्मन्नधर्म इह दृश्यते ।
स्वकर्मनिरतो यस्तु धर्मः स इति निश्चयः ॥ ३.२१२.१८ ॥
O Brahmane, bei dem, der seine eigene Pflicht aufgibt, zeigt sich hier Unrecht; wer sich seinem eigenen Handeln widmet, das ist Dharma, das ist die Gewissheit.
3.212.19
कुले हि विहितं कर्म देही तं न विमुञ्चति ।
धात्रा विधिरयं दृष्टो बहुधा कर्मनिर्मये ॥ ३.२१२.१९ ॥
Der Verkörperte verlässt nicht die Handlung, die in seiner Sippe vorgeschrieben ist. Der Schöpfer hat diese Ordnung auf vielfache Weise in der Schöpfung der Handlungen gesehen.
3.212.20
द्रष्टव्यस्तु भवेद्ब्रह्मन्धर्मो धर्मविनिश्चये ।
कथं कर्म शुभं कुर्यां कथं मुच्ये पराभवात् ॥ ३.२१२.२० ॥
O Brahmane, bei der Bestimmung des Dharma soll der Dharma selbst untersucht werden. Wie soll ich gute Handlung vollbringen, und wie soll ich von der Schmach befreit werden?
3.212.21
कर्मणस्तस्य घोरस् वसुधा निर्णयो भवेत् ।
दाने च सत्यवाक्ये च गुरुशुश्रूणे तथा।
द्विजातिपूजने चाहं धर्मे च निरतः सदा ॥ ३.२१२.२१ ॥
Möge das Urteil über jene schreckliche Tat auf der Erde gefällt werden. Im Geben, im wahrhaftigen Wort, im Dienst am Lehrer und in der Verehrung der Zweimalgeborenen war ich stets dem Dharma ergeben.
3.212.22
अतिमानातिवादाभ्यां निवृत्तोस्मि द्विजोत्तम ।
कृषिं साध्वीति मन्यन्ते तत्र हिंसा परा स्मृता ॥ ३.२१२.२२ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, ich habe mich von übermäßigem Stolz und übermäßigem Gerede abgewandt. Der Ackerbau gilt als rechtmäßig, doch in ihm wird große Gewalt verkündet.
3.212.23
कर्षन्तो लाङ्गलैरुर्वीं घ्नन्ति भूमिशयान्बहून् ।
जीवानन्यांश्च बहुशस्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२३ ॥
Indem sie die Erde mit ihren Pflügen umpflügen, erschlagen sie viele Wesen, die im Boden wohnen, und andere Lebewesen auf mannigfache Weise. Was scheint dir dabei?
3.212.24
धान्यबीजानि यान्याहुर्व्रीह्यादीनि द्विजोत्तम ।
सर्वाण्येतानि जीवा हि तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२४ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, alle diese Getreidesamen, die man Reis und dergleichen nennt, sind in der Tat lebende Wesen. Was scheint dir dabei?
3.212.25
अध्याक्रम् पशूंश्चापि घ्नन्ति वै भक्षयन्ति च ।
वृक्षांस्तथौषधीश्चापि छिन्दन्ति पुरुषा द्विज ॥ ३.२१२.२५ ॥
Menschen zertreten und töten Tiere und essen sie, und sie fällen Bäume und Kräuter, o Zweimalgeborener.
3.212.26
जीवा हि बहवो ब्रह्मन्वृक्षेषु च फलेषु च ।
उदके बहवश्चापि तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२६ ॥
O Brahmane, es gibt in der Tat viele Lebewesen in den Bäumen, in den Früchten und auch im Wasser. Was scheint dir das?
3.212.27
सर्वं व्याप्तमिदं ब्रह्मन्प्राणिभिः प्राणिजीवनैः ।
मत्स्यान्ग्रसन्ते मत्स्याश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२७ ॥
O Brahmane, all dies ist von Lebewesen durchdrungen, die sich gegenseitig am Leben erhalten; Fische verschlingen Fische. Was scheint dir das?
