மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.212.1
स तु विप्रमथोवाच धर्मव्याधो युधिष्ठिर ।
यदहं ह्याचरे कर्म घोरमेतदसंशयम् ॥ ३.२१२.१ ॥
அப்போது தர்மவியாதன் அந்த அந்தணரிடம் கூறினான், ஓ யுதிஷ்டிரா, நான் இந்தக் கொடிய செயலைச் செய்வது உறுதி.
3.212.2
विधिस्तु बलवान्ब्रह्मन्दुस्तरं हि पुरा कृतम् ।
पुरा कृतस् पापस्य कर्मदोषो भवत्ययम् ॥ ३.२१२.२ ॥
ஓ அந்தணரே, விதி வலிமையானது; முன்பு செய்யப்பட்ட செயல் கடக்க முடியாதது. முன்பு செய்த பாவத்தால் இந்தச் செயல்-குற்றம் உண்டாகிறது.
3.212.3
दोपस्यैतस्य वै ब्रह्मन्विघाते यत्नवानहम् ।
विधिना हि हते पूर्वं निमित्तं घातको भवेत् ॥ ३.२१२.३ ॥
ஓ அந்தணரே, இந்தத் தவறை நீக்க நான் முயல்கிறேன்; ஆனால் விதியால் முன்பே கொல்லப்பட்டால், கொலைகாரன் வெறும் கருவியாகிறான்.
3.212.4
निमित्तभूता हि वयं कर्मणोऽस्य द्विजोत्तम ॥ ३.२१२.४ ॥
ஓ சிறந்த அந்தணரே, இந்தச் செயலின் கருவிகளாக நாங்கள் ஆகிறோம்.
3.212.5
येषां हतानां मांसानि विक्रीणीमो वयं द्विज ।
तेषामपि भवेद्धर्म उपयोगेन भक्षणात्।
देवतातिथिभृत्यानां पितृणां चापि पूजनात् ॥ ३.२१२.५ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரே, கொல்லப்பட்ட உயிரினங்களின் இறைச்சியை நாங்கள் விற்கிறோம்; அவற்றின் பயன்பாட்டாலும் உண்பதாலும், தேவர்கள், விருந்தினர், ஊழியர் மற்றும் முன்னோர்களை வழிபடுவதாலும் தர்மம் உண்டாகும்.
3.212.6
ओषध्यो वीरुधश्चैव पशवो मृगपक्षिणः ।
अन्नाद्यभूता लोकस्य इत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.६ ॥
மூலிகைகளும், கொடிகளும், விலங்குகளும், மான்களும் பறவைகளும் உலகிற்கு உணவாக உள்ளன என்று வேதமும் கேட்கப்படுகிறது.
3.212.7
आत्ममांसप्रसादेन शिबिरौशीनरो नृपः ।
स्वर्गं सुदुर्लभं प्राप्तः क्षमावान्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.७ ॥
தன் சொந்த மாமிசத்தை அளித்த அருளால், உசீநரனின் மகன் அரசன் சிபி மிகவும் அரிய சொர்க்கத்தை அடைந்தான்; அவன் பொறுமையுடையவன், ஓ திவிஜர்களில் சிறந்தவனே.
3.212.8
राज्ञो महानसे पूर्वं रन्तिदेवस्य वै द्विज ।
द्वे सहस्रे तु पच्छेते पशूनामन्वहं तदा।
अहन्यहनि पच्येते द्वे सहस्रे गवां तथा ॥ ३.२१२.८ ॥
ஓ திவிஜரே, முற்காலத்தில் அரசன் ரந்திதேவனின் பெரிய சமையலறையில் அப்போது நாள்தோறும் இரண்டாயிரம் விலங்குகள் சமைக்கப்பட்டன; அதுபோலவே நாள்தோறும் இரண்டாயிரம் பசுக்களும் சமைக்கப்பட்டன.
3.212.9
स मासं ददतो ह्यन्नं रन्तिदेवस्य नित्यशः ।
अतुला कीर्तिरभवन्नृपस्य द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.९ ॥
ஒரு மாதம் முழுவதும் நாள்தோறும் அன்னம் அளித்துக்கொண்டிருந்த அரசன் ரந்திதேவனின் ஒப்பற்ற புகழ் பரவியது; ஓ திவிஜர்களில் சிறந்தவனே.
3.212.10
चातुर्मास्ये च पशवो वध्यन्त इति नित्यशः ।
अग्नयो मांसकामाश्चइत्यपि श्रूयते श्रुतिः ॥ ३.२१२.१० ॥
சாதுர்மாஸ்யத்தில் விலங்குகள் நாள்தோறும் வதைக்கப்படுகின்றன; நெருப்புகள் மாமிசத்தை விரும்புகின்றன என்றும் ஒரு ஸ்ருதி கேட்கப்படுகிறது.
3.212.11
यज्ञेषु पशवो ब्रह्मन्वध्यन्ते सततं द्विजैः ।
संस्कृताः किल मन्त्रैश्च तेऽपि स्वर्गमवाप्नुवन् ॥ ३.२१२.११ ॥
ஓ பிராமணரே, யாகங்களில் திவிஜர்களால் விலங்குகள் இடைவிடாமல் வதைக்கப்படுகின்றன; மந்திரங்களால் புனிதமாக்கப்பட்டவை அவையும் சொர்க்கத்தை அடைகின்றன.
3.212.12
यदि नैवाग्नयो ब्रह्मन्मांसकामाऽभवन्पुरा ।
भक्ष्यं नैवाभवन्मांसं कस्यचिद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१२.१२ ॥
ஓ பிராமணரே, முன்பு நெருப்புகள் மாமிசத்தை விரும்பாதவையாக இருந்திருந்தால், ஓ திவிஜர்களில் சிறந்தவனே, மாமிசம் எவருக்கும் உண்ணத்தக்கதாக இருந்திருக்காது.
3.212.13
अत्रापि विधिरुक्तश् मुनिभिर्मांसभक्षणे ॥ ३.२१२.१३ ॥
இங்கும் முனிவர்கள் இறைச்சி உண்பது குறித்த விதியைக் கூறியுள்ளனர்.
3.212.14
देवतानां पितृणां च शुङ्क्ते दत्त्वाऽपियः सदा ।
यथाविधि यथाश्रद्धं न स दुष्येत भक्षणात् ॥ ३.२१२.१४ ॥
தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் படைத்துவிட்டு, விதிப்படியும் சிரத்தையுடனும் எப்போதும் உண்பவன் உண்பதால் தீட்டுப்படமாட்டான்.
3.212.15
अमांसाशी भवत्येवमित्यपि श्रूयते श्रुतिः ।
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ॥ ३.२१२.१५ ॥
இவ்வாறு இறைச்சி உண்ணாதவன் ஆகிறான் என்றும் வேதம் கேட்கப்படுகிறது. ருது காலத்தில் தன் மனைவியை அணுகுபவன் பிரம்மசாரியும் பிராமணனும் ஆவான்.
3.212.16
सत्यानृते विनिश्चित्य अत्रापि विधिरुच्यते ।
सौदासेन तदा राज्ञा मानुषा भक्षिता द्विज।
शापाभिभूतेन भृशमत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.१६ ॥
உண்மையையும் பொய்மையையும் உறுதி செய்து இங்கும் விதி கூறப்படுகிறது. இருபிறப்பாளனே, அப்போது சௌதாச மன்னன் சாபத்தால் மிகவும் பீடிக்கப்பட்டு மனிதர்களை உண்டான். இதில் உனக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.17
स्वधर्म इतिकृत्वा तु न त्यजामि द्विजोत्तम ।
पुरा कृतमिति ज्ञात्वा रजीवाम्येतेन कर्मणा ॥ ३.२१२.१७ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, இது எனது சுவதர்மம் என்று கருதி நான் அதை விடுவதில்லை. முன்பு செய்யப்பட்டது என்று அறிந்து, இந்தச் செயலாலேயே நான் உயிர்வாழ்கிறேன்.
3.212.18
स्वधर्मं त्यजतो ब्रह्मन्नधर्म इह दृश्यते ।
स्वकर्मनिरतो यस्तु धर्मः स इति निश्चयः ॥ ३.२१२.१८ ॥
பிரம்மனே, தன் தர்மத்தை விடுபவனிடம் இங்கு அதர்மம் காணப்படுகிறது. தன் கர்மத்தில் ஈடுபட்டிருப்பவனே தர்மம் உடையவன் என்பது உறுதி.
3.212.19
कुले हि विहितं कर्म देही तं न विमुञ्चति ।
धात्रा विधिरयं दृष्टो बहुधा कर्मनिर्मये ॥ ३.२१२.१९ ॥
குலத்தில் விதிக்கப்பட்ட கர்மத்தை உடலுடையவன் விடுவதில்லை. படைப்பாளர் கர்மங்களின் படைப்பில் இந்த விதியை பலவாறு கண்டார்.