3.212.28
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति बहुधा द्विजसत्तम ।
प्राणिनोऽन्योन्यभक्षाश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२८ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, Lebewesen leben auf vielerlei Weise von anderen Lebewesen; die Geschöpfe fressen einander. Was scheint dir das?
3.212.29
चङ्क्रम्यमाणा जीवांश्च धरणीसंश्रितान्बहून् ।
पद्भ्यां घ्नन्ति नरा विप्र तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२९ ॥
O Brahmane, Menschen, die umhergehen, töten mit den Füßen viele Lebewesen, die auf der Erde wohnen. Was scheint dir das?
3.212.30
उपविष्टाः शयानाश्च घ्नन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानादथवा ज्ञानात्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३० ॥
Auch Menschen, die sitzen oder liegen, töten viele Lebewesen auf vielerlei Weise, aus Unwissenheit oder aus Wissen. Was scheint dir das?
3.212.31
जीवैर्ग्रस्तमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अविज्ञानाच्च हिंसन्ति तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३१ ॥
Dieser ganze Himmel und diese Erde sind voller Lebewesen. Aus Unwissenheit verletzen die Menschen sie; was scheint dir hierzu?
3.212.32
अहिंसेति यदुक्तं हि पुरुषैर्विस्मितैः पुरा ।
के न हिंसन्ति जीवान्वै लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ॥ ३.२१२.३२ ॥
Was die einst verwunderten Menschen 'Ahiṃsā' nannten: Wer in dieser Welt verletzt die Lebewesen nicht, bester der Zweimalgeborenen?
3.212.33
बहु संचिन्त्य इह वै नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ ३.२१२.३३ ॥
Nach langem Überlegen gibt es hier tatsächlich niemanden, der ahiṃsaka ist.
3.212.34
अहिंयासां तु निरता यतयो द्विजसत्तम ।
कुर्वन्त्येव हि हिंसां ते यत्नादल्पतरा भवेत् ॥ ३.२१२.३४ ॥
Bester der Zweimalgeborenen, auch die Asketen, die der Ahiṃsā ergeben sind, begehen Gewalt; durch Mühe kann sie geringer werden.
3.212.35
आलक्ष्याश्चैव पुरुषाः कुले जाता महागुणाः ।
महाघोराणि कर्माणि कृत्वा लज्जन्ति वै न च ॥ ३.२१२.३५ ॥
Männer großer Tugend, aus edlen Familien geboren, sind schwer zu erkennen; nachdem sie furchtbare Taten begangen haben, empfinden sie keine Scham.
3.212.36
सुहृदः सुहृदोऽन्यांस्च दुर्हृदश्चापि दुर्हृदः ।
सम्यक्प्रवृत्तान्पुरुषानन सम्यगनुपश्यति ॥ ३.२१२.३६ ॥
Freunde erkennen Freunde und andere, Feinde erkennen Feinde; doch sie sehen die rechtschaffen handelnden Männer nicht richtig.
3.212.37
समृद्धैश्चन नन्दन्ति बान्धवा बान्धवैरपि ।
गुरूंश्चैव विनिदन्ति मूढा निश्चितमानिनः ॥ ३.२१२.३७ ॥
Verwandte freuen sich nicht über die Wohlhabenden, nicht einmal über ihre eigenen Verwandten. Die Toren, die ihren Entschluss für sicher halten, schmähen die Älteren.
3.212.38
बहु लोके विपर्यस्तं दृश्यते द्विजसत्तम ।
धर्मयुक्तमधर्मं च तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३८ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, in der Welt sieht man vieles auf den Kopf gestellt – selbst Adharma, verbunden mit Dharma. Was scheint dir dabei?
3.212.39
वक्तुं बहुविधं शक्यं धर्माधर्मेषु कर्मसु ।
स्वकर्मनिरतो यो हि स यशः प्राप्नुयान्महत् ॥ ३.२१२.३९ ॥
Über Handlungen, die mit Dharma und Adharma zu tun haben, lässt sich vielerlei sagen. Wer seiner eigenen Pflicht ergeben ist, möge großen Ruhm erlangen.