3.212.20
द्रष्टव्यस्तु भवेद्ब्रह्मन्धर्मो धर्मविनिश्चये ।
कथं कर्म शुभं कुर्यां कथं मुच्ये पराभवात् ॥ ३.२१२.२० ॥
பிராமணரே, தர்மத்தை உறுதி செய்வதில் தர்மமே காணப்பட வேண்டும். நான் நல்ல கர்மத்தை எவ்வாறு செய்வேன், தோல்வியிலிருந்து எவ்வாறு விடுபடுவேன்?
3.212.21
कर्मणस्तस्य घोरस् वसुधा निर्णयो भवेत् ।
दाने च सत्यवाक्ये च गुरुशुश्रूणे तथा।
द्विजातिपूजने चाहं धर्मे च निरतः सदा ॥ ३.२१२.२१ ॥
அந்த பயங்கர கர்மத்தின் தீர்ப்பு பூமியிலிருக்கட்டும். தானத்திலும் சத்திய வாக்கிலும் குருசுசூஷையிலும் துவிஜர் பூஜையிலும் நான் எப்போதும் தர்மத்தில் ஈடுபட்டிருந்தேன்.
3.212.22
अतिमानातिवादाभ्यां निवृत्तोस्मि द्विजोत्तम ।
कृषिं साध्वीति मन्यन्ते तत्र हिंसा परा स्मृता ॥ ३.२१२.२२ ॥
துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, அதிமானத்திலிருந்தும் அதிவாதத்திலிருந்தும் நான் விலகியுள்ளேன். உழவை நல்லது என்கின்றனர், ஆனால் அதில் பெரும் ஹிம்சை கூறப்பட்டுள்ளது.
3.212.23
कर्षन्तो लाङ्गलैरुर्वीं घ्नन्ति भूमिशयान्बहून् ।
जीवानन्यांश्च बहुशस्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२३ ॥
கலப்பைகளால் பூமியை உழுது, நிலத்தில் வாழும் பல உயிர்களையும் பிற ஜீவன்களையும் பலவாறு கொல்கின்றனர். இதில் உமக்கு எது தோன்றுகிறது?
3.212.24
धान्यबीजानि यान्याहुर्व्रीह्यादीनि द्विजोत्तम ।
सर्वाण्येतानि जीवा हि तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२४ ॥
துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, நெல் முதலிய தானிய விதைகள் என்று அழைக்கப்படுபவை அனைத்தும் உயிர்களே. இதில் உமக்கு எது தோன்றுகிறது?
3.212.25
अध्याक्रम् पशूंश्चापि घ्नन्ति वै भक्षयन्ति च ।
वृक्षांस्तथौषधीश्चापि छिन्दन्ति पुरुषा द्विज ॥ ३.२१२.२५ ॥
மனிதர்கள் விலங்குகளை மிதித்துக் கொல்கிறார்கள், உண்கிறார்கள்; மரங்களையும் மூலிகைகளையும் வெட்டுகிறார்கள், hே துவிஜா.
3.212.26
जीवा हि बहवो ब्रह्मन्वृक्षेषु च फलेषु च ।
उदके बहवश्चापि तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२६ ॥
பிராமணரே, மரங்களிலும் பழங்களிலும், நீரிலும் கூட பல உயிர்கள் உள்ளன; அதைப் பற்றி உமக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.27
सर्वं व्याप्तमिदं ब्रह्मन्प्राणिभिः प्राणिजीवनैः ।
मत्स्यान्ग्रसन्ते मत्स्याश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२७ ॥
பிராமணரே, இவை அனைத்தும் உயிரினங்களால் நிறைந்துள்ளன; உயிர்களால் உயிர்கள் வாழ்கின்றன; மீன்கள் மீன்களை விழுங்குகின்றன. அதைப் பற்றி உமக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.28
सत्वैः सत्वानि जीवन्ति बहुधा द्विजसत्तम ।
प्राणिनोऽन्योन्यभक्षाश्च तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२८ ॥
துவிஜோத்தமரே, உயிர்கள் பலவகையில் உயிர்களால் வாழ்கின்றன; உயிரினங்கள் ஒன்றையொன்று உண்கின்றன. அதைப் பற்றி உமக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.29
चङ्क्रम्यमाणा जीवांश्च धरणीसंश्रितान्बहून् ।
पद्भ्यां घ्नन्ति नरा विप्र तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.२९ ॥
விப்ரரே, பூமியில் வாழும் பல உயிர்களின் மீது நடந்து செல்லும் மனிதர்கள் கால்களால் அவற்றைக் கொல்கிறார்கள். அதைப் பற்றி உமக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.30
उपविष्टाः शयानाश्च घ्नन्ति जीवाननेकशः ।
अज्ञानादथवा ज्ञानात्तत्रकिं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३० ॥
அமர்ந்திருப்பவர்களும் படுத்திருப்பவர்களும் பல வகையில் உயிர்களைக் கொல்கிறார்கள்; அறியாமையாலோ அறிவுடனோ. அதைப் பற்றி உமக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.31
जीवैर्ग्रस्तमिदं सर्वमाकाशं पृथिवी तथा ।
अविज्ञानाच्च हिंसन्ति तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३१ ॥
இந்த முழு வானமும் பூமியும் உயிரினங்களால் நிறைந்துள்ளன. அறியாமையால் மக்கள் அவற்றை hiṃsā செய்கின்றனர்; இதில் உமக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.32
अहिंसेति यदुक्तं हि पुरुषैर्विस्मितैः पुरा ।
के न हिंसन्ति जीवान्वै लोकेऽस्मिन्द्विजसत्तम् ॥ ३.२१२.३२ ॥
முன்பு வியந்த மனிதர்கள் 'அஹிம்சை' என்று சொன்னது உண்டு; ஆனால் இவ்வுலகில் உயிர்களை யார் hiṃsā செய்யாமல் இருக்கிறார்கள், ஓ துவிஜர்களில் சிறந்தவரே?
3.212.33
बहु संचिन्त्य इह वै नास्ति कश्चिदहिंसकः ॥ ३.२१२.३३ ॥
பலவாறு ஆராய்ந்தாலும், இவ்வுலகில் நிச்சயமாக hiṃsā செய்யாதவர் எவருமில்லை.
3.212.34
अहिंयासां तु निरता यतयो द्विजसत्तम ।
कुर्वन्त्येव हि हिंसां ते यत्नादल्पतरा भवेत् ॥ ३.२१२.३४ ॥
ஓ துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, அஹிம்சையில் ஈடுபட்ட யதிகளும் hiṃsā செய்கின்றனர்; முயற்சியால் அது குறைவாகலாம்.
3.212.35
आलक्ष्याश्चैव पुरुषाः कुले जाता महागुणाः ।
महाघोराणि कर्माणि कृत्वा लज्जन्ति वै न च ॥ ३.२१२.३५ ॥
உயர்குலங்களில் பிறந்த மிகு குணமுடையோரும் அறிய முடியாதவர்களாய் இருக்கின்றனர்; மிகக் கொடிய செயல்களைச் செய்தும் அவர்கள் வெட்கப்படுவதில்லை.
3.212.36
सुहृदः सुहृदोऽन्यांस्च दुर्हृदश्चापि दुर्हृदः ।
सम्यक्प्रवृत्तान्पुरुषानन सम्यगनुपश्यति ॥ ३.२१२.३६ ॥
நண்பர்கள் நண்பர்களையும் மற்றவர்களையும், பகைவர்கள் பகைவர்களையும் அறிவர்; ஆனால் நேர்மையாகச் செயல்படும் மனிதர்களை நேர்மையாகப் பார்ப்பதில்லை.
3.212.37
समृद्धैश्चन नन्दन्ति बान्धवा बान्धवैरपि ।
गुरूंश्चैव विनिदन्ति मूढा निश्चितमानिनः ॥ ३.२१२.३७ ॥
செல்வம் பெற்றவர்களைக் கண்டு உறவினர்களும் மகிழ்வதில்லை; உறவினர்களைக் கண்டும் மகிழ்வதில்லை. தங்கள் முடிவே உறுதியானது என்று எண்ணும் மூடர்கள் பெரியோரை இகழ்கின்றனர்.
3.212.38
बहु लोके विपर्यस्तं दृश्यते द्विजसत्तम ।
धर्मयुक्तमधर्मं च तत्र किं प्रतिभाति ते ॥ ३.२१२.३८ ॥
இரு பிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, உலகில் பலவும் தலைகீழாகக் காணப்படுகின்றன — தர்மத்துடன் சேர்ந்த அதர்மம்! இதில் உங்களுக்கு என்ன தோன்றுகிறது?
3.212.39
वक्तुं बहुविधं शक्यं धर्माधर्मेषु कर्मसु ।
स्वकर्मनिरतो यो हि स यशः प्राप्नुयान्महत् ॥ ३.२१२.३९ ॥
தர்மம், அதர்மம் சார்ந்த செயல்களைப் பற்றி பலவாறாகச் சொல்லலாம். தன் கடமையில் ஈடுபட்டவன் பெரும் புகழை அடையட்டும்.